Фредерик Генри Осборн: Американдық филантроп, әскери қолбасшы және евгеникалық

Кіріспе

Американдық қайырымды, генерал және евгеник (1889–1981) ағылшын спортшысы.

Генерал-майор Фредерик Генри Осборн CBE (21 наурыз 1889 – 5 қаңтар 1981) – американдық қайырымды, әскери лидер және евгеник. Ол бірнеше ұйымды құрған және Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары евгениканы ашық түрдегі расизмнен алшақтатуға маңызды үлес қосты. Америка философиялық қоғамы оны соғыстан кейінгі евгеникалық зерттеулердің беделді тұлғасы деп есептейді.

Бірінші дүниежүзілік соғыс және ұйымдардың құрылуы

Осборн 1910 жылы Принстон университетін бітірді және Кембридждегі Тринити колледжінде бір жыл аспирантурада оқыды. Оның отбасы теміржол бизнесі арқылы байлық жинаған, ол Бірінші дүниежүзілік соғыс басталарға дейін отбасылық бизнесте жұмыс істеді, содан кейін соғыстың соңғы 11 айында Францияда Американдық Қызыл Крестте алдыңғы шеп аймағының командирі болып қызмет етті. 1928 жылы ол өнеркәсіптен зейнеткерлікке шығып, Американдық Табиғат Тарихы Мұражайында евгеника, антропология және демография саласында зерттеуші болып жұмыс істеді. Осборн 1926 жылы Американдық Евгеника Қоғамының негіс қалаушыларының бірі болды және 1928 жылы Британдық Евгеника Қоғамына қосылды, 1931 жылы оның хатшысы қызметін атқарды. Осборн 1931 жылы Американың Демографиялық Қауымдастығын құруда да маңызды рөл атқарды. Ол 1936 жылы Принстон университетіндегі Халықты Зерттеу Орталығының құрылуында басты рөл атқарды, ол демографиялық зерттеулер мен оқытудың жетекші орталығы болды. Осборн 1937 жылы евгениканы қолдау мақсатында құрылған «Пионер» қайырымдылық қорының негісқалаушыларының бірі болды. 1937 жылы Осборн нацистік евгеника бағдарламаларын «ешқашан сыналмаған ең маңызды эксперимент» деп бағалады. Дж. Филлип Раштонның сөзіне сүйенсек, Осборн алғаш рет афроамерикандықтардың әскери интеллект сынақтарында ақтардан төмен көрсеткенін, бірақ бес қалалық солтүстік штатынан шыққандар сегіз ауылдық оңтүстік штатынан шыққан ақтардан сәл жоғары көрсеткенін атап өтті, бұл мәдени факторлардың IQ көрсеткіштеріне әсерін көрсетеді. Келесі онжылдықтарда Осборн түрлі нәсілдер арасындағы IQ көрсеткіштерінің айырмашылығына қатысты мұрагерлік гипотезаға күмәнмен қарады. Ол адамдарды қалыптастыруда генетикадан гөрі қоршаған ортаның үлкен рөл атқаратынын болжады және евгениканың топтар ішінде (жақсы бейімделген отбасыларға көбірек бала табуға мүмкіндік беру керек) жүргізілуі керек деп ойлады, ал емес топтар арасында (кемсіз нәсілдерді алмастыру керек). 1930 жылдардағы Швецияда экономист Гуннар Мырдал және оның әйелі Альва Мырдалдың күш-жігерімен жүзеге асырылған реформаларға құрметпен қараған Осборн бала күтімі, демалыс, тұрғын үй, балабақша және білім беру саласындағы мемлекеттік қолдаудың евгеникалық әлеуетін, қажетті халықтың өнімділігін арттыру құралы ретінде баса көрсетті. Ол евгениканың мақсаты – әрбір баланың қаланған бала болуын қамтамасыз ету болуы керек деп мәлімдеді. Осборн «ана болудың нағыз еркіндігі» деп атаған осы жүйеде бала тәрбиелеуге ең қабілетті ата-аналардың көбірек болатынына сенді.

Osborn graduated from Princeton University in 1910 and attended Trinity College, Cambridge, for a postgraduate year. His family had made their fortune in the railroad business, and he went into the family business up until the outbreak of World War I, when he served in the American Red Cross in France as Commander of the Advance Zone for the last 11 months of the war. In 1928, he retired from industry and became a research associate at the American Museum of Natural History studying eugenics, anthropology, and population. Osborn was one of the founding members of the American Eugenics Society in 1926 and joined the British Eugenics Society in 1928, serving as its Secretary in 1931. Osborn was also instrumental in the founding of the Population Association of America in 1931. He played a central role in the 1936 founding of the Office of Population Research at Princeton University, a leading demographic research and training center. Osborn was one of the founding trustees of the Pioneer Fund in 1937, a charitable foundation charged with promoting eugenics. Also in 1937, Osborn praised the Nazi eugenics programs as the "most important experiment which has ever been tried." According to J. Phillipe Rushton, Osborn was the first to point out that although African Americans scored lower than whites on the Army intelligence tests, those from five urban northern states scored slightly higher than whites from eight rural southern states did, demonstrating the influence of cultural factors on IQ scores. In the following decades, Osborn remained skeptical of the hereditarian hypothesis of the variance in IQ scores found between racial groups. He suspected that environment played a greater role than genetics in the shaping of human beings, and thought eugenics should take place within groups (well adapted families should be given the means to have more children) rather than between them (inferior races should be replaced). An admirer of the reforms instituted in 1930s Sweden through the efforts of economist Gunnar Myrdal and his wife Alva Myrdal, Osborn emphasized the eugenic potential of extended state support in childcare, recreation, housing, nursery services, and education as a means of stimulating fertility among desirable populations. He argued that the aim of eugenics should be to ensure that every child was wanted. Osborn believed that in this system, which he called the "true freedom of parenthood," the parents most capable of rearing children would be likelier to have more.

Екінші дүниежүзілік соғыс және кейінгі өмір

Көптеген азаматтық құқықтар жетекшілері Екінші дүниежүзілік соғыста геноцидтің ашыққа шығуынан кейін де, Осборн мен Халық кеңесінің (Джон Д. Рокфеллер, Льюис Страусс, Карл Комптон және Детлев Бронк сияқты басшылары) евгеникалық ықпалы АҚШ-та күшті болды деп мәлімдеді. Ол сонымен қатар нацистік Германияда яһудилерді, поляктарды және басқа да "өрбуге жарамсыз" деп есептелгендерді стерилизациялау бағдарламаларын қолдады және ынталандырды. Гитлердің геноцидтік тактикасы мен іс-әрекеттері АҚШ-та наразылық тудырса да, ол евгеникалық идеалдарды насихаттауды жалғастырды. 1940 жылы Франклин Рузвельт Осборнды Сайланбалы қызмет жөніндегі азаматтық кеңесші комитетінің төрағасы етіп тағайындады. Бес айдан кейін ол әскери қызметшілерге ақпараттық және білім беру қызметтерін ұйымдастыруға жауапты Армияның әл-ауқат және демалыс комитетінің төрағасы болды. 1941 жылдың қыркүйегінде ол бригада генералы болып тағайындалды және Соғыс министрлігінің Мораль бөлімінің бастығы (кейін Арнайы қызметтердің Ақпарат және білім беру бөлімі деп аталды) болып тағайындалды. Соғыс аяқталған кезде ол генерал-майор шеніне көтеріліп, Париждегі қола жұлдыз, "Құрметті қызметі үшін" медалі және Сайланбалы қызмет медалімен марапатталды, сондай-ақ Ұлыбритания империясының ең жоғары орденінің құрметті мүшесі атанды. Осборн Принстон университетінде 1943 жылдан 1955 жылға дейін жарғылық қоршыл ретінде және бірнеше кеңесші кеңестердің мүшесі ретінде, соның ішінде Оқу бағдарламасы комитеті мен Психология кафедрасы кеңесінде қызмет етті. Соғыстан кейінгі жылдары Осборнның елеулі әсерлерінің бірі – американдық евгениканың назар аударуын оң евгеникаға ауыстыру болды. Оң евгеника қалаулы қасиеттердің таралуын ынталандыру арқылы евгеникалық мақсаттарға жетуге тырысады, ал теріс евгеника қалаусыз қасиеттердің таралуын шектеу арқылы осы мақсаттарға жетуге ұмтылады. 1948 жылы Осборн Америка философиялық қоғамына сайланды. 1954 жылы Осборн Дьюк университетінде жарық көрген "Евгеника тоқсандығы" журналын құруға белсенді қатысты, ол 1968 жылы "Әлеуметтік биология" деп аталды. Осборн атаудың өзгеруін былай түсіндірді: "Атау өзгертілді, себебі евгеникалық сипаттағы өзгерістер евгеникадан басқа себептермен жасалатыны және оларға евгеникалық белгі қою оларды қабылдауға көмектесуден гөрі көбірек кедергі келтіретіні анық болды. Перзентханадағы бақылау және аборт біздің заманымыздың үлкен евгеникалық жетістіктеріне айналып келеді. Егер олар евгеникалық себептермен ілгері жылжыса, онда олардың қабылдануын тежейтін немесе тоқтатуға әкелетін еді".

Many civil rights leaders alleged that, even after the revelation of genocide in World War II, eugenic influences remained strong in the United States because of Osborn and other leaders of the Population Council (including John D. Rockefeller, Lewis Strauss, Karl Compton, and Detlev Bronk). He also encouraged and endorsed programs in Nazi Germany that sterilized Jews, Poles, and others deemed "unsuitable" to breed. Although Hitler's genocidal tactics and acts caused revulsion in the United States, he continued to promote eugenic ideals. In 1940, Osborn was selected by Franklin Roosevelt to chair the Civilian Advisory Committee on Selective Service. Five months later, he took over as Chair of the Army Committee on Welfare and Recreation, responsible for information and education services for military personnel. In September 1941, he was commissioned as Brigadier General and appointed Chief of the Morale Branch of the War Department (later called the Information and Education Division of Special Services). By the war's end, he had earned promotion to Major General and had been awarded a Bronze Star in Paris, the Distinguished Service Medal, and the Selective Service Medal, and he was made Honorary Commander in the Most Excellent Order of the British Empire. Osborn served at Princeton, as a charter trustee from 1943 to 1955, and as a member of several advisory boards, including the Curriculum Committee and Psychology Department Council. During the postwar years, one of Osborn's lasting influences was shifting the emphasis of American eugenics to positive eugenics, which seeks to achieve eugenic goals through encouraging the spread of desired traits, as opposed to negative eugenics, which seeks to achieve eugenic goals through discouraging the spread of undesired traits. Osborn was elected to the American Philosophical Society in 1948. In 1954, Osborn played a central role in the founding of the journal Eugenics Quarterly, published by Duke University, which changed its name in 1968 to Social Biology. Osborn explained the name change, writing: "The name was changed because it became evident that changes of a eugenic nature would be made for reasons other than eugenics, and that tying a eugenic label on them would more often hinder than help their adoption. Birth control and abortion are turning out to be great eugenic advances of our time. If they had been advanced for eugenic reasons it would have retarded or stopped their acceptance.”

1968 жылы Осборн "Адамның тұқым қуалаушылығының болашағы: қазіргі қоғамдағы евгеникаға кіріспе" атты еңбегін жариялады, онда ол Гитлердің "эвгениканы жезөкшелендіргеніне" наразылық білдірді, бірақ болашақ ұрпақтардың орташа интеллектісі мен мінез-құлқын арттырудың бастапқы мақсаттарын, әсіресе кедейлер арасындағы, ақыл-ойы төмен әйелдерді бала туудан өз еркімен бас тартуға көндіру арқылы халықты бақылау бағдарламаларымен жүзеге асыруға болатынын айтты, бұл "халықтың әлеуметтік және биологиялық жақсаруын одан әрі дамытуға" бағытталған. Оның пікірінше, "эвгеникалық мақсаттарға евгеника деп атамайтын жағдайда қол жеткізу ықтимал".