Кіріспе

Renault 18 – француздық Renault компаниясының 1978 және 1989 жылдар аралығында шығарған кең отбасылық автокөлігі. Оңтүстік Америкадағы өндіріс 1994 жылға дейін жалғасты. Бұл автомобиль Renault Fuego Coupé моделінің негізі болды, олар едені мен күш беріліс механизмін (драйвтрейн) бөлісті, бірақ Fuego бастапқыда үлкен Renault 20/30 моделінен теріс бұрылысты (офсеттік) алдыңғы серікпе аспасын қолданды, ол 1983 жылғы модельден бастап Renault 18 моделінің барлық түрлерінде стандартты болды.

Даму

Renault 18, 1969 жылдан бері өндірісте болған Renault 12-ні алмастыру үшін жасалған. 1970 жылдардың соңында 12-нің жасы ұлғайып, тозу белгілері көріне бастады, бірақ 18-мен бірге 1980 жылға дейін өндірісте сақталды. Алдыңғы модельден айырмашылығы, 18 тез жобаланды; бастапқы идеясы мен нақты шығарылу күні арасындағы уақыт небәрі он сегіз айды құрады, себебі 18-нің негізі 12-нің конструкциясына салынған. Өндіріс ерте кезеңде өркендеді: 1979 жыл R18 үшін ең табысты жыл болды, содан кейін сату көлемі біртіндеп төмендеді. Алғашқыда 1.4 модельі ең танымал болды, бірақ жақын арада 1.6 модельі оны басып озды. 1986 жылға қарай ең үлкен 2 литрлік қозғалтқыш өндірістің басым бөлігін құрады. Renault Аргентина сияқты елдерде халықаралық нарыққа бірнеше рет қадам басса да, олардың алғашқы нағыз "глобал автомобильі" 18 болды, сондықтан "Халықаралық талаптарға сай" деген ұран пайда болды. Бұл ұран (Франциядағыдай) кейіннен әлемнің ондаған елдерінде және төрт құрлығында өндірілді. 1981 жылы Үндістандағы ірі мемлекеттік сектордағы автомобиль өндіру жобасы Maruti Udyog, Renault 18-ді жылына 100 000 данадан, соның ішінде шағын жапон жүк көліктерімен бәсекелесетін пикап нұсқасын шығару үшін таңдады. Алайда, жанды тексеруден кейін және Раджив Гандидің тапсырмасымен (ол әрқашан халыққа арналған кішкентай автомобиль жасағысы келген), экономикалық тұрғыдан тиімді емес екені және кішкентай, арзан автомобиль жақсырақ болатыны анықталды. Maruti орнына жапондық Suzuki компаниясымен келісімшарт жасап, Alto үлгісін лицензия бойынша өндірді.

Renault Eve (Ева)

Renault 18 сонымен қатар "Renault Eve" зерттеу машинасының негізі болды. Бұл тәжірибелік, жанармайды үнемді пайдаланатын концептуалды автомобиль, R5-тен алынған 1.1 литрлік қозғалтқышпен жабдықталған. Онда сол кездегі заманауи микрокомпьютерлік микропроцессор, арнайы сенсорлар жиынтығы, электронды басқарылатын карбюратор, үздіксіз өзгермелі автомат беріліс қорабы, сондай-ақ аэродинамикалық қасиеттері және жеңіл материалдардың қолданылуы қарастырылған. Нәтижесінде, автомобильдің ауаға қарсы кедергісінің коэффициенті 0.239-ға дейін төмендеді. Жоба Франция үкіметімен қаржыландырылды.

Бастапқы диапазон

Renault 18 1977 жылдың желтоқсан айында Францияның Флинс қаласында өндіріске енгізілді. Ол 1978 жылдың наурыз айында Женева автокөлік көрмесінде таныстырылды, ал келесі айда сату мен жарнамалау басталды. Бастапқыда R18 тек төрт есікті седан түрінде, TL, GTL, TS және GTS нұсқаларында қол жетімді болды. TL және GTL нұсқалары 1397 куб.см Renault Cléon бензиндік қозғалтқышымен жабдықталған (бұл қозғалтқыш Renault 12-нің 1289 куб.см қозғалтқышынан дамытылған), екі модельде де төрт жылдамдықты беріліс қорабы болды. TS және GTS нұсқалары 1647 куб.см А типті қозғалтқышпен жабдықталған (Renault 17 TS-де де қолданылған), бірақ жанармай инъекциясы болмағандықтан қуаты төмендеді. TS нұсқасында төрт жылдамдықты механикалық беріліс қорабы, ал GTS нұсқасында бес жылдамдықты механикалық беріліс қорабы болды, екі модельге де үш жылдамдықты электрондық автомат беріліс қорабы қосымша опция ретінде ұсынылды. TS және GTS модельдерінің автоматты нұсқалары TS Automatic және GTS Automatic деп аталды, оларды механикалық беріліс қорабы бар нұсқаларынан ажырату үшін. 1978 жылдан бастап Renault 18 Румынияда Dacia 18 деген атпен де құрастырылды. Dacia компаниясы 100-ден аспайтын көлік жасады, олардың көп бөлігі үкіметке арналған. Бұл модель Renault 12 негізінде жасалған Dacia 1300 көлігінің орнын алмастыруы тиіс болған, бірақ 1979 жылы Dacia мен Renault арасындағы лицензиялық келісім мен өндіріс тоқтатылып, модель шығарылымнан алынды. Renault 18 орта кластағы автомобильдерде 1.4 литрлік Cléon қозғалтқышын қолданған Renault-ның алғашқы көлігі болды. Renault 18 көптеген замандастарынан айырмашылығы, үш бұрандалы дөңгелектерді (Citroën 2CV көлігіндегідей) пайдаланды. 1980 жылы Turbo және Diesel R18 модельдері төрт бұрандалы дөңгелектермен жабдықталды (үлкен R20 және Fuego көліктерінен алынған аспап бөліктері мен дөңгелектерді пайдалану қажеттігінен), ал 1983 жылғы жаңартудан бастап барлық нұсқалар төрт бұрандалы дөңгелектерді пайдаланды.

Уақыт шкаласы

Жеткізулер 1978 жылдың сәуір айында басталды, ал Ұлыбританияда сату Рождествоға дейін басталды. Бұл автомобиль бастапқыда Ұлыбритания нарығында өте табысты болды, 1980 жылы 30 000-нан астам сатылыммен он ең көп сатылатын автомобильдің қатарына енді, бірақ келесі бірнеше жылда Ford Sierra, Vauxhall Cavalier және Austin Montego сияқты жаңа британдық бәсекелестер пайда болғаннан кейін сатылым азайды. Алғашқы өзгерістер 1978 жылдың қазан айында Париж автосалонында жарияланды. Артқы қауіпсіздік белдіктері енді стандартты жабдыққа кірді, ал автомобильдің бастапқыда шығарылған автоматты құрылғысының орнына қолмен басқарылатын құрылғы орнатылды. 1980 жылдың қыркүйегінде басқа Renault модельдерінен алынған технологиямен жабдықталған 18 Turbo моделі ұсынылды. Оған бес жылдамдықты беріліс қорабы, теріс бұрылысты алдыңғы серпімділік, төрт бұрандалы жеңіл қорытпа дөңгелектер, артқы спойлер, Renault Fuego-дан алынған приборлық тақта мен интерьер элементтері кірді. Біраз уақыттан кейін турбодизельдік нұсқасы да пайда болды, ол TD/GTD модельдерінде қолданылатын 2.1 литрлік қатарлы төрт цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталды және сол кезде өз класындағы ең жылдам автомобиль болды. Алайда, ол көп ұзамай Vauxhall Cavalier (Opel Ascona) және Ford Sierra модельдерінің жаңа және жылдам нұсқаларымен бәсекелесуге мәжбүр болды. 1982 жылғы модельде 1981 жылдың соңында таныстырылған 18 модельдің барлық қатарына бірнеше өзгерістер енгізілді: бұрын тек Turbo және Diesel модельдерінде қол жетімді болған теріс бұрылысты алдыңғы серпімділік енді стандартты жабдыққа кірді. Алдыңғы бағаналардың линзалары қызғылт сарыдан ақ түске ауыстырылды, бамперлер мен есік тұтқалары хромнан қара полиэстерге ауыстырылды, ал артқы орындықтарда көбірек орын беру үшін орындықтар қайта жасалды. Ол 1.6 литрлік қозғалтқышпен жабдықталды және жақсы сатылым көрсетті. 1984 жылы "American 2" нұсқасы ұсынылды, ол орталық құлыптау, радио және төрт түсті схеманың таңдауымен жабдықталды, барлығы 14 000 дана (Франция үшін 8 000 және Еуропаның қалған бөлігі үшін 6 000) сатылды. "Type 2" нұсқасы 1984 жылдың сәуір айында ұсынылды. Радиатор торы өзгертілді және барлық модельдер алдыңғы ауа бөгетін алды, ал седан модельдері стандартты артқы спойлермен жабдықталды. Үш бұрандалы дөңгелек дискілері үлкен төрт бұрандалы дөңгелек дискілерімен ауыстырылды (Base, TL және TD модельдерінде тек орталық қақпақтары болды, ал GTL, Automatic, GTS және GTD модельдерінде толық дөңгелек қаптамалары болды). Ең маңызды өзгеріс – приборлық тақта Fuego модельінен алынған приборлық тақтамен ауыстырылды. 2 литрлік GTX моделі 1983 жылдың күзінде Францияда ұсынылды. Келесі жылдары 18 модельдеріне енгізілген өзгерістер азайды, себебі 1986 жылдың басында Renault 21 модельін ұсынуға дайындық жүргізіліп жатты. 1986 жылы Францияда "18 Gala" ретінде шектеулі ассортимент сатылды, ал Turbo моделі 1985 жылы тоқтатылды (сол жылы барлығы 650-ге жуық Turbo модельдері жасалды). Басқа жағынан, олар механикалық жағынан седан әріптестерінен ешқандай айырмашылық жасамады. Универсалдар жабдықтары жағынан седанмен бірдей болды, тек TS универсалы қосымша соққы сіңіретін бамперлермен, есік қалыптарымен және 18 GTL седанынан алынған алдыңғы орындықтардың бас тіректерімен жабдықталды. Универсал седанға қарағанда біршама танымал болды. Германияда Break бастапқыда "Variable" деп сатылды, ал Type 2 рестайлингінен кейін ол "Combi" деп аталды. Нидерландыда ол "Stationcar" деп аталды, ал Испанияда "Familiar" деп сатылды. Америка Құрама Штаттарында ол "Sportswagon" деп сатылды, кейін әрпі алынып тасталған "Sportwagon" деп аталды. 1979 жылы қаржылық серіктестік француз фирмасының ең кіші американдық автоөндірушісінің бақылау үлесіне (46 пайыз) ие болуына әкелді. AMC стратегиясының бір бөлігі үлкен көлемдегі алдыңғы дөңгелекті автомобильді сатуды қамтыды. Renault 18 АҚШ және Канада нарықтары үшін қайта жабдықталды. АҚШ нарығына енгізілген өзгерістерге қатаң шығарындыларды бақылау, соққыға төтеп беруге арналған үлкен бамперлер, екі түсті бояу және жабық шамдар, сондай-ақ әртүрлі дөңгелек қақпақтары мен интерьер жиһаздары кірді. 18-дің АҚШ және Канадалық нұсқасы француздық ерекшеліктерінен айырылған алғашқы Renault болды деп сыншылар мәлімдеді. Қосымша жабдықтар 18i седанының желге қарсы кедергісін арттырды. Отын инжекторы бар, төрт есікті және универсал ( "Sportswagon" деп аталды; ортаңғы "s" кейін алынды) AMC дилерлері 1981 жылғы модельден бастап Renault 18i ретінде сатты. Седан 1983 жылы тоқтатылды, ал қалған универсалдың дене стилі 1984 жылдан бастап жай ғана Sportwagon деп аталды және 1986 жылға дейін сатылымда болды. 1986 жылғы сатылымның көп бөлігі 1985 жылғы модельдерден қалғандары болды. 18i базалық немесе люкс түрінде сатылды, жақсы жабдықталған люкс ерекше "жоғарғы сызықты" приборлық тақтамен және былғарымен қапталған "тур" интерьерімен жабдықталды. Төрт немесе бес жылдамдықты қолмен немесе үш жылдамдықты автоматты беріліс қорабы қол жетімді болды. Орнатылған кезде, отын инжекторы (Bosch L Jetronic) бар 1647 см³ төрт цилиндрлі қозғалтқыш федералды стандарттарға сәйкес 5500 айналымда 85 а.к. қуатты ұсынды. Сондай-ақ, модельді қарап шыққан сарапшылар бұрынғы модельдерге қарағанда сапаның жақсарғанын атап өтті. Дегенмен, 1983 жыл седан үшін соңғы жыл болды және Sportwagon сатылымы 1986 жылға дейін тұрақты түрде төмендеді. Атының өзгеруімен қатар, Sportwagon үшін 1.6 литрлік қозғалтқыш Fuego-дан таныс 2.2 литрлік үлкен қозғалтқышпен ауыстырылды. Бұл модельдер артқы жағында "2.2 litres" деген айқын жазумен жабдықталды және Deluxe немесе Touring түрінде қол жетімді болды. Deluxe модельдер аэродинамикалық дөңгелек қақпақтарымен жабдықталған, ал спорттық Touring модельдері жеңіл қорытпа дөңгелектерімен және 18 Turbo модельдерінің контрастты графикалық элементтерімен жабдықталған. Үлкен қозғалтқыштың максималды қуаты 5000 айналымда 115 а.к. дейін артты, ал беріліс қорабы бұрынғыдай қалды.

Оңтүстік Америка нарықтары

Renault 18 Аргентинада, Колумбияда, Уругвайда және Венесуэлада да құрастырылды, кейбір жергілікті өзгерістермен, мысалы, үлкен және қуаттырақ қозғалтқышпен. TX – 1981 жылғы бастапқы модель, ол өндірістегі алғашқы 18-ші модель үшін Douvrin 2.0 л төрт цилиндрлі қозғалтқышымен жабдықталған. Бұл нарықтарда Renault Torino сәнді спорттық көлігін алмастыру үшін қуатты автомобиль қажет болды. 1982 жылы GTX модельдерінің қатарына бесінші беріліс, кондиционер және жаңартылған қозғалтқыш қосылды. 1982 жылдың соңында 18 Break жергілікті өндіріске түсті, TX немесе GTX нұсқасында, сондай-ақ арзан бағадағы GTL седаны да ұсынылды. Бұл модельде Еуропалық нарықта таныс 1.4 литрлік қозғалтқыш орнатылды. Кейін GTX II моделі пайда болды, ол жанармай шығыны және т.б. сияқты мәліметтерді көрсететін қарапайым борттық компьютермен жабдықталған. Ол 1.6 л (TL), 2.0 л және 2.1 л дизельді қозғалтқыштармен де қол жетімді болды. 1993 жылы ғана GTX II моделіне 2.2 литрлік қозғалтқыш орнатылды. Renault 18 1987 жылға дейін Колумбияда SOFASA компаниясы құрастырды. Уругвайда өндіріс 1982 жылы басталды және 1994 жылға дейін жалғасты. Уругвайдағы автомобильдер аргентиналық кузовтармен және Франциядан импортталған қозғалтқыштармен жабдықталған. Венесуэладағы құрастыру C. A. Venezolana Producción Renault (CAVPR) компаниясы Мариарадағы жаңа зауытта жүзеге асырды. Ол 1980 жылдан 1987 жылдың соңына дейін 1.4 (TL break), 1.6 (GTS седан) немесе 2 литрлік (GTX седан/break) бензинді қозғалтқыштармен шығарылды. Жергілікті өндіріс тоқтағаннан кейін, 1989 жылы Renault 21 моделімен алмастырылғанға дейін Super GTX деп аталатын импорттық 2.2 литрлік нұсқасы қол жетімді болды. Renault 18 GTX сондай-ақ Renault Argentina компаниясымен Оңтүстік Америкада раллиге қатысты, бұл бұрынғы 12 TS моделінің жарыстардағы сәттіліктерінен кейін болды.

Мұра

Барлығы 2,028,964 Renault 18 Францияда ғана өндірілді. R18-нің орнына 1986 жылдан бастап Renault 21 седаны және Nevada/Savana универсалдары келді. 1987 жылы АҚШ нарығындағы ізбасары Eagle Medallion болды. FASA-ның Испаниядағы Паленсия және Вальядолид зауыттарында тағы 268,484 дана жасалды. Renault 18 1989 жылға қарай Еуропаның қалған нарықтарынан алынып тасталды. Ол Оңтүстік Америкада 1990 жылдардың ортасына дейін өндірісте болды. Аргентинадағы соңғы Renault 18 1993 жылы конвейерден түсті, Аргентинада барлығы 132,956 дана өндірілді. Ол 1978 жылдың желтоқсанында Ұлыбритания нарығына шығарылды, бірақ 1986 жылдың шілдесінде өндірілімі тоқтатылды. Сату бастапқыда жақсы болды, 1980 жылы 30,000-нан асып, Ұлыбританиядағы ең көп сатылған 10-шы автомобиль және ең танымал шетелдік модель атанды; бірақ Ford, Vauxhall және British Leyland компанияларынан келген жаңа бәсекелестердің арқасында келесі бірнеше жылда сатылымдар төмендеді. Барлығы 131,241 дана ресми түрде импортталды.