Кіріспе
Оңтүстік Луангва ұлттық паркі – Замбияның шығысында орналасқан, Луангва өзенінің аңғарындағы үш ұлттық парктің ең оңтүстігінде жатқан жер. Бұл әлемге әйгілі жабайы табиғат мекені, жергілікті тұрғындар оны жай ғана "Оңтүстік парк" деп атайды. Иілген Луангва өзені мен оның лагуналары бойындағы жануарлардың шоғырлануы Африкадағы ең жоғары деңгейде. Өзен гиппопотамдар мен крокодилдерге толы, сондай-ақ көптеген түрлі жануарлар мен өсімдіктерге тіршілік беретін өмірлік жол қызметін атқарады, 60-тан астам сүтқоректілер түрі мен 400-ден астам құс түрін қамтиды. Бұл Ұлы Рифт аңғарының аяқталуы. Онда Торникрофт жирафтарының көптеген тобы, сондай-ақ жүздеген пилдер мен африка буйволдарының үйірлері мекендейді. Бұл Африкадағы жаяу сафарилерге арналған ең танымал ұлттық парктердің бірі. 1938 жылы қорық ретінде құрылған, ол 1972 жылы ұлттық парк мәртебесін алды және қазір Мучинга және Орталық провинцияларындағы Мучинга жартасының бөлігін қамтиды. Ол сол жерден өзенге қарай төмендейді, көбінесе оның батыс жағалауында орналасқан. Өзеннің шығыс жағалауы Шығыс провинциясында, ал паркке кіру тек сол жақтан ғана мүмкін болғандықтан, көбінесе ол толығымен Шығыс провинциясында деп есептеледі.
South Luangwa National Park is in eastern Zambia, the southernmost of three national parks in the valley of the Luangwa River. It is a world renowned wildlife haven which is known to locals simply as "the South Park." Concentrations of game along the meandering Luangwa River and its lagoons are amongst the most intense in Africa. The river teems with hippo and crocodile and provides a lifeline for one of the greatest diversities of habitat and wildlife, supporting more than 60 species of mammals and over 400 species of birds. It marks the end of the Great Rift Valley. It supports large populations of Thornicroft's giraffe, and herds of elephants and Cape buffaloes often several hundred strong. It is one of the best known national parks in Africa for walking safaris. Founded as a game reserve in 1938, it became a national park in 1972 and now covers
The Muchinga Escarpment in Muchinga and Central Provinces forms the park's western or north western boundary. It slopes down from there to the river, lying mostly on its western bank. The eastern bank of the river is in Eastern Province, and as access to the park is only from that side, it is usually thought of as being wholly in Eastern Province.
Тарих
Ол 1904 жылы Луангва қорығы ретінде құрылған.
Өмірбаян
Парк екі экоаймаққа бөлінген, екеуі де орманды саванна, бірақ басым ағаштармен ерекшеленеді: Оңтүстік Миомбо орманды алқаптары аңғардың жоғары беткейлерін жабады, ал Замбезия және Мопан орманды алқаптары аңғардың төменгі бөлігін қамтиды. Мопан ағашы миомбо ағаштарына қарағанда жоғары температура мен аз жауын-шашынға төзімді, миомбо ағаштары жоғары платода өседі. Бұл орманды саванналардың ішінде кең жайылымдар да бар, сондықтан зебра сияқты шөп жейтін жануарлар мен жираф сияқты жапырақ жейтін жануарлар бір аймақта көптеп кездеседі. Өзенге жақын жерде су тасқан жайылымдар (су тасқан далалар) орналасқан, олар түнде бегемоттардың жайылымдары болып табылады. Олардың нәжірі өзенге түсіп, суды тыңайтып, балықтардың тіршілігін қамтамасыз етеді, ал балықтар өз кезегінде крокодилдерді асырайды. Луангва аңғары, батысқа қарай Лунсемфва өзені аңғарымен жалғасады, және құстың гнуы мен Кроушейдің зебрасы сияқты аңғарға ғана тән немесе дерлік ғана тән жануарлардың түрлерін қамтиды. Бұл аймақ сонымен қатар адамдардың қоныс аударуы мен көлігіне табиғи кедергі келтіреді, себебі одан ешқандай жол өтпейді, бұл оның жануарлар дүниесін сақтауға көмектеседі. Парк браконьерлікке қарсы жақсы қорғалған болғанымен, 1987 жылға қарай қара мүйізді бұғылардың саны азайып, пілдер популяциясы кейде күшті қысымға ұшырады. Парктің негізгі елді мекені Мфуведе орналасқан, ол парктің шығыс шекарасынан тысқары жатыр, және онда Лусакаға, Төменгі Замбезиге және Малавидегі Лилонгвеге рейстері бар әуежай орналасқан. 2005 жылдан бері бұл қорғалған аймақ Солтүстік Луангва Ұлттық паркімен бірге Арыстанды сақтау бөлімі ретінде қарастырылады.