Кіріспе

Чарльз Реджинальд Джексон (6 сәуір, 1903 – 21 қыркүйек, 1968) – американдық жазушы. Ол 1944 жылы "Жоғалған демалыс" романын жазған.

Ерте өмір

Чарльз Р. Джексон 1903 жылғы 6 сәуірде Нью-Джерси штатының Саммит қаласында Фредерик Джордж пен Сара Уильямс Джексонның ұлы болып дүниеге келді. Ол Сиракуз университетінде оқыды, ондағы студенттік ұйымға қосылды, бірақ бірінші курстың ортасында "бауырластықтағы бірге оқыған құрдасымен жасырын сексуалдық қарым-қатынас жасағаннан кейін, оқиға туралы әңгіме таратылып, нәтижесінде тек Джексон ғана қоғамдық қорлауға ұшырады"; осы оқиғаның көркемделген нұсқасы кейін "Жоғалған демалыс күні" романына енгізілді. Жас шағында ол Чикаго мен Нью-Йорктегі жергілікті газеттерде және түрлі кітап дүкендерінде редактор болып жұмыс істеді, содан кейін туберкулезбен ауырды. 1927 жылдан 1931 жылға дейін Джексон санаторийлерде ем алып, ақырында Швейцарияның Давос қаласында жазылып шықты. Туберкулезбен күресінің салдарынан ол бір өкпесінен айырылып, бұл алкоголизмге ұшуына себеп болды.

Мансап

Ол Ұлы депрессияның ең қызу кезінде Нью-Йоркке оралды, жұмыс табудағы қиындықтары оның ішімдікке салынуына түрткіс болды. Ішімдікке қарсы күресі 1936 жылдың соңында басталды және 1938 жылға қарай жеңіске жетті. 1938 жылдың 4 наурызында Джексон журналшы Рода Бутқа үйленді. Кейіннен олардың Сара (1940 жылы туған) және Кейт (1943 жылы туған) есімді екі қызы болды. Осы кезеңде ол бос кездейсоқ жазушы болып жұмыс істеді және радио сценарийлерін жазды. Джексонның алғашқы жарияланған әңгімесі "Палм жексенбісі" 1939 жылы Partisan Review журналында жарық көрді. Ол бала кезінде барып тұрған шіркеудің тәртіпсіз органшысы туралы әңгімеледі. 1940 жылдары Джексон үш роман жазды, бастапқысы 1944 жылы Farrar & Rinehart баспасында жарық көрген "The Lost Weekend" болды. Автобиографиялық роман күрескен жазушының бес күндік ішімдікке берілуін суреттейді. Бұл Джексонға ұзаққа созылған танымалдылық әкелді. "The Lost Weekend" романымен жұмыс істеген кезде Джексон радио мыласты операсы "Sweet River" үшін сценарий жазып, аптасына 1000 долларға дейін тапқан, ол жесір пастор мен оның екі ұлы туралы әңгімелейді. 1945 жылы Paramount Pictures "The Lost Weekend" романын сол атпен фильмге бейімдеу құқығы үшін 35 000 доллар төледі. Оскармен марапатталған фильмді Билли Уайлдер түсірді, ал басты рөлде Дон Бирнам рөлін Рей Милланд ойнады. Мансабының шыңында Чарльз Р. Джексон түрлі колледждерде лекция оқыды. Джексонның 1940 жылдары жарық көрген екінші романы "Батырлықтың құлауы" 1946 жылы жарық көрді және атын Герман Мелвиллдің "Моби Дик" кітабынан алынған бір сөйлемнен алды. 1943 жылы жазылған бұл роман профессордың жас, әдемі теңізшіге деген құштарлығын көрсетеді. "The Fall of Valor" романы аралас пікірлер алды, сату көрсеткіштері жақсы болғанымен, Джексонның әйгілі алғашқы романынан кем сәтті болды. Джексонның "The Outer Edges" романы 1948 жылы жарық көрді және Нью-Йорк штатының Вестчестер округінде екі қызға жасалған қорқынышты зорлау және кісі өлтіру туралы айтады. "The Outer Edges" романы да аралас пікірлер алды, ал сату көрсеткіштері бұрынғы романдарына қарағанда нашар болды. Джексонның кейінгі туындыларына екі әңгіме жинағы кіреді: "The Sunnier Side: Twelve Arcadian Tales" (1950) және "Earthly Creatures" (1953).

Кейінгі жылдар

Карьерасы бойы Джексон алкоголь мен дәрі-дәрмекке тәуелділікпен күресті. Көп жылдар бойы ол психоанализ арқылы тәуелділігінен арылуға тырысты. "The Lost Weekend" фильмінің сәттілігінен кейін Джексон таблеткалар (әсіресе Секонал) ішіп, қайтадан алкогольге бет бұрды. Кейіннен ол әйеліне Секоналдың әсері болмаса, жазушылық дағдарысқа ұшырап, депрессияға түсетінін айтты. 1952 жылдың қыркүйегінде ол өзіне қол жұмбауға тырысып, Беллвью ауруханасына жатқызылды. Төрт айдан кейін нервтік күйзелістен кейін қайтадан ауруханаға түсті. Ауруханадан шыққан соң ол алкоголь мен паральдегидті көп ішіп, алты повесть жазып, "Екінші қол өмір" романын жаза бастады. 1953 жылы ол алкоголизмге қарсы клиникаға жазылып, Анонимді алкоголиктер (АА) қатарына қосылды. Кейін Джексон үлкен аудиторияға алкоголизм туралы сөйлеп, өзінің тәжірибесімен бөлісті. 1959 жылдың мамырында Огайо штатының Кливленд қаласындағы сөйлеген сөзінің жазбасы бүгінге дейін АА қауымдастығында таратылуда. Ол Анонимді алкоголиктерде есірткіге тәуелділікті (барбитураттар мен паральдегидтер) өзінің тарихының ажырамас бөлігі ретінде ашық айтқан алғашқы спикер болды. 1950 жылдардың ортасына қарай Джексон арақ ішпейтін болды, бірақ енді жаза алмады. Осының салдарынан ол отбасымен бірге қаржылық қиындыққа тап болды. Олар әйелімен бірге Нью-Гэмпширдегі үйлерін сатылып, Коннектикут штатының Санди-Хук қаласына көшіп кетті. Джексонның әйелі Йельдегі алкогольді зерттеу орталығында жұмысқа орналасты, ал Джексон Нью-Йоркке көшіп, Дакотада пәтер жалдады. Ол Анонимді алкоголиктер жиналыстарына қатысып, қайтадан жазуға тырысты. 1960 жылдардың басында оның үш повесі McCall журналында жарияланды, бірақ Джексон әлі де жазушылық дағдарысқа ұшырады. Кейіннен ол "Kraft Television Theatre" антологиялық телесериалында әңгіме редакторы болып жұмыс істеді және Ратгерс университетінде жазуды оқытуға орналасты. Ұзақ жылдар бойы темекі шеккен Джексон созылмалы өкпе ауруынан зардап шекті. Өмірінің соңында ол туберкулездің қайталануынан кейін Нью-Йорк штатының Саранак көліндегі Уилл Роджерс мемориалдық ауруханасына жатқызылды. Уилл Роджерс институты тіпті оның Уилл Роджерс мемориалдық ауруханасына екінші рет баруы туралы "Ауылдағы орын" атты қысқаметражды фильм түсірді. Ауруханадан шыққаннан кейін Macmillan Publishers оған жаңа кітап үшін аванс берді. Джексон "Челси" қонақ үйіне көшіп, 15 жыл бұрын жаза бастаған "Екінші қол өмір" романын қайта жаза бастады. Кітап жарық көрген кезде сын-пикирлер орташа болды, бірақ жақсы сатылды.

Өлім

1968 жылы 21 қыркүйекте Джексон Нью-Йорк қаласындағы Сент-Винсент ауруханасында барбитураттардан уланудан көз жұмды. Оның өлімі өз-өзіне қол жұмсау деп саналды. Өлген кезде Джексон "The Lost Weekend" фильмінің "Farther and Wider" атты жалғасын дайындап жатқан еді. Джексон өліміне дейін бірнеше ай бұрын алкоголизмге қайтадан ұшырап, отбасысынан шеттенді. Джексон өмірінің көп бөлігін жасырын өтті және соңғы жылдары өзінің екіұрыстылығымен санасуға тырысты. Джексон өмірінің соңында өзін екіұрыс деп мойындады және 1965 жылы ер адаммен бірге тұруға көшті.