Агуилаc – Испанияның Мурсия провинциясындағы теңіз порты қаласы. 28 км жағажай, 36 403 тұрғын, Costa Cálida аймағында орналасқан. Географиясы және орны туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Агилас – Испанияның оңтүстік-шығысындағы Мурсия провинциясындағы муниципалитет және теңіз порты. Ол Мурсияның Жерорта теңізі жағалауының оңтүстік ұшында, Альмерия провинциясымен шекараға жақын орналасқан.
Águilas (ˈaɣilas) is a municipality and seaport of southeastern Spain, in the province of Murcia. It is situated at the southern end of Murcia's Mediterranean coastline, otherwise known as the Costa Cálida, near the border with the Province of Almería.
Орналасуы және географиясы
Муниципалитетте 36 403 адам тұрады (INE 2022), аумағы шамамен 253,7 км² және 28 км-ге жуық жағалау сызығы бар. Облыстың орталығы Мурсия қаласынан оңтүстік-батысқа қарай 105 км қашықтықта орналасқан. Агилас шағын түбектің құрлыққа қараған жағында, оңтүстік-батыстағы Пуэрто-Пониенте және солтүстік-шығыстағы Пуэрто-Леванте шығанақтарының арасында салынған. Қала орталығына жақын орналасқан Агилас порты батыс жағынан үлкен жартасты төбемен шектеледі. Төбесінде 18 ғасырда Карфагендік бекініс орнында салынған Сан-Хуан де лас Агилас қамалы орналасқан. 1530 жылы король Карл I оны Түрік және Алжирлік шабуылдардан қорғау үшін қайта жаңартуға бұйрық берді. Қамалдың оңтүстік жағынан қиылған тас, сол жақтағы қамалға дейін тік қабырға қалдырып, 20 ғасырдың басында Агилас портын кеңейтуге пайдаланылды. Қала Мурсия мен Агилас арасындағы RENFE теміржол желісінің соңғы стансасында орналасқан. Агиласта 25 километрге созылған жағалау бойында көптеген жағажайлар бар, оның ішінде: Кала-де-ла-Куэва-де-лас-Паломас, Кала-де-ла-Эррадура, Плая-Амарилья, Плая-де-Калабардина, Плая-де-Каласеррада немесе Плая-де-Лос-Коседорес, Плая-де-Копе, Плая-де-ла-Канада-дель-Негро, Плая-де-ла-Касика-Верде, Плая-де-ла-Кола, Плая-де-ла-Колония, Плая-де-ла-Галера, Плая-де-ла-Игерика, Плая-де-ла-Рамбла-Элена, Плая-де-лас-Пульгас, Плая-де-Пониенте, Плая-дель-Аррос, Плая-дель-Барранко-де-ла-Мар, Плая-дель-Посо-де-лас-Уэртас, Плая-дель-Посико-дель-Анималь, Плая-дель-Посо, Плая-Эль-Рафаль, Плая-дель-Чарко, Плая-дель-Сомбрерико, Плая-Энсенада-де-ла-Фуэнте, Плая-де-Калабаррилья, Плая-Эль-Орнильо, Плая-де-Лас-Делисиас, Плая-де-Леванте, Плая-дель-Маталентиско, Плая-Ла-Тортуга, Плая-де-Каларреона, Плая-Ла-Каролина және Плая-дель-Пино. Көбісі кішкентай және жақын орналасқан. Агиластан солтүстік-шығысқа қарай үш километрде Ла-Исла-дель-Фрайле (Монах аралы) орналасқан, аралдың силуэті монахтың капюшонына ұқсағандықтан осылай аталған. Аралда кішкентай тасты жағажай және тік географиялық рельеф бар. Аралдың жоғарғы бөлігі оңтүстік жағында теңізге күрт құлайды. Аралды римдіктер мекендеген, олар оны амфораларда балық өнімдерін Римге экспорттау үшін пайдаланған. Рим қабырғасының қалдықтары әлі де көрініп тұр, сондай-ақ аралда тұрып, оны контрабанда үшін пайдаланған эксцентрикті британдық лорд салған 20 ғасырдың басындағы бірнеше құрылыстар да бар. Аралға іргелес, құрлықта Ла Плайя Амарилья орналасқан, ол Ла Исла дель Фрайль тұрғын үй кешенінің жағалау шекарасы болып табылады. Бұл жобаны бастапқыда доктор Антонио Саэс Хименес негізгі инфрақұрылыммен, соның ішінде таудан және жағажайға дейінгі алғашқы жолды салумен, сондай-ақ мыңдаған ағаштарды отырғызумен дамытты; 1970 және 1980 жылдары бұл жоба Плайя Ниагара деп аталды. 1970 жылдары аралға қараған жағалау маңынан рим дәуірінен қалған қабірлер табылды. Аймақтағы флора өте құрғақ, көбінесе Азуфаифо деп аталатын Зизифус лотосы сияқты бұталармен сипатталады.
The municipality has a population of 36,403 people (INE 2022), and an area of approximately 253.7 km2, with some 28 km of coastline. It is 105 km southwest of the provincial capital, Murcia. Águilas is built on the landward side of a small peninsula, between two bays—the Puerto Poniente on the south west, and the Puerto Levante on the north east. The Puerto de Aguilas, close to the centre of the city, is flanked on its western side by a large rocky hill. On its top sits the Castillo de San Juan de las Águilas castle, built in the 18th century on the site of a much older Carthaginian fortification. King Charles I ordered its refurbishment in 1530 to help protect the coast from Turkish and Algerian incursions. The rock cut from the south side of the castle's hill, and which left it with an almost vertical wall up to the castle on that side, was used to expand Aguilas' port in the early 20th century. The city sits at the end of the Murcia to Aguilas RENFE train service. Águilas has numerous beaches along a 25 kilometre stretch, including Cala de la Cueva de las Palomas, Cala de la Herradura, Playa Amarilla, Playa de Calabardina, Playa de Calacerrada or Playa de Los Cocedores, Playa de Cope, Playa de la Cañada del Negro, Playa de la Casica Verde, Playa de la Cola, Playa de la Colonia, Playa de la Galera, Playa de la Higuerica, Playa de la Rambla Elena, Playa de las Pulgas, Playa de Poniente, Playa del Arroz, Playa del Barranco de la Mar, Playa del Pozo de las Huertas, Playa del Pocico del Animal, Playa del Pozo, Playa El Rafal, Playa del Charco, Playa del Sombrerico, Playa Ensenada de la Fuente, Playa de Calabarrilla, Playa El Hornillo, Playa de Las Delicias, Playa de Levante, Playa del Matalentisco, Playa La Tortuga, Playa de Calarreona, Playa La Carolina and Playa del Pino. Most are small and intimate. Three kilometres northeast of Aguilas is la Isla del Fraile (Monk Island), so named thanks to the similarity of the island's silhouette to a monk's hood. The island has a small rocky beach and a very steep geography. The top of the island gives way to a sudden drop down to the sea on the island's south side. The island was inhabited by the Romans, who used it to export fish byproducts to Rome in amphorae. The remains of a Roman wall are still visible, as are a couple of structures of the early 20th century built by an eccentric British lord who lived on the island and used it for contraband purposes. Adjacent to the island, on the mainland, is la Playa Amarilla, which is the coastal delineation of La Isla del Fraile residential development. This property was initially developed by Dr. Antonio Sáez Jimenez with basic infrastructure, including construction of the first road over the mountain and down to the beach, as well as the planting of thousands of trees; the development was known as Playa Niagara through the 1970s and 1980s. In the 1970s, graves from the Roman era were discovered near the property's coast, facing the island. The flora in the area is very dry, mostly characterized by shrublands such as the Ziziphus lotus, named Azufaifo locally.
Климат
Агилас Көппен климат жіктелуі бойынша субтропикалық ыстық шөлді климатқа (BWh) ие, оның қыстары өте жұмсақ, жаздары ыстық болады. Агилас Испаниядағы нағыз шөлді климатқа ие сирек аймақтардың бірі. Қыста жауын-шашын өте сирек және қысқа болады, ал жаз – күн сәулесі мол, жаңбыр жаумайтын маусым. Қала маңындағы аймақ өте құрғақ, ал аймақтағы және жақын төбелердегі табиғи өсімдіктердің басым бөлігі бұталы өсімдіктерден тұрады.
Águilas has a subtropical hot desert climate (BWh) according to the Köppen climate classification with very mild winters and hot summers. Águilas has one of the few truly desertic climates in Spain. The rainfall in winter is very scarce and albeit brief, and summer is the sunniest season being almost rainless. The area around the city is very arid, most of the natural vegetation in the area and nearby hills is characterized by shrublands.
Тарих
Римдік дәуірде Аквилае, кейін Аквила деп аталған Агилас, Бастетания қауымы мен Hispania Tarraconensis провинциясына қарасты. Жергілікті ибериялықтардың аз болуына байланысты, римдік қала Август кезеңінде қазіргі қала орналасқан сол түбекте салынды. Агиласта Империя кезеңінен сақталған бірнеше құрылымдар, әсіресе екі римдік моншасы табылды. Кейінгі римдік дәуірде қала, балық соустарын тасымалдау үшін амфоралар өндіруге маманданған болуы мүмкін. Осы кезеңде, 5 ғасырда, Isla del Fraile аралында балық соустарын өндіруге арналған көптеген бөлмелері бар, әсерлі құрылыс жобасы басталды. Агиласқа аландар, суэвтер және вестготтар сияқты түрлі халықтар қоныстанды. Арабтар Иберия түбегін жаулағанға дейін ол Шығыс Рим империясының Испания бөлігіне кірді. Арабтар оны آقِلَة (Áqila) деп атады. Ол Кордоба халифаты мен Валенсия Корольдігіне қарасты, кейін Альморавидтердің бақылауына өтті және 18 ғасырда Мурсия Корольдігінің құрамына енді. 19 ғасырдың екінші жартысында Агиласта үлкен британдық колония пайда болды, оның ықпалы бүгінге дейін сақталып келеді. Британдықтар салған көптеген ғимараттар мен инфрақұрылым, мысалы, британдық зират, муниципалдық ғимарат, Фрайле аралына қарайтын Хорнильо пирсі және сол аралдағы ағылшын саудагерінің ескі үйі әлі де тұр. Жағалаудан 100 метр қашықтықта орналасқан Фрайле аралы шотланд банкирі Джон Грейге тиесілі болды, ол 1910 жылы оны британдық армияның подполковнигі Александр Бортвикке сатты, ол өз кезегінде иелігін ұлы Хьюге берді, мақсаты – оның карьерін игеру. Қазіргі қаланың жоспарын 18 ғасырда Карл III жасаған. Агиланың Сент-Жон қамалы ерекше аталады, ол тарих барысында онда қоныстанған түрлі өркениеттер үшін қорғаныс мұнарасы ретінде пайдаланылды. Қала бауырлас портын, теңіз серуендеу жолдарын және Леванте мен Пониенте шығанақтарын салу арқылы кеңейтілді. Қаланың батыс жағында Хименея де ла Лома (Таудағы мұржа) тұр, ол өткен ғасырдың минералдық өркендеуінің символы. Реставрация кезеңінде британдықтардың үлкен инвестицияларының арқасында, эспарто және басқа экспортталатын минералдарды тасымалдау үшін Лорка, База және Агилас арасында маршрут салынды, бұл қаланы Жерорта теңізінің маңызды портына айналдырды. Осы кезеңде Хорнильо пирсі, сол заманның темір мен бетоннан жасалған керемет сәулеттік туындысы салынды. 19 ғасырда ол теміржол арқылы Уэркал Оверамен байланысты, ал кейін Лорка мен Мурсияға да теміржол тартылды. 1912 жылы Хорнильо пирсінің алдында, Фрайле аралында шотланд аристократы Хью Пакенхэм Бортвик, жергілікті тұрғындар оны Дон Хьюго деп атады, тұрақтап қалды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бортвик британдық тыңшы болып жұмыс істеді және Германиядан немесе бейтарап елдерден темір кені бар кемелер пирстен шыққанда байланыс офицерін ескертті. Ескертуден кейін аталған кеме британдық теңіз асты қайықтарымен батырылды. Соғыстан кейін Бортвик Англияға оралды және 1950 жылы қайтыс болды. Águilas CF өз ойындарын Эль Рубиал стадионында өткізді. 2010 жылы Águilas CF Águilas FC командасымен алмастырылды. Стадион 4000 көрерменге арналған және "Эль Молиноннан" кейін Испаниядағы ең көне футбол стадионы. Оның өлшемдері 95x65 метр. Бүгінде ауылдың экономикасы негізінен орта таптық туристердің жазғы демалысын және жылыжай көкөністерін өндіруге байланысты.
Possibly known in Roman times as Aquilae and later Aquila, Águilas belonged to the community of Bastetania and the province of Hispania Tarraconensis. With little to no local Iberian presence, the Roman town was founded during the Augustan period on the same isthmus where the city lies today. Several structures from the Imperial period, notably two Roman baths, have been discovered in Águilas. In the Late Roman period, the city specialised in the production of amphorae, probably for the transport of fish sauces. During this period, in the 5th century, an impressive construction project began on Isla del Fraile, where a considerable number of rooms for the production of fish sauces have been found. Various communities settled in Águilas, including the Alans, the Suebi, and the Visigoths. It formed part of the Eastern Roman Empire's Spania until the Arabs conquered the Iberian Peninsula. It was known to the Arabs as آقِلَة (Áqila). It belonged to the Córdoban caliphate and the Kingdom of Valencia, later coming under Almoravidan control, finally ending up definitively included in the Kingdom of Murcia in the 18th century. During the second half of the 19th century, a vast British colony arrived in Aguilas, an important presence that still lingers. Many of the buildings and much of the infrastructure built by the British still stand, such as the British cemetery, the municipal annex, the Hornillo Pier facing the Isle of Fraile, and the old home of an English merchant located on that island. The minuscule island of Fraile, 100 meters off the coast, was owned by the Scottish banker John Gray, who sold it in 1910 to the British Army Lieutenant Colonel Alexander Borthwick, who in turn transferred ownership to his son Hugh, with the overt aim of exploiting its quarry. The town as it is now was designed by King Charles III in the 18th century. Of particular note is the Castle of Saint John of the Águilas, which was used as a defence tower by various civilisations who settled there throughout history. The city was extended by the construction of its sister port, maritime walks, and its bays of Levante and Poniente. At the end stands the slender figure of the Chimenea de la Loma (Chimney on the Hill) on the west side of town, a symbol of the mineral boom of the last century. During the Restoration, owing to the great investment by the British, a route was laid between Lorca, Baza and Águilas in order to transport esparto and other exported minerals, making the town one of the principal ports of the Mediterranean. It is in this period that the Hornillo Pier, a great architectural work of the time made of iron and concrete, was constructed. In the 19th century it was connected by rail to Huércal Overa; later rail connections were to Lorca and Murcia. In front of the Hornillo Pier, on the Isle of Fraile, Scottish aristocrat Hugh Pakenham Borthwick, called Don Hugo by the locals, took up residence in 1912. During World War I Borthwick worked as a British spy and alerted a liaison officer whenever a ship from Germany or from a neutral country left the pier carrying iron ore. Following the alert, the ship in question would be sunk by British submarines. After the war, Borthwick left for England where died in 1950. The Águilas CF played their games in El Rubial Stadium. Águilas CF was replaced in 2010 by Águilas FC. The stadium seats 4000 spectators and is football's oldest active stadium in Spain after "El Molinón". Its dimensions are 95x65 meters. Today, the economy of the locality depends principally on summertime tourism by middle class visitors and the intensive agriculture of greenhouse vegetables.
Экономика
Жер бетінің 24,1%-ы егіс жерлер ретінде пайдаланылады, ең көп өсірілетін өнімдер – салат, помидор және цитрус жемістері. 2015 жылы жасалған келісімдердің 61%-ы ауыл шаруашылығы және балық шаруашылығы секторына қатысты, ал олардың 60%-ы жұмысшы ретінде жұмысқа алынды.
24.1% of the surface is used as crop lands and the most widely grown products are lettuces, tomatoes, and citrus. 61% of the agreements were written for jobs of the agriculture and fishing sector in 2015 and 60% were hired as labourers.
Спорт
Жергілікті футбол командасы «Агилас КФ» Испаниядағы ең көне командалардың бірі.
The local football team, Águilas CF is one of the oldest teams in Spain.