Кіріспе

Ли Виллерман (26 шілде 1939 – 10 қаңтар 1997) – американдық психолог, егіздерді зерттеу арқылы мінез-құлық генетикасы саласындағы еңбектерімен танымал.

Өмірбаян

Уиллерман Чикаго қаласында туып өскен. 1961 және 1964 жылдары Рузвельт университетінен бакалавр және магистр дәрежелерін алды, ал 1967 жылы Уэйн штаттық университетінен докторлық диссертациясын қорғады. Ұлттық денсаулық сақтау институттарында үш жылдық жұмыстан кейін, Уиллерман Мичиган университетінің Адам генетикасы кафедрасында докторантурасын аяқтады. 1971 жылы Остин қаласындағы Техас университетінде жұмысқа орналасты және өмірінің соңына дейін сол жерде қызмет етті. 1974 жылы Уиллерман американдық евгеника қоғамына қосылды, сол кезде бұл қоғам евгеникадан алшақтап, медициналық генетика, мінез-құлық генетикасы және әлеуметтік биологияны зерттеуге көшкен болатын. Ол сонымен қатар Мінез-құлық генетикасы қауымдастығының белсенді мүшесі болды және өмірінің қалған бөлігінде мінез-құлық генетикасы саласында жұмыс істеді. Оның алғашқы зерттеуі біржұқа егіздердің IQ және туған кездегі салмағы арасындағы айырмашылықтарды қарастырды, нәтижесінде туғанда салмағы артық болған егіздің IQ көрсеткіші жоғары болып шықты. Уиллерман Джозеф М. Хорн және Джон К. Лоелинмен бірлесіп, асырап алушы отбасыларды зерттеу бойынша маңызды Техас асырап алу жобасының үстінде жұмыс істеді. Оның көптеген еңбектері психометрия және интеллекттің нейроанатомиялық көрсеткіштерін зерттеуге арналған. 1994 жылы ол Линда Готфредсонның "Уолл-стрит журналында" жариялаған "Интеллект туралы негізгі ғылым" атты редакциялық мақалаға қол қойған 52 ғалымның бірі болды, бұл мақала "Қисық сызық" кітабы жарық көргеннен кейін интеллектті зерттеу мәселелері бойынша академиялық консенсусты білдірді.