Теодор Манн: Табиғат зерттеушісі, тарихшы және монах
Theodore Augustine Mann
Аббат Манн (1735-1809) – ағылшын табиғаттанушы, тарихшы, Картузиандық монах. Биографиясы, діни көзқарастары, Париж қаласындағы әрекеттері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Абат Манн (22 маусым 1735 - 23 ақпан 1809) – ағылшын табиғатты зерттеуші, тарихшы және картузиандық монах.
English naturalist, historian and Carthusian monk
Theodore Augustine Mann, known as the Abbé Mann (22 June 1735–23 February 1809), was an English naturalist and historian, and a Carthusian monk.
Білім
Манн Йоркширде дүниеге келген. Оның білімі туралы көп мәлімет жоқ, бірақ ол жастық шағында теистік идеяларды сіңірген сияқты. Ол 1754 жыл шамасында Англиядан кетіп, Парижге барды. Мұнда Боссуэдің "Жалпы тарих туралы әңгімелер" атты еңбегін оқығаннан кейін оған терең әсер етті, ал 1756 жылы Париж архиепискобы оны католик дініне қабылдады.
Mann was born in Yorkshire. Little is known of his education except that he seems to have imbibed deistic ideas in his youth. He left England about 1754 and went to Paris. Here the study of Bossuet's Discours sur l'histoire universelle exerted a profound influence upon him, and in 1756 he was received into the Catholic Church by the Archbishop of Paris.
Діни және әдеби өмір
Сол жылы Франция мен Англия арасында соғыс басталғанда, ол Испанияға барып, драгун полкіне жазылды, сосын Барселона әскери академиясында оқыды. Бірақ ол әскери мансапты қысқа уақыттан кейін тастап, Бельгияға кетіп, сол кездегі тәртіптің жалғыз ағылшын мекені – Ниупорттағы картузиан монастырына кірді. Орденге қабылданғаннан кейін ол ғылыми зерттеулермен айналысты, ал «Ньютон принциптері бойынша аспан денелерінің қозғалысының физикалық себептері туралы теория» атты еңбегі оған Брюссельдің Императорлық академиясына мүше болуға мүмкіндік берді. 1764 жылы ол монастырь преоры болды, бірақ он үш жыл өткен соң, секуляризация туралы паптың жарлығын және игілікке ие болу құқығын алғаннан кейін орденнен шықты.
Upon the outbreak of the war between France and England in the same year, he went to Spain, where he enlisted in a regiment of dragoons, and afterwards became a student at the military academy of Barcelona. He soon abandoned, however, the idea of a military career, and went to Belgium, where he entered the Carthusian monastery at Nieuwpoort, at that time the sole English house of the order. After his profession his leisure was devoted to scientific study, and his memoir Théorie des causes physiques des mouvements des corps célestes d'après les principes de Newton, won for him membership in the Imperial Academy of Brussels. He became prior of his monastery in 1764, but left the order thirteen years later, after having obtained a Bull of secularization and also the privilege of possessing a benefice.
Зерттеулер
Ол Брюссельде тұрып, Нотр-Дам де Кортрей шіркеуінің пребендісі болды. 1787 жылы ол Брюссель академиясының тұрақты хатшысы болып сайланды және оның басшылығымен көптеген метеорологиялық байқаулар жүргізді. 1794 жылы француздардың шапқыны оны Бельгиядан кетуге мәжбүр етті. Германия мен Англияда саяхаттағаннан кейін ол ақыры Прагада қоныстанды, онда өмірінің соңына дейін әдеби еңбектерін жалғастырды. Манн жақсы оқыған, еңбекқор студент және жан-жақты жазушы болды. Ол император Иосиф II ұсынған Антверпен епископтығынан бас тартты, себебі сүйікті оқуларынан айырылуды қаламады. 1788 жылы ол Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды.
He took up his residence at Brussels and received a prebend in the Chapter of Notre Dame de Courtrai. In 1787 he was chosen perpetual secretary of the Brussels Academy, and carried on numerous meteorological observations under its auspices. The invasion of the French in 1794 forced him to leave Belgium, and, after travelling in Germany and England, he finally settled at Prague, where he continued his literary labours until his death in 1809. Mann was a laborious student and a versatile writer. He is said to have refused the Bishopric of Antwerp offered him by Emperor Joseph II, rather than abandon his favourite studies. He was elected a Fellow of the Royal Society in 1788.