Кіріспе

Кавендиш атанған абыройлы отбасы мүшесі. Эвелин Эмили Мэри Кавендиш, Девоншир герцогинясы, (туған аты Фицморис; 27 тамыз 1870 - 2 сәуір 1960), Девонширдің 9-шы герцогы Виктор Кавендиштің әйелі. Ол саясаткер және дипломат Генри Петти Фицмористің үлкен қызы, Лансдаунның 5-ші маркизі, және қоғамдық өмірде өсті. Эвелиннің девонширдің 8-ші герцогы Спенсер Кавендиштің немересі және мұрагері Кавендишке үйленуі оның 1908 жылы Девоншир герцогинясы болуына әкелді. Ол өзінің лауазымымен Девонширдің игіліктерін қайта ұйымдастыруды бақылады және төрт ағылшын үйіне және бір ирландтық қамалға басшылық етті. Эвелин 1910 жылдан 1916 жылға дейін Мэри патшайымның ханымы болды, ол күйеуін Канаданың генерал-губернаторы болып тағайындалғаннан кейін ертіп жүрді. Герцогиня герцогтің өкілеттігі 1921 жылы аяқталғанға дейін вице-консорт лауазымын атқарды. Англияға оралғаннан кейін герцогиня қайтадан Мэридің ханымы болып тағайындалды, ол 1953 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымда болды. 1938 жылдан бері жесір қалған герцогиня өзінің соңғы жылдарын 1956 жылы ХМ қазынасына қайтыс болғаннан кейін өлім салығын төлеу үшін берілген Хардвик залында өткізді.

Отбасы және ерте өмірі

Леди Эвелин 1870 жылы 27 тамызда дүниеге келді. Ол саясаткер және мемлекет қайраткері Генри Петти Фицморис, Лансдаунның 5-ші маркизі және оның әйелі Леди Мод Гамильтонның, 1-ші Аберкорн герцогының қызының үлкен қызы. Петт Фицморис әулеті - ағылшын-ирландтық аристократиялық отбасы, ал Гамильтон әулеті - шотландтық аристократиялық отбасы. Леди Эвелиннің әкесі Лорд Лансдоун 1883 жылдан 1888 жылға дейін Канаданың генерал-губернаторы, 1888 жылдан 1894 жылға дейін Үндістанның вице-королі және 1903 жылдан 1916 жылға дейін Лордтар палатасындағы Консервативтік партияның көшбасшысы болды. Осылайша леди Эвелин қоғамдық өмірге көтерілді.

Неке

Эвелин 1892 жылы 30 шілдеде Девонширдің 8-ші герцогының немересі және мұрагері, сондай-ақ, Төменгі палатаның ең жас мүшесі Виктор Кавендишке тұрмысқа шықты. Олар және олардың өсіп келе жатқан отбасы Ланкаширдегі Холкер-холлда тұратын және оны 1908 жылы Виктор Девоншир герцогы болғаннан кейін Лорд Ричард Кавендишке қалдыруды өкінішті деп санайды. Ақырында отбасы екі ұл, бес қыз және жиырма бір немереге толды. 1897 жылы Виктория патшайымның Алмаз юбилейін мерекелеу кезінде Виктордың ағасы Девоншир үйінің баласын өткізді, бұл оқиғаның ең сәнді кештерінің бірі болды. Леди Эвелин императрица Мария Терезияның сарайындағы леди киімімен қатысқан, ал күйеуі он алтыншы ғасыр костюмімен киінді.

Девоншир герцогіні

Виктор 1908 жылы ағасының орнын басып, Девонширдің 9-шы герцогы болды, содан кейін Эвелин Девонширдің герцогинясы болды. Девонширлер елдің ең бай отбасыларының бірі болды, кейбіреулер патша отбасына қарағанда бай деп ойлады. Герцогиня Англиядағы төрт үлкен иелікті және бір ирландтық қаланы бақылап отыратын. Жаңа лауазымымен ол Девоншир иеліктерін қайта ұйымдастыруды қадағалады. Герцогиня әдептілікке және өзінің позициясына қатаң ұстанады, оны күйеуінің інісі "авторитетке дағдыланған" деп сипаттады. Ол өзінің қатал мінез-құлқымен танымал болды; оның немересі оны "өте оңай емес" деп жазды, ал тағы біреуі оны "жағымсыз әйел" деп атады. Күйеуінің өмірбаянын жазған адам оны "салқын, билікшіл және жұмсақ" деп сипаттады, ал бір қызметші "біреуге бір нәрсе сұрамайынша, сізбен сөйлеспейтінін және сізге ешқашан алғыс айтпағанын айта алмаймын" деп еске алды. 1909 жылы герцогиня Дербиширдегі Қызыл Крест бөлімшесін құрып, оның бірінші президенті болды. Ол 1910 жылы жаңадан таққа отырған Мэри патшайымның ханымы болып тағайындалды. 1916 жылы герцог Канаданың генерал-губернаторы болып тағайындалды, ал оның әйелі оны алты баласымен бірге ертіп бару үшін өз лауазымынан бас тартты. Канадада болған кезінде олардың қызы Леди Дороти болашақ премьер-министр Харольд Макмилланмен танысты. Герцог үйлену тойына қуанып, ал герцогиня Макмилланның жай ғана саудагерлер отбасының мүшесі болғанына қуанмады. Ол өз қызы мен Букклех герцогының мұрагері арасындағы үйлесімділікті жақтырады. Дегенмен, Дороти мен Макмиллан 1920 жылдың сәуір айында үйленді. Девоншир герцогінің Канададағы өкілеттігі 1921 жылы аяқталды, ал герцогиня Мэридің ханымы ретінде қайтадан қызметін қайтадан жалғастырды, ол 1921 жылдан бастап 1953 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымға тағайындалды. Корольдік Мэри герцогиняны 1937 жылдың мамыр айында Корольдік Виктория орденінің Дама Гранд Крос ретінде тағайындады.

Жесірлік

1925 жылдың сәуірінде герцог инсульт алып, денесін сал қалдырды және ақыл-ойының нашарлауына әкелді. Бұрынғы жайдары адам, герцог өз отбасына және басқаларға деген бейшаралық танытты және кенеттен әйеліне төзбей қалды. Олардың немересі кейіннен "Евби әже ештеңе болмағандай әрекет етуге тырысты, бірақ үй мен үйдің басшысы жоқ еді және ол көрінді" деп еске алды. Герцогиня оның иелігінде көбірек билік алды, оның Децимус Бертон жобалаған консерваториясын қиратып, Чатсворт үйіне қызылша шұбырын енгізе отырып, шығындарды үнемдеді, бірақ олардың істері "кеңістікте төмен түсіп кетті". Ол 1938 жылы мамыр айында қайтыс болды; оның өлімінен кейін герцогиня Хардвик залында тұрып, онда оның гобелендері мен кестелерін жөндеу жұмыстарының едәуір мөлшерін қадағалады. 1950 жылы Девонширдің 10-шы герцогінің күтпеген өлімі және содан кейінгі өлім салығы (80% -ға бағаланған) Девонширдің көптеген активтері мен мүлкін, соның ішінде Хардвикті сатуға әкелді. 1956 жылы үйді Емшіліктің қазынасына мұралық салықтың орнына беру туралы шешім қабылданды. Герцогиня егістікті жақсы көретініне қарамастан, жоспарға келісті. 1959 жылы қазынашылық үйді Ұлттық қорға тапсырды. Герцогиня 1960 жылы 2 сәуірде қайтыс болғанға дейін осы қызметте болды. Үйдегі маталарды сақтап қалу үшін көп жұмыс істеген ол үйдің соңғы тұрғыны болды.