Есту және көру қабілеті бұзылған балаларға арналған білім беру орталығының тарихы

Кіріспе

NextSense, ресми түрде Сиднейдегі Саңырау және соқыр балаларға арналған Корольдік институт (RIDBC), көру және/немесе есту қабілеті бұзылған оқушыларға, оның ішінде қол тілімен оқитын саңырау оқушыларға, ауызша оқитын саңырау оқушыларға және сенсорлық және зиякерлік мүмкіндіктері шектеулі оқушыларға арналған білім беру қызметтерінің кең ауқымын ұсынады. NextSense терапия және Брайль мәтінін дайындау, балалар аудиологиялық орталығы сияқты қосымша қызметтерді ұсынады, сондай-ақ RIDBC Renwick орталығы арқылы ғылыми зерттеулер мен кәсіби дамуды жүргізеді. Тарихи тұрғыдан алғанда, ол Австралиядағы саңырау мәдениетінің маңызды орталығы болып табылады. NextSense 1860 жылдың 22 қазанында мектептің алғашқы мұғалімі болған, саңырау шотланд иммигранты Томас Паттисонмен ашылды. 152 Ливерпуль көшесі, Сиднейде орналасқан мектеп бастапқыда «Жаңа Оңтүстік Уэльс Саңыраулар мен сөйлеу қабілетінен айырылғандар институты» деп аталды. Ол бастапқыда барлық саңырау балаларға есігін ашты, бірақ көптеген балалар ресурстардың жетіспеуіне байланысты қабылдаудан бас тартты. Ол кезде Сидней әлі жас қала еді, онда бар болғаны 80 000 тұрғын болды; Сидней университеті он жыл ғана бұрын құрылған еді және мемлекеттік білім беру әлі де даму кезеңінде болды. Мектеп 1869 жылы соқыр оқушыларды қабылдай бастады және өз атына «соқыр» деген сөзді қосты. Ол негізінен интернат мектеп болды және мектеп өскен сайын, студенттерді көбейту үшін Сиднейдің орталық аймағында бірнеше рет көшірілді, соның ішінде Паддингтон және Ньютаун қалаларында болды, содан кейін 1962 жылы Солтүстік Рокстағы қазіргі орнына көшті. Қазіргі уақытта ол Жаңа Оңтүстік Уэльсте бірнеше білім беру орталықтарын басқарады және кейбір ұлттық қызметтерді ұсынады. Мектептің бұрынғы оқушысы Дэвид Хантер 6 жасынан соқыр болған. Ол 35 жасында Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының парламентіне (Ашфилдтен) сайланды және 35 жыл қызмет етті (1940–1976). Ол 1944 жылы соқыр және саңырау балалардың білім алуын міндетті ету туралы заңның қабылдануына жауапты болды. Тағы бір белгілі оқушысы – Австралияда білім алған алғашқы саңырау-соқыр бала Элис Бетеридж. Ол 1908 жылы жеті жасында оқуға түсіп, 1920 жылы үздік бітіруші болып аты шықты.

NextSense, formally the Royal Institute for Deaf & Blind Children (RIDBC), in Sydney provides a range of educational services for students with vision and/or hearing impairment, including specialist schools for signing deaf students, oral deaf students, and students with sensory and intellectual disabilities. NextSense offers additional services such as therapy and braille text production, a children's audiology centre, and also conducts research and professional development through its RIDBC Renwick Centre. Historically it is an important centre of deaf culture in Australia. NextSense was opened on the 22 October 1860 by deaf Scottish immigrant Thomas Pattison, who was the school's first teacher. Located at 152 Liverpool St Sydney, the school was originally named the "Deaf and Dumb Institution of New South Wales". From its early days it was open to all deaf children, though many were turned away for lack of resources. Sydney was still a young city at the time, with only 80,000 inhabitants; the University of Sydney had been established a mere ten years prior and public education was in its infancy. The school began to take in blind students in 1869, and added the word "blind" to its name. It was predominantly a boarding school, and moved many times within central Sydney to accommodate more students as the school grew, including stints in Paddington and Newtown, before finding its present home in North Rocks in 1962. It currently operates several educational centres on New South Wales and offers some national services. David Hunter, a former student of the school who had been blind from age 6, was elected as member of the NSW parliament (for Ashfield) when he was 35 and served there for 35 years (1940–1976). He was responsible for the passing of an Act in 1944 to make the education of blind and deaf children compulsory. Another well known student was Alice Betteridge, the first Australian deafblind child to receive an education. She enrolled in 1908 at the age of seven where she learned to read and write, graduating as dux in 1920.

RIDBC көрсететін балалар қызметі

RIDBC сонымен қатар балаларға арналған бірқатар қызметтерді жүргізеді. Бұларға 5 жасқа дейінгі сезімталдық мүшелерінің қабілеттері бұзылған балаларға арналған үйде, орталықта және қашықтықтағы ерте білім беру бағдарламалары, сондай-ақ бес арнайы мектепке дейінгі мектеп (RIDBC Hunter Preschool, RIDBC Nepean Preschool, RIDBC VisionEd Preschool, RIDBC Roberta Reid Preschool, RIDBC Rockie Woofit Preschool) және жалпы білім беретін мектепке дейінгі мектептерге қабылданған сезімталдық мүшелерінің қабілеттері бұзылған балаларға қолдау көрсету кіреді. 1997 жылы RIDBC «RIDBC Телемектеп» деп аталатын жаңа бағдарламаны жариялады, ол көру және есту қабілеттерінің бұзылуы бар балаларға арналған қашықтықтан оқыту бағдарламаларын біріктіреді. Тікелей қызметтерден басқа, RIDBC Ренвик орталығы арқылы мүмкіндігінше көп саңырау және соқыр балаларға көмек көрсетуді мақсат етеді, ол сезімталдық мүшелерінің қабілеттері бұзылған балаларды оқытатын мамандардың ғылыми-зерттеу және кәсіби білімін арттауға бағытталған. RIDBC Renwick орталығы Macquarie университетімен бірлесіп жұмыс істейді және бірнеше аспирантура курстарын (соның ішінде сезімталдық мүшелерінің қабілеттерінің бұзылуы бойынша арнайы білім беру магистрі) және үздіксіз білім беру шараларын ұсынады. RIDBC Renwick орталығы бүкіл Австралиядан және халықаралық деңгейде студенттерді тартады.

Қоғамдық қолдау

RIDBC – Австралияның ірі қайырымдылық ұйымы, бірақ қызметтерін жалғастыру үшін үкіметтік субсидияға және қоғамдық қолдауға көп тәуелді. 2010 жылы RIDBC өзiнiң 150 жылдығын тойлады.