Монаш қаласының тарихы мен жергілікті халықтар туралы деректер
History of the City of Monash
Монаш қаласының тарихы: 1994 ж. құрылған, бұрынғы Оклей және Уэйверли қалаларының бірігуінен пайда болған. Бұрынғы Бунуронг халқының жері. Дерримут есімі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Монаш қаласы 1994 жылдың 15 желтоқсанында Кеннеттің либералдық үкіметі Виктория штатындағы жергілікті кеңестерді біріктірген кезде құрылды. Бұл біріктіру нәтижесінде бұрынғы Оукли қаласының маңызды бөлігі, бұрынғы Уэверли қаласының толық аумағымен біріктірілді.
The City of Monash was created on 15 December 1994 when the Kennett Liberal government amalgamated local councils all over Victoria, merging a substantial portion of the former City of Oakleigh with the whole of the former City of Waverley.
Түпкүлкілік халық
Еуропалықтардың шапқылауынан бұрын мыңдаған жылдар бойы Бунуронг халқы Порт-Филлиптің шығыс жағалауындағы Мордиаллок пен іш жағындағы Нунавадинг арасындағы жасыл, құнарлы жерде мекен еткен. Мулгрейвте лагерь құрғанда Бунуронгтар осы аймақта көптеп кездесетін эмулар мен кенгурулардың есебінен күш алған. Олардың аң ауру аймағы солтүстік-батыста Ярра өзеніне, шығыста Данденонг тауларына, ал оңтүстік және оңтүстік-батыста Батыс портына және Порт-Филлипке дейін жеткен. Ең белгілі Бунуронг – ақсақал Дерримут, оған алғашқы отарлаушылар Мельбурн зиратында ескерткіш орнатқан. 1840 және 1850 жылдары жерлерді тартып алу арқылы аң ауру аймақтарының қысқаруы, батпақтарды кептіру, шаңқа және қызылша сияқты еуропалық аурулардың таралуы, сондай-ақ отарлау жобасының қастық ниетімен жасалған мақсатты геноцид олардың дәстүрлі өмір салтын сақтап қалу мүмкіндігін толығымен жойды.
For thousands of years before European invasion the Bunurong people dwelled in the green, lush land between Mordialloc on the eastern shore of Port Phillip, inland to Nunawading. When camped in Mulgrave, the Bunurong lived off emus and kangaroos which were abundant in the area. Their hunting grounds extended up to the Yarra River to the north west, the Dandenong Ranges to the east and the hills down to Western Port and Port Phillip to the south and south west. The most famous Bunurong was the elder Derrimut, to whom the first colonists constructed a monument in the Melbourne Cemetery. By the 1840s and 1850s, reduction of their hunting grounds through stolen land, draining of the swamps and introduction of European diseases such as smallpox and measles, along with targeted genocide by design of the colonial project effectively ended their ability to maintain a traditional lifestyle.
Томас Нейпир мен Александр Скотт
Томас Нейпир – шотланд құрылысшысы, ол 1830-шы жылдардың басында Тасманияға (кейін Ван Димен жері деп аталған) келді, содан кейін Порт-Филлип ауданына (Мельбурн) барып, қазіргі Коллинз көшесіндегі жерді сатып алды. Ол бірнеше тұрғын үйлер салды, бірақ көп ұзамай мал өсіруге көшті. 1839 жылы Нейпир Данденонг өзенінің жағасына қоныстанды және Джелс паркінде шаруашылығын салды. Ол Малгрейв округінің алғашқы еуропалық қоныс тебушісі болды. 1841 жылы Томас Нейпир меншігін Александр Скоттқа сатты, ол бұл жерді жергілікті жануарлар дүниесіне байланысты Буши Парк деп атады. Скотт қайтыс болғаннан кейін, оның әйелі Мадлен Буши Паркті басқаруды жалғастырды және Фрэнсис және Джон Дрю ағайындыларының көмегімен (және серіктестігімен) 1846 жылға дейін басқарды. Осы уақытта Томас Нейпир Порт-Филлип ауданына қайтып келді және Эссендонмен байланысты болды, ал Фицрой оның құрметіне аталды. Буши Парк жері қазір Буши Парк ылғалды жерлері ретінде сақталған.
Thomas Napier was a Scottish builder who arrived in Tasmania (then called Van Diemen's Land) in the early 1830s, and then proceeded to the Port Phillip District (Melbourne) where he bought up property at present day Collins Street. He then built several residences, but soon turned to squatting. In 1839, Napier settled on the banks of the Dandenong Creek and built his homestead in Jells Park. He was the first European settler in the Mulgrave Parish. In 1841, Thomas Napier sold his property to Alexander Scott, who then named the run Bushy Park Run because of the native fauna. When Scott died, his wife Madeline continued to run Bushy Park and, with the help (and partnership) of brothers Francis and John Drew, managed it until 1846. Meanwhile, Thomas Napier had returned to the Port Phillip District and became associated with Essendon and Fitzroy are named after him. Bushy Park Run survives more or less as the Bushy Park Wetlands.
Джеймс Клоу ақсақал
1838 жылдың тамызында пастор Джеймс Клоу Данденонг өзенінен 58 шақырым қашықтықта, Веллингтон жолының жанындағы Корханваррабулды учаскесін сатып алды. Ол жергілікті аборигендермен байланыс жасап, олардың достыққа жақын, музыкалық және дене тәрбиесі жағынан қабілетті екенін анықтады. Оның шаруашылығы Тирхатуан деп аталды және Веллингтон жолының солтүстік жағында орналасқан.
In August 1838, Rev James Clow bought Corhanwarrabul Run, land 36 miles (58 km) from Dandenong Creek in the vicinity of Wellington Road. He had associated with the local Aboriginals and had found them to be friendly and talented musically and physically. His homestead was named Tirhatuan and was located on the north side of Wellington Road.
Шотландтардың ағысы
Қазіргі Уэверли тауының аумағында бұрын көптеген арналар мен жасыл шабындықтар болған. Ярра өзеніне құятын басты арналардың бірі – Скочманс арнасы. 1840 жылдың қаңтар айында Джон Макмиллан Скочманс арнасы төңірегінде 13 км² жерді жалға алды. Оның шабындығының шекарасы Принц тас жолынан (Данденонг жолы) оңтүстік-шығысқа қарай Веллингтон жолына дейін, солтүстікке қарай Спрингвейл жолымен және шығысқа қарай Уэверли жолымен созылған. Макмиллан шамамен 400 бас ірі қара мал өсірген, көкөніс екті және еуропалық ағаштар отырғызған. 1846 жылдың соңында Макмиллан шабындыққа құқықтарды Джон МакКинге берді. Біраз уақыттан кейін ол Ван Амстелдің қолына өтіп, оның құрметіне Уэверли тауында Ван Амстел саябағы аталды.
The area of present day Mount Waverley once was full of creeks and bushland. One main creek that flowed into the Yarra River was Scotchmans Creek. In January 1840, John McMillan leased 13 km2 of land focussed around Scotchmans Creek. The boundaries of the run extended from Princes Highway (Dandenong Road) south east to Wellington Road, north along Springvale Road and east along Waverley Road. McMillan ran a herd of about 400 cattle, grew vegetables and planted European trees. At the end of 1846, McMillan transferred the rights to the run to John McKean. Some time later, it passed into the hands of Van Amstel, after whom Van Amstel Park in Mount Waverley is named.
Уэверли қалашығы
1852 жылы доктор Джеймс Сильверман жаңа Голландияға зейнеткерлікке шығып, пионер ретінде байлық табуға келді. High Street Road және Stephensons Road қиысынан 760 фунт стерлингке жер сатып алып, оны жоспарлап, бөліп, Уэверли қалашығы деп атады. Кейін бұл атау шағын қалалар мен муниципалитеттерге берілді.
In 1852, Dr James Silverman retired to New Holland to seek his fortune as a pioneer. Buying for £760 on the corner of High Street Road and Stephensons Road, he surveyed and subdivided the land, naming it the Township of Waverley. This name was later used for the naming of suburbs and then for a municipality.
Басқа да озық отарластар
Малгрейв/Уэверли аймағы пионерлер тарапынан басып алынып, тартылып алынды. Бұл аймақ жеміс-жидек өндіруге мамандандырылған. 1849 жылы Джозеф Джеллс қазіргі Джеллс жолында жер сатып алды. Дэнденонг өзеніне жақын орналасқан Джеллс паркі оның құрметіне аталды. Жанында Джон Уилер тұрды, ол 1854 жылдың 28 шілдесінде қоныстанды. Уилердің жері Джеллс-тің иелігінен оңтүстікке қарай орналасқан. Бұл аймақ қазір Уилерс-Хилл деп аталады және төбелерге қарай оңтүстікке созылған жерлерді де қамтиды. Бұл аймақтағы тағы бір қоныс аударған Томас Армстронг болды, ол Уилерстен оңтүстікке қарай қоныстанды. Армстронгтың меншігі Беннетттің меншігінен бөлініп, Веллингтон жолымен шектесетін. Ең танымал қоныс аударған пионер – сэр Редмонд Барри еді. Редмонд судья болып жұмыс істеді және Нед Келли сияқты бірнеше қарақшыларға үкім шығарды. Редмонд Монашта екі үлкен меншікке ие болды. Синдал қазіргі Синдал станциясына жақын орналасқан, ал Санкт-Джонсвуд солтүстік-батысқа қарай орналасқан. Басқа қоныс аударғандардың ішінде Джон Драмми, Патрик Бреннан, Хью және Мэри Рурк, Джон Галлагерлер және Беннетттер болды.
The area of Mulgrave/Waverley was invaded and stolen by pioneers. The area specialised in fruits. In 1849, Joseph Jells purchased land on present day Jells Road. With a frontage on Dandenong Creek, Jells Park was named after him. Next door John Wheeler lived, having settled on 28 July 1854. Wheeler's claim was in area and was located south of Jells’ run. The area is now known as Wheelers Hill and includes land further south to the hills. Another settler in this area was Thomas Armstrong who settled further south of Wheelers. Armstrong's property was separated by Bennett's property and bordered Wellington Rd. The most famous settler was pioneer Sir Redmond Barry. Redmond was a judge who passed sentences on several bushrangers including Ned Kelly. Redmond owned two large properties in Monash. Syndal was situated near present day Syndal Station and occupied St Johnswood was situated further north west and occupied
Other settlers included John Drummie, Patrick Brennan, Hugh and Mary Rourke, John Gallaghers and Bennetts.
Қауымнан қалаға
Оңтүстік NSW (қазіргі Виктория штаты) орталығында Порт-Филлип, батысында Портленд және шығысында Гиппсленд аймақтарында елді мекендер болған. Алғашқы қоныс аударушылар Порт-Филлип ауданында (Мельбурн) қоныстанды, содан кейін шығыс жағалауымен жүзіп, жағалау бойында орналасты. Гиппсленд пен Мельбурн арасында кеме қатынасы құрылды, бірақ елді мекендерді құрлықпен байланыстыру үшін жол қажеттігі тез анықталды. 1851 жылы Виктория штаты құрылды және Сент-Килдадан Данденонгқа дейінгі жол құрылысына рұқсат берілді – Принс шоссесі/Данденонг жолы. Жол аяқталғаннан кейін, ол Оукли/Малгрейв еншісінің оңтүстік-батыс бұрышынан өтті, сол жерде Оукли ауылы орналасқан. Ұзақ өтпей телеграф желісі салынды, ал 1865 жылы Кобб пен Ко компаниясы көлік қызметін бастады. Бұл көліктер Оукли ауылында тоқтап, бір рейспен қатынады. 1857 жылдың 19 қаңтарында Малгрейв және Оукли еншілері тиісінше Малгрейв және Оукли жол аудандары ретінде ресми тіркелді. Бұл екі жол ауданы кейіннен 1871 жылдың 1 желтоқсанында Оукли округіне біріктірілді. 1891 жылдың 13 наурызында Оукли округі бөлінді, оңтүстік және орталық бөлімдері Оукли муниципалитетін құрды, ал қалған бөлігі Малгрейв округі деп аталды. 1949 және 1959 жылдары жерлер Малгрейвтен Оуклиге "ауыстырылды". Малгрейв округінің ауданы 23 шаршы мильге (60 км²) дейін азайды. Малгрейв округі мен Оукли муниципалитеті Бірінші дүниежүзілік соғыс, Ұлы депрессия және Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңдерін басып өтті. Кейін Нотинг-Хиллде жаңа округ кеңсесі ашылды. 1961 жылдың сәуір айында Малгрейв округі Уэверли қаласы болып жарияланды, бұл атау доктор Джеймс Сильверменнің Уэверли поселкесіндегі меншігінің құрметіне берілді. Сонымен қатар, Оукли муниципалитеті Оукли қаласын құрды. Соңында, 1994 жылдың 15 желтоқсанында Уэверли қаласы мен Оукли қаласының көп бөлігі бірігіп, Монаш қаласын құрды.
Southern NSW (now State of Victoria) had settlements at Port Phillip in the centre, Portland to the west and Gippsland to the east. Settlers first settled at Port Phillip District (Melbourne) and had sailed along the east coast and settled along the shore lines. A shipping service between Gippsland and Melbourne was created, but it soon became obvious that a road service was required to link the settlements over land. In 1851, the State of Victoria was established and the construction of a road linking St Kilda to Dandenong was approved Princes Highway/Dandenong Rd. On completion, the route passed through the south west corner of the Parish of Oakleigh/Mulgrave where the village of Oakleigh was located. Shortly following, a telegraph line was built and in 1865, Cobb and Co coaches began operating as a transportation service. These coaches made a one stop journey back and forth, the stop at Oakleigh Village. On 19 January 1857, the Parish of Mulgrave and Oakleigh were gazetted as the Road District of Mulgrave and Oakleigh respectively. These two road districts later merged as the Shire of Oakleigh on 1 December 1871. On 13 March 1891, the Shire of Oakleigh split when the south and centre ridings formed the Borough of Oakleigh, renaming the rest as the Shire of Mulgrave. In 1949 and again in 1959, land was ‘transferred’ from Mulgrave to Oakleigh. The size of the Shire of Mulgrave now was reduced to 23 square miles (60 km2). The Shire of Mulgrave and Borough of Oakleigh progressed through World War One, the Great Depression and World War Two. New Shire offices were later opened at Notting Hill. In April 1961, the Shire of Mulgrave was gazetted as the City of Waverley, the name taken from Dr James Silverman's property Township of Waverley. At the same time, the Borough of Oakleigh formed the City of Oakleigh. Finally, on 15 December 1994, the City of Waverley and most of the City of Oakleigh merged back as The City Of Monash.