Кіріспе
Америка коммунизмінің тарихшысы (ту. 1945 ж.) Харви Эллиотт Клер (25 желтоқсан 1945 ж. туған) – Эмори университетінің саясаттану және тарих профессоры. Клер американдық коммунистік қозғалысы және Америкадағы кеңес тыңшылығы туралы кітаптарымен белгілі (көптегенін Джон Эрл Хейнспен бірлесіп жазған).
Harvey Elliott Klehr (born December 25, 1945) is a professor of politics and history at Emory University. Klehr is known for his books on the subject of the American Communist movement, and on Soviet espionage in America (many written jointly with John Earl Haynes).
Алғашқы жылдар
Ол Ньюаркта, Нью-Джерси штатында дүниеге келген. 1967 жылы Франклин және Маршалл колледжінде бакалавр дәрежесін алды. 1971 жылы «Америкалық ерекшелік теориясы» атты диссертациясын қорғағаннан кейін Солтүстік Каролина университетінде (Чэпел-Хилл) докторлық дәрежесін алды. Кейін Клер өзінің американдық радикалды солшылдарға деген қызығушылығы Вьетнам соғысы кезеңіндегі ішкі саяси күйреулермен қалыптасқанын еске алды. 2010 жылы Клер былай деп жазды: [ ] Бастапқыда мен дәстүрлі американдық саясатын зерттеуді жоспарлағанмын, бірақ сол дәуірдің аласапыраны менің назарымды аударды. Мен өзімді саяси солшыл санадым, бірақ революционер емес. Дегенмен, кейбір достарым мен сыныптастарым «Демократиялық қоғам үшін студенттер» қозғалысының бөлігі – Оңтүстік студенттік ұйымдастыру комитетімен (ОСҰК) байланыста болды. Сол жылдардағы екі саяси оқиға менің өмірлік зерттеу бағытымды анықтады. 1968 жылғы президент сайлауында бірқатар радикалдар, олардың ішінде мен танығандар да, Джордж Уоллесті президенттікке қолдады. Олар Алабама губернаторына ешқандай құрмет сезімталдығы болмаса да, оның сайлануы американдық революцияны жеделдетеді деп сақтады. Олардың ойынша, фашизмнің бір дозасы американдық радикализмге жол ашады. [ ] 1970 жылы американдық әскерлер Камбоджаға басып кіргеннен кейін студенттер Чапел-Хилл кампусында жаппай митинг өткізді. Бірнеше спикер университетты жабу үшін студенттік ереуілге шақырды. Менің ғылыми жетекшім, доктор Льюис Липсиц, көп жылдар бойы кампустағы ең белгілі солшылдардың бірі болды. [ ] Лью көпшілікті ереуілге бармауға шақырғанда, себебі университет жабылмауы керек, оны ыңғайсыздықпен қарсы алды. Студенттік солшылдық шындықтан алысып, сәтсіздікке ұшырауына көз жеткізгенімнен кейін, менің қызығушылығымды американдық солшылдық неге әрқашан сәтсіздікке ұшырайды деген сұрақ тудырды. Америкада немесе солшылдықта «американдық ерекшелік» деп аталатын нәрсе, социалистер мен коммунистердің басқа елдердегідей жетістіктерге жете алмауының себебі неде болды?
[ ] I originally intended to study traditional American politics, but became distracted by the upheavals of the era. I considered myself on the political left, but hardly a revolutionary. Some of my friends and classmates, however, were associated with the Southern Student Organizing Committee (SSOC), a spin off of Students for a Democratic Society [ ]. Two political events from those tumultuous years gave me my lifetime research agenda. During the 1968 presidential election, a number of radicals, including some I knew, supported George Wallace for president. They certainly had no sympathy for the Alabama governor but argued that his election would precipitate an American revolution. Their rationale was that a dose of fascism would prepare the way for American radicalism. [ ]
After the American incursion into Cambodia in 1970, student protestors held a mass meeting on the Chapel Hill campus. A number of speakers called for a student strike to shut down the university. My advisor, Dr Lewis Lipsitz, had been one of the most prominent leftists on campus for many years. [ ] When Lew urged the crowd not to strike since a university should not be closed down, he was booed. Convinced that the student left was losing its grip on reality and was likely to fail, I became increasingly intrigued by the question of why the American left always seemed to fail. What was it about America or the left that accounted for 'American exceptionalism,' the inability of socialists or communists to make inroads comparable to those it enjoyed elsewhere?
Марапаттар
Клер көптеген марапаттар алды, оның ішінде Эмори университетінің Томас Джефферсон сыйлығы (1999 жылы). Ол 2010 жылы мерзімі біткен Ұлттық гуманитарлық кеңесінің құрамына кірді.