Ресей суретшісі Андрей Рябушкин өмірі мен творчествасы

Кіріспе

Ресей суретшісі Андрей Петрович Рябушкин (Андре́й Петро́вич Ря́бушкин; 29 қазан 1861 [е.с. 17 қазан 1861] – 10 мамыр 1904 [е.с. 27 сәуір 1904]) – ресейлік суретші. Оның маңызды туындылары 17 ғасырдағы қатарлы ресейліктердің өміріне толы.

Өмірбаян

Андрей Петрович Рябушкин 1861 жылы Тамбов губерниясының Борисоглебск уезіндегі Станичная слобода ауылында дүниеге келді. Әкесі мен ағасы икона суретшілері болғандықтан, бала кезінен оларға көмектесе бастады. 14 жасында жетім қалды. Жаз бойы ауылда болған Мәскеу сурет, мүсін және сәулет мектебінің студенті А.Х. Преображенский баланың суреттерін көріп, қатты әсерленді. Ол оған сабақ бере бастады және Мәскеу сурет, мүсін және сәулет мектебіне түсуіне көмектесті. Рябушкин мектептің ең жас оқушыларының бірі болды. Рябушкин жеті жыл (1875–82) Мәскеу мектебінде оқыды, Василий Перов пен Илларион Прянишниковтан тәлім алды. Оның алғашқы ірі туындысы «Шарбақ тойы» 1880 жылы Павел Третьяков сатып алды. Василий Перов қайтыс болғаннан кейін, 1882 жылы Рябушкин Санкт-Петербургке көшіп, Императорлық өнер академиясына түсті. Алайда, сабақтар көп ұзамай оны көңілсіздікке түсірді, сондықтан ол академия кітапханасында немесе көшеде сурет салумен көбірек уақыт өткізе бастады. Академиядағы оқуы 1892 жылы аяқталды. Ол «Кресттен түсіру» дипломдық жұмысы үшін күткендей сыйлық алмады, себебі ол бекітілген жобаны орындамаған еді. Бірақ жұмысының сапасы соншалықты жоғары болғандықтан академия президенті, Ұлы князь Владимир Александрович, Рябушкинге шетелге саяхаттап оқу үшін жеке қаражатынан стипендия берді. Италияға немесе Парижге бармай, Рябушкин ежелгі орыс қалаларын (Новгород, Киев, Мәскеу, Углич, Ярославль) аралап көрді. Олардың тұрғындары оның алғашқы үлгілері мен сыншылары болды. Ол ежелгі сәулет өнерін, халық қолөнерін, ескі қару-жарақтарды, маталарды, кестелерді, иконаларды және т.б. зерттеді. Ежелгі кітаптар оқып, халық аңыздарын жинады. 1890, 1892 және 1894 жылдары «Көшпенділер» (Передвижники) көрмелеріне қатысты, бірақ кейіннен бұл қозғалыстан бөлініп кетті. 1890-жылдары Любань қаласындағы (Новгород губерниясы, қазіргі Ленинград облысы) досы В.Ф. Тименевтің имениесінде тұрып жұмыс істеді. 1901 жылы Любиноға және досы И. Беляевтың имениесіне жақын Дидвино ауылында студия салды. Оның суреттері көбінесе 17 ғасырға арналған. Сондай-ақ, Новгородтағы Киелі София соборының фрескалары мен Санкт-Петербургтегі Қан төгілген шіркеудің мозаикалары бойынша жұмыс істеді. Қан төгілген шіркеуінің қабырғаларында оның 24 мозаикасы бар (17-сі ішкі және 7-сі сыртқы) (1897–1900 жж.). 19 ғасырдың соңында ол қазіргі орыс шаруаларының өміріне қызығушылық танытты («Шәй ішу» және «Қыздар биіне басып кірген жас жігіт» сияқты суреттер). Тарихты терең зерттегендіктен, оның суреттері өте сенімді болды, бірақ олар замандастарының көңілінен шықпады. Василий Суриковтан айырмашылығы, ол 17 ғасырдың күнделікті өмірін суреттеді. Оның туындыларында демократтар ұнатарлық әрекеттер мен әлеуметтік қақтығыстар бейнеленбеген. Екінші жағынан, олар бай консерваторлардың талғамына сай емес еді. Рябушкиннің суреттерін қайда қою керектігін ешкім білмеді, оларды жай ғана қабылдамады. 1903 жылы Рябушкинге туберкулез диагнозы қойылды. Ол емделу үшін Швейцарияға барды, бірақ ол көмектеспеді. Ол 1904 жылдың 27 сәуірінде Дидвинодағы студиясында қайтыс болды. Ол Любань қаласында жерленген, ал оның қабірі мәдени ескерткіш ретінде қорғалады.

Andrey Petrovich Ryabushkin was born in the village Stanichnaya sloboda, Borisoglebskiy uezd, Tambov gubernia in 1861. His father and brother were icon painters, and he started to help them from his early childhood. At 14 years old he became an orphan. A student of Moscow School of Painting, Sculpture and Architecture A. Kh. Preobrazhensky, who spent the summer in the village, happened to see the boy’s drawings and was greatly impressed by them. He started to give him lessons and helped him enter the Moscow School of Painting, Sculpture and Architecture. Ryabushkin was one of the youngest student of the school at all times. Ryabushkin stayed for seven years (1875–82) in the Moscow School, learning from Vasily Perov and Illarion Pryanishnikov. His first large work Peasant Wedding was bought by Pavel Tretyakov in 1880. After the death of Vasiliy Perov, Ryabushkin moved to Saint Petersburg in 1882, and entered the Imperial Academy of Arts where he learned from Pavel Chistyakov. The classes soon disappointed him, however, and he began to spend more and more time either in the library of the academy or sketching in the streets. His studies at the academy came to an end in 1892. He did not receive an award for his diploma work, Descent from the Cross, as was expected, because he did not follow the approved project. But the work was so good that the president of the academy, Grand Duke Vladimir Alexandrovich, provided Ryabushkin with a stipend for travel and studies abroad from his own means. Instead of going to Italy or Paris, Ryabushkin chose to make a tour of ancient Russian towns (Novgorod, Kiev, Moscow, Uglich, Yaroslavl). The inhabitants of them became his first models and his first critics. He studied the old architecture, items of folk crafts, old weapons, fabrics, tapestries, embroidery, icons, etc. He read ancient books, collected folklore. He took part in Peredvizhniki exhibitions in 1890, 1892 and 1894 but later broke with the movement. In the 1890s he lived and worked in the estate of his friend V. F. Tymenev in town of Lyuban (Novgorod gubernia, now Leningrad oblast). In 1901 he built a studio in a village of Didvino close to Lubvino and the estate of his friend I. Belyaev. His paintings were mostly devoted to the 17th century. He also worked on frescoes for Saint Sophia Cathedral in Novgorod and mosaics for the Church of the Savior on Blood in Saint Petersburg. There are 24 of his mosaics on the walls of Church of the Savior on Blood (17 inside and seven outside) (1897–1900). In the later 19th century he became interested in the life of contemporary Russian peasants (such paintings as Tea Drinking and A Young Man Breaking into the Girls' Dance). The deep study of history made his paintings very reliable, but they did not evoke any sympathy in his contemporaries. Unlike Vasily Surikov, who used the dramatic historical episodes as his subjects, Ryabushkin painted everyday life of the 17th century. His works lack action, they do not depict social conflicts, as the democrats liked. On the other hand, they are not so “beautiful” to reflect the tastes of the rich conservatives. Nobody knew where to place Ryabushkin’s paintings and just did not accept them. In 1903 Ryabushkin was diagnosed with tuberculosis. He went to Switzerland for treatment but it did not help. He died in his studio in Didvino on 27 April 1904. He is buried in Lyuban, and his tomb is protected as a cultural monument.