Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Манхэттендегі Нью-Йорк метро станциясы
New York City Subway station in Manhattan
145th Street станциясы – Нью-Йорк метросының IRT Lenox Avenue желісіндегі станция. Гарлемде, Манхэттенде 145th Street және Lenox Avenue қиылысында орналасқан. Бұл станцияға барлық уақытта 3 пойызы тоқтайды. Interborough Rapid Transit Company (IRT) үшін салынған 145th Street станциясында екі жақтанғы платформа бар, олар тек алты жарым вагонға сыяды. Бұл басқа IRT станцияларынан өзгеше, себебі олар толық ұзындығындағы он вагонды қабылдай алады. Станция 1904 жылы IRT басқаратын алғашқы метро желісінің солтүстік терминалы ретінде ашылды. 1960 жылдары солтүстікке қарай Гарлем–148th Street станциясы салынып біткен соң, 145th Street станциясын жабу жоспарланған, бірақ қоғамдық наразылықтар мен жолаушылардың қарсылығына байланысты станция жабылмады. 145th Street станциясы желідегі соңғы станциялардың бірі болғандықтан, кіру тек оңтүстік платформаға ғана рұқсат етіледі, бірақ солтүстікке бағыт алған жолаушылар осы станциядан шығуға болады. Станция 2005 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді және 2018 жылдың шілдесінен қарашасына дейін кең ауқымды жөндеу жұмыстары үшін жабылды. 145th Street станциясында екі жақтанғы платформа және екі теміржол бар. Станция плитка және мозаикамен әсемделген. Платформалардан Lenox Avenue мен 145th Street қиылысына шығуға болады, ал платформалар билеттік бақылау аясында бір-бірімен байланыспайды.
The 145th Street station is a station on the IRT Lenox Avenue Line of the New York City Subway. Located at the intersection of 145th Street and Lenox Avenue in Harlem, Manhattan, it is served by the 3 train at all times. Built for the Interborough Rapid Transit Company (IRT), the 145th Street station contains two side platforms that can only fit six and a half train cars, unlike almost all other IRT stations, which are able to fit full length ten car trains. The station opened in 1904 as one of the northern termini of the original subway line operated by the IRT. With the construction of the Harlem–148th Street station to the north in the 1960s, the 145th Street station was planned to be closed, but due to community opposition, and passengers' protests, the station remained open. Since the 145th Street station is the second to last stop on the line, entry is provided only to the southbound platform, although northbound customers are allowed to exit from this station. The station was added to the National Register of Historic Places in 2005, and was closed from July to November 2018 for extensive renovations. The 145th Street station contains two side platforms and two tracks. The station was built with tile and mosaic decorations. The platforms contain exits to Lenox Avenue's intersection with 145th Street and are not connected to each other within fare control.
Құрылыс және ашылу
Нью-Йорк қаласындағы метро желісін жоспарлау 1864 жылға дейін барады. Метро жоспарларын Жедел Транзит Комиссиясының бас инженеры Уильям Барклай Парсонс басқарған инженерлер тобы жасады. Жоспарда Манхэттеннің төменгі бөлігіндегі Нью-Йорк қалалық әкімшілігінен басталып, Үстіңгі Батыс жағына дейін метро желісі салынуы көзделген, онда екі тармақ Бронксқа қарай солтүстікке бұрылатын еді. 1897 жылы жоспар ресми түрде қабылданды, ал 1899 жылдың соңында заңдық мәселелер шешілді, оған сәйкес метро салынып, желі ашылғаннан бастап 50 жылға жалға берілуі керек еді. Бастапқы жоспарда Ленокс авеню желісінде 141-ші көшеде, 142-ші көше тоғысынан оңтүстікке қарай станция қарастырылған. Бірақ ол ақырында салынбады, оның орнына 145-ші көше станциясы Ленокс авеню желісіндегі соңғы аялдама болды, одан кейін пойыз солтүстіктегі пойыз күтіп-ұстау орны – Ленокс Ярдына кіретін еді. Бастапқыда станция Ист-Сайд жергілікті және экспресс пойыздарымен қызмет көрсететін. Жергілікті пойыздар қалалық әкімшіліктен Ленокс даңғылына (145-ші көшеге) дейін қатынайтын. Экспресс пойыздардың оңтүстік терминалы Саут Ферри немесе Атлантик Авенюде, ал солтүстік терминалы 145-ші көшеде немесе Вест Фармсте (180-ші көшеде) болды. Станциядан оңтүстікке қарай, солтүстікке бағытталған көптеген пойыздар батыс платформаға кіру үшін стрелканы пайдаланатын, ол кіретін және шығатын жолаушыларға қызмет көрсетті; содан кейін пойыз оңтүстікке қарай қайта жұмыс істейтін. Ленокс Ярдына бағытталған пойыздар шығыс платформада жолаушыларды түсіретін, ол тек шығу платформасы болды және онда кассалар болған жоқ. 145-ші көшеге экспресс пойыздары 1906 жылы жойылды.
Planning for a subway line in New York City dates to 1864. The subway plans were drawn up by a team of engineers led by William Barclay Parsons, the Rapid Transit Commission's chief engineer. It called for a subway line from New York City Hall in lower Manhattan to the Upper West Side, where two branches would lead north into the Bronx. A plan was formally adopted in 1897, and legal challenges were resolved near the end of 1899. in which it would construct the subway and maintain a 50 year operating lease from the opening of the line. The original plan envisioned a station on the Lenox Avenue Line at 141st Street, just south of the 142nd Street Junction, where a spur of the Lenox Avenue Line diverges to the Bronx via the IRT White Plains Road Line. This was ultimately not built, and instead, the 145th Street station became the last stop on the Lenox Avenue Line before it entered the Lenox Yard, a train maintenance yard immediately to the north. Initially, the station was served by East Side local and express trains. Local trains ran from City Hall to Lenox Avenue (145th Street). Express trains had their southern terminus at South Ferry or Atlantic Avenue and had their northern terminus at 145th Street or West Farms (180th Street). South of the station, most northbound trains used a switch to access the western platform, which served both entering and exiting passengers; the train would then reenter service in the southbound direction. Northbound trains heading to Lenox Yard would drop off passengers on the eastern platform, which was an exit only platform and did not have any ticket booths. Express trains to 145th Street were eliminated in 1906.
Кейінгі жылдар
1918 жылы Бродвей–Сегізінші авеню желісі Таймс-сквердің оңтүстігінде, 42-ші көшеде ашылды, ал бастапқы желі H әрпіндей пішіндес жүйеге бөлінді. Жергілікті пойздар Оңтүстік Фериге жіберілді. 1940 жылдың 12 маусымында қалалық үкімет IRT-нің жұмысын өз қолына алды. IRT бағыттарына «R типі» вагондары енгізілгеннен кейін нөмірленген белгілер берілді. Бұл вагондарда әр бағыт үшін нөмірленген белгілері бар нөмірлік тақталар болды. Алғашқы R12 вагондары 1948 жылы пайдалануға берілді. Ленокс даңғылы–145-ші көшеге дейінгі бағыт 3-ші болып сақталды. 1956 жылы Нью-Йорк қаласының көлік басқармасы (NYCTA) станция платформаларының жиектеріне флуоресцентті шамдар қосу жоспарларын жариялады. 1959 жылы барлық 3-ші пойыз экспресс болып жүре бастады. 1960 жылдары Ленокс Ярдының ішінде Гарлем–148-ші көше станциясы салынып жатқанда, 145-ші көше станциясын жабу жоспарланды, себебі 148-ші көше станциясы 145-ші көше станциясының тікелей орнына алмастырылуы тиіс болды. 148-ші көше станциясы 1968 жылдың 13 мамырында ашылды; содан кейін барлық солтүстікке қарай бағытталған пойыздар 148-ші көшеге дейін жүріп өтті. Станция 2005 жылдың 30 наурызында тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. 1998 жылдың 2 наурызынан бастап туннельдің жарылған еденімен бірге қайта құрылымдалу жұмыстары жүргізілді. Бұл көп жылдар бойына Гарлем ағысы және басқа да жер асты суларының болуына байланысты туындаған су мәселесін шешу үшін жасалды, бұл су тасқынына, зақымдануға және сіңуге себеп болды, кейде қызмет көрсетуде үлкен бұзылыстарға әкелді. Жобаның құны 82 миллион долларды құрады және 1998 жылдың 12 қазанында аяқталды. Қайта құрылымдалу кезінде 3-ші пойыз IRT Бродвей–Сегізінші авеню желісіндегі 137-ші көшедегі Сити колледж станциясына бағытталды. Бұл уақыт ішінде аймақтағы басқа желілерге қосылатын қосымша шаттл автобустары да жұмыс істеді. 2015–2019 жылдарға арналған Метрополитендік көлік басқармасының капиталдық жоспарына сәйкес, станция толықтай жаңартылып, «Жетілдірілген станциялар» бағдарламасының аясында бірнеше айға жабылды. Жаңартуларға ұялы байланыс, Wi-Fi, USB зарядтау станциялары, интерактивті қызмет туралы хабарламалар мен карталар кірді. 2018 жылдың қаңтарында Нью-Йорк қаласының көлік және автобус комитеті Citnalta Forte компаниясына IND Concourse желісіндегі 167-ші және 174-ші–175-ші көшелерді, сондай-ақ IRT Lenox Avenue желісіндегі 145-ші көшені жөндеуге арналған 125 миллион долларлық келісімшарт беруді ұсынды. Алайда, қалалық өкілдер келісімшарттарды бекітуге дауыс беруден бас тартқаннан кейін MTA кеңесі осы ұсыныстар бойынша дауыс беруді уақытша кейінге шегерді. Келісімшарт ақпан айында қайтадан қарастырылып, ақыры мақұлданды. Метро станциясы 2018 жылдың 23 шілдесінен 28 қарашасына дейін жөндеу жұмыстарына байланысты жабылды. Жабылу салдарынан 2018 жылғы жолаушылар саны өткен жылмен салыстырғанда 41,9%-ға төмендеді, 2017 жылы 1 093 045 жолаушы болса, 2018 жылы 635 413 жолаушыны құрады. 3-ші пойызбен әрдайым қызмет көрсетілетін станция оңтүстікке қарай 135-ші көшеде, солтүстікке қарай Гарлем–148-ші көшеде орналасқан. Станцияның ұзындығы 106 метр, ал IRT метросының алты жарым вагонына сыйымды. Станция Ленокс даңғылының астында сәл ығысқан, көшенің батыс жағына жақын орналасқан. Станцияда мозаикалық атау тақташалары, ескі «145» терракоталық оюлары және оюдың мозаикалық көшірмесі бар. Бұрын оңтүстік платформада әйелдер мен ерлерге арналған дәретханалар болған, мұны «әйелдер» және «ерлер» деп жазылған тас оюлар растайды. Бастапқы IRT станциялары сияқты, бұл станция да «қазба және жабу» әдісімен салынған. Платформаның қалған бөлігі әрбір 5 метр қашықтықта орналасқан, дөңгелек құйма темірден жасалған дориялық стильдегі бағаналарды қамтиды. Төбе платформа деңгейінен шамамен 5 метр биіктікте; бағананы бақылау аймағының солтүстік бөлігі тегіс, ал оңтүстік бөлігі орталық бағаналармен сүйенген сегменттік күмбездерден тұрады. Тұннель қабырғасы мен платформа қабырғасы арасында қалың кірпіштен жасалған және плиткамен жабылған саңылау бар.
In 1918, the Broadway–Seventh Avenue Line opened south of Times Square–42nd Street, and the original line was divided into an H shaped system. Local trains were sent to South Ferry. The city government took over the IRT's operations on June 12, 1940. The IRT routes were given numbered designations with the introduction of "R type" rolling stock. These fleet contained rollsigns with numbered designations for each service. The first such fleet, the R12, was put into service in 1948. The route to Lenox Avenue–145th Street became the 3. The New York City Transit Authority (NYCTA) announced plans in 1956 to add fluorescent lights above the edges of the station's platforms. In 1959, all 3 trains became express. With the construction of the Harlem–148th Street station inside the Lenox Yard in the 1960s, the 145th Street station was planned to be closed, since the 148th Street station was intended as a direct replacement for the 145th Street station. The 148th Street station opened on May 13, 1968; Afterward, all northbound trains continued to 148th Street. The station was added to the National Register of Historic Places on March 30, 2005, due to its importance as one of the first IRT stations to be built. Starting on March 2, 1998, the tunnel was reconstructed along with the cracked tunnel floor. This was done to correct a major water problem that had existed for many years due to the presence of the Harlem Creek and other underground streams, which caused extensive flooding, water damage, and seepage problems that occasionally contributed to severe service disruptions. The project cost $82 million and was finished on October 12, 1998. During the reconstruction, 3 trains were rerouted to the 137th Street–City College station on the IRT Broadway–Seventh Avenue Line. Supplemental shuttle bus service connecting to other lines in the area were provided for much of this time. Under the 2015–2019 Metropolitan Transportation Authority Capital Plan, the station underwent a complete overhaul as part of the Enhanced Station Initiative and was entirely closed for several months. Updates included cellular service, Wi Fi, USB charging stations, interactive service advisories and maps. In January 2018, the New York City Transit and Bus Committee recommended that Citnalta Forte receives the $125 million contract for the renovations of 167th and 174th–175th Streets on the IND Concourse Line and 145th Street on the IRT Lenox Avenue Line. However, the MTA Board temporarily deferred the vote for these packages after city representatives refused to vote to award the contracts. The contract was put back for a vote in February, where it was ultimately approved. The subway station was closed for renovations from July 23 to November 28, 2018. Due to the closure, 2018 ridership dropped 41.9% compared to the previous year, from 1,093,045 riders in 2017 to 635,413 riders in 2018. The station, served by the 3 train at all times, is between 135th Street to the south and Harlem–148th Street to the north. The station is 348 feet (106 m) long and can fit six and a half 51 feet (16 m) IRT subway cars. The station is slightly offset under Lenox Avenue, being located closer to the avenue's western curb line. The station has mosaic name tablets, some old "145" terra cotta cartouches, and a mosaic replica of a cartouche. There used to be women's and men's restrooms on the southbound platform, as evidenced by stone lintels reading "women" and "men". As with other stations built as part of the original IRT, the station was constructed using a cut and cover method. while the remainder of the platform contains circular, cast iron Doric style columns spaced every 15 feet (5 m). The ceiling is about 15 feet (5 m) above platform level; the section of the ceiling north of the fare control area is smooth, and the section south of fare control is composed of segmental vaults supported by the center columns. There is a gap between the trough wall and the platform walls, which are made of thick brick covered over by a tiled finish.
Жолдың орналасуы
Бастапқы IRT метрополитеніндегі басқа станциялар сияқты, ол бастапқыда метрополитенде қолданылатын стандартты сегіз-он вагондардан қысқа пойздар үшін салынған. 1950-1960 жылдары IRT-нің барлық басқа станциялары 10 вагондарға дейін ұзартылды немесе жабылды. 145th Street станциясы да солтүстікке қарай сәл ұзартылды: ондағы рельстердің арасында тіректер жоқ, себебі бұл жерде бұрын рельс қиылысы болған. Бұрын станцияның оңтүстігінде рельс қиылысы болған, ал қазіргі платформа кеңейтімі орналасқан жерде бастапқы платформалардың солтүстігінде тағы бір ауыстырғыш болған.
Like the other stations on the original IRT subway, it was initially built for trains shorter in length than the standard eight to ten cars used by the subway. In the 1950s and 1960s, all of the other IRT stations were either lengthened to 10 cars or closed. The 145th Street station was also lengthened slightly to the north: there are no columns between the tracks there, since the site formerly accommodated a track crossover. A track crossover formerly existed immediately south of the station, and another switch existed immediately north of the original platforms, within the space occupied by the current platform extension.
Шығулар
Платформа деңгейінен көше сатылары 145-ші көше мен Ленокс даңғылының төрт бұрышына дейін көтеріледі. Әр бұрышқа бір көше сатысы жетеді; Ленокс даңғылының батыс жағындағы сатылар оңтүстік платформаға, ал шығыс жағындағы сатылар солтүстік платформаға қызмет көрсетеді. Шығыс жағындағы екі көше сатысында тек жоғары шығуға арналған турникет пен төтенше жағдайға арналған қақпа болғандықтан, көшеден солтүстік платформаға тікелей кіру жоқ. Басқа бастапқы IRT станциялары сияқты, бұл станция да бастапқыда күрделі киосктарға ұқсайтын кіреберістермен салынған, бірақ олар автокөлік жүргізушілерінің көру қабілетін шектеу үшін алынып тасталды. Көше сатылары Нью-Йорк қаласы метро станцияларының көпшілігінде кездесетін қарапайым, заманауи болат қоршаулармен ауыстырылды.
Street staircases from platform level go up to all four corners of 145th Street and Lenox Avenue. One street staircase goes to each of the corners; the stairs on the west side of Lenox Avenue serve the southbound platform, while the stairs on the east side are served by the northbound platform. There is no entrance from the street to the northbound platform, as both eastern street staircases contain a high exit only turnstile and emergency gate. Like the other original IRT stations, this station originally was built with entrances resembling elaborate kiosks, which were removed for reducing sight lines for motorists. The street staircases were replaced with relatively simple, modern steel railings like those seen at most New York City Subway stations.