Кіріспе

Үндістан дәрігері (1858–1940)

Наваб Арасту Яр Джунг (10 маусым 1858 – 25 наурыз 1940) (арабша: نواب أرسطو يار جنگ) – Хайдарабади хирургы. Ол ХХ ғасырдың басында Хайдарабад Низамы Махбуб Әли Хан Асаф Жа VI-ның бас дәрігері және кеңесшісі ретінде белгілі болды, кейіннен Хайдарабадтың қазіргі "Ескі қала" деп аталатын бөлігіндегі көрнекті қайырымды адамға айналды.

Ерте өмір және мансап

Абдул Хусейн Арасту Яр Жунг сол кездегі тәуелсіз Хайдарабад мемлекетінде Абдул Хусейн болып дүниеге келген. Арасту Яр Жунг медицина мектебін бітіріп, қазіргі Хайдарабадтың "Ескі қаласы" деп аталатын жерде тәжірибе жинады. Ол Османия бас ауруханасының штаттық қызметкері болып тағайындалды, кейіннен ол бірінші басшы болып істеді. Арасту Яр Жунг жақын арада Хайдарабадтың алтыншы низамы, Асаф Джах VI, Низам Махбуб Әли Ханның жеке хирургы болып тағайындалды. Низам оған ресми түрде атақ берді; және сол күннен бастап ол доктор Абдул Хусейн Арасту Яр Жунг (Арасту, Карим және Мишель 2016) деп танылды. Ол Низамның кеңесшісі қызметін атқара берді. Бұған қоса, Арасту Яр Жунг жергілікті халықтың мұқтаж және кедей жандарын, тіпті түнде де, тегін емдеу арқылы көмектескенімен белгілі болды. Ол сонымен қатар Хайдарабадта дәрігер болып жұмыс істеді.

Қайырымдылық

Оңтүстік Үндістанның бір бөлігі мен Хайдарабадтың көп бөлігі 19-шы ғасырдың басында Бубондық оба эпидемиясынан ауыр зардап шекті. Арасту Яр Джунг көптеген жергілікті тұрғындарды емдеуге көмектесті және олардың отбасыларын өз үйінің бөлек жайларына шақырып, барлық жатқандарға мол тамақ пен баспана берді. Бохра мұсылман қауымының мүшесі ретінде Арасту Яр Джунг Давуди Бохра ұйымы арқылы жергілікті қауымға белсенді үлес қосты. Ол кездегі "Ескі қала" Хайдарабад Бохри қауымының басқа да белсенді мүшелерімен бірге, оның күйеу інісі Шейх Мохсини, Мулла Абдул Тейб, күйеу баласы Ск. Хасан Бхай руынан Мулла Мохаммед Бхай – Хайдарабад жоғары сотының (қазіргі Андхра-Прадеш жоғары соты) құрметті судьясы және тағы басқалар. Шейх Мохсинимен бірге Арасту Яр Джунг Хусаиниялам мешітінің қаржыландыруы мен құрылысына жауапты болды, оны сол кездегі Сейдна Тахер Сайфуддин бекітті және 1913 жылы аяқталды. Олардың қауымға қосқан үлесі мен адалдығын құрметтеу үшін Арасту Яр Джунг пен Шейх Мохсини екеуі де мешіт маңына жерленді. Мешіт бүгінге дейін қолданыста, және Анжуман-Е-Тахери жамағатының бір бөлігі ретінде Бурхани мешіті деп аталды. Алғашқы құрылымы 2003 жылы тарихи ескерткіш деп жарияланғаннан кейін сәл өзгертілді, бірақ сақталды. Білім беруді жақтаған Арасту Яр Джунг, Мулла Мохаммед Бхай сияқты көптеген адамдармен бірге, қауым мүшелерінің білімін қаржыландырды – жастардың жоғары білім алуына мүмкіндік беретін білім беру трасттарын құрды. Ол көмек көрсетуде сыпайылық танытып, адамның қоғамдағы беделін сақтауға тырысқандықтан, көптеген үлестер әлі де белгісіз болып қала береді, Құраннан: "Оң қол не берсе, сол қол оны білмеуі керек" деген сөзді келтіреді. Бұл, қызмет көрсетілетін адамға құрмет көрсету және көрсетілген қызметтің толық құпиялылығы қайырымдылықтың этикетіне өте маңызды екенін көрсетеді.

Мұра

Арасту Яр Юнг барлық ұлдарын жоғары білім алуға ынталандырды, тіпті кейбіреулерін Ұлыбритания мен АҚШ-қа оқуға жіберді, сол кезде көптеген ақсүйектер де осылай істей бастады. Сол сияқты, оның қыздары да білімді бағалайтын отбасыларға үйленді. Бұл оның құндылықтары мен ізгі ниеттері ұрпақтан-ұрпаққа жалғасуын қамтамасыз етті. Арасту Яр Юнг сияқты, оның балалары да білімде жетістікке жетуге және жергілікті қоғамға үлкен үлес қосуға мұқтаж болды. Хайдарабад ақсүйектерінің көптеген отбасылары сияқты, Арасту Яр Юнгтің көптеген ұрпақтары 20 ғасырда АҚШ пен Ұлыбританияға жоғары білім алу мүмкіндігі үшін көшіп кетті. Бүгінде оның ұрпақтары әлемнің түкпір-түкпірінде таралған, көптегендері Арасту тегін алып жүреді. Олардың көпшілігі АҚШ, Канада, Үндістан, Пәкістан, Ұлыбритания, Кувейт және Біріккен Араб Эмираттарында тұрады, жалпы саны мыңға жуықтап, алты буынды қамтиды. 2019 жылы жарық көрген өмірбаянында оның өміріндегі Хайдарабад Деканындағы медициналық прогрестің тарихы да көрсетілген: "Др. Арасту Яр Юнг: Низамдардың бас дәрігерінің қысқаша өмірбаяны және оның өміріндегі Хайдарабад Деканындағы медициналық прогрестің тарихы (1858 ж. т. – 1940 ж. ө.)."