Кіріспе

Серіктестік шарттарында отбасылық шектеулі серіктестіктер (әдетте FLP деп аталады) байлықты бір ұрпақтан екінші ұрпаққа беру үшін жиі қолданылады. Серіктестер жалпы серіктестер (ЖС) немесе шектеулі серіктестер (ШС) болып табылады. FLP-ны және оның активтерін басқаруға бір немесе бірнеше жалпы серіктес жауапты. Шектеулі серіктестердің FLP-ге экономикалық мүддесі бар, бірақ олар әдетте екі маңызды құқықтан айырылады: басқару және сатуға қою мүмкіндігі. Шектеулі серіктестер FLP-ның жұмысын бақылауға, басқаруға немесе оған әсер етуге құқылы емес. Олар қосымша активтерді сатып ала алмайды, бар активтерді сата алмайды және серіктестік атынан әрекет ете алмайды. Сондай-ақ, олар өз үлесін сатуға шамалы мүмкіндікке ие, бірақ бір ғана ерекшелік бар: жақын туыстарға (жұбайы, бауырлар, тікелей ұрпақтары мен ата-аналарына) беру. FLP – отбасы мүшелеріне ғана арналған серіктестік, сондықтан осылай аталады. FLP әдетте холдингтік компания болып табылады, ол мүшелері берген мүлікті (бизнес мүдделерін, жылжымайтын мүлікке инвестицияларды, биржадағы немесе жеке меншіктегі бағалы қағаздарды) ұстап тұратын ұйым ретінде әрекет етеді.

Артықшылықтары

ФЛП-нің бірнеше артықшылықтары бар. Олар мүдделері үйлесетін отбасы мүшелеріне қаражаттарын біріктіруге мүмкіндік береді, осылайша заң, есеп және инвестициялық шығындарды төмендетеді. Олар бір отбасы мүшесіне, әдетте GP-ға, активтерді басқа отбасы мүшелеріне (көбінесе LP болып табылатын балаларына) беруге мүмкіндік береді, сонымен бірге активтерге бақылауды сақтайды. LP-ның бақылау құқығы болмағандықтан, олар серіктестік үлесін таратуға құқылы емес. Ұлестірудің уақыты мен сомасы GP-ның толық және жалғыз құқығы болып табылады. Яғни, барлық серіктестер тиісті үлес алмайынша, GP немесе LP ешбір серіктеске төлем жасалмайды. FLP сондай-ақ отбасылық шектеулі жауапкершілігі бар компания (FLLC) ретінде құрылуы мүмкін, бұл LP-ге қарағанда құқықтық артықшылықтарды ұсынады. FLP-нің GP-сы FLP-нің барлық қарыздары мен міндеттемелері үшін жеке жауапкершілікке ие болса, FLLC-нің "мүшесі" ("серіктес" орнына) жеке жауапкершілікке ие емес. Сонымен қатар, FLLC-де LP-ге қатысты шектеулерден айырмашылығы, мүшелердің басқаруға қатысуына ешқандай шектеулер жоқ. FLLC көбінесе "басқарушы мүшелер" тобы немесе бір немесе бірнеше "басқарушылар" арқылы басқарылады. FLP активтерді беруге байланысты, бақылаудың болмауына және жоғарыда талқыланған LP үлестерін сату мүмкін емеуіне байланысты қолайлы салық салу режимін де қамтамасыз етеді. Салықтар сатып алынған немесе сыйға берілген активтердің нақты нарықтық құны бойынша төленеді. Нақты нарықтық құн – бұл ешбір мәжбүрлеусіз, өзінің ең жақсы мүддесін қорғай отырып, тиісті фактілер туралы ақылға қонымды білімге ие болған гипотетикалық сатып алушы мен сатушы арасында активті сату (немесе сатып алу) үшін алынған (немесе төленген) құн.

Мысал

Мысалы, бір әке ұлына бір миллион доллар аударғысы келеді. Егер әке ұлына қолма-қол ақшалай сыйлық берсе, онда әке сыйлық салығын толық сома бойынша төлеуге тиіс, себебі бұл берілген мүліктің нарықтық құны болып табылады. Бір миллион доллар – дәл бір миллион долларға тең. Екінші сценарийді қарастырайық: Әке FLP (шектелген серіктестік) құрады, онда бас серіктес ретінде 50% үлеске ие, сондай-ақ 50% үлесті шектеулі серіктес ретінде ұстайды. Ол 1 000 000 долларды қолма-қол ақша төлейді, содан кейін ұлына 50% шектеулі серіктес үлесін сыйға береді. Бұл үлестің нарықтық құны 1 000 000 доллардың 50% құрамайды, дегенмен бастапқыда солай көрінуі мүмкін. 50% LP үлесін сатып алуға ниетті адам 500 000 доллар төлеуге құштар болмас еді. Бұл бақылаудың болмауы және сатуға қойылымның жоқтығынан туындайды. 500 000 доллар алған адам оны қалағанындай пайдалана алады. Ал 500 000 долларлық серіктестік үлесіне ие болған адам, оны GP (бас серіктес) үлесті таратуды жариялағанға дейін ала алмайды (мұндай жағдай жылдар бойы созылуы мүмкін), сондықтан бұл үлес азырақ тартымды болады. Сауатты сатып алушы мұны ескеріп, төлеуге дайын соманы анықтар еді. Сонымен қатар, бұл активті сатуға немесе айналымға келтіруге болмайды, нәтижесінде ол қолма-қол ақшаға немесе сатуға қойылымды активтерге қарағанда аз құнды болады. Егер бағалау компаниясы тартылып, 50% LP үлесін 400 000 долларға бағаласа, IRS (Салық қызметі) ережелеріне сәйкес бақылаудың болмауы және сатуға қойылымның жоқтығы үшін тиісті жеңілдіктер ескерілсе, сыйлық беруші (әке) тек 400 000 доллар сыйлық салығын төлеуге тиіс болады, бұл оның салық мөлшерлемесін 100 000 долларға көбейтуге тең келеді (500 000 доллар қолма-қол ақша құны мен 400 000 доллар нарықтық құны арасындағы айырма). Бұл үнем FLP құруға кеткен шығындармен (адвокат және бухгалтерлік қызмет ақысы) және бақылаудың болмауы мен сатуға қойылымның жоқтығы үшін тиісті жеңілдіктерді анықтау үшін білікті бағалаушыны жалдауға кеткен шығындармен азаяды.

Заңдық

FLP-лер толыққанды заңды болғанымен, IRS салық төлеуден жалтарту мақсатында жасалған деп санайтын кез келген амалға әдейі қатысу заңсыз екенін ескеру маңызды. Әділ нарықтық құнды анықтауды білікті бағалаушы жүзеге асыруы тиіс, әдетте, осындай жұмысты орындауға сертификатталған адам (Америкалық бағалаушылар қоғамы, Чартерлік қаржылық талдаушы институты немесе басқа ұқсас ұйым), осы жұмыс түрін кәдімгі қызмет ретінде жүзеге асыратын және федералдық және мемлекеттік заңдарға, сондай-ақ қабылданған бағалау стандарттарына және Кәсіби бағалау практикасының бірыңғай стандарттарына (USPAP) сәйкес жұмыс істейтін адам. FLP-лер ұзақ мерзімді отбасылық инвестициялық құрал ретінде құрылуы керек. Нарықта саудаланатын бағалы қағаздарға инвестиция салудан басқа, GP хедж-фондар мен жеке капитал үлестері сияқты баламалы инвестицияларды сатып ала алады. Тағы бір "баламалы инвестиция" – LP-нің бірі құрған жабық акционерлік қоғамдағы үлес болуы мүмкін. Осылайша, FLP отбасылық кәсіпкерлікті қолдау құралы ретінде қызмет ете алады. LP (мысалы, негіздеушінің ұлы немесе қызы) бизнес-жоспар ұсынып, жаңа кәсіпорын үшін бастапқы капитал немесе несие сұрауы мүмкін. FLP немесе FLLC нақты бизнес ұйым болғандықтан, оған осылай қарау керек. Ұйымның инвестициялық қызметін қарастыру үшін кездесулер жүйелі түрде өткізілуі тиіс. Барлық қаражат серіктестерге немесе мүшелерге пропорционалды түрде бөлінуі керек. Оны ешқашан негіздеушінің жеке банктік шоты ретінде пайдалануға болмайды.