Роберт Жоффри: Американ балетінің шебері мен хореографы
Robert Joffrey
Роберт Жоффри – американдық балет бишісі, хореограф және Joffrey Ballet негізқоюшысы. Би өнеріне үлкен үлес қосып, жаңашыл балеттермен танылды. Биографиясы, шығармашылығы туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық балет бишісі және хореограф
American ballet dancer and choreographer
Роберт Джоффри (24 желтоқсан 1930 жыл - 25 наурыз 1988 жыл) – американдық биші, педагог, продюсер, хореограф және «Жоффри балетінің» құрылтайшысы, өте қиялдағыш заманауи балеттерімен әйгілі болған. Ол Вашингтон штатының Сиэтл қаласында Ауғанстаннан шыққан паштун әкесі мен Италиядан келген анасының отбасында дүниеге келген.
Robert Joffrey (December 24, 1930 – March 25, 1988) was an American dancer, teacher, producer, choreographer, and co founder of the Joffrey Ballet, known for his highly imaginative modern ballets. He was born Anver Bey Abdullah Jaffa Khan in Seattle, Washington to a Pashtun father from Afghanistan and a mother from Italy.
Өмір және жұмыс
Джоффри өзінің би жаттығуларын тоғыз жасында Сиэтлде, мұғалім Мэри Энн Уэллспен астманы емдеу үшін бастады. Кейін Нью-Йоркте балет және заманауи биді оқыды, ал 1949 жылы француз хореографы Роланд Пети мен оның Балет де л'Опера Националь де Пари балетімен дебют жасады. 1950-1955 жылдары ол Нью-Йорк сахналық өнер орта мектебінде сабақ берді, онда ол өзінің алғашқы балеттерін қойды. 1953 жылы Нью-Йоркте Джоффри балет мектебін құрды, ол Чикагодағы Джоффри би академиясынан бөлек ұйым ретінде сақталды, бұл Джоффри балет компаниясының ресми мектебі. Қазіргі заманғы би мен балетті бірдей зерттеген алғашқы хореографтардың бірі ретінде, оның хореографиясы қазіргі заманғы би мен балеттің бүгінгі күнде кең таралған қоспасын жасауға бастады. Оның хореографиясы классикалық балеттің нақты аяқ қозғалыстарын, дәлдігі мен әдемілігін заманауи бидің едендегі қимылдарымен, дене шеберлігімен және терең сезімдерімен үйлестіреді. 1954 жылы ол өзінің жеке компаниясын құрды, ол Le bal masqué (Маскалы бал, 1954; француз композиторы Франсис Пуленктің музыкасы) және Pierrot Lunaire (1955; австриялық композитор Арнольд Шенбергтің музыкасы) қойылымдарын ұсынды. Джоффридің басқа да туындыларына Гамелан (1962) және Астарта (1967) кіреді, ол арнайы жарық және кино эффекттерімен рок музыкасына қойылған. Pas de deux-де көрермендер қатарындағы бір ер адам орынды тастап, "татуировкаланған махаббат құдайымен" эротикалық би үшін сахнаға шығады. 1958 жылы ол Роберт Курканың "Жақсы солдат Швейк" операсының әлемдік премьерасын Нью-Йорк опера театры үшін Линкольн орталығында хореографиялық тұрғыдан безендірді. Роберт Джоффри балеті 1966 жылы Нью-Йорк Сити Центрінде орналасып, Нью-Йорк Сити Балетінің орнын басып, атын Сити Центр Джоффри Балеті деп өзгертті. 1982 жылы ол негізгі қызметін Лос-Анджелеске, ал 1995 жылы Чикагоға көшірді. Эксперименталды репертуарымен танымал болған компания көшкеннен кейін Чикагоның Джоффри балеті деп аталды, бірақ кейіннен қарапайым Джоффри балеті деп атала бастады. Джоффридің туындыларынан басқа, репертуарында оның ұзақ жылдар бойы режиссері, романтикалық серіктесі және кейіннен 2008 жылы қайтыс болғанға дейін көркемдік директоры болған Джеральд Арпиноның көптеген туындылары, сондай-ақ Джоффри тапсырыс берген жаңа хореографтардың балеттері мен Джордж Баланчин, Альвин Эйли және Твила Тарп сияқты белгілі хореографтардың туындылары бар. Ол динамикалық және әртүрлі репертуар жасаумен мақтанды, Тарп және Эйли сияқты заманауи би хореографтарын алғаш рет балет аудиториясына әкелді, классикалық Балеттер балеттерін қайта қойды, ал Джоффри балеті – даниялық хореограф Август Борнвиллдің туындыларын орындаған алғашқы американдық компания болды. Роберт Джоффри балет топтарындағы көптеген бишілер рөлдердің деңгейін білетін дәстүрлі рейтингтік жүйеден де бас тартты. Оның орнына ол басты рөлдерді оңай алмастыра алатын, бірлік сезімін күшейтетін ансамбль тобын таңдады. 1988 жылдың 25 наурызында 57 жасында қайтыс болды. Ол Қасиетті Иоанн соборында жерленген. Компаниясының беделін сақтау үшін, алғашқы некрологтарда өлім себебі орган жетіспеушілігі деп көрсетілді. Джоффри 2000 жылы Ұлттық би мұражайының Корнелиус Вандербильт Уитни мырза мен ханымның атақ-даңқ залына енгізілді.
Joffrey began his dance training at nine years old in Seattle as a remedy for asthma under instructor Mary Anne Wells. He later studied ballet and modern dance in New York City, and made his debut in 1949 with the French choreographer Roland Petit and his Ballet de l'Opéra National de Paris. From 1950 to 1955, he taught at the New York High School for the Performing Arts, where he staged his earliest ballets. He founded the Joffrey Ballet School in New York City in 1953, where it remains as a separate organization from The Joffrey Academy of Dance in Chicago, which is the official school of the Joffrey Ballet Company. As one of the first prolific choreographers to have studied both modern dance and ballet, his choreography began to create the hybrid between modern and ballet that is very common today. His choreography seamlessly blends the precise footwork, precision, and grace of classical ballet with the floorwork, upper body dexterity, and raw emotion of modern dance. In 1954, he formed his own company, which premiered Le bal masqué (The Masked Ball, 1954; music by French composer Francis Poulenc) and Pierrot Lunaire (1955; music by Austrian composer Arnold Schoenberg). Joffrey's other works include Gamelan (1962) and Astarte (1967), which was set to rock music with special lighting and motion picture effects. The pas de deux features a man who leaves his seat in the audience to climb on stage for an erotic dance with the "tattooed love goddess". In 1958 he choreographed the world premiere of Robert Kurka's The Good Soldier Schweik for the New York City Opera at Lincoln Center. The Robert Joffrey Ballet took up residence at New York City Center in 1966 replacing New York City Ballet and changing its name to the City Center Joffrey Ballet. In 1982, it moved its principal activities to Los Angeles and in 1995 to Chicago. Noted for its experimental repertoire, the company was called the Joffrey Ballet of Chicago after its move but has since returned to being called simply the Joffrey Ballet. Besides Joffrey's works its repertoire includes many works by Gerald Arpino, Joffrey's long time co director, romantic partner, and eventually artistic director emeritus until his 2008 death, and ballets commissioned by Joffrey from new choreographers as well as works by such established choreographers as George Balanchine, Alvin Ailey and Twyla Tharp. He prided himself on creating a dynamic and diverse repertory, bringing modern dance choreographers such as Tharp and Ailey to ballet audiences for the first time, the restaging of classic Ballets Russes ballets, and The Joffrey Ballet was the first American company to perform the work of Danish choreographer August Bournonville. Robert Joffrey also departed from the traditional ranking system seen in most ballet companies where most dancers know the caliber of roles they will receive based on ranking. He opted instead for an ensemble group that could easily change in and out of leading roles, leading to a stronger sense of unity. on March 25, 1988, at age 57. He is interred at the Cathedral of St. John the Divine. Initially, to protect the reputation of his company, obituaries listed the cause of death as organ failure. Joffrey was inducted into the National Museum of Dance's Mr. & Mrs. Cornelius Vanderbilt Whitney Hall of Fame in 2000.