Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон императорлық әскери-теңіз флотының эсминц-сыныбы Акацуки класының эсминц-сыныбы (暁型駆逐艦) - Жапон императорлық әскери-теңіз флотының төрт эсминц-сыныбы. Көптеген деректерге сәйкес, олар "Коньки" класының кіші класы ретінде қарастырылады, себебі Жапон императорлық әскери-теңіз флоты бұл жетістіктерді құпия сақтады және осы төрт эсминкті жеке сынып ретінде ресми түрде белгілемеді.
Destroyer class of the Imperial Japanese Navy
The Akatsuki class destroyer (暁型駆逐艦) was a class of four destroyers of the Imperial Japanese Navy. According to most sources, they are regarded as a sub class of the , partly because the Imperial Japanese Navy itself kept the improvements made a secret, and did not officially designate these four destroyers as a separate class.
Өмірбаян
Фубуки класындағы бірнеше жылдық тәжірибеден кейін Жапон императорлық әскери-теңіз флотының бас штабы төрт қосымша арнайы типті (特型) жойғыштарға қажеттіліктерді шығарды. Бұл эсминецтер Жапон императорлық әскери-теңіз флотына әлемдегі ең заманауи кемелермен салыстырғанда сапалы басымдық беру үшін қарастырылып отырған жаңа жылдам және қуатты крейсерлер сериясымен жұмыс істеуге арналған. Жаңа кемелер 1931 жылдан 1933 жылға дейін салынған.
After a number of years of operational experience with the Fubuki class, the Imperial Japanese Navy General Staff issued requirements for four additional Special Type (特型) destroyers, with a maximum speed of , range of at , and armed with Type 8 torpedoes. These destroyers were intended to operate with the new series of fast and powerful cruisers also under consideration as part of a program intended to give the Imperial Japanese Navy a qualitative edge with the world's most modern ships. The new vessels were built from 1931 to 1933.
Дизайн
Акацуки кемелері мен стандартты Фубуки класының арасындағы негізгі айырмашылық жаңа жоғары қысымды қазандықтың қолданылуы болды, бұл қазандықтардың санын төрттен үшке дейін азайтуға мүмкіндік берді. Бұл сонымен қатар алдыңғы түтіндіктің стандартты Фубуки класындағы кемелерге қарағанда тар болуы мүмкін болды және бұл ерекшелік екі жобаның арасындағы ең айқын визуалды тану ерекшелігі болды. Фубуки класына қарағанда басқа да жақсартулар: көпір құрылымы үлкен, отын басқарудың жақсартылған құрылғыларын орналастыру үшін тағы бір деңгей қосылды және торпеда ұшырушы құбырларды әрекетте қайта жүктеуге мүмкіндік беретін сынықсыз торпеда ұшырушы / мұнара. Төрт кемеде салмақты үнемдеудің көптеген шаралары қолданылды. Жапондық "Хибики" эсминецінің барлығы тұңғыш рет дәнекерленген жапон кемесі болды. Алайда, Акацуки класы Фубуки класымен бірқатар ішкі дизайн проблемаларын бөлісті. Қарудың көп мөлшері және кеме корпусының бастапқы жобаға қарағанда кішірейтілген орын ауыстыруы тұрақсыздық мәселелерін тудырды. Томозуру оқиғасынан кейін көптеген жапондық әскери кемелердің негізгі конструкциясы күмәнге ұшырады, қосымша балласт қосу керек болды. Төртінші флот оқиғасында тайфун кезінде Төртінші флоттың барлық кемелері зақымдалды, Акацуки класының корпусының бойлық беріктігімен проблемалар анықталды. Нәтижесінде 1935 жылдан 1937 жылға дейін барлық кемелер қайта құрылды. Қосымша 40 тонна балласт қосылды, көпірдің көлемі азайды және түтін үйінділерінің биіктігі төмендеді. Торпедаларды қайта толтыру саны тоғыздан үшеуге дейін қысқарды (тек орталық пулемет үшін), ал пулеметтер үшін снарядтар аз сақталды. Сонымен қатар, ауырлық орталығын төмендету үшін отынның мөлшері де көбейтілді. Бұл көшуді 2050 тоннаға дейін стандартты жүктемеге және 2400 тоннадан астам толық жүктемеге дейін арттырды. Қайта құру ең жоғары жылдамдықты 34 түйінге дейін азайтты.
The main difference in design between the Akatsuki vessels and the standard Fubuki class was the use of a new high pressure boiler, which enabled the number of boilers to be reduced from four to three without a reduction in power. This also enabled the fore smokestack to be made narrower than on standard Fubuki class vessels, and this feature was the most evident visual recognition feature between the two designs. Other improvements over the Fubuki class included a larger bridge structure, with the addition of another level to house improved fire control facilities, and a splinter proof torpedo launcher/turret, which allowed the torpedo launcher tubes to be reloaded in action. The four ships incorporated many weight saving measures, and Japanese destroyer Hibiki was the first all welded Japanese ship. However, the Akatsuki class shared a number of inherent design problems with the Fubuki class. The large amount of armament combined with a smaller hull displacement than in the original design created issues with stability. After the Tomozuru Incident, in which the basic design of many Japanese warships was called into question, additional ballast had to be added. In the Fourth Fleet Incident, during which a typhoon damaged virtually every ship in the Fourth Fleet, issues with the longitudinal strength of the Akatsuki class hull was discovered. As a result, all vessels were reconstructed from 1935 to 1937. An additional 40 tons of ballast was added, the bridge reduced in size and the height of the smoke stacks was decreased. The number of torpedo reloads were reduced from nine to three (for the center launcher only), and fewer shells were stored for the guns. The amount of fuel carried was also increased to help lower the center of gravity. This increased the displacement to 2050 tons standard load and over 2400 tons full load. The rebuild reduced the top speed slightly to 34 knots.
Қару-жарақ
Негізгі батарея 6 типті 3 127 мм 50 калибрлі әскери-теңіз пулеметінен тұрады, олар үш ауа райына төзімді, сынықтарға төзімді, газға төзімді пулемет мұнараларына жұппен орнатылған. Бұл екі мақсатты қару болды, оларды 75 градусқа көтере алатын, бұл мүмкіндікті әлемдегі алғашқы жойғыш болды. Қару-жарақтар әр қарудың астындағы журналдардан көтергіштерге жеткізілді, олардың атыс жылдамдығы басқа заманауи эсминстерге қарағанда әлдеқайда жоғары болды, онда оқ-дәрілер әдетте қолмен толтырылды. Алайда, қару үйлері оққа төзімді емес еді, сондықтан олар дұрыс мұнаралар емес, шын мәнінде әлі де қарулы болды. Стандартты Фубуки класында қолданылатын үш үш торпедалық пулеметтер сақталды, ал бастапқыда 8-типті торпедалар тасымалданды. Кейіннен олар 2-дүниежүзілік соғыс кезінде әйгілі 93 типті "Long Lance" оттегімен қозғалатын торпедалармен ауыстырылды. Әуе кемелеріне қарсы күштер бастапқыда екінші қаптың алдына орнатылған екі Type 93 13 мм АА-ғауылдан құралған. 1943 жылы көпірдің алдына қосымша 93 типті қару орнатылды, кейіннен ол 1944 жылдың қаңтарында Хибики және Икадзучи атты жапондық эсминктерінде 96 типті 25 мм АА қаруларына ауыстырылды. Бұл кемелер 1944 жылы сәуір айында екі үштік Type 96 пулеметінің орнына бір артқы пулеметін жоғалтты, ал артқы торпедалардың арасында тағы бір жұп үштік Type 96 пулемет қосылды. Хибикиде соғыстың аяқталуына дейін тағы 20 бірлік 96 типті, сондай-ақ 22 және 13 типті радарлар қосылды.
The main battery consisted of six Type 3 127 mm 50 caliber naval guns, mounted in pairs in three weather proof, splinter proof, gas tight gun turrets. These guns were dual purpose guns that could be elevated to 75 degrees, making them the world's first destroyers with this ability. Ammunition was brought up on hoists from magazines located directly underneath each gun turret, which had a far greater rate of fire than those of other contemporary destroyers in which ammunition was typically manually loaded. However, the gun houses were not bullet proof, and were thus actually still gun mounts, rather than proper turrets. The three triple torpedo launchers used on the standard Fubuki class retained, and originally Type 8 torpedoes were carried. These were later replaced with the famous Type 93 "Long Lance" oxygen propelled torpedoes during World War II. Anti aircraft capability was initially two Type 93 13 mm AA Guns mounted in front of the second stack. In 1943, an additional pair of Type 93 guns was mounted in front of the bridge, which was later changed to Type 96 25mm AA Guns on Japanese destroyer Hibiki and Japanese destroyer Ikazuchi in January 1944. These vessels also lost one of their aft guns in April 1944 in exchange for two triple Type 96 guns, and another pair of triple Type 96 guns was added between the aft torpedo mounts. Hibiki had another 20 single mount Type 96s added, as well as a Type 22 and Type 13 radar, before the end of the war.
Пайдалану тарихы
Акацуки класының төрт кемесінен тек Хибики ғана соғыстан аман қалды. Ол Кеңес Әскери-теңіз күштеріне соғыс сыйлығы ретінде берілді. 1953 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін жүзбелі казарма кемесінде пайдаланылды. 1970 жылдары ол мақсатты жаттығу ретінде пайдаланылды, сонда ол батып кетті. Жапондық "Акацуки" эсминшісі 1942 жылдың қарашасында Гуадалканал теңіз шайқасында жоғалып кетті, онда ол американдық крейсер мен эсминшінің оқ атуымен батты. 1944 жылы 14 сәуірде Гуамның оңтүстік-оңтүстік-шығысында 200 миль қашықтықтағы конвойды ертіп бара жатқанда "Хардер" "Икадзучи" кемесін батты. Жапондық "Иназума" эсмингі 1944 жылы 14 мамырда Тавитави маңында Селебес теңізінде "Бонфиш" атқылаған торпедалар соққысынан жарылды.
Of the four Akatsuki class vessels, only Hibiki survived the war, and was awarded as a prize of war to the Soviet Navy, and continued to be used a floating barracks ship until retirement in 1953. Eventually, she was used as target practice in the 1970s, where she was finally sunk. Japanese destroyer Akatsuki was lost at the Naval Battle of Guadalcanal in November 1942, where she was sunk by American cruiser and destroyer gunfire. Ikazuchi was sunk while escorting a convoy 200 miles south southeast of Guam on April 14, 1944 by the Harder. Japanese destroyer Inazuma exploded after being struck by torpedoes launched by Bonefish in the Celebes Sea near Tawitawi on 14 May 1944.