Кіріспе
Америкалық ақын 1938 жылы өзінің «Бұзылыстың бағы» атты алғашқы толық өлеңдер жинағын жариялады. Уильям Карлос Уильямс кіріспе жазды. Форд поэзия ұғымы туралы сөйлегенде, оның өнердің басқа түрлерімен байланысын атап өтті. Форд: «Барлығы поэзия тұжырымымен байланысты. Сіздер білесіздер, Жан Кокто роман поэзиясы, эссе поэзиясы, театр поэзиясы туралы айтқан. Ол істегеннің бәрі поэзия деді. Ол менің ұстаздарымның бірі еді». Оның кейбір өлеңдері оңай-ақ сюрреалистік деп танылса да – «миыңның тамырларында қызғылт сары араның/бал жинап, алтын табаға құятыны» – ол өзінің стилін саяси поэзияға да бейімдеді. «Жаңа массалар» журналында жарияланып, линчтік жазаға қарсы тұрған қара нәсілді адамның дауысын білдірді: «Енді мен өлім ағашына көтерілемін./ Көп ауыздың кесу ілгектері/ қара жапырақты бұтақтарды қияды./ Көздерімнің қарлығаштары қайда ұшып жүр/ он алты жапырақ құлайды, олар дұға еді». 1940 жылдары «View Editions» баспа үйі, тоқсандық журналдың баспа бөлімі, Марсель Дюшан туралы алғашқы монографияны және Андре Бретонның өлеңдер жинағын екі тілде жариялады – «Қоянға қарсы сақталған жас вишня ағаштары» (1946). Фордтың «Жалған ұяда ұйықтау» (1959) атты өлеңдер кітабына леди Эдит Ситвелл алғысөз жазды. Форд пен Челичев 1952 жылы Еуропаға көшіп кетті, ал 1955 жылы Форд Лондонның қазіргі заманғы өнер институтында «Италиядан отыз сурет» атты фотокөрме ұйымдастырды. Келесі жылы Парижде оның суреттері мен графикалық жұмыстарының жеке көрмесі өтті. Жан Кокто каталогқа алғысөз жазды. 1957 жылы Челичев Римде қайтыс болды. Оның екінші фильмі – «Джонни Минотавр», 1971 жылы көрсетілді. Фильмнің негізгі тақырыбы – грек мифі Тесей, Ариадна және Минотаврдың лабиринты. Бұл киноның шынайылығы мен «эротикалық китч» сияқты стильдердің сюрреалистік үйлесімі болды. Критте түсірілген және фильм ішіндегі фильмнің құрылымын пайдаланған фильм, классикалық миф туралы заманауи фильмді түсіріп жатқан кинопродюсердің тәжірибесін құжаттағандай болды, бірақ Фордтың жұмысы деректі тақырып пен өндірістегі фильм арасында еркін қозғалды, екеуінің арасындағы шекараға ешқандай құрмет көрсетпеді. «Нью-Йорк Таймс» газетінің бір рецензенты фильм туралы: «Күн тәртібінде ер адамның анатомиясы және жыныстық қатынасы» деді. Фильм Нью-Йорктегі Бликер-стрит кинотеатрында біраз уақыт көрсетілді. 1970-ші жылдары Форд Непалға көшіп, Катмандуда үй сатып алды. 1973 жылы ол жергілікті жасөспірім Индра Тамангты шаруашылыққа жәрдемдесуге және тамақ дайындауға алды, содан кейін оған фотосурет салуды үйретті және оны өзінің көмекшісі етті. Таманг Фордтың өмірінің соңына дейін оның қасында болды, «бір түрлі ұл», көркемдік серігі және жеке күтушісі болды. Олар Түркиядан Үндістанға дейін саяхаттап, Парижде, Критте, содан кейін Нью-Йоркке көшіп барды. Таманг шамамен 1953 жылы туған. Ол Непалда әйелі мен екі қызын қалдырды. 1986 жылы жесір қалған ол 1990-шы жылдары қайтадан үйленді, тағы бір қызы болды және екі үлкен қызын АҚШ-қа әкелді. Форд және кейін оның қарындасы Рут Форд Тамангқа өте аз жалақы төледі, сондықтан оның әйелі отбасын асырау үшін жұмыс істеуге мәжбүр болды. 2001 жылы ол өзінің күнделіктерінен таңдаулыларын «Бұғадан су: 1948-1957 жылдардың күнделігі» деген атпен жариялады. Оның әкесінің соңғы ауруынан бастап Челичевтің өліміне дейінгі жылдарды қамтитын бұл күнделік, «Publishers Weekly» журналының пікірінше, «күнделікті және ерекше ерекшеліктермен толы, адам мен субмәдениеттің қызықты, әсерлі және поэтикалық бейнесін құрайды». Сондай-ақ 2001 жылы Джеймс Доуэлл мен Джон Коломавакис режиссерлік еткен «Жалған ұяда ұйықтау» атты екі сағаттық деректі фильмнің тақырыбы болды.
He published his first full length book of poems, The Garden of Disorder in 1938. William Carlos Williams wrote the introduction. When Ford discussed the concept of poetry, he highlighted its relationship with other forms of art. Ford said, "Everything is related to the concept of poetry. As you know, Jean Cocteau used to talk about the poetry of the novel, the poetry of the essay, the poetry of the theater—everything he did, he said, was poetry. Well, he was one of my gurus." While some of his poetry is easily recognizable as surrealist–"the pink bee storing in your brain's/veins a gee gaw honey for the golden skillet"–he also adapted his style to political poetry. He published in New Masses and gave voice to a black man confronting a lynch mob: "Now I climb death's tree./The pruning hooks of many mouths/cut the black leaved boughs./The robins of my eyes hover where/sixteen leaves fall that were a prayer." In the 1940s, View Editions, the publishing arm of the quarterly, published the first monograph on Marcel Duchamp and a collection of André Breton's poems in a bi lingual edition, Young Cherry Trees Secured Against Hares (1946). Ford's book of poems Sleep in a Nest of Flames (1959) contained a preface by Dame Edith Sitwell. Ford and Tchelitchew moved to Europe in 1952, and in 1955 Ford had a photo exhibition, Thirty Images from Italy, at London's Institute of Contemporary Arts. In Paris the next year he had his first one man show of paintings and drawings. Jean Cocteau wrote the foreword to the catalog. In 1957, Tchelitchew died in Rome. His second film was Johnny Minotaur, which premiered in 1971. Its nominal subject was the Greek myth of Theseus, Ariadne, and the Minotaur's labyrinth. It was an exercise in surrealist juxtaposition of styles, including cinema vérité and "erotic kitsch". Shot in Crete and employing the structure of a film within a film, it pretended to document the experiences of a film producer as he worked on a contemporary film about a classical myth, but Ford's work moved freely between the documentary subject and the supposed film in production with little respect for any distinction between the two. A reviewer in The New York Times said of the film, "The order of the day is male anatomy and male sexuality." The film played for a time at New York's Bleecker Street Cinema
In the 1970s Ford moved to Nepal and bought a house in Katmandu. In 1973 he hired a local teenager, Indra Tamang, to run errands and cook, then taught him photography and made him his assistant. Tamang remained at his side for the rest of Ford's life, "a sort of surrogate son", artistic collaborator, and personal caretaker. Together they toured from Turkey to India, relocated to Paris and Crete, and then to New York City. efn|Tamang was born about 1953. He left a wife and two daughters in Nepal. He was widowed in 1986, remarried in the 1990s, had another daughter, and brought his two elder daughters to the U. S. Ford and later his sister Ruth Ford paid Tamang so little his wife needed to work to support the family. In 2001, he published a selection from his diaries as Water from a Bucket: A Diary 1948 1957. Covering the years from his father's final illness to the death of Tchelitchew, it provided, according to Publishers Weekly, "richly observed details, both quotidian and unusual, constituting a delightful, moving, poetic portrait of a man and a subculture". Also in 2001, he was the subject of a two hour documentary film, Sleep in a Nest of Flames, directed by James Dowell and John Kolomvakis.
Жеке өмір
1957 жылы Челичев Римде қайтыс болғанда, The New York Times газеті Фордты оның "өмір бойындағы серігі және хатшысы" деп сипаттады. Форд пен оның әпкесі соңғы жылдары "Дакота" пәтер үйінде жеке-жеке пәтерлерде тұрды, онда Таманг оларға күтім жасады. Оның кіші әпкесі, актриса Рут Форд, 2009 жылы 98 жасында қайтыс болды. Форд Таманға бірнеше картинасын және ортақ жазған "Жас және зұлым" романына авторлық құқықтарды қалдырды, ол 2011 жылы екі Фордтың күлін Миссисипи штатына жерлеуге алып барды. Олар Миссисипи штатының Брукхейвен қаласындағы Роуз-Хилл зиратына жерленген. Чарльз Генри Фордтың қабіртасында "Сыйлығын ұйықтатып алған" деп жазылған.