Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жүнді жануарлардың терісінен жасалған киімдер
Clothing made of furry animal hides
Жүнді киімдер – сүтқоректілердің сақталған терісінен жасалған киімдер. Жүн – киімнің ең көне түрлерінің бірі және адамдар оны кем дегенде 120 000 жыл бұрын кеңінен қолданған деп есептеледі. "Жүн" термині көбінесе жануарлардың терісінен жасалған пальто, шалбар немесе шәл сияқты нақты киімді білдіреді. Адамдар суық ауа райынан және қырысу желден қорғану үшін жүнді киімдер киеді, бірақ терінің әлеуметтік мәртебенің белгісі ретінде қолданылғанының куәліктері 2000 жыл бұрынғы ежелгі Египет патшалары мен жоғары рухани қызметкерлерінде де кездеседі – олар барыс терісін киген. Тарихи тұрғыдан алғанда, Еуропа және Таяу Шығыс мәдениеттерінде жүнді киімдердің ішкі жағы жұнмен, сыртқы жағы матамен қапталған, бірақ 19 ғасырда терісі сыртқа қаратылған түлен терісінен жасалған пальто кию әдеті пайда болды. Бүкіл әлемде екі стиль де танымал, жұн астарлары артық жылу беруге мүмкіндік береді, ал сыртқы жұн көбінесе сәндік мақсатта қолданылады.
Fur clothing is clothing made from the preserved skins of mammals. Fur is one of the oldest forms of clothing and is thought to have been widely used by people for at least 120,000 years. The term 'fur' is often used to refer to a specific item of clothing such as a coat, wrap, or shawl made from the fur of animals. Humans wear fur garments to protect them from cold climates and wind chill, but documented evidence of fur as a marker of social status exists as far back as 2,000 years ago with ancient Egyptian royalty and high priests wearing the skins of leopards. Historically in European and Middle Eastern cultures fur garments often had the fur facing inwards with cloth on the exterior of the jacket, but in the 19th century a trend for wearing seal fur coats with the fur facing outwards became the trend. Worldwide, both styles are popular, with fur linings offering more thermal benefits and exterior furs serving more of a fashionable purpose.
Тарих
Жүн киімнің алғашқы материалдарының бірі болған деп есептеледі. Жүннің киім ретінде алғаш қолданылған кезеңі күмәнді. Гоминоидтардың, оның ішінде Homo sapiens және Homo neanderthalensis түрлері жүн киімдерін қолданғаны белгілі. Киімдер бизон, мускус сиыр, аю, жер қасқыр, жүнді мүйіз бұғысы, мамонт немесе ирландиялық бұғысы сияқты жануарлардың терісінен жасалған. Жүнді киімдер жазба тарихтан бұрын пайда болған және әлемнің әртүрлі археологиялық орындарынан табылған. Англияда "салтанатты заңдар" деп аталатын патшалық жарлықтар шығарылды, олар белгілі бір жүн түрлерін жоғары әлеуметтік статустағы адамдардың киюімен шектеді, осылайша эксклюзивтілікке негізделген беделділік орнатылды. Леопард, қар барысы және жолбарыс (сол кездегі "пантера" деп аталған), қызыл қоян, күзен және ермек аристократияға арналған, ал түлкі, қоян және бобр орта тапқа, ал ешкі, қасқыр және қой терісі төменгі тапқа киген. Жүн көбінесе көзге көрінетін астар ретінде қолданылған, ал түрлері әлеуметтік топтар ішінде маусымға қарай өзгерген. Батыс Еуропада жүн жануарларының саны азайды және оларды Таяу Шығыс пен Ресейден импорттау басталды. Еуропаға ягуар мен шиншилла сияқты жаңа жүн түрлері келгенде, жүн киімнен басқа да қолданыс тапты. Бобр ең көп сұранысқа ие болды және одан, әсіресе соғыс кезінде танымал болған шапан жасалды. Швеция сарбаздары тек бобр терісінен жасалған кең жиекті шапан киетін. Бобр терісінің шектеулілігіне байланысты, шапан жасаушылар Солтүстік Америкадан импортқа қатты тәуелді болды, өйткені бобр тек Скандинавия түбегінде ғана кездесетін. 1970 жылы Германия әлемдегі ең ірі жүн нарығы болды. 1975 жылы Халықаралық жүн саудасы федерациясы жібек маймыл, жібек сифака, шағалалы лемур, алтын бамбук лемур, спорттық лемур, карлик лемур, оцелот, маргай, пума, қар барысы, қара пантера, леопард, ягуар, жолбарыс, гепард, куолл, нумбат, шиншилла, қара аю, күн аю, ай аю және полярлық аю сияқты құрып бара жатқан жануарлардың терісіне тыйым салды. Жануарлар терісін пайдалану 1980 жылдары жануарларды қорғау ұйымдарының қызметі арқасында және жүнге деген сұраныс төмендеді. Жүнді қабылдамайтын ұйымдар киім өнеркәсібіндегі жануарлардың әл-ауқаты мәселесіне назар аударды. 1999 жылы Ұлыбританияда жүн шаруашылығына тыйым салынды. ХХІ ғасырда түлкілер мен норк тұтқындықта өсірілді, ал норк өндірісінде Дания, Голландия және Финляндия көшбасшы болды. Жүн әлі күнге дейін әлемнің салқын климаттық аймақтарында жылуы мен беріктігі үшін киіледі. Еуропалықтардың алғашқы қоныстану кезеңінен бастап, қазіргі заманғы киімнің дамуына дейін, Канаданың суық қыстарында жүн киімдері кең таралған. Киім-кешекті оқшаулау үшін арзан синтетикалық маталар ойлап табылғаннан кейін, жүннен жасалған киімдер модадан шығып кетті. Жүн әлі күнге дейін жергілікті халықтар мен индустрияланған қоғамдар қолданады, өйткені оның қол жетімділігі мен жоғары оқшаулау қасиеттері бар. Арктикадағы инуиттер киімдерінің басым бөлігін жүннен жасайды, сондай-ақ ол Ресей, Украина, бұрынғы Югославия, Скандинавия және Жапониядағы дәстүрлі киімнің бір бөлігі болып табылады. Көптеген тұтынушылар мен дизайнерлер - әсіресе британдық модельер және жануарлар құқығын қорғаушы белсенді Стелла Маккартни - жануарларға қатыгездікке қарсы моральдық сенімдері үшін жүн қабылдамайды. Киім-кешек пен жиһаздарға қолданылатын жануарлар терісі ашық түстерге боялуы немесе үлгілері болуы мүмкін, көбінесе экзотикалық жануарлар терісін еліктеуге арналған: немесе олар бастапқы үлгісі мен түсі қалдырылуы мүмкін. Жүн кейде барқыт секілді етіп, "шерлен" деп аталатын матаға айналады. 20-ғасырдың басында баламалардың енгізілуі киім өнеркәсібінде шиеленісті тудырды, өйткені жасанды жүн өндірушілер жасанды жүн шығара бастады және пайдаға айналды. 1950 жылдары синтетикалық жүн киімдер кең таралған және қол жетімді болды. Газеттерде ірі химиялық компаниялар туралы мақалалар жазылып, олар бір-бірінен асып түсуге тырысты. Соңғы жылдары табиғи жүннің кең таралуы азайды. 2017 жылдың тамызында Париждің Vogue журналы жүнге құрмет көрсету туралы мақала жариялаған, ал кейіннен Gucci жануарлар жүнсін қолданбау идеясын қолдады. Осы үрдісті ұстанған басқа жоғары деңгейдегі брендтер: Стелла Маккартни, Живанши, Кальвин Кляйн, Ральф Лорен, Майкл Корс, Философия ди Лоренцо Серафини. Burberry компаниясы жүн киген модельдерді подиумға жіберуді тоқтату туралы мәлімдеді, бірақ дүкендерде сатуды тоқтатпады. Кейбір компаниялар былғары мен жүннің тұрақты өндіріс әдістерін ойлап табуға тырысты. Дизайнер Ингар Хельгасон био жүн жасап жатыр, ол синтетикалық терілерді Modern Meadow өсірілген былғары және Diamond Foundry өсірілген алмастар сияқты өсіруге мүмкіндік береді. British Fur Association директоры Зилберквейт өткізген BOF жүн туралы пікірталас табиғи жүннің тұрақтырақ екенін айтты. Басқалар жануарлардың жүнсін киюге дайындау үшін қажетті химиялық процестер де қоршаған ортаға зиянды екенін айтты. Hermès, Dior және Fendi сияқты сән үйлері әлі де табиғи жүн қолданады. Лондондық сән колледжінің Fashion Futures магистратура бағдарламасын басқаратын Алекс МакИнтош: "Бұл деңгейдегі өзгерістер тек сұраныстың жоқтығынан ғана туындайды, әлеуметтік желілердегі наразылықтан емес" дейді. Кейбір түрлері басқаларынан жоғары бағаланады, сондай-ақ көптеген сапалары мен түстері бар. Бұрын леопард, ягуар, жолбарыс, лемур және Colobus маймылдары сияқты жануарлар кеңінен қолданылған, бірақ CITES заңдары мен қоршаған ортаны реттеу осы жүн түрлерін заңсыз етті. Сонымен қатар, кейбір аймақтарда үй жануарларының, мысықтар мен иттің жүнсі де жылу үшін қолданылады. Әртүрлі жүн түрлерінің әртүрлі қасиеттері бар; койот жүнсі кедергіге төзімді және жақсы жел кедергісі болып табылады, бірақ тиюге өте қатаң, ал түлкі жүнсі жібектей жұмсақ, бірақ нәзік. Канадтық түлендердің сақталуына қатысты алаңдаушылықтар туындағандықтан, АҚШ-та 1972 жылы түлендердің өнімдерін импорттау мен сатуға тыйым салынды. Импорттау мен сатуға тыйым салынған, тіпті Marine Animal Response Society түлендердің саны шамамен 8 миллионға дейін өсіп келе жатыр деп бағаласа да, ал тыйымның жергілікті қауымдастықтарға, түлендерді аулаудан кіріс көздеріне зияны бар. 2000 жылғы Ит және Мысықтарды қорғау заңы бойынша АҚШ-та үй жануарларының, мысықтар мен иттің жүнсін импорттау, экспорттау және сатуға да тыйым салынды. Әлемдегі жоғары сән сатушылары сататын жүннің көп бөлігі норк, түлкі және қоян сияқты шаруашылық жануарларынан алынған. Кейбір қатыгездік әдістері адамдардың жануарлар құқығын қорғаушылардың күшін арттырды. Еуропалық комиссияның Жануарлар денсаулығы және әл-ауқаты жөніндегі ғылыми комитетінің (SCAHAW) 2001 жылғы ұсынымында былай делінген: "Басқа шаруашылық жануарларымен салыстырғанда, жүн үшін өсірілетін түрлер тек жүн қасиеттеріне қатысты белсенді таңдауға түскен".
Fur is generally thought to have been among the first materials used for clothing. The period when fur was first used as clothing is debated. It is known that several species of hominoids including Homo sapiens and Homo neanderthalensis used fur clothing. Clothing was made from the hides of animals such as bison, muskox, bear, ground sloth, woolly rhinoceros, mammoth or Irish elk. Fur clothing predates written history and has been recovered from various archaeological sites worldwide. Crown proclamations known as "sumptuary legislation" were issued in England limiting the wearing of certain furs to higher social statuses, thereby establishing a cachet based on exclusivity. Furs such as leopard, snow leopard and cheetah (all three of them known as 'panther' at the time), red squirrel, marten, and ermine were reserved for the aristocracy, while fox, hare and beaver clothed the middle, and goat, wolf and sheepskin the lower. Fur was primarily used for visible linings, with species varied by season within social classes. Populations of fur bearing animals decreased in West Europe and began to be imported from the Middle East and Russia. As new kinds of fur, such as jaguar and chinchilla, entered Europe, other uses were found for fur other than clothing. Beaver was most desired and used to make hats which became popular headpieces, especially during wartime. Swedish soldiers wore broad brimmed hats made exclusively from beaver felt. Due to the limitations of beaver fur, hat makers relied heavily on North America for imports as beaver was only available in the Scandinavian peninsula. In 1970, Germany was the world's largest fur market. In 1975, the International Fur Trade Federation banned endangered species furs like silk monkey, silky sifaka, ringtailed lemur, golden bamboo lemur, sportive lemur, dwarf lemur, ocelot, margay, cougar, snow leopard, black panther, leopard, jaguar, tiger, cheetah, quoll, numbat, chinchilla, black bear, Sun bear, Moon bear, and polar bear. The use of animal skins was brought to light during the 1980s by animal rights organizations while the demand for fur decreased. Anti fur organizations raised awareness of animal welfare issues within the fashion industry. Fur farming was banned in Britain in 1999. During the twenty first century, foxes and mink have been bred in captivity with Denmark, Holland and Finland being leaders in mink production. Fur is still worn in cooler climates around the world due to its warmth and durability. From the days of early European settlement, up until the development of modern clothing alternatives, fur clothing was popular in Canada during the cold winters. The invention of inexpensive synthetic textiles for insulating clothing led to fur clothing falling out of fashion. Fur is still used by indigenous people and industrialized societies, due to its availability and superior insulation properties. The Inuit peoples of the Arctic relied on fur for most of their clothing, and it also forms a part of traditional clothing in Russia, Ukraine, the former Yugoslavia, Scandinavia, and Japan. A number of consumers and designers—notably British fashion designer and outspoken animal rights activist Stella McCartney—reject fur due to moral beliefs against cruelty to animals. Animal furs used in garments and trim may be dyed bright colors or with patterns, often to mimic exotic animal pelts: alternatively, they may be left their original pattern and color. Fur may be shorn down to imitate the feel of velvet, creating a fabric called shearling. The introduction of alternatives in the early 20th century brought tension to the clothing industry as the faux fur manufacturers started producing faux fur and capitalising on profits. By the 1950s synthetic fur garments had become popular and affordable. Newspapers were writing articles on major chemical companies trying to outdo each other in the quest to create the most realistic fake fur. The popularity of natural fur has declined in recent years. While Vogue Paris published a homage to fur in August 2017, Gucci later endorsed the idea of not using animal fur. Other high end brands to follow this lead are Stella McCartney, Givenchy, Calvin Klein, Ralph Lauren, Michael Kors, Philosophy di Lorenzo Serafini. Burberry announced its intentions to stop sending models with fur on runways but did not stop selling it in stores. Some companies have attempted to devise sustainable methods of producing leather and fur. Designer Ingar Helgason is developing Bio fur which would grows synthetic pelts the way that Modern Meadow has been able to produce grown leather and Diamond foundry created lab grown diamonds. BOF fur debate hosted by Zilberkweit director of the British Fur Association argued that natural fur was more sustainable. Others said that chemical processes needed to treat animals’ fur in order to be worn are just as detrimental to the environment. Fashion houses such as Hermès, Dior and Fendi still use natural fur. Alex Mcintosh, who leads the Fashion Futures post graduate program at London College of Fashion, says “change on this level would only be driven on a genuine lack of demand and not just social media outcry”. Some of these are more highly prized than others, and there are many grades and colors. In the past animals such as leopards, jaguars, tigers, lemurs, and Colobus monkeys were commonly used but CITES laws and the environmental regulation has made these furs illegal. Additionally, in some regions the furs of domestic dogs and cats are used for warmth. Different furs have different properties; coyote fur is resilient and works as a great wind barrier but is very rough to touch, while fox fur is silky but delicate. The import and sale of seal products was banned in the US in 1972 over conservation concerns about Canadian seals. The import and sale is still banned even though the Marine Animal Response Society estimates the harp seal population is thriving at approximately 8 million, and the bans harmful impact on Indigenous communities that had relied on seal hunting as a source of international income. The import, export and sales of domesticated cat and dog fur were also banned in the US under the Dog and Cat Protection Act of 2000. Most of the fur sold by high fashion retailers globally is from farmed animals such as mink, foxes, and rabbits. Some cruel methods of killing have made people more aware as animal rights activists work harder to protect the animals. The 2001 recommendations of the European Commission's Scientific Committee on Animal Health and Animal Welfare (SCAHAW) state correspondingly: ‘In comparison with other farm animals, species farmed for their fur have been subjected to relatively little active selection except with respect to fur characteristics.
Теріні өңдеу
Жүнді киімдерді өндіру үшін жануарлардың терісі алынады, оның түктері сақталады. Түктің түріне және мақсатына қарай, теріні өңдеуде қолданылатын химиялық заттарға ас тұздары, алюминий тұздары, қышқылдар, сода күлдері, арақ шайыры, жүгері крахмалы, ланолин, майсыздандырғыштар, ал сирек жағдайларда ағартқыштар, бояулар және тонерлер (боялған түк үшін) кіруі мүмкін. Процестің бірінші қадамы – теріні жұлып алу. Бұл кезең қауіпсіз болу үшін жануарларды міндетті түрде тоңазыту керек, әйтпесе жануардың денесінен қоршаған ортаға температураның күрт өзгеруі түктің теріден түсуіне себеп болады. Сондай-ақ, теріні жұлып алу алдында өлікті тоңазыту қажет, осылайша тері жұлып алынғанда қан кетпеуіне болады. Өліктің терісі жұлып алынғаннан кейін, етінен тазартады, кептіреді, тұздайды, қышқылдайды, күйдіреді (химиялық немесе табиғи әдіспен), содан кейін жұмсартады. Теріні жұлып алу, күйдіру және өңдеуге кеткен уақыт жоғары бағаның себебі болып табылады. Түк өңдеу кезінде пайда болатын түк шаңына ұшыраған жұмысшылардың өкпе функциясының төмендеуі, олардың әсер ету мерзіміне пропорционалды екені дәлелденді. Түк өндірісі процесіне қоршаған ортаға қалдықтар мен уытты химиялық заттарды құю кіреді. Боялған түктер табиғи түктерге қарағанда аз ұзақ өмір сүреді. Алайда, түк табиғи түрде биоразлаган болады, ал жасанды түк – жоқ. Теріден теріге бояу сияқты табиғи күйдіру әдістерін қолдану, қазіргі заманғы тері және түк өңдеу өнеркәсібінің зиянды әсерін жоюға көмектеседі. Теріден теріге бояу – жапырақтарды немесе ағаш қабықтарын қайнату арқылы таниндерді алу процесі, олар теріні сақтау үшін қолданылады. Жүнді пайдалану – тірі жануардан жүнді қырқу, осылайша жүнді қайта өсіруге болады, бірақ қой терісін қырқу – жүнді теріге тігіп, оны қырқу арқылы жасалады.
The manufacturing of fur clothing involves obtaining animal pelts where the hair is left on. Depending on the type of fur and its purpose, some of the chemicals involved in fur processing may include table salts, alum salts, acids, soda ash, sawdust, cornstarch, lanolin, degreasers, and, less commonly, bleaches, dyes and toners (for dyed fur). The first step in the process is the skinning phase. Animals must be frozen in order to make this phase safe, otherwise, the temperature change from the warm body of the animal to the cold environment around it would cause all the hair to fall off the pelt. It's also best for the carcass to be frozen before skinning so that the carcass won't bleed while being skinned. After the carcass is skinned it's then fleshed, dried, salted, pickled, tanned (either by chemical or by natural method), and then softened. The length of time taken to skin, tan, and process the fur is a contributing factor of the high price. Workers exposed to fur dust created during fur processing have been shown to have reduced pulmonary function in direct proportion to their length of exposure. The process of fur manufacturing includes waterways pumping waste and toxic chemicals into the surrounding environment. Dyed furs also do not last as long as natural furs. On the other hand, fur is naturally biodegradable, whereas faux fur is not. Using natural tanning methods such as bark tanning can eliminate the harmful effects of the modern leather and fur tanning industries. Bark tanning involves boiling leaves or bark of trees to extract the tannins that are then used to preserve the hide. The use of wool involves shearing the animal's fleece from the living animal so that the wool can be regrown but sheepskin shearling is made by retaining the fleece to the leather and shearing it.
Киім өндірісі
Жүнді қаптаманың (мехтің) тым қымбат болуының басты себебі – киімді жасауға кететін уақыттың көптігі. Алғашқы қадам – теріні үйлестіруші, ол қолда бар терілерді алып, оларды мөлшері мен түсіне қарай сәйкестендіріп, біртұтас киім жасайды. Содан кейін шебер терідегі кез келген зақымдануды, мысалы, тозығы жеткен немесе жыртылған жерлерді жөндейді. Келесіде тері әртүрлі тәсілдермен өңделеді, осы арқылы жануардың өрнегін жақсартады, терінің жылу сақтау қасиеттерін арттырады, шығынды азайтады немесе жаңа үлгілер мен стильдер құрайды. Бұрынғы кезде ең көп қолданылған әдіс – теріні көптеген жіңішке жолақтарға кесіп, оларды шахмат тәрізді тігіп біріктіру еді, бұл теріні жұқарады және ұзартады. «Толық тері» деп аталатын теріге тері тігу әдісі – ең оңайы, онда терілер тігіліп, үлгіге сәйкес етіледі. Бұл әдіс өте жылы, бірақ матаға ең аз ұқсайды. Аэрогалон әдісі терінің ішкі жағынан кішкентай тіліктер жасау арқылы оны ұзартады және бағасын үнемдеуге ниеттенгендер үшін жеңілдетеді. SAGA Furs және Kopenhagen Furs екеуі де жүнмен тоқу (бұл әдіс алғашқыда жергілікті халықтар арктикалық қоянның жүнінен көрпелер тоқыған кезде пайда болған), жүн тоқымасы және жүн интарсиясы сияқты жаңа әдістерге инвестиция салып жатыр.
The foremost reason for the exorbitant price of a fur coat is the amount of time it takes to craft the garment. The first step is the pelt matcher who takes the furs available and matches them based on size and color to create one cohesive garment. Next a craftsperson will repair any damage shown on any of the pelts such as bald spots of torn leather. Next the pelt is worked in a variety of ways to accentuate the markings of the animals, increase the thermal properties of the pelt, save on cost, or to create new patterns or styles. The let out method is the most popular method used in the past, this involves cutting the pelt into countless thin strips and sewing them back together in a staggered fashion to make the pelt thinner and longer. The skin to skin method, now often called 'full pelt' is the easiest method where whole pelts are sewn side by side to fit the pattern. This method is incredibly warm, but looks the least like fabric. The airgallon method involves making small slits in the leather side of the fur making it longer and more lightweight for those who need to save on price. SAGA Furs and Kopenhagen Furs have both been investing in new methods such as knitting with fur (first invented by Indigenous people knitting arctic hare fur into blankets), fur lace, and fur intarsia.
Қалпаққа қарсы науқандар
Теріге қарсы науқандар 1980 және 1990 жылдары көптеген танымал тұлғалардың қатысуымен кең таралды. Теріден жасалған киімдер оның қатыгездік пен қажетсіздік деп есептелуіне байланысты бойкоттардың назарында болды. PETA және басқа да жануарлар құқығын қорғау ұйымдары, танымал тұлғалар мен жануарлар құқығын қорғау этикалық сарапшылары тері өндірісіне назар аударды. Жануарлар құқығын қорғаушылар жануарлардың азапталуы мен өліміне байланысты жануарларды аулау мен өлтіруге, сондай-ақ тері фермаларында оларды ұстау мен өлтіруге қарсы шығады. Олар синтетикалық (мұнай негізді) киімнен жасалған "баламаларды" да айыптайды, себебі олар сән үшін теріні қолдауға ықпал етеді. Наразылық акцияларына киім, аяқ киім және аксессуарларда былғары қолдануға қарсылық та кіреді. Кейбір жануарлар құқығын қорғаушы белсенділер тері көрсетілімдерін наразылықтармен бұзды, ал басқалары жасанды теріден жасалған киімдерді немесе теріге балама киімдерді көрсету арқылы назар аударуға тырысады. Бұл топтар тамыздың үшінші сенбісінде "Мейірімді сән күнін" ұйымдастырып, теріге қарсы үгілдерін жасайды. Кейбір американдық топтар "Қара жұмадан" кейінгі жұма күні өткізілетін "Терісіз жұма" акциясына қатысады, онда олар өз нанымдарын көрсету үшін көрмелер, наразылықтар және басқа да әдістерді қолданады. Канадада жылдық тюлень ауына қарсылық теріге қарсы мәселе ретінде қарастырылады, бірақ АҚШ-тың Гуманистік қоғамы бұл қарсылықтың "Жердегі теңіз сүтқоректілерінің ең ірі қырғынына" қарсы екенін мәлімдейді. IFAW, тюлень аулауға қарсы ұйым, Канаданың аң аулауға қатысты қатыгездікке қарсы заңдарды орындау бойынша "нашар көрсеткіштері" бар екенін айтады. Канада үкіметі жүргізген сауалнама көрсеткендей, канадалықтардың үштен екісі егер заң талаптары сақталса, тюлень аулауды қолдайды. PETA өкілі Йоханна Фуосс әлеуметтік желілер мен электрондық маркетингтік кампаниялардың жануарлар құқығын қорғаушы белсенділердің беспрецеденттік санын жұмылдыруға көмектескенін айтады. "Майкл Корс теріні қолдануын тоқтатқанға дейін бір жыл ішінде 150 000-нан астам электрондық хат алған", - дейді Фуосс Highsnobiety-ге. "Бұл дизайнерлерге қысым жасайды, өйткені олар замана рухының теріден алыстап бара жатқанын көреді." Жаңа технологиялар мен платформалар өзгерістерді жақтаушыларға нәтижеге жетуді еңбексіз етеді. Бұрын белсенділер подиумдарға шападан мен бояумен шабуыл жасап, жеке хаттарды поштамен жіберуге мәжбүр болса, бүгінгі белсенділер үйде отырып-ақ шу көтере алады. Әлеуметтік желілердің пайда болуы қоғамға компаниялармен тікелей байланыс құруға және пікір білдіруге мүмкіндік берді, бұл брендтер үшін мақсатты белсенділікті елемеуді қиындатады. "Брендтер әлеуметтік желілерге жауап беру және кез келген даудан қашу үшін үлкен қысымға ұшырайды", - дейді IFF бас директоры Марк Оутен. Теріге қарсы үгіл әлеуметтік желілер мен мыңжылдықтардың клиенттері арқылы күшейтілуде, олар сатып алатын өнімдердің құндылықтарына көбірек мән береді. Жануарлардың азапталуына деген ашу-ыза сезімі мысықтар мен иттер қатысқанда ерекше күшті, өйткені олар Батыс елдерінде ең танымал үй жануарлары болып табылады. Сондықтан тұтынушылар тері өндірісі туралы сенімділікке ие болуды талап етеді, бұл жануарлардың терісінен жасалған өнімдерді сатып алу қаупін болдырмайды. Тұтынушылардың алаңдаушылығының өсуіне жауап ретінде Еуропалық Одақ 2008 жылдың 31 желтоқсанынан бастап күшіне енген 1523/2007 регламентімен барлық мүше мемлекеттерден иттер мен мысықтардың терілерін және осы түрлердің терісін құрайтын барлық өнімдерді импорттау мен экспорттауға тыйым салды. Иттер мен мысықтардың терілерін рұқсат етілген терісі бар түрлерден ажырату үшін морфологиялық және молекулалық әдістерді біріктіретін түрлерді анықтаудың біріктірілген әдісі ұсынылды, себебі бұл тыйымды орындау үшін қажетті қадам.
Anti fur campaigns gained popularity in the 1980s and 1990s, with the participation of numerous celebrities. Fur clothing has become the focus of boycotts due to the opinion that it is cruel and unnecessary. PETA and other animal rights organizations, celebrities, and animal rights ethicists, have called attention to fur farming. Animal rights advocates object to the trapping and killing of wildlife, and to the confinement and killing of animals on fur farms due to concerns about the animal' suffering and death. They may also condemn "alternatives" made from synthetic (oil based) clothing as they promote fur for the sake of fashion. Protests also include objections to the use of leather in clothing, shoes and accessories. Some animal rights activists have disrupted fur fashion shows with protests, while other anti fur protesters may use fashion shows featuring faux furs or other alternatives to fur clothing as a platform to highlight animal suffering from the use of real leathers and furs. These groups sponsor "Compassionate Fashion Day" on the third Saturday of August to promote their anti fur message. Some American groups participate in "Fur Free Friday", an event held annually on the Friday after Thanksgiving (Black Friday) that uses displays, protests, and other methods to highlight their beliefs regarding furs. In Canada, opposition to the annual seal hunt is viewed as an anti fur issue, although the Humane Society of the United States claims that its opposition is to "the largest slaughter of marine mammals on Earth." IFAW, an anti sealing group, claims that Canada has an "abysmal record of enforcement" of anti cruelty laws surrounding the hunt. A Canadian government survey indicated that two thirds of Canadians supported the hunting of seals if the regulations under Canadian law. PETA representative Johanna Fuoss credits social media and email marketing campaigns for helping to mobilize an unprecedented number of animal rights activists. “In the year before Michael Kors stopped using fur, he had received more than 150,000 emails,” Fuoss tells Highsnobiety. “This puts a certain pressure on designers who can see that the zeitgeist is moving away from fur.” New technologies and platforms have made it easier than ever for those advocating change to get results. While in the past, activists had to invade runways with signs and paint, or physically mail privately viewed letters, today's activist can raise a commotion without leaving the house. The rise of social media has provided the general public with a direct line of communication with companies and a platform for opinions and protests, making it harder for brands to ignore targeted activism. “Brands are under huge pressure to respond to social media and avoid any controversy,” says Mark Oaten, chief executive of the IFF. The anti fur messaging is being amplified by social media and a millennial customer base that is paying closer attention to the values represented by the products they buy. The feeling of outrage against animal suffering is particularly intense when cats and dogs are involved since these are the most popular pets in Western countries. Therefore, consumers demand to be assured about the production of furs to avoid the risk of inadvertently buying products made with fur from these animals. To counteract the growing concern of consumers, European Union officially banned the import and export from all Member States of dog and cat furs, and all products containing fur from these species, with Regulation 1523/2007, applying since December 31, 2008. A combined method for species identification in furs, based on a combined morphological and molecular approach, has been proposed to discriminate dog and cat furs from allowed fur bearing species, as this is a necessary step to comply with the ban.
Қалпақ саудасы
Тері саудасы – киім және басқа да мақсаттар үшін терінің жаһандық сатылып-алынуы және сатылуы. Тері саудасы Солтүстік Американы және Ресейдің Шығыс бөлігін зерттеуге түрткіс болған маңызды күштердің бірі болды. Тері саудасының ұзақ мерзімді әсерлері бар, әсіресе Солтүстік Америкадағы жергілікті халықтарға және бүкіл әлемдегі терілі жануарлар популяцияларына. Солтүстік Америкада тері өндірісі алғаш рет реттелмеген аң аулау және қаптау салдарынан жабайы терілі жануарлардың саны азаюына жауап ретінде дамыды. Қазіргі уақытта жаһандық тері саудасында ең көп кездесетін жануарлар – шаруашылық жануарлары; бұғы – әлемде ең көп саудаланатын тері, одан кейін арктикалық түлкі (индустрияда «көк түлкі» деп аталады), қызыл түлкі, финн ракуны және қоян. Жануарлардың әл-ауқатының тері өндірісінде бұрмаланғаны туралы халықтың хабардар болуынан кейін Еуропалық Одақ WelFur жүйесін енгізді. WelFur – Еуропадағы тері шаруашылығында жануарлардың әл-ауқатын басты орынға қоятын келісімді сертификаттау бағдарламасы. Бұл шаруашылықтарға Furmark жүйесі арқылы QR-код беріледі, оны киім компанияларымен бөліседі, бұл теориялық тұрғыдан тұтынушыларға терінің қай шаруашылықтан келгенін анықтауға мүмкіндік береді. Бұл жүйе тек Еуропалық Одақтағы түлкі, норка және еншік өсіретін шаруашылықтарға қолданылады және Қытай мен Ресейдегі шаруашылықтарға қолданылмайды. Сонымен қатар, сабыл, жабайы түлкі, койот, бобр, рысь және мартен сияқты жабайы терілер де сатылады. Халықаралық Адамгершілікпен Аулау Стандарттары жөніндегі Келісім (AIHTS), Ресей Федерациясы, Еуропалық Одақ, АҚШ және Канада арасында келісілген, 1998 жылы бүкіл әлемде «адамгершілікпен аулаудың халықаралық стандарттарын белгілеу» мақсатымен қол қойылған келісім.
The fur trade is the worldwide buying and selling of fur for clothing and other purposes. The fur trade was one of the driving forces of exploration of North America and the Russian Far East. The fur trade has long lasting effects, specifically on the Natives in North America and the populations of fur bearing animals worldwide. When fur farming was first developed in North America it was in response to the dwindling numbers of wild furbearing animals caused by unregulated hunting and trapping. Currently the most common animals in the global fur trade are farmed animals; mink are the most traded fur worldwide, followed by arctic fox (termed 'bluefox' by the industry), red fox, finnraccoon and rabbit. Following the public awareness of animal welfare abuses in the fur industry, the European Union initiated the WelFur system. WelFur is the agreed upon certification program in the E. U. that prioritizes animal welfare in European fur farms, these farms are then given a QR code through the Furmark system to share with the clothing company which theoretically allows consumers to trace their fur coat back to which farm the animals came from. This system only applies to fur farms in the E. U. that supply fox, mink, and raccoon, and does not apply to farms in China or Russia. Wild furs are still sold in the fur trade as well such as sable, wild fox, coyote, beaver, lynx, and martens. The Agreement on International Humane Trapping Standards (AIHTS), negotiated between the Russian Federation, the E. U., the U. S. and Canada, is an agreement signed in 1998 to "establish international standards of humane trapping" worldwide.
Қазіргі заманғы сән индустриясы
Нағыз терінің модада қолданылуы қырқыс дау тудырады. Копенгаген (2022) және Лондон (2018) әйелдер киімдері апталықтары наразылықтар мен үкіметтің бұл мәселеге назар аударғаннан кейін өздерінің көрсетулерінде нағыз теріні пайдалануға тыйым салды. Gucci және Chanel сияқты сән үйлері өз киім-кешектерінде тері қолдануды тоқтатты. Versace және Furla да 2018 жылдың басында өз коллекцияларында теріні пайдалануды тоқтатты. 2020 жылы Canada Goose сәнді сырт киім бренді наразылықтардан кейін паркалардың жиектерінде жаңа койот терісін қолдануды тоқтатуға уәде берді. Dior, Fendi, Louis Vuitton, Max Mara және Hermès сияқты сәнді брендтер өз дизайндарында теріні пайдалануды жалғастыруда. Үкіметтік органдар жаңа нағыз тері киімдерін сатуға тыйым салатын заңнама қабылдады. 2021 жылы Израиль діни нанымның бөлігі ретінде киілетін киімдерден басқа, нағыз тері киімдерін сатуға тыйым салған әлемдегі алғашқы мемлекет болды. 2019 жылы Калифорния штаты тері аулауға тыйым салды, ал 2023 жылдың 1 қаңтарынан бастап қой, сиыр және қоян терісінен жасалғандардан басқа барлық жаңа тері киімдерін сатуға толық тыйым салынды.
Real fur in fashion is contentious, with Copenhagen (2022) and London (2018) fashion weeks banning real fur in its runway shows following protests and government attention to the issue. Fashion houses such as Gucci and Chanel have banned the use of fur in its garments. Versace and Furla also stopped using fur in their collections in early 2018. In 2020, the luxury outdoor brand Canada Goose announced it would discontinue the use of new coyote fur on parka trims following protests. Luxury brands like Dior, Fendi, Louis Vuitton, Max Mara, and Hermes continue to use fur in their designs. Governing bodies have issued legislation banning the sale of new real fur garments. In 2021, Israel was the first government to ban the sale of real fur garments, with the exception of those worn as part of a religious faith. In 2019, the state of California banned fur trapping, with a total ban on the sale of all new fur garments except those made of sheep, cow, and rabbit fur going into effect on January 1, 2023.