Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Элдред Поттингер (12 тамыз 1811 – 15 қараша 1843) – ағылшын-индиялық әскери шенеунік және дипломат. 1837 жылы ол Ауғанстанның Герат қаласында аймақ туралы мәліметтер жинап жүрген кезде, парсы әскері, ресейліктердің қолдауымен, қаланы қоршауға алды. Ол ауған қолбасшысына парсылардың шабуылын тойтаруға көмектесті және кейін британдық тарихшылар оны "Гераттың батыры" деп атады.
Eldred Pottinger (12 August 181115 November 1843) was an Anglo Indian army officer and diplomat. In 1837 he happened to be in Herat in Afghanistan to gather intelligence on the area when the Persian army, supported by Russians, laid siege to the city. He helped the Afghan commander repulse the Persians, and was subsequently dubbed the "Hero of Herat" by British historians.
Өмір
Потингер 1811 жылдың 12 тамызында Ирландияда дүниеге келген. Ол Даун графтығының (қазіргі Солтүстік Ирландия) Маунт-Поттингер тауындағы Томас Потингер мен Шарлотта Мурдың тұңғыш ұлы болды. Осы қызметі үшін Потингерге генерал-губернатор, Окленд графы алғыс айтты, ол бригадалық майор атағына ие болды, сондай-ақ К.Б. орденімен марапатталды. Ол сонымен қатар Гераттағы саяси өкіл болып тағайындалды. 1841 жылы Шах Шужаға қарсы көтеріліс басталғанда, ол Кохистанда саяси офицер болып жұмыс істеді. Шарикардағы Гурка гарнизонына паналап, майор Потингер он төрт күндік қоршауға қарсы тұрып, содан кейін Кабулға қашып кетті. Кабулға келгеніне екі аптадай уақыт өткен соң, сэр Уильям Макнагтен қаза тауып, Потингер Ауғанстан сарайындағы елші лауазымын иеленді. Әскери жетекшілердің немқұрайлылығынан қарсылық көрсету мүмкін болмады, сондықтан британ әскерін елден шығару үшін келіссөздер жүргізуден басқа амал қалмады. Потингердің өзі Ақбар ханға тапсырылған кепілдердің бірі болды, осылайша 1842 жылдың қаңтарында Кабулдан Джелалабадқа көшірілген британдық және сепой әскерлерінің жаппай қырғынынан құтылды. Бірнеше ай тұтқында болғаннан кейін, Джордж Поллок армиясы оны босатып, Үндістанға қайтарды. Потингер 1843 жылдың 15 қарашасында Гонконгта, өзінің еңбек еткен ағасы, Гонконгтың тұңғыш губернаторы Генри Потингерді көруге барғанда қайтыс болды. Мумбайдағы Сент-Томас соборындағы кенотаф оның есімін мәңгі есте сақтайды.
Pottinger was born on 12 August 1811 in Ireland. He was the eldest son of Thomas Pottinger of Mount Pottinger, County Down (now in Northern Ireland), and Charlotte Moore. For this service Pottinger was thanked by the governor general, the Earl of Auckland, made brevet major, and also received the C. B. He was also appointed Political Officer at Herat. In 1841 he was political officer in Kohistan when the revolt against Shah Shuja broke out there. Taking refuge with the Gurkha garrison of Charikar, Major Pottinger withstood a siege of fourteen days, and then made an adventurous retreat to Kabul. Less than a fortnight after his arrival Sir William Macnaghten was murdered, and Pottinger succeeded to his position as envoy to the Afghan court. The apathy of the military leaders made resistance hopeless, and it only remained to negotiate for the withdrawal of the British army. Pottinger himself was one of the hostages handed over to Akbar Khan, and thus escaped the near total massacre of the retreating British and Sepoy troops in the evacuation from Kabul to Jelalabad in January 1842. Released, after some months in captivity, by Sir George Pollock's army, he returned to India. Pottinger died on 15 November 1843 in Hong Kong while visiting his uncle Henry Pottinger, the first Governor of Hong Kong. He is commemorated by a cenotaph in St. Thomas Cathedral, Mumbai.
Тарихнама
Потингердің Харатты қоршаудағы рөлі 19 ғасырдағы британдық тарихнамасының назарына ілікті, ол оны қорғаныс шабуылдарындағы шебер деп сипаттап, "Гераттың батыры" деп атады. Бұл британдық әскери күшті көрсету және Таяу Шығыс пен Азияда британдық үстемдікті орнату мақсатындағы үгіт-насихат науқанының бір бөлігі болды.
Pottinger's role in the siege of Harat was picked up by 19th century British historiography, which described him as a genius of defensive sieges, and dubbed him the "Hero of Herat", as part of a propaganda campaign aiming to show the power of the British military, and to secure British domination in Middle East and Asia.