Кіріспе
Британдық жер иегері және саясаткер Уильям Джон Артур Чарльз Джеймс Кавендиш Бентинк, Портлендтің 6-шы герцогы (28 желтоқсан 1857 – 26 сәуір 1943), 1879 жылға дейін Уильям Кавендиш Бентинк деп белгілі болған, британдық жер иесі, сарайдағы жолдас және консервативті саясаткер. Ол 1886 жылдан 1892 жылға дейін және 1895 жылдан 1905 жылға дейін Аттар бақташысы қызметін атқарды.
William John Arthur Charles James Cavendish Bentinck, 6th Duke of Portland, (28 December 1857 – 26 April 1943), known as William Cavendish Bentinck until 1879, was a British landowner, courtier, and Conservative politician. He notably served as Master of the Horse between 1886 and 1892 and again between 1895 and 1905.
Өмірбаян және білім
Портленд – генерал-лейтенант Артур Кавендиш Бентинктің бірінші әйелі Элизабет София Хокинс Уитшедтен туған ұлы, ол 2-ші баронет Сэр Сент-Винсент Хокинс Уитшедтің қызы және 1-ші баронет адмирал сэр Джеймс Хокинс Уитшедтің немересі болған. Оның әкесінің ата-аналары – Лорд Чарльз Бентинк және оның екінші әйелі Энн Уэлсли, Ричард Уэлслидің заңды емес қызы, 1-ші маркиз Уэлсли, сондай-ақ Артур Уэлслидің, 1-ші Веллингтон герцогының қызының немересі. Лорд Чарльз – премьер-министр Уильям Кавендиш Бентинк пен оның әйелі леди Дороти Кавендиштің үшінші ұлы. Портлендтің анасы оның дүниеге келгенінен кейін бірнеше күнде қайтыс болды. Ол Итон колледжінде білім алды. 1879 жылы ол кузені Уильям Кавендиш Скотт Бентинктен, Портлендтің 5-ші герцогынан Кавендиш Бентинк иеліктерін, Нотингемширдегі Уэлбек аббаттығының төңірегіндегі жерлерді мұраға алды. 1893 жылы ол өгей анасынан кейін екінші Барон Болсовер атанды. Оның жарты әпкесі Леди Оттолин Моррелл – қоғамдық өмірге белсенді қатысушы және Блумсбери тобымен байланысты өнерді қолдаушы болған. Оның иелігінде 183 000 акр жер болды, оның ішінде Кейтнесте 101 000 акр, Ноттингемширде 43 000 акр және Нортумберлендте 35 000 акр жерлер бар еді.
Қоғамдық өмір
Портленд бастапқыда әскери мансапқа кірісіп, 1877 жылдан 1880 жылға дейін Колдстрим гвардиясында лейтенант, содан кейін 1881 жылдан 1889 жылға дейін жартылай штатты Артиллерия компаниясының подполковнигі болып қызмет етті. Ол 1884-1891 жылдары 1-ші Ланаркшир артиллерия еріктілерінің, 1889 жылдан бастап 4-ші (Royal Sherwood Foresters Militia) батальонының, Sherwood Foresters, және оның арнайы резервтегі мұрагерінің құрметті полковнигі болды. Ол Лордтар палатасында консерваторлар қатарында отырды және 1886-1892 жылдары лорд Солсберидің, 1895-1902 және 1902-1905 жылдары Артур Балфурдың Ат шебері қызметін атқарды. 1886 жылы ол Тай кеңесіне ант берді. Ол 1896 жылы Корольдік Виктория орденінің (GCVO) Ұлы крестімен марапатталды және Корольдік Виктория тізбегінің иегері болды, 1900 жылдың 16 наурызында Виндзор сарайында королева Викториядан марапаттау рәсімінде белгілерді алды. Ол 1901 жылдың шілдесінде Англиядағы Иерусалимдегі Сент-Джон госпиталь орденінің (KStJ) әділетті рыцары болып тағайындалды. Ол сондай-ақ Карл III орденінің Ұлы крестімен (Испания), 1-сыныпты Сент-Сава орденімен (Сербия) және Корона орденінің Ұлы кордонымен (Бельгия) марапатталды. Ол 1889 жылдан 1919 жылға дейін Кейтнесс графтығының лорд-лейтенанты, 1898 жылдан 1939 жылға дейін Нотингемшир графтығының лорд-лейтенанты, Айршир графтығының лейтенант орынбасары және Британ мұражайының қамқоршысы болды. 1913 жылы Портлендтер Вельбек аббаттығында Австрияның эрцгерцогы Франц Фердинандты бір апта бойы қабылдады, осы кезде Аустро-Венгрия тағының мұрагері Англияға келді. Ол сол кезде Портлендтің «Адамдар, әйелдер және заттар» атты естеліктерінде айтылғандай, эрцгерцокты өнімді жерлерінде аң аулауға алып шықты. 1937 жылдан 1943 жылға дейін ол Гартер орденінің канцлері болды. Георг VI корольдің таққа отыруында Портленд король Елизаветаның тәжін алып жүрді, оның анасы (Стратмор және Кингхорн графесі) оның туысы болды. Оның Лэнгвеллдегі меншігінде Кент герцогын (корольдің кіші інісі) тасымалдаған «Сандерленд» ұшағы Исландиядағы Әскери-әуе күштерінің базасына ұшып бара жатқанда апатқа ұшырады.
He sat on the Conservative benches in the House of Lords and held office as Master of the Horse under Lord Salisbury from 1886 to 1892 and from 1895 to 1902 and under Arthur Balfour from 1902 to 1905. In 1886, he was sworn of the Privy Council. He was made a Knight Grand Cross of the Royal Victorian Order (GCVO) in 1896, and was a holder of the Royal Victorian Chain. receiving the insignia in an investiture by Queen Victoria at Windsor Castle on 16 March 1900. He was appointed a Knight of Justice of the Order of the Hospital of St. John of Jerusalem in England (KStJ) in July 1901. He also held the Grand Cross of the Order of Charles III (Spain), 1st Class Order of St Sava (Serbia) the Grand Cordon of the Order of the Crown (Belgium),
He was Lord Lieutenant of Caithness from 1889 to 1919, Lord Lieutenant of Nottinghamshire from 1898 to 1939, a Deputy Lieutenant of Ayrshire, and a trustee of the British Museum. The Portlands received Archduke Franz Ferdinand of Austria at Welbeck Abbey for a week in 1913 when the heir to the Austro Hungarian throne visited England. During the stay he took the Archduke shooting on the estate when, according to Portland's memoirs, Men, Women and Things:
From 1937 to 1943 he was Chancellor of the Order of the Garter. At the coronation of King George VI Portland carried the crown of Queen Elizabeth, whose mother (the Countess of Strathmore and Kinghorne) was his cousin. It was at his estate in Langwell that the Sunderland Flying boat carrying the Duke of Kent (the King's youngest brother) crashed while en route to a RAF Base in Iceland.
Қайырымдылық және мұралар
Портленд герцогі мен герцогинясы көркем өнердің сақтаушылары және коллекционерлері болды. Олар жұмысқа алған жүздеген қызметкерлеріне құрметпен және жомарттықпен қарады. Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын Уэлбек аббаттығында лакей болып жұмыс істеген Джордж Слингсби: "Олардың көптеген қызметкерлері өмір бойы жұмыс істеді, ауырғанда егістіктің жеке ауруханасында жақсы күтім алды, және осындай кезде олардың жалақысынан ештеңе шегілмеді. Бұл шақта жұмысшы табының ешқандай артықшылықтары немесе үкіметтен көмегі болған жоқ" деп жазды. Оның мұрагерлік құқығы 1943 жылы, оның ұлы мұрагер ретінде расталды.
Толыққанды жылқы жарысы
Портленд Солтүстік Нотингемширдегі Клумбер паркіне жақын орналасқан иелік пен асыл тұқымды жылқы шаруашылығын мұра етті. Оның иелігіндегі жылқылардың ішінде 1884 жылы Аскот алтын кубогын жеңген Сент-Симон болды. Ол сонымен қатар 1888 және 1889 жылғы Дерби жүгірісінде жеңіске жеткен Айршир мен Донованды өсіріп, иеленді. 1890 жылы Портленд ат жарыстарындағы табысының есебінен Уэлбек аббаттығында 6 қайырымдылық үйінен тұратын "Жеңістер" ("The Winnings") құрылысын салдырды.