Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық астроном және музыкант
American astronomer and musician
Антони Кук (3 тамыз 1948 жылы туған) – американдық виолончельші, жазбалар жасаушы, бұрынғы университет профессоры, композитор және музыкатану мен астрономия саласында жарияланған кітаптар мен мақалалардың авторы. Кук Лондонда алған музыка және музыкатану білімі, сондай-ақ кәсіби музыкант және жазбалар жасаушы ретіндегі мансабы астрономияны жан-жақты зерттеуімен толықтырылған.
Antony Cooke (born 3 August 1948), is an American cellist, recording artist, former university professor, composer, and author of published books and articles on musicology and astronomy. Cooke's formal music and musicology training in London and subsequent career as a professional musician and recording artist are complemented by his intensive studies into astronomy.
Өмір және мансап
Кук – виолончельші Нельсон Р. Куктің ұлы. 1948 жылы Австралияның Сидней қаласында дүниеге келген, оның әкесі Сидней симфониялық оркестрінде ойнап тұрған кезде. Әкесі Лондон симфониялық оркестрінің бас виолончельшісі болып тағайындалғанда отбасы Лондонға көшті. Шындығында, Нельсон Кук 2011 жылы Австралияға қосқан үлесі үшін ерекше аталып, Австралияның бас губернаторы оған Австралия орденінің AM дәрежесімен марапаттады, бұл Австралия азаматының ең жоғары наградаларының бірі. Антони Кук әкесінің виолончельді басты музыкалық аспап ретінде таңдауымен бөліседі; сондай-ақ, Антони Кук Еуропа мен АҚШ-тағы концерттерде бас виолончельші және солист ретінде өнер көрсетті. Кук – ағылшын струнный квартетінің виолончельшісі және Корольдік колледждің профессоры болған Хелен Жюстің шәкірті болды. Кук теория мен тарихи музыканы Джон Уилкинсоннан, композицияны Надя Булангердің шәкірті Джон Ламберттен, ал дирижерлік өнерді сэр Колин Дэвистен оқыды. Лондоннан Кук Корольдік музыка колледжі мен Корольдік музыка академиясынан суретші дипломын алды. Жас BBC солисі ретінде Кук Колин Дэвис және Гарри Блех сияқты дирижерлермен рециталдар мен концерттік солист ретінде жиі өнер көрсетті, оның ішінде Корольдік фестиваль залында, Королева Елизавета залында және Бат халықаралық музыка фестивалінде. 1971 жылы ол сол кездегі Англияның ең көрнекті камералық оркестрі – Лондон Моцарт Ойыншыларының бас виолончельшісі болып тағайындалды, осылайша Кук елдегі ең жас бас виолончельші атанды.
Cooke is the son of cellist Nelson R. Cooke, and was born in Sydney, Australia in 1948 while his father was playing for the Sydney Symphony Orchestra. The family moved to London when his father was appointed principal cellist of the London Symphony Orchestra. Indeed, Nelson Cooke was recognised for his contributions to Australia in particular in 2011, when he was honored by the Governor General of Australia with The Order of Australia AM, one of the highest awards that an Australian citizen can receive. Antony Cooke shares in his father's selection of the cello as a principal musical instrument; similarly, Antony Cooke has performed as a principal cellist and soloist in concerts throughout Europe and the United States. Cooke was a protégé of the Helen Just who was both a cellist of the English String Quartet and a professor at the Royal College. Cooke studied theory and historical musicology under John Wilkinson, composition under Nadia Boulanger protégé John Lambert, and conducting under Sir Colin Davis. In London, Cooke obtained Artist Diplomas from both the Royal College of Music and the Royal Academy of Music. As a young BBC soloist, Cooke was regularly featured as a recitalist and concerto soloist under conductors such as Colin Davis and Harry Blech, including appearances at the Royal Festival Hall, Queen Elizabeth Hall, and Bath International Music Festival. In 1971, he was consequently appointed principal cellist of England's premier chamber orchestra at the time, the London Mozart Players, making Cooke the youngest principal cellist in the country.
АҚШ-қа көшіп бару
Кук 1974 жылы АҚШ-қа көшті, онда Оңтүстік Флорида университетінде виолончель профессоры болып тағайындалды. 1980 жылы Кук Чикагодағы Солтүстік-Батыс университетінде виолончельдің доценті болып тағайындалды және ол жерде Регенштейн триосының мүшесі болды. Кук "Джуди Муди және жазғы демалыс" фильмінің музыкасын орындаған оркестрдің жетекші виолончелисі болды. Кук пианист Донна Коулман және скрипкашы Эндре Балогхпен бірге Эмерсон триосын құрған мүшелердің бірі. Кук музыка, астрономия және астрометеорология тақырыбында көптеген кітаптар мен мақалалар жазды.
Cooke moved to the United States in 1974, where he was appointed professor of cello at the University of South Florida. In 1980 Cooke was appointed associate professor of cello at Northwestern University in Chicago, and was a member of the Regenstein Trio during his time there. Cooke was the principal cellist in the orchestra that performed the score for Judy Moody and the Not Bummer Summer. Cooke is a founding member of the Emerson Trio with pianist Donna Coleman and violinist Endre Balogh. Cooke has authored numerous books and articles on music, astronomy and astrometeorology.
Жазбаларды қарау
Кук өзінің "тамаша қабілеттері, техникалық жетістіктері құнарлы қиялмен және жарылғыш темпераментпен үйлесім тапқан" (Fanfare, 1996 жылдың мамыры) және "бай, керемет дыбысты орындаулары, ойлы және нақты" (American Record Guide, 2005 жылдың қарашасы) деп мақталып келеді. Кук жазған Кодалының соло виолончель сонатасы, Op. 8 "Fanfare" журналында (1998 жылдың қарашасы) "соңғы кездегі ең жақсы орындау" деп бағаланды. Stereo Review (қазір Sound and Vision) оның соло сонатасын "керемет және арнаулы" (1998 жылдың ақпаны) деп атады, ал American Record Guide Кукты "әдеттегідей салмақты, білікті техник ретінде мақтады – бұл CD виолончельдің күшін көрсетеді" (1997 жылдың қыркүйегі). "Американдық поэмалар" журналы бұл CD-ні "әбден алуға тиіс" деп атады. Микаэль Барон, Куктың 2009 жылы жазылған Кодалы соло сонатасы туралы Миннесота қоғамдық радиосының классикалық шоуында (2010 жылдың 25 наурызы) Куктың ойнауын "көңілді және құлшыныс тудыратын – Антони Кук бұл қиындықтан сәтті өтеді!" деп сипаттады. Осы жазбаға қатысты American Record Guide-тың пікірі одан да сақтықпен айтылды: "Менің сүйікті орындауым емес, бірақ жақсы орындалған". Майк Д. Брауннелл Allmusic сайтында Куктың ойнауын сынға алды, Кук "музыкаға әлде де артық беріліп кетеді" дейді. "Куктың орындауы рубатоға толы, сондықтан әдеттегідей күшті және алға жылжып бара жатқан шығарма бірнеше рет тоқтап қалуға жақындады. Актілердің төменгі жартысында шаршатарлықтай кешігумен ойналады, бұл Куктың ойнауын болжауға оңай етеді".
Cooke has been praised for his "sterling abilities, with technical accomplishments ideally counterpoised by a fertile imagination and volcanic temperament" (Fanfare May 1996), and "rich, sonorous tone performances involving, thoughtful and polished" (American Record Guide Nov. 2005). Cooke's recording of Kodály's Solo Cello Sonata, Op. 8 was hailed as "the finest recent performance" by Fanfare (Nov. 1998). Stereo Review (now Sound and Vision), called his recording of the Solo Sonata "vibrant and dedicated" (Feb 1998), and the American Record Guide commended Cooke as a "solid technician of unusual poise this CD does indeed demonstrate cello power" (Sept. 1997). Commentary in American Poems stated it was a "must own" CD. Michale Barone, in his review of Cooke's 2009 recording of the Kodály Solo Sonata, for Minnesota Public Radio Classical Show (25 March 2010), described Cooke's playing as "impassioned and exhilarating Antony Cooke survives the challenge brilliantly!" Of the same recording, the review in American Record Guide was less effusive: "Not my favorite reading, but a good one!" Mike D. Brownell criticised Cooke's playing for allmusic. com, claiming that Cooke "gets carried away musically " "So filled with rubato is Cooke's interpretation that the usually powerful, forward moving piece nearly comes to a stand still on several occasions. Chords are played with a tiresome delay at the bottom half that makes Cooke's playing predictable."
Астрономиялық кітаптар туралы пікірлер
2004 жылы мамыр айында Astronomy Now журналы Куктың "Visual Astronomy in the Suburbs" (2003) еңбегін "қалалық астроном үшін міндетті түрде алу керек" деп атап өтті. Southern Stars (43-том, 1-сан, 2004 жылғы наурыз) журналында бұл кітап "жарық ластануына шыдауға мәжбүр болған бүгінгі әуесқойлар үшін қажетті деп есептелуі керек" делінген. 2005 жылы Окленд астрономиялық қоғамының журналы "Visual Astronomy under Dark Skies" туралы пікір білдіріп, оны "көзбен бақылауды шегіне дейін жеткізгісі келетін визуалды бақылаушыларға жоғары ұсынылады" деп бағалаған. Алайда Стюарт Мур Британдық астрономиялық қауымдастығының журналында Куктің интенсификаторлардың негізгі принциптерін түсіндіруін сынға алып, "интенсификаторлардың жұмысы туралы толыққанды техникалық ақпаратты іздегендер басқа көздерге жүгінуі керек" деген пікірді білдірді. "Астрономия және климаттық дағдарыс" тақырыбында Артур Апгрен Америка кітапханалар қауымдастығының Choice басылымы (50-том, 8-сан, 2013 жылғы сәуір) үшін былай деп жазды: "Бұл кітапта жаһандық жылыну қалай зерттелгені және қандай қорытындыларға келгені толыққанды қарастырылған. Бұл кітап әдебиетке құнды үлес болып табылады және жоғары білім беру деңгейіндегі мектептерге қызмет ететін кітапханалар үшін пайдалы."
Astronomy Now remarked in May 2004 that Cooke's "Visual Astronomy in the Suburbs" (2003) is "a must buy for the city astronomer." Southern Stars (Vol. 43 (1), March 2004) stated that this book "should be considered an essential for today's amateur who has to endure light pollution". In 2005, the Journal of the Auckland Astronomical Society commented on "Visual Astronomy under Dark Skies," stating that it was "highly recommended for visual observers who want to push their eyeball observing to the limit." However, Stewart Moore criticised Cooke's explanations of the basic operation of intensifiers in the Journal of the British Astronomical Association, stating that "anyone wanting detailed technical information on the operation of intensifiers will also need to look elsewhere." On "Astronomy and the Climate Crisis", Arthur Upgren for the American Library Association Choice publication (Vol. 50 (8), April, 2013) wrote: "This book thoroughly covers the ways in which global warming has been studied and conclusions drawn a valuable addition to the literature; useful for libraries serving schools at the graduate level of study."