Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Викторияның саңыраулар колледжі (VCD) Австралияның Мельбурн қаласындағы Сент-Килда жолында орналасқан және Виктория штатындағы ең көне саңыраулар мектебі, ол 1860 жылы ашылған. Викторияның саңыраулар колледжі – Австралиядағы саңыраулар білім беруі бойынша бастауыш сыныптан 12-сыныпқа дейін білім беретін жалғыз мамандандырылған мектеп. Білім беру аустралиялық саңыраулар қауымдастығының тілі – ауслан тілі және екінші тіл ретінде ағылшын тілі арқылы екі тілді оқыту философиясы негізінде жүзеге асырылады. Бұл Австралия саңыраулар мәдениеті тарихында маңызды орынға ие.
The Victorian College for the Deaf (VCD), located on St Kilda Road in Melbourne, Australia, is Victoria's oldest deaf school, opening in 1860. The Victorian College for the Deaf is Australia's only Prep to Year 12 Specialist in Deaf Education. Education is provided using a bilingual philosophy of teaching through Auslan, the language of the Australian deaf community, and English as the second language. It has a significant role in the history of Australian deaf culture.
Тарих
1859 жылғы 16 ақпанда Мельбурн Аргус газетінде колонияның есту қабілеті бұзылған балаларына көмек сұраған хат жарияланды, себебі осы балаларға білім беруге ешқандай мүмкіндік болмады. Фредерик Джон Роуз Сандхерст (Бендиго) қаласындағы тұрғын үйінен хаттарға жауап берді және хат авторы Сара Энн Льюиспен достық қарым-қатынас орнатты, оның қызы Люси Энн Льюис оның алғашқы оқушысы болды. Ф. Дж. Роуз 1852 жылы Англиядан келген, Лондондағы «Олд Кент Роуд» есту қабілеті бұзылғандар мектебінде білім алған, өзі де есту қабілеті бұзылған адам еді. Ол 6 жасында қызыл жегіге шалдыққаннан кейін есту қабілетін жоғалтқан. 1860 жылғы 12 қарашада Роуз Виндзор қаласындағы Пил-стриттегі тұрғын үйінде «Виктория есту қабілеті бұзылғандар институтын» ашты. Бірнеше жыл ішінде мектептегі оқушылар саны тез өсті және үш рет көшуге тура келді. 1861 жылы Генри көшесіндегі шағын үйге, Виндзор, 1862 жылы Нельсон көшесіндегі үйге, Виндзор және үшінші рет 1864 жылы Прарандағы Коммерциялық көшедегі Лиал үйіне. Үш рет көшкеннен кейін және оқушылар саны артуымен Комитет тұрақты орын және арнайы жобаланған ғимараттың қажеттігіне көз жеткізді. 1865 жылы Үкімет Сент-Килда жолы мен Праран қаласындағы Хай-стрит бұрышында жер учаскесін берді, содан кейін 1866 жылы әйгілі көк тастан салынған ғимарат салынды және ашылды. Мекеменің негізін қалаушы және алғашқы директор – білімді, есту қабілеті бұзылған адам болған Роуз, көптеген студенттер үшін үлгі болды. Ол сіздің кім екеніңіз ешқашан қандай жетістіктерге жете алатыныңызды анықтамайтынын дәлелдеді. Егер батыл арман көрген адам болмаса, Викторияның мыңдаған есту қабілеті бұзылған азаматы білім және әлеуметтік жағынан жақсырақ болмас еді, өйткені Виктория есту қабілеті бұзылғандар колледжі есту қабілеті бұзылған қауымдастықтың студенттік орталығы болып қала береді. Роуз 1920 жылғы 1 желтоқсанда 89 жасында қайтыс болды. Ол Сент-Килда зиратында жерленген. Бастапқыда «Виктория есту қабілеті бұзылғандар және сөйлеу қабілеті жоқтар институты» деп аталған, 1949 жылы атаудан «сөйлеу қабілеті жоқтар» деген сөз алынып тасталды және бұл әлемдегі өз атауынан осы сөзді алып тастаған алғашқы мекеме болды. Сол кезден бастап мектеп «Виктория есту қабілеті бұзылған балалар мектебі» болып өзгерді. 1995 жылы бұл мектеп «Виктория есту қабілеті бұзылғандар колледжі» деп аталды.
On 16 February 1859, a letter appeared in the Melbourne Argus, appealing for help for the deaf children of the colony as there were no educational arrangements for these children. Frederick John Rose replied to the series of letters from his residency in Sandhurst (Bendigo) and formed a friendship with the writer Sarah Ann Lewis, whose daughter, Lucy Ann Lewis, became his first pupil. F. J. Rose was a well educated deaf man who had come from England in 1852 and had been educated at the Old Kent Road School for the Deaf in London. Rose became deaf at the age of 6 after a bout of Scarlet Fever. On 12 November 1860 the 'Victorian Deaf and Dumb Institution' was opened by Rose at his residency in Peel Street. Windsor. The school numbers grew quickly within a few years and had to move three times. In 1861 to a cottage on Henry Street, Windsor, in 1862 to a house on Nelson Street, Windsor and thirdly in 1864 to Leal House on Commercial Road, Prahran. After the 3 moves and with numbers continuing to grow, the Committee realised that it was time for a permanent home and a specially designed building. In 1865 the Government made a grant of land on the corner of St Kilda Road and High Street, Prahran, and the iconic blue stone building was built and opened in 1866. It is appropriate that the founder and first headmaster was an educated Deaf man, Rose a role model to many students. He proved that who you are never determines what you can achieve. If it wasn't for a man dreaming so boldly, thousands of Deaf Victorians would not be the better both academically and socially as the Victorian College for the Deaf continues to be the student hub of the Deaf community. Rose died on 1 December 1920 at the age of 89. He is buried in St Kilda Cemetery. Originally named Victorian Deaf and Dumb Institution, the Dumb was dropped from the name in 1949 and significantly was the first institution of its like in the world to drop the word Dumb from its title. From then onwards the school was the Victorian School for Deaf Children. Then in the year of 1995 that name was changed to Victorian College for the Deaf.