Кіріспе

Corrado Segre) - итальяндық математик (1863-1924 жж.); 20 тамыз 1863 ж. 18 мамыр 1924 ж.

Ерте өмір

Корадоның ата-анасы Абрамо Сегре мен Эстелла Де Бенедетти болды.

Мансап

Сегре өзінің бүкіл мансабын Турин университетінде, алдымен Энрико Д'Овидионың студенті ретінде дамытты. 1883 жылы ол проективті кеңістіктегі квадриктер туралы диссертация жариялады және алгебра мен аналитикалық геометрия профессорларының көмекшісі болып тағайындалды. 1885 жылы ол сипаттамалық геометрияда да көмек көрсетті. Ол 1885 жылдан 1888 жылға дейін Джузеппе Бруноның орнын басып, проективті геометриядан сабақ бере бастады. Содан кейін 36 жыл бойы ол Д'Овидиодан кейін жоғары геометрия кафедрасын басқарды. Сегре мен Джузеппе Пеано Туринді геометрияда танытты, олардың қосымша нұсқаулары төмендегідей атап өтілді: Феликс Клейннің Эрланген бағдарламасы Сегреге ертеден тартымды болды, ол жариялаушы болды. Алдымен, 1885 жылы ол жазықтықтағы конустар туралы мақала жариялады, онда топтық теорияның зерттеуді қалай жеңілдеткенін көрсетті. Хокинс айтқандай (252-бет) "жарықтағы барлық конустардың жиынтығы P5 ((C) -мен сәйкестендіріледі". Оның проективтіліктерінің тобы конусты алмастыратын топ болып табылады. Сегре туралы Хокинс Карл Георг Кристиан фон Стаудттың "Диагностикалық геометрия" (1847) еңбегінде Сегреге тағы бір жобаны ұсынды. Ол Марио Пьеріні Geometria di Posizione (1889) аудармасын жасауға шақырды, ал Сегре фон Стаудттың баспаға енгізілген биографиялық эскизын жасады. Сегре алгебралық геометрияны көп кешенді сандарды, әсіресе екі кешенді сандарды қарастыру арқылы кеңейтті. Сегредің 1892 жылы Mathematische Annalen журналына қосқан үлесі Уильям Роуэн Гамильтон мен Уильям Кингдон Клиффордтың бикватрниондар туралы жұмысын кеңейткенін көрсетеді. Бірақ Сегре өзінің бикомплексті сандарын алдын ала болжаған тессариндер туралы бұрынғы зерттеулер туралы білмеді. Ағылшын тілінде Сегредің ең танымал еңбегі - 1904 жылы Дж. В. Янг аударған итальяндық студенттерге арналған әсерлі эссе. Ол математикадан білім алып жатқан жастарға басшылық пен жігер береді. 1926 жылы Х. Ф. Бейкер Сегреді алгебралық геометрияның итальяндық мектебінің "атасы" деп атады. 1912 жылы "Математикалық ғылымдар энциклопедиясы" журналында жарық көрген "Жоғары өлшемді кеңістік" (Mehrdimensionale Räume) мақаласы 200 бетті қамтыды. Бейкер (1926) таңданыспен жазды және Кулидж (1927) қайталады: Детальдардың толықтығы, көзқарастың кеңдігі және басқа көптеген жазушылардың еңбегін жомарттықпен мойындау үшін бұл көптеген жылдар бойы адамның жан-жақтылығының ескерткіші болып қалуы керек.