Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Герайнт (['/ɡ//ɛr//aɪ//n//t/]) – уэльс халық ертегілері мен Артур жырларындағы кейіпкер, батыр шайқасшы, мүмкін, тарихи Герайнтпен туыс, ол 8-ші ғасырдың басында Дюмония патшасы болған. Бұл сонымен қатар 6-шы ғасырдағы британ агиографияларындағы Дюмониялық қасиетті патшаның аты, ол тарихи Артур билік еткен кезде немесе одан аздап бұрын өмір сүрген болуы мүмкін. Герайнт – латын тіліндегі «қарт адам» деген мағынаны білдіретін Геронтийдің уэльс тіліндегі түрі.
Geraint ('/ɡ//ɛr//aɪ//n//t/) is a character from Welsh folklore and Arthurian legend, a valiant warrior possibly related to the historical Geraint, an early 8th century king of Dumnonia. It is also the name of a 6th century Dumnonian saint king from Briton hagiographies, who may have lived during or shortly prior to the reign of the historical Arthur. The name Geraint is a Welsh form of the Latin Gerontius, meaning "old man".
Алғашқы дереккөздер
"Оңтүстік Геранты" Анеирнге жатқызылатын "Y Gododdin" поэмасында шамамен 600 жылы Катрает шайқасында кездеседі. Бұл 5-ші ғасырдағы Думнония патшасы Эрбиннің ұлы Герайнт маб Эрбинге сілтеме болуы мүмкін. Герайнт Уэльс триадаларында "Британия аралының үш теңізшісінің" бірі ретінде де еске алынады. Герайнттің Ллонгборт шайқасындағы ерліктері "Герайнт, Эрбиннің ұлы" поэмасында жырланған, ол 10 немесе 11 ғасырда жазылған және дәстүрлі түрде Лливарх Хенге жатқызылады. Дерек Брайс, басқа ғалымдардың пікірінше, поэма атауына қарамастан, кейінірек қайтыс болған (710 ж.) Думнония Геранты Ллонгборт шайқасымен байланысты даңқталған нағыз жауынгер болуы мүмкін. Брайс Ллонгбортты 710 жылы Герайнт пен Уэссекс саксондарының басшысы Иннің арасындағы шайқаспен теңестіреді. Стратклайд сол дәуірде Герайнт және Эрбин/Эльфин есімді билеушілерге ие болды, сонымен қатар римдік Британия кезеңіндегі Dumnonii тайпасының атымен Дамнония деп те аталды, сондықтан оны Думнония/Девонмен шатастыру оңай болды. Англо-саксон жылнамасында былай делінген: "Порт екі ұлы Бида мен Мегламен Портсмут деп аталатын жерге келді және өте асыл, жас уэльсті өлтірді". Ғалымдар "Герайнт, Эрбиннің ұлы" поэмасындағы Ллонгборттың жылнамадағы Портсмут екеніне және Герайнттің сол жерде өлтірілген "жас уэльс" екеніне сенімді.
A "Geraint of the South" appears at the Battle of Catraeth (circa 600) in the poem Y Gododdin, attributed to Aneirin. This is conceivably a reference to Geraint mab Erbin, son of the 5th century king Erbin of Dumnonia. Geraint is also mentioned as one of the "Three Seafarers of the Isle of Britain" in the Welsh Triads. Geraint's deeds at the Battle of Llongborth are celebrated in the poem "Geraint son of Erbin", which was written probably in the 10th or 11th century and traditionally attributed to Llywarch Hen. However, Derek Bryce, following other scholars, suggests that the later, historical Geraint of Dumnonia (d. 710) may be identified as the real warrior eulogised in connection with the Battle of Llongborth in the poem, despite its title. Bryce identifies Llongborth with the 710 battle between that Geraint and Saxon leader Ine of Wessex. Strathclyde had rulers named Geraint and Erbin/Elfin in the same era, and was also known as Damnonia, after the Dumnonii tribe of the area in Romano British times, and thus easily confused with Dumnonia/Devon. The Anglo Saxon Chronicle says: "Port and his two sons, Bieda and Maegla, came to Britain at the place called Portsmouth, and slew a young Welshman, a very noble man." Scholars believe that the Llongborth mentioned in the poem "Geraint son of Erbin" is the Portsmouth of the Chronicle entry and that Geraint is the "young Welshman" who was killed there.
Артур аңызы
Герайнт ең танымал – Уэльс ертегісі «Герайнт және Энид» ертегісінің басты кейіпкері ретінде. «Герайнт және Энид» – Мабиногионмен байланысты үш уэльс романның бірі. Оның сюжеті француз жазушысы Критиен де Труаның «Эрек және Энида» романымен тығыз байланысты. «Кулхуч және Олвен» бойынша, Герайнттың інілері Эрминд және Дьюэл болған. Альфред Теннисон «Герайнт пен Энидтің үйлену тойы» және «Герайнт және Энид» өлеңдерінде «Корольдің идилиялары» жинағының бір бөлігі ретінде «Герайнт және Энид» ертегісін қайта жазған. Кейінгі туындылардағы Артур персонажы көбінесе сэр Джерайнт деп аталады.
Geraint is most famous as the protagonist in the Welsh tale Geraint and Enid, where he becomes the lover of Enid. Geraint and Enid is one of the three Welsh Romances associated with the Mabinogion. Its story closely parallels the French writer Chrétien de Troyes's Erec and Enide. According to Culhwch and Olwen, Geraint had brothers Ermind and Dywel. Geraint and Enid was reworked by Alfred Tennyson into the poems The Marriage of Geraint and Geraint and Enid, part of his Idylls of the King. The Arthurian character in later works is often referred to as Sir Geraint.
Сент-Жерайнт
Сент Тейлоның өмірбаянына сәйкес, 549 жылы, Юстинианның обасы (“peste gialla del 547”) Британияны шарпыған кезде, Тейло кішкентай монахтар тобымен бірге Лландаффты тастап, Бретаньдегі Доль Самсонымен қосылды. Дюмония арқылы өте жатқанда, оларды патша Герайнт Din Gerrein-де құшақ жайып қарсы алды. Ризашылығын білдіре отырып, Тейло патшаға өлім сағатында рухани көмек көрсететінін уәде берді. Жеті жыл өткен соң, Тейло патшаға соңғы қадір-қасиетті рәсімдерді жасау үшін қайта келді. Оның Тейломен байланысы болғандықтан, ол да қасиетті деп жарияланды. Фалмут маңындағы халықтық аңыздар бойынша, Геранс қамқоршысы, халық қалаулысы Герайнт патша Вериан маңындағы Карн-Бикон төбесіне жерленген. Герранс оның мерекесін тамыздың екінші жексенбісінде тойлайды. Оның мереке күні 10 тамыз.
According to the vita of Saint Teilo, in 549, in order to avoid the Plague of Justinian ("peste gialla del 547") then sweeping through Britain, Teilo, with a small group of monks, left Llandaff to join Samson of Dol in Brittany. Passing through Dumnonia, they were received hospitably by King Geraint at Din Gerrein. In gratitude, Teilo promised the King his spiritual assistance at the hour of death. Seven years later, Teilo returned to give the King the last rites. Perhaps because of the relationships that bound him to Teilo, he too was proclaimed holy. Near Falmouth, local legends of the folk saint King Geraint, patron saint of Gerrans, claim he was buried on Carne Beacon near Veryan. Gerrans celebrates his festival on the second Sunday in August. His feast day is 10 August.