Ричард Коэн: Американ журналисінің өмірі мен қызметі
Richard Cohen (columnist)
Ричард Коэн – американдық журналист, 1976-2019 жж. Washington Post газетінде баған жазған. Өмірі, білімі, әскери қызметі туралы ақпарат. Журналист, жазушы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард Мартин Коэн (Richard Martin Cohen, 6 ақпан 1941 жылы туған) – американдық жазушы, ең белгілісі «The Washington Post» газетінде 1976 жылдан 2019 жылға дейін жариялаған авторлық бағанасымен танымал.
American journalist
Richard Martin Cohen (born February 6, 1941) is an American writer best known for his syndicated column in The Washington Post, which he wrote from 1976 to 2019.
Ерте өмір және білім
Коэн еврей отбасында дүниеге келген және Far Rockaway High School мектебін бітірген. Ол Хантер колледжінде, Нью-Йорк университетінде және Колумбия университетінде оқыды. 1960 жылдардың басында АҚШ армиясында екі жыл қызмет етті.
Cohen was born to a Jewish family and is a graduate of Far Rockaway High School and attended Hunter College, New York University, and Columbia University. He served for two years in the U. S. Army, during the early 1960s.
Мансап
Коэн Нью-Йорктегі "Юнайтед Пресс Интернешнл" агенттігінде жұмыс істеді. 1968 жылы The Washington Post газетіне репортер болып орналасты, кейін газеттің Мэриленд штатындағы бас тілшісі болды. Ол бұрынғы вице-президент Спиро Агнюдің ісін тергеуді жариялады және "Жүрек соғуы: Вице-президент Спиро Т. Агнюді тергеу және отставкасы" атты кітапты әріптес репортер Жюль Витковермен бірге жазды. 1976 жылы газеттің Metro бөлімінде мақалалар жаза бастады, ол 1981 жылы жалпыұлттық таралымға ие болды. 1998 жылы Коэн редакциялық көмекші Девон Сперджонмен жанжалға түсіп, ақырында Washington Post басшылығы араласты. Коэн Сперджоннан "бейресми қарым-қатынас" туралы сұрақтар қойған, оған "тұрып, айналып тұруын" айтқан және үш апта бойы оған "назарынан тыс қалдырған". "Вашингтон Пост" газетіндегі қоштасу мақаласында Коэн еске алады: "Қайырға алғаш рет ұшып бара жатып, терезенің сыртынан қарадым. Құмды дауыл пирамидаларды жасырды, бірақ мен оларды көзге елестеттім және оларды көру үшін маған ақы төленгеніне сенбедім". Джим Науреккас: "Бұл Коэннің мансабын жақсы сипаттайды: оның жұмысы тарихи оқиғаларға куә болу еді; ол оларды тікелей көрмеді, бірақ олар туралы жазды және осы үшін жалақы алды".
Cohen worked for United Press International in New York. He joined The Washington Post as a reporter in 1968 and later became the paper's chief Maryland correspondent. He covered the investigation of former vice president Spiro Agnew and wrote a book called A Heartbeat Away: The Investigation and Resignation of Vice President Spiro T. Agnew with fellow reporter Jules Witcover. In 1976, he began writing a column for the paper's Metro section, which became nationally syndicated in 1981. In 1998, Cohen was involved in a dispute with editorial aide Devon Spurgeon that was ultimately mediated by Washington Post management. Cohen reportedly asked Spurgeon questions about "casual sex", told her to "stand up and turn around", and gave her the "silent treatment" for three weeks. In his farewell column in The Washington Post, Cohen recalled: "Flying into Cairo for the first time, I looked out the window. A sandstorm obscured the pyramids, but I envisioned them anyway and could not get over the fact that I was being paid to see them." Jim Naureckas commented: "That sums up Cohen's career pretty well: It was his job to witness monumental matters; he didn’t actually see them, but wrote about them anyway—and got paid to do it."
Сыртқы саясат
Коэн бастапқыда Ирак соғысын қолдаған және бірнеше жоғары беделді мәселелерде Буш әкімшілігін ашық түрде қолдаған. 2003 жылы «Вашингтон Пост» газетінде жарияланған мақаласында Коэн былай деп жазды: «Колин Пауэлл Ұлттар Ұйымына ұсынған дәлелдердің бір бөлігі жағдайына қарай болса, енді бір бөлігі өте қорқынышты егжей-тегжейлі болды – бұл Ирактың жаппай қырып-жою қаруын есепке алмағанын ғана емес, оларды әлі де сақтап отырғанын кез келген адамға дәлелдеуі керек еді. Тек ақымақ немесе, мүмкін, француз басқаша ойға келе алады». Коэн сондай-ақ, 9/11 оқиғасынан кейін «күш қолданудың сақтықпен жасалуы емдік болуы мүмкін» деп сенетінін жазды. Кейін Коэн Ирак соғысын қолдау туралы бұрынғы көзқарастары мен оған қарсы ұстанымы туралы кеңінен айтты. 2006 жылдың 18 шілдесіндегі мақаласында ол былай деп мәлімдеді: «Израильдің қазіргі уақытта жасай алатын ең үлкен қателік – өзінің қате екенін ұмыту. Бұл адал қателік, жақсы ниетпен жасалған қателік, ешкім кінәлі емес, бірақ араб мұсылмандары (және кейбір христиандар) тұратын аймақта еуропалық еврейлердің мемлекетін құру идеясы біз қазір көріп отырғандай соғыс пен терроризмнің бір ғасырға жуық уақытын тудырды». Осы мәлімдемесі үшін Коэн Америка еврей комитетінің «Прогрессивті» еврей ойлары және жаңа антисемитизм» атты эссесінде сынға ұшырады. Ол келесі аптадағы мақаласында өз мәлімдемесін былай түсіндірді: «Жақындағы Орта Шығыс туралы мақаламды оқығандар мені көп нәрседе айыптай алады, бірақ реализмнің жоқтығында емес. Израильдің кемшіліктерін білемін, бірақ оның жетістіктерін де құрметтеймін және мақтан тұтам. Діни сенімдері жоқ болғандықтан, оның болашағы үшін қорқамын және мұсылман әлемінде еуропалық антисемитизмнің кеңінен таралып, Еуропаға антисионизмнің ақылсыз түрі ретінде қайта оралатынын байқадым. Израиль, мен жиі айтатындай, өкінішке орай, жайғасып, жаман маңайды жақсартуда. Бірақ әлемде отансыздар көп, ал біз өзіміз үндістерді ығыстырып, осылайша – қандай ирония! – құл иелері еркіндік пен демократияны теңізден теңізге дейін таратуға мүмкіндік алған елде өмір сүреміз. Еуропаға келсек, Анатолиялық гректер мен Богемиялық немістер үшін кім жылайды?» Сол мақаласында ол 2006 жылы Ливандағы Хезболламен соғыста Израильдің әскери науқанын, сондай-ақ Газадағы Хамасқа қарсы бір уақыттағы күресін қорғады. Коэн өз еңбегінде былай дейді: «[Израиль] күнә жасайды. Кейде қателікке ұшырайды. Ол жерді және кеңістікті жаман, бірақ қарапайым жолдармен жинады. Израиль жамандық емес. Ол жай ғана адам». Ол Израильдің басқа елдер жасамаған ештеңе жасаған жоқ деп мәлімдеді.
Cohen was originally a supporter of the Iraq War, and publicly supported the Bush administration in several other high profile instances. In a 2003 Washington Post column, Cohen wrote, "The evidence Colin Powell presented to the United Nations – some of it circumstantial, some of it absolutely bone chilling in its detail – had to prove to anyone that Iraq not only hasn't accounted for its weapons of mass destruction but without a doubt still retains them. Only a fool – or possibly a Frenchman – could conclude otherwise." Cohen also wrote that he believed "the prudent use of violence could be therapeutic" after the events of 9/11. Cohen has since expounded upon his former views of support for the Iraq War, and his later stance against it. In his July 18, 2006, column he stated: "The greatest mistake Israel could make at the moment is to forget that Israel itself is a mistake. It is an honest mistake, a well intentioned mistake, a mistake for which no one is culpable, but the idea of creating a nation of European Jews in an area of Arab Muslims (and some Christians) has produced a century of warfare and terrorism of the sort we are seeing now". For this statement, Cohen was criticized in an essay released by the American Jewish Committee entitled 'Progressive' Jewish Thought and the New Anti Semitism. He clarified his statements in the next week's column, saying, "Readers of my recent column on the Middle East can accuse me of many things, but not a lack of realism. I know Israel's imperfections, but I also exalt and admire its achievements. Lacking religious conviction, I fear for its future and note the ominous spread of European style anti Semitism throughout the Muslim world—and its boomerang return to Europe as a mindless form of anti Zionism. Israel is, as I have often said, unfortunately located, gentrifying a pretty bad neighborhood. But the world is full of dislocated peoples, and we ourselves live in a country where the Indians were pushed out of the way so that—oh, what irony! – the owners of slaves could spread liberty and democracy from sea to shining sea. As for Europe, who today cries for the Greeks of Anatolia or the Germans of Bohemia?" In the same column, he defended Israel's military campaign in its 2006 war with Hezbollah in Lebanon along with its simultaneous fight against Hamas in Gaza. Cohen states in his that "[Israel] sins. It is sometimes wrong. It accumulated land and space in vile yet ordinary ways. Israel is not evil. It is merely human. ", while arguing that Israel has done nothing that other nations have not done.
ЦРУ-ның ақпарат ағындары туралы дау
2007 жылы ол Скутер Либбидің (Плэйм ісі бойынша қылмыстық тергеуде) қудалануын саяси мақсатта жасалған деп сынап, "Бұл толығымен ұсақ-түйек мәселе емес, себебі үкімет шенеуніктері үлкен жюри алдында жалған айтуға болмайды, бірақ оларды саясаттың құпия амалдарын істеуі үшін жауапқа тарту да дұрыс емес. Секс немесе жылжымайтын мүлік сияқты, көбінесе жарықты жабу жақсы". Коэннің бұл сөздері Media Matters for America және Columbia Journalism Review тарапынан фактілерді дұрыс баяндамағаны үшін сынға ұшырады, оның ішінде Валери Плэймнің жасырын агент болмағаны және Плэймді "ашкөздік" жасау қылмыс емес деген пікірлері айтылды.
In 2007, he criticized the prosecution of Scooter Libby (in the Plame affair criminal investigation) as politically motivated, saying, "This is not an entirely trivial matter since government officials should not lie to grand juries, but neither should they be called to account for practicing the dark art of politics. As with sex or real estate, it is often best to keep the lights off". Cohen was in turn criticized by Media Matters for America and within the Columbia Journalism Review for factual errors in his presentation, including his contentions that Valerie Plame had not been a covert agent, and that "outing" Plame "turns out not to be a crime".