Кіріспе
Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар:Аңшылдар: Ол кең таралғандығына, бірқатар қорғалған аймақтарда кездесетіндігіне және тіршілік ортасының өзгеруіне белгілі бір дәрежеде төзімділігіне байланысты IUCN Қызыл тізімінде ең аз алаңдаушылыққа жатқызылады. Степная поликат, ықтимал, 1,5 миллион жыл бұрын Еуропа поликаттан бөлініп кетті IRBP негізінде, бірақ цитохром b транверсиясы 430 000 жыл бұрын жас кезіне нұсқайды. Далалық қатпарлар түрі ретінде етқоректік бағытында Еуропалық қатпарларға қарағанда мамандандырылған түрді білдіреді, ол ірі кеміргіштер түрлерін аулауға бейімделген; оның бас сүйегінің тістері мықты, оның проекциялары мықты дамыған және оның танау бұлшық еттері күшті. Сонымен қатар, далалық шаянның өсу қарқыны еуропалық шаянға қарағанда әлдеқайда баяу, өйткені оның бас сүйегі еуропалық шаян толық өсуге жеткен жаста одан әрі дамып келеді. Бұл түр бір кездері Алясканың орталық плейстоценінде болған болуы мүмкін.
The steppe polecat (Mustela eversmanii), also known as the white or masked polecat, is a species of mustelid native to Central and Eastern Europe and Central and East Asia. It is listed as Least Concern on the IUCN Red List because of its wide distribution, occurrence in a number of protected areas, and tolerance to some degree of habitat modification. The steppe polecat likely diverged from the European polecat 1.5 million years ago based on IRBP, though cytochrome b transversions indicate a younger date of 430,000 years. As a species, the steppe polecat represents a more specialised form than the European polecat in the direction of carnivory, being more adapted to preying on larger rodent species; its skull has a stronger dentition, its projections are more strongly developed and its muscles of mastication are more powerful. The steppe polecat's growth rate is also much slower than the European polecat's, as its skull undergoes further development at an age when the European polecat has attained full growth. The species may have once been present in Pleistocene central Alaska.
Сипаттама
Далалық қатбақ жалпы сыртқы келбеті, өлшемдері мен әдеттері бойынша еуропалық қатбаққа өте жақын, бірақ оның денесі қысқа сақшы түктерінің арқасында біршама ұзын болып көрінеді. Құйрығы қысқа, денесі ұзындығының үштен бір бөлігін құрайды. Бас сүйегі еуропалық балықшадан салмақты және салмақты, кеңірек арақашықтықтағы зигоматикалық доғалары және қатты дамыған проекциялары, әсіресе сагиттальді қыртысы бар. Бұл Солтүстік Американың қара аяқты тояғына өте ұқсас, олардың арасындағы бірден-бір айқын айырмашылық - далалық тояқтың әлдеқайда ұзын және жұмсақ жүндері, қысқа құлақтары және ауыз қуысының қысқа постмолярлық ұзындығы. Оның төрт жұп сүзі бар және анальды бездері жақсы дамыған, олар өзін-өзі қорғау үшін бүркілетін өткір иістенетін сұйықтық шығарады. Аталықтардың ұзындығы дене ұзындығы бойынша, ал аналықтардың ұзындығы құйрық бойынша өлшенеді. Сібірдегі аталықтардың салмағы 2,0 кг-ға дейін жетеді. ), ал әйелдер 1,4 кг салмақта болады. Бір ірі текешік Семиречьеден келген, оның дене ұзындығы шамамен 4 м. Жалпы алғанда, гигантизмді көрсететін үлгілер еуропалық текешікке қарағанда жиі кездеседі және негізінен Батыс Сібірде кездеседі, онда олар Сібір қарақұйрықтарымен будандасады. Қысқы мех жұмсақ және биік, қысқа, тығыз астыңғы және ұзын, аз қорғаныш шаштары бар. Оның терісі әдетте қысқа және еуропалық теріге қарағанда қалың емес. Қамқорлық шаштары, әсіресе, белдің төменгі жағында жақсы дамыған, бірақ Еуропалық поликатқа қарағанда әлі де аз. Алғашында айтылғаннан айырмашылығы - далалық қаздың қорғаныш түкпіршіктері оның терісін ешқашан толығымен жауып қоймайды. Қысқы мехтің негізгі түсі өте ашық сары немесе ақшыл сары түсті. Қорғау шаштарының ұштары қара қоңыр немесе қоңыр, сары түстің астынан көкжиекті әсер етеді. Бұл қалыңдық белдің орта және төменгі бөлігінде, қорғаныш шаштары тығыз және ұзын жерде, күштірек болады. Арқаның жоғарғы жағында, бүйірлерінде, иықтардың арасында және мойынның жоғарғы жағында орналасқан күзетші шаштары өте қысқа, сондықтан артқы аймаққа қарағанда ашық түсті. Басы шашты, көз аймағы мен мұрынның жоғарғы жағы қоңыр түсті маскамен жабылған. Масканың артында ақ жолақ бетінен бетке дейін созылады. Әдетте, қоңыр түсті шағын аймақ әр құлақтың алдында орналасқан. Құлақтары толық ақ, ал мойынның түсі сарғыш ақ немесе ақтай түсті. Кейде оның басы түгелдей ақ болады. Мойынның төменгі беті қара қоңыр немесе қоңыр, ал кеуде және алдыңғы аяқтары қара немесе қара қоңыр. Ішінің түсі ашық, сары түсті сабан. Жамбас алдыңғы аяқ-қолдың түсімен бірдей. Құйрығының түбі ашық, ал ұшы қара қоңыр. Жазғы жамылғы қысқы жамылғыға қарағанда қысқа және қалың, сондай-ақ тығыз және тығыз емес, көбірек дамыған ақшыл немесе қызғылт реңкті болады. Жалпы алғанда, бас қыстағыдан қараңғырақ, қараңғы және ақ түстердің арасындағы айырмашылық жоғары.
Аумақтық және баспаналық мінез-құлық
Далалық қатпарлар өздерінің мекендеу аймақтарын анықтай алмайды. Жылы мезгілдерде, әсіресе жер шарында көп жерде тұяқты белдіктер өсетін жерлерде, қарт белдіктер олжаларын жойғанша, салыстырмалы түрде тұрақты аумақтарды ұстайды. Жас балықшалар аз тұрақсыз, олар өлтірген жер шаяндардың орнында ұйықтайды. Ұрпақтарын емізуші аналықтардың жағдайы ең жақсы, бірақ олар ұрықтар оларды ертіп жүруге жеткілікті жасқа жеткенде, көшпелі жүруге кіріседі. Жалпы, далалық қаздар бір аймақта бірнеше күн немесе бірнеше ай ғана тұрады. Қыста далалық қаз - белсендірек болып, бір күн бойы қозғалады. Қар жауған кезде далалық қатпарлар қолайлы жерлерге, мысалы далалық аңдардың беткейлеріне, елді мекендер мен қысқы лагерьлерге жақын жерлерге көшіп кетеді. Бұл түр әдетте өз орнын қазбайды, оның орнына мармот, жер шатырлары, хомяк, кенелер, құс, еркек, еркек және басқалардың орнын пайдаланады, оларды сәл кеңейткеннен кейін. Оның ордасы жиі нашар салынған, өйткені ол қайта құрылымдауды талап ететін ұзақ уақыт бойы өмір сүрмейді. Ұя салатын орлар қапталмаған, олардың 3 - ден 20 - ға дейін көп шығатын жерлері бар. Ұяның жанында азық-түлік дүкені орналасқан. Тәуелсіз қазылған орлар әдетте терең емес және құрылымы қарапайым. Киттер соқыр және жалаңаш болып туады, олардың терісі қызғылт түсті, құлақтарында қабықша бар. Олар туылған кезде ұзындығы мен салмағы бойынша өлшенеді, бірақ Мәскеу зоопаркында туылған құс мысықтар салмағы бойынша өлшенеді. Үш күннен кейін денеде жұқа, ақ түстес түкті пайда болады, ал дене ұзындығы екі есеге, ал салмағы алты есеге дейін өседі. 20-шы күні ұрықтар қараңғы түске айналып, салмағы артады. 28-34 күннен кейін көздері ашылады, ұрықтар белсендірек болады, тіпті құрбанды жыртқысы келеді, бірақ ана сүтіне сүйенеді. Бір айлық жасында ұзындығы мен салмағы өлшенеді. 45 күндік жасында олар жас жер шарықшыларын аулай алады, ал 60 күндік жасында ересектерді нысанаға ала бастайды. Құс үйірінде 2,0 - 2,5 ай бойы қалады. Жас түйелер шілдеде немесе одан кейін тарай бастайды және 10 айлық жасында жыныстық жетілуге жетеді. Олар екі жасында ересек болады.
Аурулар мен паразиттер
Далалық қатқылдар сильвациялық обаға, туляремияға және иттерде ауруларға әлсіз бейімделеді. Ауырған адамдар пастереллезге бейім. Бұл түрде гельминттермен және құрттармен жұқтыру кең таралған. Бұл құртқа 11 түрдің бүршігі жұғады, олардың кейбіреулері оның құрбандығынан жұғады.
Адамдармен қарым-қатынас
Бұл құс бұрынғы Кеңес Одағы елдері үшін аса құнды. Ол ауыл шаруашылығына зиян келтіретін және ауру тарататын кеміргіштердің көп санын өлтіреді; бір далалық кірпіш жылына кем дегенде 200 жер шатырларын немесе қыста ғана 1500 тышқан тәрізді кеміргіштерді жоя алады. Бұрынғы Кеңес Одағының тері саудасы үшін де өте маңызды. Қазақстан мен басқа да аймақтарда терісі жиналған жануарлар арасында бірінші орынды алады. Алайда, далалық қатпарлардың саны 1926-1929 және 1956-1959 жылдары айтарлықтай төмендеді. Бұл құлдырау далалық ландшафттағы өзгерістерге және кеміргіштердің популяциясын бақылауда химиялық әдістерді қолдануға, Virgin Lands жерлерін аралауға және агрохимиялық әдістерді өзгертуге байланысты түрлердің табиғи олжасының азаюына байланысты болды. Бұл тұқымды жинау өте оңай. Бастысы - адамдар мекендейтін орлардың маңында орналасқан жаак тұзақтарымен ұсталады.