Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық қылмыскер басшысы
Irish mob boss
Мартин Кахилл (23 мамыр 1949 – 18 тамыз 1994) – Дублин қаласынан шыққан ирландиялық қылмыскер басшы. Ол бірқатар ұрлықтар мен қарулы қарақшылықтарды ұйымдастырған, ал оны адам ұрлау айыптары бойынша босатылған кезде атып өлтірді. Уақытша Ирландия Республикалық Армиясы Кахиллдің өліміне жауапкершілікті өз мойнына алды, бірақ ешкім тұтқындалған жоқ немесе ресми айыптама тағылмады. Бұқаралық ақпарат құралдары оны «Генерал» деген лақап атымен атады. Бұл лақап аты сондай-ақ бұқаралық ақпарат құралдары Кахиллдің қызметін талқылау үшін, сонымен қатар жала жабуға қатысты заңдық мәселелерден қашу үшін де қолданылды. Кахилл өзінің бетін бұқаралық ақпарат құралдарынан жасыруға ерекше көңіл бөлді – ол бір қолының саусақтарын жайып, бетін жабатын.
Martin Cahill (23 May 1949 – 18 August 1994) was an Irish crime boss from Dublin. He masterminded a series of burglaries and armed robberies, and was shot and killed while out on bail for kidnapping charges. The Provisional Irish Republican Army took responsibility for Cahill's murder but no one was ever arrested or formally charged. The media referred to him by the sobriquet "The General". The name was also used by the media to discuss Cahill's activities while avoiding legal problems with libel. Cahill took particular care to hide his face from the media — he would spread the fingers of one hand and cover his face.
Ерте өмір
Ол Дублиннің солтүстік ішкі қаласындағы Гренвилл көшесіндегі кедей ауданда дүниеге келді. Патрик Кахилл, маякшы, және Агнес Шиханның он екі баласының екіншісі еді. Мектепке барған кезде Мартин мен оның үлкен ағасы Джон отбасының кірісін арттыру үшін тамақ ұрлай бастады. 1960 жылы отбасы Дублиннің кедей аудандарын тазалау аясында Капитан жолындағы Крамлинге көшірілді. Мартин сол жолда тұрған Christian Brothers School (CBS) мектебіне жіберілді, бірақ көп ұзамай сабақтан қашып, бауырларымен бірге жиі ұрлық жасауға көшті. 15 жасында ол Корольдік теңіз күштеріне қосылуға тырысты, бірақ олар үшін үйлерге кіруге уәде бергендігі және қылмыстық ізі болғандықтан қабылданбады.
He was born in a slum district in Grenville Street in Dublin's north inner city, the second of twelve surviving children of Patrick Cahill, a lighthouse keeper, and Agnes Sheehan. By the time he was in school, Martin and his older brother John were stealing food to supplement the family's income. In 1960, the family was moved to Captain's Road, Crumlin, as part of the Dublin slum clearances. Martin was sent to a Christian Brothers School (CBS) on the same road where he lived but was soon playing truant and committing frequent burglaries with his brothers. At 15, he attempted to join the Royal Navy, but was rejected, allegedly after offering to break into houses for them and because he had a criminal record.
Мансап
16 жасында ол екі ұрлық жасағаны үшін сотталды және Офли округіне қарасты Дайнгеандағы Мария Безупречная ордені басқаратын өндірістік мектепке жіберілді. Бостандыққа шыққаннан кейін ол Ратминс қаласынан келген Фрэнсис Лоулеспен танысып, үйленді, оның отбасы сол жерде тұрып жатқан еді. Ағаларымен бірге ол жақын маңдағы бай аудандарда бірнеше ұрлықты жалғастырды, тіпті бір кезде Garda Síochána қоймасын тәркіленген қару-жарақ үшін тонады. Кейхилл ағайындары көп ұзамай қарулы тонауға көшті, ал 1970 жылдардың басында Дублин орталық детективтік бөлімінің (CDU) Гардалары оларды ірі қылмыскерлер ретінде анықтады, содан кейін Крамлиндегі әйгілі Данн тобымен бірігіп, банктерден ақша тасымалдаған қауіпсіздік көліктерін тонады.
At age 16, he was convicted of two burglaries and sentenced to an industrial school run by the Oblates of Mary Immaculate at Daingean, County Offaly. After his release, he met and married Frances Lawless, a girl from Rathmines, where his family was living. With his brothers, he continued to commit multiple burglaries in the affluent neighbourhoods nearby, at one point even robbing the Garda Síochána depot for confiscated firearms. The Cahill brothers soon turned to armed robbery, and by the early 1970s Gardaí at the Dublin Central Detective Unit (CDU) had identified the Cahill brothers as major criminals, when they teamed up with the notorious Dunne gang in Crumlin to rob security vans conveying cash from banks.
Атақтылық
1978 жылы Дублин корпорациясы Холлифилд ғимараттарын бұзуға дайындала бастады. Төрт жылға шартты түрде сотталған Кейхилл сот арқылы өзінің ауданының бұзылуын тоқтатуға күш салды. Тіпті үйлер бұзылғаннан кейін де ол осы жерде шатырда тұрып өтті. Соңында Дублиннің мэрі Бен Бриско Кейхиллдің шатырына барып, оны Ратминс ауданындағы жаңа үйге көшуге көндірді. 1983 жылы Кейхилл және оның тобы Гаррольдс-Кростағы О'Коннордың әшекей бұйымдары дүкенінен 2 миллионнан астам IR£ (2,55 миллион евро; 2021 жылы инфляцияға байланысты 6,35 миллион евро) құнды алтын мен алмаз ұрлады; осыдан кейін дүкен жұмыстан 100-ден астам адамды шығарып, жабылуға мәжбүр болды. Ол сондай-ақ 1986 жылы әлемдегі ең қымбат картиналарды Рассборо Хаусынан ұрлауға және Дублиннің түнгі клубтар ауданындағы мейрамханалар мен хот-дог сатушылардан ақша талап етуге қатысты.
In 1978, Dublin Corporation began preparing to demolish Hollyfield Buildings. Cahill, then serving a four year suspended prison sentence, fought through the courts to prevent his neighbourhood's destruction. Even after the tenements were demolished, he continued to live in a pitched tent on the site. Finally, Lord Mayor of Dublin Ben Briscoe paid a visit to Cahill's tent and persuaded him to move into a new house in a more upscale district of Rathmines. Cahill and his gang stole gold and diamonds with a value of over IR£2 million (€2.55 million; €6.35 million in 2021, adjusted for inflation) from O'Connor's jewellers in Harolds Cross (1983); the jeweller was subsequently forced to close, with the loss of more than one hundred jobs. He was also involved in stealing some of the world's most valuable paintings from Russborough House (1986) and extorting restaurants and hot dog vendors in Dublin's nightclub district.
Танго жасағы
1982 жылы мамыр айында Кейхилл өзінің ұрлықтарын анықтауда криминалистика ғылымының рөлі күшейіп бара жатыр деген қорқынышпен, бас криминалист Джеймс О'Донованның машинасына бомба орнатып, оны жартылай мүгедек қылды. 1988 жылдың ақпан айында Today Tonight бағдарламасында Кейхилл О'Донованға жасалған бомбалық шабуылдың, 1986 жылғы Рассбороу үйінің тонауының және О'Коннор зергерлік дүкенінің тонауының артында тұрған адам екені анықталды. Осының нәтижесінде, ДД партиясының жетекшісі Десси О'Малли Кахилл ешқашан жұмыс істемегеніне қарамастан, Каупер Даунста мұндай қымбат мүлікке ие болғанын Дáil-де (парламентте) көтеріп, Кахиллдің "голландиялық суретшілердің туындыларын ілу үшін" қосымша қабырғаға мұқтаж болғанын айтты.
Fearing the increasing role that forensic science could play in detecting his robberies, in May 1982 Cahill had a bomb placed under the car of chief forensic scientist, James O'Donovan, partly disabling him. In February 1988, a Today Tonight report identified Cahill as the man behind the O'Donovan bomb plot, the 1986 Russborough House robbery and the robbery of O'Connors jewellery depot. As a result, PD leader Dessie O'Malley raised in the Dáil the revelations that Cahill owned such expensive property in Cowper Downs, despite having never worked, remarking that Cahill must have needed the extra wall space to "hang his artwork by the Dutch masters."
Лейсиді ұрлау
1993 жылдың басында Джон "Тренер" Трейнор өзінің бастығы Кейхилмен кездесіп, Ұлттық Ирландия банкінің (NIB) бас кеңсесі мен Дублин қаласындағы Колледж Гриндегі филиалының ішкі жұмысы туралы құпия ақпаратты берді. Трейнор Кейхилге банк ғимаратта тұрақты түрде 10 миллион еуродан астам ақша сақтағанын айтты. Жоспар бойынша, NIB бас директоры Джим Лейсиді, оның әйелін және төрт баласын алып, уақытша жасырынатын оқшауланған жерге апару керек еді. Олар бандит Джо Джо Каванагпен бірге, "құрбандық ретінде" пайдаланып, Лейсиді банктің қассаларындағы барлық ақшаны беруге қорқытуға тиіс еді. Лейсидің үйіне әкелгеннен кейін Каванагты байлап, отбасыға екі апта бұрын өзінің ұрланғанын айтты. 2 қарашада Кавана Лейсиді Колледж Гринге келіп, құтқарылған ақшаны алуға алып барды, соңында Лейси қолжетімді банкоматтан 300 000 ирланд фунтын шығарды.
In early 1993, John "The Coach" Traynor, met his boss Cahill, to provide him with inside information about the inner workings of the National Irish Bank (NIB) head office and branch at College Green, Dublin. Traynor told Cahill that the bank regularly held more than €10 million in cash in the building. The plan was to abduct NIB CEO Jim Lacey, his wife and four children and take them to an isolated hiding place. There, they would be held with fellow gang member Jo Jo Kavanagh, acting as a "hostage", who would frighten Lacey into handing over every penny stored in the bank's vaults. Whilst they were held at Lacey's home, Kavanagh was brought in and tied up, telling the family that he had been abducted two weeks before. On 2 November, Kavanagh drove Lacey to College Green to collect the ransom money, with Lacey eventually withdrawing IR£300,000 from an accessible cash machine.
Құрлық
1994 жылғы 18 тамызда Лейсиді ұрлау ісіндегі барлық күдіктілер кепілдікпен босатылғаннан кейін, Кейхилл ол тұрып жатқан Свон Гроувтағы үйден шығып, жақын маңайдағы дүкенге бет бұрды. Оксфорд жолы мен Чарльстон жолының қиылысына жеткенде, оған бірнеше рет бетіне және денесінің жоғарғы бөлігіне оқ атылып, дереу қаза тапты. Оқ атқан адам, қолында .357 калибрлі револьвер болған, мотоциклге отырып, оқиға орнынан қашып кетті. Мартин Кейхиллді кім өлтірді және не үшін өлтірді деген жөнінде бірнеше теория бар. Кейхиллдің өлімінен бірнеше сағат өткен соң, Уақытша Ирландия Республикалық Армиясы (ИРА) баспасөз хабарламасы арқылы жауапкершілікті мойнына алды. Бұл әрекеттің себебі Кейхиллдің Ольстер еріктілер күшінің (UVF) Портадаун бөлімшесімен байланысы бар екендігі айтылды. Аталған UVF бөлімшесі 1994 жылғы 21 мамырда Синн Фейн партиясының қаржы жинау іс-шарасын өткізіп жатқан Оңтүстік Дублиндегі ирланд пабына бомба шабуылы жасауға тырысқан. Пабтың күзетшісі және Уақытша ИРА-ның Дублин бригадасының еріктісі Мартин Доэрти олардың кіруіне кедергі келтіргендіктен, олар оны атып өлтірді. ИРА сондай-ақ Кейхиллдің Русборо үйінен ұрланған Вермеер суреттерін Билли Райт басқаратын, «Кинг Рат» лақабымен танылған UVF Mid Ulster бригадасына сатқанын мәлімдеді. Mid Ulster бригадасы кейіннен суреттерді ақшаға сатты, осы ақшаны апартеид режимі кезінде Оңтүстік Африкадан қару-жарақ контрабандасын қаржыландыру үшін пайдаланды. Бұл әрекет Кейхиллдің тағдырын шешіп, оны ИРА-ның өлтіру тізіміне қойды. Кейінірек жасаған мәлімдемесінде ИРА, Кейхиллдің «британдықтарға жақын тұрған өлім отрядтарымен байланысы және оларға көмектесуі бізді әрекет етуге мәжбүр етті» деді. Пол Уильямстың «Генерал» кітабы жарық көргеннен кейін тағы бір теория пайда болды, онда Кейхиллдің кісі өлтіруін әлі де тергеп жүрген Гарданың қылмыстық істер жөніндегі тергеушілерінің пікірлері келтірілген. Деректерге сәйкес, Кейхиллдің екі қол астысы – Джон Гиллиган мен Джон Трэйнор ИРА мен ИНЛА-ға қорғаныш ақысын төлеп, үлкен марихуана контрабандалық желісін құрған. Кейхилл олардан да қорғаныш ақысын талап етуге тырысқанда, Гардаи Трэйнор мен Гиллиганның ИРА-ға жүгініп, Кейхиллдің Дублинде сатылуына қарсы күресіп жатқан ИРА жек көретін героинді контрабандалап әкелгенін айтқанын хабарлады. Осы және Кейхиллдің Ольстер лоялистерімен бұрынғы байланыстары Уақытша ИРА-ға оны өлтіруге бұйрық беруге себеп болды. Гиллиган мен Трэйнор осыдан қосымша пайда алып, Кейхиллді өлтіру үшін ИРА-дан айтарлықтай сома алған деген ақпарат бар.
With all gang members from the Lacey kidnapping released on bail, on 18 August 1994, Cahill left the house at which he had been staying at Swan Grove and began driving to a local shop. Upon reaching a road junction (where Oxford Road meets Charleston Road) he was repeatedly shot in the face and upper torso and died almost instantly. The gunman, who was armed with a .357 Magnum revolver, jumped on a motorbike, and disappeared from the scene. There are a number of theories about who killed Martin Cahill and why. Within hours of Cahill's death, the Provisional Irish Republican Army (IRA) claimed responsibility in a press release. The reasons cited were Cahill's alleged involvement with a Portadown unit of the Ulster Volunteer Force (UVF). The UVF unit in question had recently attempted a bomb attack on a south Dublin Irish pub which was hosting a Sinn Féin fund raiser on 21 May 1994. The UVF operatives had been prevented from entering by pub doorman and Volunteer in the Provisional IRA's Dublin Brigade Martin Doherty, who they instead shot dead. The IRA further alleged that Cahill had been involved in selling the stolen Vermeer paintings from Russborough House to the UVF Mid Ulster Brigade led by Billy Wright, alias "King Rat". The Mid Ulster Brigade then fenced the paintings for money, which they used to fund arms trafficking from South Africa under apartheid. This act allegedly sealed Cahill's fate, and put him at the top of an IRA hit list. In a later statement, the IRA said that it was Cahill's "involvement with and assistance to pro British death squads which forced us to act". Another theory surfaced after the publication of Paul Williams' The General, which claims to have insights from Garda cold case investigators who were still looking into Cahill's murder. Reputedly, two of Cahill's underlings, John Gilligan and John Traynor, had put together a massive hashish trafficking ring while paying protection money to the IRA and INLA. When Cahill allegedly tried to also extort protection money from them, the Gardaí believe that Traynor and Gilligan approached the IRA and accused Cahill of importing heroin, a drug that the IRA despised and were trying to prevent from being sold in Dublin. Reputedly this, and Cahill's past dealings with the Ulster loyalists, gave the Provisional IRA reason to order his assassination. A further incentive was provided by Gilligan and Traynor, from whom the Provisionals allegedly demanded and received a considerable sum in exchange for Cahill's assassination.
CAB активтерін тәркілеу
1996 жылы журналист Вероника Геринді өлтіргеннен кейін, Дэйл қылмыстық активтер бюросын құрды, ол қылмыс жасағаны үшін сотталғандардың және табысының көзі анық емес адамдардың мүлкін тәркілеуге бағытталған. ҚАБ негізінен ірі есірткі сатушыларға назар аудау үшін құрылған, бірақ барлық сотталған қылмыскерлерге қатысты ашық болды. Кейхилл есірткі сатумен айналысқанын жоққа шығарды, бірақ оның інісі Питер 1980-ші жылдары героин таратқаны үшін сотталды. 1984 жылы Кейхилл өсіп келе жатқан отбасы үшін Дублиннің оңтүстігіндегі Каупер Даунс тұрғын үй кешенінде үй сатып алды, 1969 жылы алғашқы және жалғыз жұмысынан кеткеннен бері ешқандай ресми жалақы алмаған болса да, IR£80,000 ақша төледі. 2005 жылдың 1 мамырында оның әйелі Франсеспен келісім бойынша ҚАБ мүлікті тәркілеп, кейіннен сатты.
Following the 1996 murder of journalist Veronica Guerin, the Dáil set up the Criminal Assets Bureau, to seize assets of those who were both convicted of crimes, and also seemingly had no obvious means of income. The CAB was set up to focus mainly on high profile drug dealers but had an open approach to all convicted criminals. Cahill denied that he was ever involved in drug dealing; however, his brother Peter was convicted of supplying heroin in the 1980s. In 1984, Cahill had bought his growing family a house on the Cowper Downs development, on the southside of Dublin, paying IR£80,000 cash despite having no paid formal employment since he left his first and only job in 1969. On 1 May 2005, under an agreement with his widow Frances, the CAB seized and subsequently sold the property.
Жеке өмір
Кейхилл диабетпен ауыратын. Ол Франсис Лоулесске үйленген және олармен бес бала тәрбиелеген. Бірақ, Франсистің рұқсатымен, Кейхилл әйелінің кіші қарындасы Тина Лоулесспен де қарым-қатынаста болған деген сенім бар, нәтижесінде одан тағы төрт бала дүниеге келген. Бұл көп әйелділік туралы мәлімет 1998 жылы түсірілген «Генерал» атты Кейхиллдің өміріне арналған фильмде көрсетілген.
Cahill was a diabetic. Cahill was married to Frances Lawless with whom he fathered five children. However, it is also believed that Cahill had, with Frances' approval, a mistress in his wife's younger sister Tina Lawless, with whom Cahill is believed to have fathered a further four children. This polygamous arrangement was depicted in the 1998 biopic of Cahill's life, The General.
Дәйексөздер
Менің бастауыш мектебім - түзету мектебі, орта мектебім - Сент-Патрик институты, ал университетім - Маунт-Джой болды. Олар маған бар білгенімді үйретті. "Егер сендер мені қандай деп айтсаңдар, мен солай емеспін. Сендер маған нені қаласаңдар, соны беремін. Сендер менің нені алсаңдар, ала беріңдер. Мені не істей аласыңдар? Ең жаман нәрсе - мені өлтіру, содан кейін маған ештеңе де маңызды емес, мен бәрібір боспын."
"Reform school was my primary school, St. Patrick's Institution my secondary school, and Mountjoy my university—they taught me everything I know." "Whatever it is you say I am, I am not. Whatever it is you want from me, I will give. Whatever it is you take from me, you can take. What is it you can do to me? The worst thing you can do is kill me, after that I won't care, I am still free."