Кіріспе

Намибияның ұлттық паркі

Этоша ұлттық паркі – Намибияның солтүстік-батысында орналасқан ұлттық парк және Африкадағы ең ірі ұлттық парктердің бірі. 1907 жылғы наурыз айында Германияның Оңтүстік-Батыс Африканың губернаторы Фридрих фон Линдеквист 88-ші жарлық арқылы оны аң ауру қорығы деп жариялады. 1958 жылы ол Wildschutzgebiet мәртебесіне ие болды, ал 1967 жылы Оңтүстік Африка Республикасы Парламентінің заңымен ұлттық парк мәртебесі берілді. Парк үлкен Этоша ойпатының атымен аталып, оның ауданы шамамен құрайды. Этоша ойпатының ауданы – , бұл ұлттық парктің жалпы ауданының 23% құрайды. Бұл аймақта сүтқоректілердің, құстардың және бауырымен жорғалаушылардың жүздеген түрлері қоныстанды, оның ішінде қара мүйізді носорог сияқты бірнеше қауіп төнген және жойылып бара жатқан түрлер бар. 2022 жылы Намибияда браконьерлік салдарынан 61 қара мүйізді носорог өлтірілді, оның 46-сы Этошада өлтірілді. Парк Кунене аймағында орналасқан және Ошана, Ошикото және Отжозонджупа аймақтарымен шектеседі.

Тарих

Этоша ойпатының солтүстігіндегі аймақтарда овамбо халқы қоныстанды, ал әртүрлі отжихеро тілді топтар қазіргі парктің шекарасынан тыс жерлерде өмір сүрді. Этоша ойпатына жақын саябақтың аумақтарында хоисан тілінде сөйлейтін хай//ом халқы тұрды. Чарльз Джон Андерсон мен Фрэнсис Гальтон 1851 жылғы 29 мамырда Этоша ойпатының бар екенін жазған алғашқы еуропалықтар болды, бірақ ол жергілікті тұрғындарға бұрыннан мәлім болған. 1954 жылы хай//ом халқы парктен күштеп шығарылды, осылайша олардың аңшы-жинақшы өмір салты тоқтатылып, жерсіз шаруаларға айналды. 2004 жылдан бері хай//ом халқының мойындалған дәстүрлі билігі бар, ол қоғам мен үкімет арасындағы байланысты жеңілдетуге көмектеседі. Намибия үкіметі паркті хай//ом халқының мекені деп мойындайды және ұлттық саябаққа жақын фермаларда жер аударылған отбасыларды қоныстандыру жоспарларын іске асыруды бастады. 2007 жылдан бері үкімет Этоша ұлттық паркіндегі Гобауб шұңқыласының оңтүстігінде алты ферманы сатып алды. Хай//ом халқының басты басшысы Дэвид Хамуксабтың басшылығымен бірнеше отбасы осы фермаларда қоныстанды.

Еуропалық қоныстанушылар

1885 жылы кәсіпкер Уильям Уортингтон Джордан овамбо басшысы Камбондэден үлкен жерді сатып алды. Бұл жер батыстағы Окаукеходан шығыстағы Фишер шұңқырына дейін дерлік созылды. Жердің құны 300 фунт стерлингке бағаланды, ол 25 мылтық, бір тұздалған жылқы және шарап ыдысымен төленді.

Германияның Оңтүстік-Батыс Африкасы

1886 жылы Германия империясы көшіп келе жатқан жабайы жануарларды өлтіру үшін әскерлеріне Окаукюё, Намутони және Сесфонтейнды басып алуға бұйрық берді, малға жұқпас үшін мүйізді малдың обасын тоқтату мақсатында. 1889 жылы Намутони бұлағының орнында неміс атқыштар әскері бекініс салған. 1904 жылғы 28 қаңтарда Нехале Мпинганың 500 адамы Императорлық Германияның Намутони бекінісіне шабуыл жасап, оны толығымен қиратты, отаршылдарды ығыстырып, олардың жылқылары мен малын тартып алды. Тұзды көл әдетте құрғақ болады, бірақ жазда, әсіресе пеликан мен фламинголарды қысқа мерзімге суға толады. Құрғақ маусымда тұзды көлден соққан жел тұзды шаңды көтеріп, елдің ішінде және Оңтүстік Атлант мұхитында таратып жатады. Бұл тұздың қоректік заттары көлдің жел соққан жағындағы топыраққа минералдар жеткізеді, олар кейбір жануарлардың тіршілік етуіне қажет, бірақ тұздылық шаруашылық қызметіне де кедергі келтіреді. Этоша тұзды көлі Оңтүстік Африка аймақтық ғылыми бастамасының (SAFARI 2000) Оңтүстік Африкадағы көптеген орындардың бірі болды. Бұл бағдарламаға қатысушылар спутниктер, ұшақтар және Этоша сияқты жердегі деректерді пайдаланып, аэрозольдер, жер бетінің жабыны және жер мен атмосфераның басқа да сипаттамалары туралы мол деректер жинады, адам мен табиғи орта арасындағы өзара әрекеттесуді зерттеу және түсіну үшін.

Доломит қыраттары

Андерссон кіреберіс қақпасының жанындағы парктің оңтүстік шекарасындағы доломит төбелері Ondundozonananandana деп аталады, яғни мал өріп жүрген жас баланың ешқашан қайтып оралмаған жері. Бұл, әдетте, төбелерде леопардтар сияқты жыртқыштардың көп болуын білдіреді, соның салдарынан таулар ағылшын тілінде Леопард таулары деп аталады.

Өсімдік түрлері

Парктің көп бөлігінде көк гну мен көкбауыр сияқты жайылымшылар жейтін, ақуызға бай Sporobolus salsus галофиттік шөбінен басқа өсімдіктер жоқ. Этоша ойпатының айналасындағы аймақтарда Sporobolus spicatus және Odyssea paucinervis сияқты басқа да галофиттік шөптер, сондай-ақ Suaeda articulata сияқты бұталар кездеседі. Парктің көп бөлігі саванналық орманды аймақтардан тұрады, мопан – ең көп таралған ағаш, парктегі барлық ағаштардың шамамен 80% осы ағаштан құралған. Этошаның солтүстік-шығыс бұрышындағы құмды алқапта акация және Terminalia ағаштары басым. Тамботи ағаштары құмды даланың оңтүстігіндегі орманды аймақтарға тән. Ойпатқа жақын жерлерде жапырақты бұталы саванна кездеседі, онда галофиттік Salsola etoshensis сияқты бірнеше кішкентай бұталар өседі. Қыш және сілтілі топырақтағы ойпатқа жақын жерлерде тікенді бұталы саванна орналасқан, онда Acacia nebrownii, Acacia luederitzii, Acacia melliferra, Acacia hebeclada және Acacia tortilis сияқты акация түрлері басым. Парктегі шөптесін жерлер негізінен құмды топырақтан тұратын Этоша ойпатының айналасында шоғырланған. Топырақ пен ойпаттың әсеріне байланысты шөптесін жерлерде Eragrostis, Sporobolus, Monelytrum, Odyssea немесе Enneapogon түрлерінің бірі басым болуы мүмкін.

Фауна

Паркте шамамен 114 түрлі сүтқоректі, 340 түрлі құс, 110 түрлі бауырымен жорғалаушы, 16 түрлі қосмекенді және 1 түрлі балық мекендейді (тасқын кезінде 49 түрге дейін балық кездеседі). Этоша ұлттық паркі – әлемдегі қара мүйізді бұғының ең маңызды қорғаушысы. 2022 жылы 46 ақ және қара мүйізді бұғы браконьерлердің қолынан қаза болды.

Тарих

1881 жылға қарай, аймақтағы піл, мүйізтұмсық және арыстан сияқты ірі жануарлардың көп бөлігі жоқ болып кетті.