Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс актері (1720–1778)
German actor (1720–1778)
Конрад Экхоф (12 тамыз 1720, Гамбург, Германия – 16 маусым 1778) – неміс актері, 18 ғасырда неміс тілді Еуропаның ең көрнекті актері саналады. Ол 1760 және 1770 жылдары театр директоры Абель Сейлермен тығыз қарым-қатынаста болды, бастапқыда Гамбург ұлттық театрында, кейін Сейлердің көшпенді театр труппасында жұмыс істеді.
Konrad Ekhof (12 August 1720 in Hamburg, Germany – 16 June 1778) was a German actor, often regarded as the foremost actor of German speaking Europe in the 18th century. He was noted for his collaboration with the theatre principal Abel Seyler in the 1760s and 1770s, first at the Hamburg National Theatre and then at the travelling Seyler Theatre Company.
Өмір
1739 жылы ол Иоганн Фридрих Шёнманның (1704–1782) Люнебургтегі труппасының мүшесі болды және 1740 жылдың 15 қаңтарында Расиннің «Митридат» пьесасында Хифар рөлінде алғаш рет сахнаға шықты. 1751 жылдан бастап Шёнман труппасы негізінен Гамбургте және Шверинде өнер көрсетті, онда Мекленбург-Швериннің христиан Людвигі II оларды сарай комедияшылары етіп тағайындады. Осы кезеңде Экхоф театр академиясын құрды, ол аз ғана уақыт болғанымен, неміс актерлерінің шеберлігін арттыруға және олардың мәртебесін көтеруге зор үлес қосты. 1757 жылы Экхоф Шёнманнан бөлініп, Данцигтегі Франц Шухтың труппасына қосылды, бірақ көп ұзамай Гамбургке қайтып келді, онда ол тағы екі актермен бірге Шёнманнан кейін труппаны басқарды. Бірақ ол бұл қызметтен Х. Г. Кохтың пайдасына бас тартты, оныңмен 1764 жылға дейін бірге жұмыс істеді, сосын К. Э. Аккерманның труппасына қосылды. 1767 жылы Гамбург Ұлттық театры немесе Гамбург кәсіпорны Абель Сейлер мен саудагерлер тобының қолдауымен құрылды және Лессингтің «Гамбург драматургиясы» еңбегі арқасында танымал болды. Экхоф труппаның жетекші мүшесі болды. Кәсіпорын сәтсіздікке ұшырағаннан кейін Экхоф оның ізбасары – Seyler саяхаттық театрына қосылуға көндірілді және біраз уақыт бойы Ваймардағы сарайда Seyler труппасымен өнер көрсетті. Соңында ол Готадағы жаңа сарай театрының қосымша директоры болды. Германиядағы тұрақты түрде құрылған алғашқы театр осы театр 1775 жылдың 2 қазанында ашылды. Экхофтың беделі осы кезде ең жоғары деңгейге жетті; Гете оны жалғыз неміс трагедиялық актёрі деп атады, ал 1777 жылы ол Гетемен және герцог Карл Августпен Ваймардағы жеке қойылымда ойнады, содан кейін ақынмен герцогтың дастарқанында бірге тамақтанды. Оның жан-жақтылығын Голдони мен Мольердің комедияларындағы табысы, Лессинг пен Шекспирдің трагедияларынан кем емес екендігінен байқауға болады. Ол замандастарының пікірінше, сахнадағы табиғилықты ең жақсы көрсете білген актер еді, және осы тұрғыдан ол Гаррикпен салыстырылуға лайық болды. Алайда оның даңқы Фридрих Шрёдердің даңқынан тез көлеңкеде қалды. Оның әдеби еңбектері көбінесе француз авторларының аудармаларымен шектелді.
In 1739, he became a member of Johann Friedrich Schönemann's (1704–1782) company in Lüneburg, and made his first appearance there on 15 January 1740 as Xiphares in Racine's Mithridate. From 1751, the Schönemann company performed mainly in Hamburg and at Schwerin, where Christian Ludwig II of Mecklenburg Schwerin made them comedians to the court. During this period Ekhof founded a theatrical academy, which, though short lived, was of great importance in helping to raise the standard of German acting and the status of German actors. In 1757, Ekhof left Schönemann to join Franz Schuch's company in Danzig, but he soon returned to Hamburg, where, in conjunction with two other actors, he succeeded Schönemann in the direction of the company. He resigned this position, however, in favor of H. G. Koch, with whom he acted until 1764, when he joined K. E. Ackermann's company. In 1767, the Hamburg National Theatre or the Hamburgische Entreprise was founded, backed by Abel Seyler and a group of merchants, and was made famous by Lessing's Hamburgische Dramaturgie. Ekhof was the leading member of the company. After the failure of the enterprise Ekhof was persuaded to join its successor, the travelling Seyler Theatre Company, and performed at the court in Weimar with the Seyler company for some time. He ultimately became co director of the new court theatre at Gotha. This, the first permanently established theatre in Germany, was opened on 2 October 1775. Ekhof's reputation was now at its height; Goethe called him the only German tragic actor; and in 1777 he acted with Goethe and Duke Charles Augustus at a private performance at Weimar, dining afterward with the poet at the ducal table. His versatility may be judged from the fact that in the comedies of Goldoni and Molière he was no less successful than in the tragedies of Lessing and Shakespeare. He was regarded by his contemporaries as an unsurpassed exponent of naturalness on the stage; and in this respect he has been not unfairly compared with Garrick. His fame, however, was rapidly eclipsed by that of Friedrich Schröder. His literary efforts were chiefly confined to translations from French authors.