Кіріспе

Вилли Милович (8 қаңтар 1909 – 20 қыркүйек 1999) – неміс сахна және телеактері, Кельн қаласындағы Милович халық театрының директоры.

Ерте өмір

Милович Рейн провинциясының Кёльн қаласында дүниеге келді. Оның ата-анасы Питер мен Кете Милович болды және 1792 жылға дейін сонатын театрмен айналысудың ұзақ отбасылық дәстүрінен шыққан. Бірақ 1895 жылы ғана Миловичтің әкесі қуыршақтарды қолдануды тоқтатып, нағыз актерлерге көшті. Милович ерте жасынан театрға қызығушылық танытып, 1922 жылы 13 жасында алғаш рет сахнаға шықты. Ол актерлік мансабын толық уақытпен жалғастыру үшін мектепті бітірмей тастады. Алғашқыда ол инфляциядан кейін театрын тастауға мәжбүр болған әкесінің басшылығымен жұмыс істеді. Бұл оларды 1936 жылы тұрақты театр алғанға дейін Кёльн мен төңірегінде гастрольдеуге итермеледі. Бұл қазір танымал Милович халық театры, оны Вилли 1940 жылы әкесінен мұра етіп алды. 1939 жылы ол алғашқы әйелі Лини Лютгенге үйленді, бірақ олар көп ұзамай ажырасып кетті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде театр зақымдалды, бірақ ауыр емес, ал 1945 жылдың қазанында, қала әкімі және кейін Германия канцлері Конрад Аденауэрдің қолдауымен толыққанды жаңартылды, ол халыққа қайтадан күлуге мүмкіндік беру қажет екенін мәлімдеді. Осының нәтижесінде 1945 жылдан 1949 жылға дейін театрда күнделікті қойылымдар өтті. Осы кезеңде ол екінші әйелі Герда Миловичпен, бұрынғы Фельдхоффпен танысты.

Мансап

1949 жылы соғыстан кейінгі театрлық эйфория сарқылып, басылған кезде Милович кино және теледидар мансабына көшті, ал 1949 жылы оның алғашқы фильмі (Херманн Пфайффердің режиссерлігімен "Мажораны іздеу") экранға шықты. Одан кейін көптеген фильмдері жарық көрді. Ол жай ғана бір ортадан екіншісіне ауыспады, сонымен қатар театрды өзімен бірге алып келді. 1953 жылдың 27 қазанында WDR Батыс аймақтық арнасында "Der Etappenhase" пьесасы көрсетілді – бұл Германия теледидары тарихында нақты көрермендермен тікелей эфирде көрсетілген алғашқы театрлық қойылым болды. "Солтүстік-Батыс Германия радиосының" директоры Адольф Гримм теледидарға "төменгі халықтық мәдениеттің" енуін қатты сынға алғанына қарамастан, ол бірден үлкен сәттілікке ие болды. Бұл Миловичтің ең танымал пьесаларының бірі болып қала береді және 1000-нан астам рет сахналады. "Этапхаза" пьесасының үлкен сұранысқа ие болуына байланысты, алты аптадан кейін ол қайтадан тікелей эфирде, "Volkstheater" сахнасынан көрсетілді. Ол теледидарда үлкен сәттілікке ие болатын пьесаларды қоюын жалғастырды, соның арқасында ұлттық деңгейде танымал болды. Миловичтің Германияның барлық аймақтарында Кёльш тілін танымал етудегі үлесі зор. Адамдар Рейн аймағының тұрғындарымен ыңғайлы өмір салты мен әзіл-қалжыңды байланыстыра бастады. Басқа диалектілік аймақтардағы театрлар оның жетістіктерін қуып, көп ұзамай диалектілік театр неміс теледидарының маңызды бөлігіне айналды. Бұл пьесалардың теледидардағы сәттілігі театрға деген қызығушылықты біртіндеп арттырды, ал 1960 жылдары көптеген адамдар Миловичтің танымал пьесаларын өз көздерімен көру үшін театрға ағыла бастады. 1960 жылдардың басына дейін Миловичке театрды кейде жалға беруге тура келді, бірақ жаңа көрермендердің келуімен ол өзінің мансабын театрға толыққанды арнай алды. 1967 жылы ол театрын жаңғыртты, соның арқасында "Volkstheater" қайтадан жергілікті мәдениеттің орталығына айналды, және көптеген жас диалектік суретшілер осы сахнада мансаптарын бастады. 1970 жылдар бойы Милович халық театрының дәстүрін сақтап, 1980 жылдардың соңында ғана теледидарға оралып, "Kommissar Klefisch" детективтік сериалындағы басты рөлді сомдады, ол осы рөлді 1996 жылға дейін ойнады. Ол 1985 жылы шыққан Chevy Chase-тің қатысуымен түсірілген "National Lampoon's European Vacation" голливудтық комедиясында шағын рөл ойнады. Театрлық жетістіктерінен бөлек, ол "Schnaps, das war sein letztes Wort" және "Wir sind alle kleine Sünderlein" сияқты классикалық халық әндерін де жазды. Ол сонымен қатар қоғамдық мәселелерге де белсенді қатысып, 1992 жылы нацизмге қарсы маңызды кампанияға қатысты – "Arsch huh, Zäng ussenander" (Кёльш тілінде: "Қозғалыңдар және дауыстарыңды көтеріңдер!"), оның нәтижесінде Кёльн қаласындағы Chlodwigplatz алаңында жергілікті артистердің қатысуымен 100 000 адамға арналған үлкен концерт өтті.

Өлім және мұра

1989 жылы Кельн қаласы Миловичке құрметті азаматтығын берді, бұл Германиядағы ең жоғары наградалардың бірі. Ол 1999 жылғы 8 қаңтарда 18 000 жанкүйер жиналған, толық сатылған Kölnarena аренасында 90 жылдығын тойлады және өтініш етті, оның бар тілегі – денсаулығының сақталуы екенін айтты. Алайда, ол сол жылдың 20 қыркүйегінде жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Оның төрт баласының екеуі, қазіргі "Volkstheater" театрының директоры Питер Милович және Мариэль Милович отбасылық дәстүрді жалғастырып, табысты актерлерге айналды. Кельн қаласы Милович театрының жанындағы алаңға оның құрметіне Вилли Милович алаңы деген ат берді.