Уильям Джон Лок: Британ жазушысының өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Британ жазушысы (1863–1930)

Уильям Джон Локк (20 наурыз 1863 – 15 мамыр 1930) – британдық романист, драматург және пьеса авторы, ең бастысы қысқа әңгімелерімен белгілі.

Өмірбаян

Ол 1863 жылғы 20 наурызда Британ Гвианасының Куннингсбери Сент-Джордж, Крайст-Черч, Демерара қаласында Барбадостың банк директоры Джон Локк пен оның бірінші әйелі Сара Элизабет Локк (қыздығы Джонс) отбасындағы үлкен ұл ретінде дүниеге келді. Оның ата-анасы ағылшын. 1864 жылы оның отбасы Тринидад пен Тобагоға көшті. 1865 жылы екінші ұлы Чарли Альфред Локк туды, ол кейін дәрігер болды. Чарли Локк 1904 жылы 39 жасында қайтыс болды. Оның әкесінің екінші некесінен туған жарты әпкесі Анна Александра Хайд (қыздығы Локк) 1898 жылы 25 жасында босанғанда қайтыс болды. Үш жасында Локк Англияға оқуын жалғастыру үшін жіберілді. Ол Англияда тоғыз жыл тұрды, содан кейін Тринидадқа қайтып, ағасымен бірге Корольдік колледждегі дайындық мектебінде оқыды. Ол Кембридждегі Сент-Джон колледжіне түсу үшін өткізілген байқаудан жеңіп шықты. 1881 жылы Англияға оралып, Кембридж университетінде оқыды, онда 1884 жылы математика мамандығын үздік бітірді, бірақ "толыққанды күшін жойған және адамдық емес" деп санаған пәнді ұнатпады. Кембриджді бітіргеннен кейін Локк мектеп мұғалімі болды. Ол оқытуды ұнатпады, бірақ 1889 және 1890 жылдары Темпл Коулидегі Оксфорд әскери колледжінде және 1890 жылы Бристольдегі Клифтон колледжінде жұмыс істегені белгілі; 1891 жылдан 1897 жылға дейін Гленэльмондтағы Тринити колледжінде қазіргі заманғы тілдер пәнінің оқытушысы болды. 1893 жылы Александр Дюманың "Атақты қылмыстар" (Les crimes célèbres) кітабынан алынған "Мюрат" мектеп басылымын жариялады. 1890 жылы туберкулезбен ауырған, ол өмірінің соңына дейін осы аурудан зардап шекті. 1897 жылдан 1907 жылға дейін Британдық сәулетшілер Корольдік институтының хатшысы болды және Лондонда тұрды. 1894 жылы өзінің алғашқы романы "Самария қақпасында" жарық көрді, бірақ "Маркус Ордейннің моралі" (1905) және "Сүйікті саяхатшы" (1906) кітаптары арқылы ғана он жылдан кейін нағыз табысқа жетті. Чемберс Биографиялық сөздігінде оның "өмірінде Ұлыбритания мен Америкада үлкен сәттілікке ие болған, әдемі жазылған сезімтал тақырыптары бар ұзақ романдар мен пьесалар сериясы" деп жазылған (836 бет). 1911 жылғы 19 мамырда Локк Лондонның Челси ауданында Перси Хамильтон Клоуздың ажырасқан әйелі Айми Максвелл Клоузға (қыздығы Хит) үйленді. Тойға Элис Бэйнс және Джеймс Дуглас қатысты. Локк кітаптары бес рет АҚШ-тағы ең көп сатылатын романдар тізіміне енді. Оның туындылары 24 фильмге бейімделді, соңғысы 2004 жылы түсірілген "Лаванда гүлдері" фильмінде Джуди Денч пен Мэгги Смит ойнады. Чарльз Дэнс түсірген фильм Локк 1916 жылы жариялаған және "Алыстағы әңгімелер" жинағына енген осы аттас қысқа әңгімесіне негізделген. Локк кітаптарының экранда бейімделген ең танымал туындысы – 1918 жылы Мэри Пикфордтың ойнаған "Стелла Марис" фильмі. Сонымен қатар, оның төрт кітабы Бродвейдегі пьесаларға айналдырылды, олардың екеуін Локк жазып, Чарльз Фроман қойды. ХХ ғасырдың басында Локк Англияның Хемель-Хемпстед қаласында тұрды. Локк 1930 жылғы 15 мамырда Париж, Францияда, 67 rue Desbordes Valmore мекенжайында қатерлі ісіктен қайтыс болды.

He was born in Cunningsbury St George, Christ Church, Demerara, British Guiana on 20 March 1863, the eldest son of John Locke, bank manager of Barbados, and his first wife, Sarah Elizabeth Locke (née Johns). His parents were English. In 1864 his family moved to Trinidad and Tobago. In 1865, a second son was born, Charlie Alfred Locke, who was eventually to become a doctor. Charlie Locke died in 1904 aged 39. His half sister, Anna Alexandra Hyde (née Locke), by his father's second marriage, died in 1898 in childbirth aged 25. At the age of three, Locke was sent to England for further education. He remained in England for nine years, before returning to Trinidad to attend prep school with his brother at Queen's Royal College. There, he won an exhibition to enter St John's College, Cambridge. He returned to England in 1881 to attend Cambridge University, where he graduated with honours in Mathematics in 1884, despite his dislike of that "utterly futile and inhuman subject". After leaving Cambridge, Locke became a schoolmaster. He disliked teaching, but is known to have been a master at the Oxford Military College at Temple Cowley, in 1889 and 1890, and at Clifton College, Bristol in 1890; from 1891 to 1897 he was modern languages master at Trinity College, Glenalmond. In 1893 he published a school edition of Murat, an extract from the Celebrated Crimes (Les crimes célèbres) of Alexandre Dumas père. In 1890 he became seriously ill with tuberculosis, which affected him for the rest of his life. From 1897 to 1907 he was secretary of the Royal Institute of British Architects and lived in London. In 1894 he published his first novel, At the Gate of Samaria, but he did not achieve real success for another decade, with The Morals of Marcus Ordeyne (1905) and The Beloved Vagabond (1906). Chambers Biographical Dictionary wrote of his "long series of novels and plays which with their charmingly written sentimental themes had such a success during his life in both Britain and America His plays, some of which were dramatised versions of his novels, were all produced with success on the London Stage" (p. 836). On 19 May 1911, Locke married Aimee Maxwell Close (née Heath), the divorced wife of Percy Hamilton Close, in Chelsea in London. The wedding was attended by Alice Baines and James Douglas. Five times Locke's books made the list of best selling novels in the United States for the year. His works have been made into 24 motion pictures the most recent of which was Ladies in Lavender, filmed in 2004 and starring Dame Judi Dench and Maggie Smith. Adapted to the screen by Charles Dance, it was based on Locke's 1916 short story of the same title that had been published in a collection entitled "Faraway Stories." Probably the most famous of Locke's books adapted to the screen was the 1918 production of Stella Maris starring Mary Pickford. In addition, four of his books were made into Broadway plays, two of which Locke wrote and were produced by Charles Frohman. In the early twentieth century Locke lived at Corner Hall, Hemel Hempstead in England. Locke died of cancer at 67 rue Desbordes Valmore, Paris, France, on 15 May 1930.