Кіріспе
Америкалық әнші-күйші Лена Коррин "Ли" Морс (Тейлор; 30 қараша 1897 – 16 желтоқсан 1954) – американдық джаз және блюз әншісі, композитор, гитарист және актриса. Морс ең танымал кезеңі 1920-шы және 1930-шы жылдардың басында "жанды әнші" ретінде болды, бірақ оның мансабы шамамен 1917 жылы басталып, 1954 жылы қайтыс болғанға дейін жалғасты. Морс күшті, терең дауысымен және кең вокалдық диапазонмен танымал болды, бұл оның кішкентай бойына қайшы келді. Оның дауысы контральто диапазонында болды, ал оның айрықша ерекшелігі – йодльмен ән айту стилі еді. Мансабында 200-ден астам ән жазған Морс 1920-жылдардағы ең көп жазылған әйел әншілердің бірі болды. Ол Бродвей сахнасында актриса ретінде де белгілі бір жетістікке жетті. Дегенмен, оның өмірі мен мансабы алкоголизммен қиындыққа тап болды. Морстың "Blue Grass Boys" тобының Билл Монроның немесе блюграсс музыкасының кейінгі атауларымен ешқандай байланысы болған жоқ. 2014 жылы Морстың "If You Want the Rainbow" әні HBO телеарнасының "Boardwalk Empire" сериалының бір эпизодында қолданылды.
Lena Corinne "Lee" Morse (née Taylor; November 30, 1897 – December 16, 1954) was an American jazz and blues singer songwriter, composer, guitarist, and actress. Morse's greatest popularity was in the 1920s and early 1930s as a torch singer, although her career began around 1917 and continued until her death in 1954. Morse was known for her strong, deep singing voice and vocal range, which often belied her petite frame. She possessed a contralto vocal range, and one of her trademarks was her unique style of yodeling. Recording over 200 songs over her career, Morse was one of the most recorded female singers of the 1920s. She was also moderately successful as an actress on the Broadway stage. Her life and career, however, were marred by alcoholism. Morse's group the Blue Grass Boys had no relation either to their later namesake of Bill Monroe's nor bluegrass music. In 2014, Morse's rendition of "If You Want the Rainbow" was used in an episode of the HBO series Boardwalk Empire.
Ерте өмір
Морс 1897 жылғы 30 қарашада Орегон штатының Ков қаласында, Гранде-Ронде аңғарындағы шағын қалада Лена Корин Тейлор болып дүниеге келді. Кейбір дереккөздер Морс туған жері Портленд, Орегон деп көрсетеді, бірақ бұл оның өлім куәлігінде Орегон штатының Юнион округі деп көрсетілгенімен қайшы келеді. Оның әкесі Техас штатынан келген, ал анасы Олив Хиггинс Флеминг болған. Морс кіші інісі Глен Х. Тейлор – кантри әншісі және демократ саясаткер, ол Айдахо штатынан АҚШ Сенатына сайланды және Генри Уоллеспен бірге АҚШ вице-президентіне кандидат болды. Морстың басқа туыстары: алты ағасы – Роберт, Дэвис, Джексон, Ефрем, Руфорд және Пол; екі қарындасы – Элинор және Кэрри; және екі ағасы – Лемуэль және Плезант. Оларға Орегон штатының Ла Гранде қаласында ранчо сатып алуға жеткілікті қаржы болды. Ранчоларын жоғалтқаннан кейін, отбасы Айдахо штатының Кюскиа қаласына көшті, және Лена өмірінің алғашқы жылдарын осында өткізді. Ол үш жасқа толғанда ағаларын міместеп ән айтуды үйренді, бұл оның дауыс диапазонындағы терең регистрлерді меңгеру қабілетіне себеп болды. 1908 жылы Тейлорлар Кюскиадан шығысқа қарай үш шақырым жердегі Клервотер аңғарына көшті. Отбасының ақшасы аз болды, әкесі Джон Тейлор Колорадо мен Орегон штатында саяхаттап, уағыз айтқан. 1916 жылы ол Джекті дүниеге әкелді. Морс Батыс жағалауындағы водевильде мансап жасау мүмкіндігін пайдаланды. Ол Кюскиа қаласын және күйеуі Эльмерді мүлдем тастап кетті. Оның інісі Глен кейін былай деді: "Ол үйден аяқтары жалаңаш күйі шығып кетті, ал мен оны қайта көргенімде Портленд қонақ үйінің ең жақсы люксінде болды".
Музыка, сахна және кино
1924 жылы Морз Pathé лейблімен келісімшарт жасасып, жазу карьерасын бастады. Оның дауысының тереңдігіне байланысты, Pathé және Perfect пластинкалары "Мисс Ли Морс" деген атпен шықты. Акустикалық жазу дәуірінде оның дауысының күші жазбаларының табысқа жетуі үшін өте маңызды болды. Осы кезеңде оған "Алтын арман қызы" сияқты көптеген өзінің шығармаларын жазу мүмкіндігі берілді. Осы жылдардағы ең танымал жазбаларының арасында "Telling Eyes", "Those Daisy Days", "An Old Fashioned Romance" (1927 жылы Columbia үшін қайта жазылған), "Blue Waltz", "The Shadows on the Wall", "Deep Wide Ocean Blues", "A Little Love" және "Daddy's Girl" бар. Pathé Морзге тек өзінің әндерін жазуға ғана мүмкіндік бермей, сонымен қатар вокалдық қабілеттерінің шегін зерттеу арқылы тәжірибе жасауға да мүмкіндік берді. Осы ерте жазбаларда оның ерекше белгілері – қиқу, шылау және йодльдер жиі кездеседі. Кейбіреулер мұны әуескерлік деп есептесе де, бұл техникалар оның дауысына ерекше мінез беріп, көп октавалық диапазонын көрсетуге көмектесті. Ол оның сахнадағы серігі және өмірдегі жары болды, екеуі бірге халықаралық гастрольдерге шықты, соның ішінде Ұлыбританияға жасаған саяхаты Лондондағы Piccadilly театрындағы қойылыммен аяқталды. Олар жұбайлар болып өмір сүрді, бірақ олардың ресми некеде болған-болмағаны әлі де күмәнді. Олар Даунимен бірге Техаста шағын клуб ашты, бірақ 1939 жылы ол өртеніп кетті. Содан кейін олар Нью-Йорк штатының Рочестер қаласына көшіп кетті. Дауни Морзді стриптиз бишісі үшін тастап кетті. 1946 жылы Рей Фареземен танысқаннан кейін оның өмірі жақсарды. Фарез оған Рочестерде радио шоуына және жергілікті клубтарда өнер көрсетуге мүмкіндік беріп, мансабын қайта жандандыруға көмектесті. Ол 1940 жылдары Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан жауынгерлерге арналған және 1951 жылы жазылған "Don't Even Change a Picture on the Wall" әнімен қайта оралуға тырысты. Ән жергілікті деңгейде сәтті болғанымен, бұрынғы табысына жете алмады.
Өлім
Морз 1954 жылғы 16 желтоқсанда Рочестерде көршісіне барып қайтқанда дүниеден озды. Ол 57 жаста болған. Ол Риверсайд зиратында жерленген. Оның өлімінен кейін күйеуі Рей Фарез оның суреттері мен естелік альбомын журналист Говард Хосмерге берді, ол жергілікті телеарна үшін мансаптық шолу дайындады. Фарез Хосмер Лидің естелік заттарын қайтармас бұрын қайтыс болды. Хосмер 1986 жылы қайтыс болды.