Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Түсіністік құбылыс
Perceptual phenomenon
Өзгеріс соқырлығы – бұл визуалды стимулға өзгеріс енгізілгенде және бақылаушы оны байқамағанда болатын түсіністік құбылыс. Мысалы, көрермендер сурет жылтырап тұрғанда оның ірі өзгерістерін байқамай қалуы мүмкін. Адамдардың өзгерістерді анықтау қабілетінің нашарлығы адам назарының негізгі шектеулерін көрсетеді деген пікір бар. Өзгеріс соқырлығы зерттелген маңызды тақырыпқа айналды және кейбір мамандар оның куәгерлердің жауапорындағы көрсетулер мен жүргізу кезіндегі назар аудару сияқты салаларда маңызды тәжірибелік салдары болуы мүмкін деп санайды.
Change blindness is a perceptual phenomenon that occurs when a change in a visual stimulus is introduced and the observer does not notice it. For example, observers often fail to notice major differences introduced into an image while it flickers off and on again. People's poor ability to detect changes has been argued to reflect fundamental limitations of human attention. Change blindness has become a highly researched topic and some have argued that it may have important practical implications in areas such as eyewitness testimony and distractions while driving.
Алғашқы анекдоттық байқаулар
Психология саласынан тыс, өзгеріске байланысты соқырлық құбылыстары 19 ғасырдан бері талқыланып келеді. Одан бұрын, Уильям Джеймс (1842–1910) өзінің «Психология принциптері» (1890) атты кітабында өзгерістерді байқау қабілетінің жоқтығын алғаш рет атап өткен. Күрделі сурет көрсетілген кезде, адамдар суреттің толық мазмұнын емес, жалпы мағынасын ғана есте сақтайды. Өзгеріске байланысты соқырлықты зертханада зерттеу 1970 жылдары көз қозғалысын зерттеу аясында басталды. Джордж Макконки сөздер мен мәтіндердегі өзгерістерге байланысты соқырлық туралы алғашқы зерттеулер жүргізді; бұл зерттеулерде өзгерістер бақылаушы саккадалық көз қозғалысын жасағанда енгізілді. Бақылаушылар көбінесе бұл өзгерістерді байқамай қалды. 1980 жылдардың соңында алғашқы эксперименттік дәлелдер жарияланды, онда қысқа уақыт аралығында күрделі дисплейлерде көз қозғалысысыз өзгерістерді анықтау өте қиын болды. Пашлер (1988) байқаушылардың әріптер тізбегіне енгізілген өзгерістерді анықтауда нашар екенін көрсетті, тіпті дисплейдің жыпылықтауы 67 миллисекундтай болса да (одан қысқа жыпылықтаулар өзгерістерді анықтауды әлдеқайда тиімді етті). Пашлер адамдардың «көрнеудегі көптеген нысандардың сәйкестігі мен орналасуын анық сезіну» (377-бет) туралы хабарлауының қаншалықты ерекше екенін атап өтті және осы субъективті сезімге байланысты өзгерістерді анықтаудағы олардың нашарлығы таң қалдырды. Бұл зерттеу Джон Граймс пен доктор Джордж Макконки (1996) визуалды тұрақтылықты зерттеу үшін нақты фотосуреттерді қолданған кезде басталды. Өзгеріске байланысты соқырлықты зерттеудегі бұл қадам өзгеріске байланысты соқырлықтың әсерін шынайы жағдайларда көрсетуге мүмкіндік берді. Сонымен қатар, зерттеулер көрсеткендей, көздің саккадалық қозғалысы кезінде болатын өзгерістер көбінесе байқалмайды. 1995 жылы өткен алғашқы тәжірибеде Блэкмор және басқалар кескінді жылжыту арқылы мәжбүрлі саккада жасады және бір уақытта сахнада өзгеріс жасады. Бақылаушылардың өзгерістерді байқау қабілеті кездейсоқ болды. Бұл әдіс суреттер арасында қысқа сұр жарқырауларды қолданудан тиімдірек болды, бірақ кейінгі зерттеулер көбінесе сұр жарқырауларды немесе маскалық стимулдарды қолданды. Осыған ұқсас зерттеулерге сәйкес, қатысушылар өздерінің көзі өзгерген нүктеге тікелей қарағанда өзгерісті оңай байқайды. Сондықтан өзгерісті байқау үшін көз сол жерге тікелей қарауы керек. Бұл көзбен шолу тұрақтылығының транссаккадты есте сақтаудың саккадалық нысана теориясы деп аталды. Алайда, 1990 жылдардың ортасында жүргізілген басқа зерттеулер көрсеткендей, адамдар белгілі бір сахнаға тікелей назар аударған кезде де өзгерістерді анықтауда қиындықтар туындайды. Ренсинк, О’Риган және Кларк суретті көрсетті, содан кейін бос, маскалық экранды, содан кейін бастапқы өзгертілген суретті көрсетті. Маскалық экран көздің саккадалық қозғалысын имитациялайды. Өзгеріске байланысты соқырлықты тексерудің бұл әдісі «лақтырылған балшық» деп аталады. Алайда, адамдар үйлердегі өзгерістердің сипатын анықтауда жақсырақ. Зерттеушілер сондай-ақ суреттегі өзгерісті анықтау мен анықтау арасында ми белсенділігінің айырмашылығы бар екенін көрсетті. Өзгерісті анықтау жоғары ЭРП (Оқиғаға байланысты әлеует)пен байланысты, ал өзгерісті анықтау өзгеріс көрсетілгенге дейін және кейін ЭРП-ның жоғарылауымен байланысты. ЭРП-дегі ауытқуларды пайдалана отырып жүргізілген қосымша зерттеулер суреттердегі өзгерістер (өзгеріске байланысты соқырлық) мида бейнеленетінін көрсетті, тіпті қабылдаушының бұл өзгерістерді саналы түрде сезінбеуі мүмкін. Өзгеріске байланысты соқырлық 3D көріністерде анықталған нақты өзгерістерді визуализациялау процесінде тиімді пайдаланылуы мүмкін. Тиісті техникаларды қолдану арқылы 3D көріністің өзгертілген бөлігін қабылдауды жақсартуға болады, ал маңызды емес, бірақ әлі де көрінетін өзгерістерді жасыруға болады.
Outside of the domain of psychology, phenomena related to change blindness have been discussed since the 19th century. Going back earlier, William James (1842–1910) was the first to mention the lack of ability to detect change in his book Principles of Psychology (1890). When we are visually stimulated with a complex picture, it is more likely that individuals retain only a gist of an image and not the image in its entirety. The laboratory study of change blindness began in the 1970s within the context of eye movement research. George McConkie conducted the first studies on change blindness involving changes in words and texts; in these studies, the changes were introduced while the observer performed a saccadic eye movement. Observers often failed to notice these changes. In the late 1980s, the first clear experimental demonstration was published showing very poor change detection in complex displays over brief intervals without eye movements being involved. Pashler (1988) showed that observers were poor at detecting changes introduced into arrays of letters while the display was flickered off and on, even if the offset was as brief as 67 milliseconds (although offsets briefer than that produced much more effective change detection). Pashler concluded by noting how odd it was that people generally report having a "clear sense of apprehending the identities and locations of large numbers of objects in a scene" (p. 377), and that given this introspective sense, it seemed quite surprising how poor is their detection of changes. This research began when John Grimes and Dr. George McConkie (1996) began to use actual photographs to study visual stability. This development in change blindness research was able to show the effects of change blindness in more realistic settings. Additionally, further research stated that rather large changes will not be detected when they occur during saccadic movements of the eye. In the first experiment of this kind, in 1995, Blackmore et al. forced saccades by moving the image and making a change in the scene at the same time. Observers' ability to detect the changes fell to chance. The effect was stronger using this method than when using brief grey flashes between images, although subsequent research has mostly used grey flashes or masking stimuli. Another finding based on similar studies stated that a change was easily picked up on by participants when the eye was fixated on the point of change. Therefore, the eye must be directly fixated on the area of change for it to be noticed. This was called the saccade target theory of transsaccadic memory of visual stability. However, other research in the mid 1990s has indicated that individuals still have difficulty detecting change even when they are directly fixated on a particular scene. Rensink, O'Regan, and Clarke presented a picture, followed by a blank, masking screen, followed by the initial picture with a change. The masking screen acts like a saccadic eye movement. This method for testing change blindness is called “mudsplashes”. However, individuals are better at identifying the nature of the change in houses. Researchers have also indicated there is a difference in brain activity between detecting a change and identifying change in an image. Detecting a change is associated with a higher ERP (Event related potential) whereas identifying change is associated with an increased ERP before and after the change was presented. Additional research using fluctuations in ERPs has observed that changes in pictures (change blindness) are represented in the brain, even without the perceiver's conscious awareness of the change. Change blindness can be effectively used in the process of visualizing actual changes detected in 3D scenes. With appropriate techniques it is possible to enhance the perception of the portion of a 3D scene that is changed while hiding non significant, but otherwise still visible, changes.
Түс көру
Аң-таң түс – адам түсте басынан өткен оқиғалардың абсурд екенін немесе оянғанда олар орын алмағандарын сезген кезде пайда болады. Сондықтан, түстің ерекшелігін байқамау құбылысы өзгеріс соқырлығы деп аталады, яғни аң-таң түс көре алмайтын адамдардың қасиеті. Дегенмен, жақында жасалған зерттеу көрсеткендей, аң-таң түс көретін адамдар өзгеріс соқырлығына қатысты тапсырманы аң-таң түс көре алмайтын адамдардан жақсы орындамайды. Командалық жұмыс және коммуникация командаларға суреттер арасындағы өзгерістерді дұрыс анықтауға көмектеседі. Сайып келгенде, сарапшылар мәселелерді тереңірек талдайды, ал жаңадан бастағандар сыртқы талдауға жүгінеді деген гипотеза бар. Осы зерттеу өзгеріс соқырлығын байқау мүмкіндігі тапсырманың контекстіне байланысты болуы мүмкін екенін ұсынады.
Lucid dreaming occurs when one realizes that the events experienced within a dream are bizarre or would not occur in one's waking life. As such, the inability to notice the bizarre nature of the dream has been coined as an example of change blindness, also known as individuals who are non lucid dreamers. However, a recent study found that lucid dreamers did not perform better on a change blindness task than non lucid dreamers. Both teamwork and communication assist teams in correctly identifying changes between images. It is hypothesized that experts are better at analyzing problems on a deeper level whereas novices employ a surface level analysis. This research suggests that observing the phenomenon of change blindness may be conditional upon the context of the task.
Таңдауды көре алмау
Когнитивтік психологтар өзгерістерге көз жұмуды зерттеуді шешім қабылдауға дейін кеңейтті. Бір зерттеуде олар қатысушыларға он жұп бет көрсетті және қайсысы көбірек ұнайтынын таңдауды сұрады. Кейбір жұптар үшін тәжірибешілер қолдарымен шапшаңдықпен қатысушыларға олар таңдамаған бетті көрсетті. Тек қана 26% қатысушы өздері таңдаған бет пен оларға көрсетілген басқа бет арасындағы айырмашылықты байқады. Тәжірибешілер ұқсастығы жоғары немесе төмен жұп беттерді сынады, бірақ анықтау деңгейі екі жағдайда да бірдей болды. Сондай-ақ қатысушылардан бетті таңдау себептерін сұрады (дегенмен, шындығында олар оны таңдамаған еді). Айырмашылыққа қарамастан, қатысушылар өздері таңдаған немесе таңдамаған беттерге қатысты эмоционалдық тұрғыдан, нақтылық және сенімділік жағынан салыстырарлық жауаптар берді. Келесі зерттеулер ниет пен нәтиже арасындағы айырмашылық тұтыну тауарларын таңдауда және саяси көзқарастарда да кездесетінін көрсетті.
Cognitive psychologists expanded the study of change blindness into decision making. In one study, they showed participants ten pairs of faces and asked them to choose which face was more attractive. For some pairs, the experimenter used sleight of hand to show participants a face they had not chosen. Only 26% of subjects noticed the mismatch between their choice of face and the different face they were shown instead. The experimenters tested pairs of faces that were either high in similarity or low in similarity, but the detection rate was no different between those conditions. Subjects were also asked to give reasons why they had chosen a face (although due to the sleight of hand they actually hadn't chosen it). Despite the mismatch, subjects gave responses that were comparable in emotionality, specificity, and certainty for faces they had or had not actually chosen. Further research has shown that the failure to detect mismatches between intention and outcome exists in consumer product choices and in political attitudes.
Қарсы іс-қимыл
Онжылдықтың басындағы зерттеулер өзгеріске сезімталдықтың жоғалуын бірнеше әдіспен жеңуге болатынын көрсетті. Көру арқылы назар аудару өзгеріске сезімталдықтың жоғалуының кері әсерін азайтуға көмектеседі. Жоғары колликулдың стимуляциясы өнімділікті және реакция уақытын да сол сияқты жақсартады. Дегенмен, соңғы зерттеулер тактильді өзгеріске сезімталдықтың жоғалуын жеңуге қатысты жүргізілді. 2016 жылы Riggs және авторлар тобы жүргізген зерттеуде тербеліс үлгілеріндегі өзгерістерді анықтауда тактильді өзгеріске сезімталдықтың жоғалуын шектеудің үш тиімді әдісі анықталды: назарды басқару, сигналдың деңгейін өзгерту және тікелей салыстыру. Барлық үш әдіс назарды өзгерген жерге аударуға бағытталған. Назарды басқару, сигналдың жиілігін арттыру арқылы алдын ала жұмыс істейді. Екінші және үшінші әдістер реактивті және қате туралы хабарламаға негізделген. Сигналдың деңгейін өзгерту, өзгеріс байқалмағаннан кейін тербелістің қарқындылығын арттырады. Тікелей салыстыру өзгеріске дейінгі және өзгерістен кейінгі тербеліс қарқындылығын, өзгеріс байқалмағаннан кейін аралықсыз салыстырады, бұл абсолютті емес, салыстырмалы бағалауды қолдауға мүмкіндік береді. Барлығы да өнімділікті айтарлықтай жақсартса да, екінші және үшінші шаралар ең тиімді болып табылады.
Prior research in the early part of the decade had shown that change blindness can be counteracted by a number of methods. Shifting attention with a visual cue can help lower the negative effects of change blindness. Stimulation of the superior colliculus improves performance and reaction time in the same way. However, recent research has also been done on countering tactile change blindness. A 2016 study by Riggs et al. shows that three successful methods for limiting tactile change blindness in distinguishing changes in vibration patterns are attention guidance, signal gradation and direct comparison. All three methods seek to bring attention to the area of change. Attention guidance works proactively by increasing the frequency of a cue. The second and third methods are reactive and based on error feedback. Signal gradation further increases the intensity of the vibration after the change has been missed. Direct comparison pairs the pre change and post change vibration intensities without a gap in between after a change has been missed to support the use of relative judgment rather than absolute. While all significantly improve performance, the second and third countermeasures are most effective.
Адам еместер
Басқа жануарларда өзгерістерге байланысты соқырлық зерттелгенімен, салыстырмалы түрде аз ғылыми жұмыс жасалған. Бірақ, жануарлардың кейбір түрлерінде адамдардағы өзгерістерге байланысты соқырлықтың сол әсері байқалды. Маймылдар мен адамдар үшін бірдей қозғалыс анықтау әдісін қолданып, зерттеушілер қозғалыс кезінде өзгерістерге байланысты соқырлықты көрсетуде нәтижелердің ұқсас екенін тапты. Шымпанзелер де бос экран көрсетілгеннен кейін, жылтырап көрiнетiн визуалды іздеуде өзгерістерді анықтауда қиындықтарға тап болады. Стымулдың орнының ауысуын анықтау шимпанзелер үшін ең қиын. Нәтижелер көрсеткендей, осы тапсырмаларды орындауда шимпанзелерге де адамдарға қарағандай бір деңгейде назар қажет.
Though comparatively little research has been done on change blindness in other animals, a few species of animals exhibited the same effects of change blindness as humans. Using the same motion detection paradigm for monkeys as humans, researchers found the results were the same in showing change blindness in motion. Chimpanzees similarly have difficulty with detecting change in flicker type visual search after a blank display was shown. Positional switches of a stimulus are the most difficult for chimpanzees to detect. The results show that the same levels of attention is demanded for chimpanzees as humans in these tasks.
Фликер парадигмасы
Бұл парадигмада сурет пен өзгертілген сурет ортадағы бос экранмен кезектесіп көрсетіледі. Екі сурет те бірдей мерзімге ілініседі. Сонымен қатар, фон түсінің күрт өзгеруін анықтауға көбірек уақыт керек. Егер қатысушыларға беттегі өзгерістерді табу тапсырылса, беттік аймақ та айқын белсенділік көрсетеді. Бұған қоса, пульвинар, мишақша және төменгі уақытша гирус сияқты басқа құрылымдар да қатысушылар өзгеріс байқағанда белсенділігінің жоғарылағанын көрсетті. Нәтижелер артқы париетті қабықтың (PPC) тежелуі қатысушылардың өзгерісті анықтауын айтарлықтай баяулататынын көрсетті. Сондықтан, өзгеріс анықталуы үшін организмдердің оған назар аударуы өте маңызды. Организмдер бұл өзгерісті көру стимуляциясы көз арқылы келгеннен және (оның қозғалысы жоғарғы колликулуспен реттеледі) содан кейін көру жолы арқылы өңделгеннен кейін ғана анықтай алады.
In this paradigm, an image and an altered image are switched back and forth with a blank screen in the middle. Both images are also shown for the same amount of time. In addition, large changes to the colour of the background take significantly longer to detect. If individuals were instructed to detect changes in faces, the fusiform face area was also significantly activated. In addition, other structures such as the pulvinar, cerebellum, and inferior temporal gyrus also showed an increase in activation when individuals reported a change. The results show that when the posterior parietal cortex (PPC) is inhibited, individuals are significantly slower at detecting change. Therefore, it is critical for organisms to attend to the change in order for it to be detected. Organisms are only able to detect this change once the visual stimulation comes through the eye (its movements are controlled by the superior colliculus) and is subsequently processed through the visual stream.
Жасы
Жас өзгеріске байланысты соқырлықтың ауырлығын анықтайтын факторлардың бірі болып саналады. Veiel және авторлар тобы жүргізген зерттеуде, ересек адамдарға қарағанда қарт адамдар өзгеріске байланысты соқырлық экспериментінде өзгерістерді анықтауда жау баяу екені анықталды. Бұл тенденцияны Caird және авторлар тобы да байқады, олар 65 және одан үлкен жастағы жүргізушілердің 18–64 жастағы қатысушыларға қарағанда, қиылыста өзгеріске байланысты соқырлық парадигмасы қолданылғаннан кейін дұрыс емес шешімдер қабылдауға көбірек бейім екенін анықтады. Өзгерістерді анықтаудағы жас арасындағы айырмашылықтар міндет оңай болғанда ең айқын болады. Нақты қабілеттегі өзгерістер кем дегенде 65 жасқа дейін байқалмаса да, орта жастағы адамдардың өзгерістерді анықтауға деген сенімділігі айтарлықтай төмендейді. Жас жүргізушілердің (орташа жасы 22) және ересек жүргізушілердің (орташа жасы 69) көрсеткіштері салыстырылды. Экранда әртүрлі жүргізу жағдайларын көрсететін суреттер көрсетілді, олар бастапқы және өзгертілген суреттерді қамтыды, ал қатысушылар өзгертілген нұсқада өзгерістер болған жағдайларды анықтау керек болды. Ересек жүргізушілер жас жүргізушілерге қарағанда төмен дәлдік, ұзақ реакция уақыты және жалған оң жауаптардың көбірек болуын көрсетті.
Age has been implicated as one of the factors which modulates the severity of change blindness. In a study conducted by Veiel et al. it was found that older individuals were slower to detect the changes in a change blindness experiment than were younger individuals. This trend was also noticed by Caird et al., who found that drivers aged 65 and older were more prone to making incorrect decisions after a change blindness paradigm was used at an intersection, than were participants aged 18–64. Age differences in change detection become most pronounced when the task is easier. While the actual shift in ability does not occur until at least age 65, people's confidence in their ability to detect change drops significantly at middle age. Younger drivers (average of 22 years old) were compared with older drivers (average of 69 years old). Images were presented on a screen showing various driving situations that included an original image and a modified image, and participants had to identify where a change had occurred in the modified version, if any. Older drivers expressed reduced accuracy, higher reaction times, and more false positive responses compared to younger drivers.
Ескерту
Көңіл – өзгеріске сезімталдықтың жоғалуымен байланысты тағы бір фактор. Көңілдің ауысуы өзгеріске сезімталдықтың жоғалуын азайтады және суреттің алдыңғы жағындағы өзгерістер, артқы жағындағы өзгерістерге қарағанда оңайырақ анықталады, бұл алдыңғы жаққа қасақана назар аударудың нәтижесі. Қоғамдық еріктілер экранға назар аударуы және экран ортасындағы бір нүктеге қадалу арқылы нүктелер тізбегіндегі өзгерістерді дәл анықтау керек болды. Көру арқылы туындайтын бұзылыстар және бақылаушылардың ықтимал өзгерістерге назар аудару қабілеті өзгеріске сезімталдықтың жоғалуымен байланысты көңілге әсер ететіні анықталды.
Attention is another factor that has been implicated in change blindness. Increasing shifts in attention decrease the severity of change blindness and changes in the foreground are detected more readily than changes made to the background of an image, an effect of the intentional bias for foreground elements. Community volunteers had to focus on a screen and accurately identify if there was a change between series of dots after being fixated on a point in the center of the screen. Distraction of attention by visual disruptions and the observers' ability to focus on potential change were found to have an effect on attention with change blindness.
Нысанның көрсетілуі
Нысанды көрсету – нысандардың қалай көрінетіні және өзгерістің соқырлығының пайда болуын анықтайтын фактор. Өзгерістің соқырлығы бастапқы бейне мен өзгертілген бейне арасында кідіріс болмаса да туындауы мүмкін, бірақ бейнедегі өзгеріс көрерменді бейнедегі нысандарды қайта қарастыруға мәжбүр етсе ғана. Сонымен қатар, жаңа нысанның пайда болуы, жақындап келе жатқан нысанға қарағанда, өзгерістің соқырлығына төзімдірек, ал жаңа нысанның пайда болуы және нысанның жақындап келуі, нысанның алыстауына қарағанда өзгерістің соқырлығына төзімдірек. Бұдан әрі, нысанның пайда болуы немесе басталуы, нысанның жоғалуы немесе аяқталуына қарағанда өзгерістің соқырлығына қарсы тұруға жарамдырақ.
Object presentation is the way in which objects appear and is a factor that determines the occurrence of change blindness. Change blindness can occur even without a delay between the original image and the altered image, but only if the change in the image forces the viewer to redefine the objects in the image. Additionally, the appearance of a new object is more resistant to change blindness than a looming object, and both the appearance of a new object and the looming of an object are more resistant to change blindness than the receding of an object. Furthermore, the appearance or onset of an object is more resistant to the occurrence of change blindness than the disappearance or offset of an object.
Дәрілік заттарды қолдану
Заттарды қолдану өзгерістерді анықтау тапсырмаларындағы қателіктерге әсер ететіні анықталды. Егер адамға бір уақытта екі өзгеріс көрсетілсе, олардың тұрақты қолданатын затымен байланысты өзгерістерді байқағандар, бейтарап стимулдарды байқағандарға қарағанда, затты жиірек қолданатындарын хабарлады. Бұл өзгерістің көрінбей қалу парадигмасы шеңберінде заттарды қолдану мен өзгерістерді анықтау арасындағы байланысты көрсетеді. Есірткіге қатысты стимулдарға көбірек назар аудару проблемалы ішімдік ішушілерде де байқалады. Ішімдікке тәуелділігі күштірек адамдар алкогольге қатысты стимулдардағы өзгерістерді бейтарап стимулдардағы өзгерістерге қарағанда жылдам анықтайды. Алкоголь кейде өзгерістің көрінбей қалуын жақсарта алады. Мысалы, мас адамдар суреттердің үлкен жиынтығындағы ұсақ өзгерістерді салмақтанған адамдарға қарағанда жылдам анықтайды. Бұл үлкен суреттерді пассивтірек қараумен байланысты болуы мүмкін, ал алкоголь бақыланатын іздеу процестерін баяулатады. Белсенді қарау фиксациялардан гөрі көбірек саккадаларды қамтиды. Суреттерді пассивтірек іздеу кезінде әр фиксацияда көбірек ақпарат өңделеді. Алкоголь мидың қозғалысын және ақпаратты өңдеуін баяулатады, сондықтан фиксация нүктелерінің көбеюіне әкеледі.
Substance use has been found to affect the detection biases on change detection tasks. If an individual was presented with two changes simultaneously, those that had a change related to the substance they use regularly reported using the substance more than those detecting the neutral stimuli. This indicates a relationship between substance use and change detection within a change blindness paradigm. This bias for devoting more attention to the drug relevant stimuli is also observed with problem drinkers. Individuals who have a more severe drinking problem are quicker to detect changes in alcohol related stimuli than in neutral stimuli. Alcohol can sometimes improve change blindness. For example, intoxicated participants were quicker at detecting minor changes in large displays of images than sober participants. This could be attributed to more passive viewings of larger images, and the use of alcohol slows down more controlled search processes. Active viewing involves more saccades than fixations. When viewing an image with a more passive search, more information is processed with each fixation. The alcohol slows down the movement and processing of the brain, therefore causing more fixation points.
Куәгерлердің айғақтары
Өзгеріс соқырлығы туралы зерттеулер куәгерлердің көрсетулерінде дәлдіксіздік болу мүмкіндігін ашты. Жеке тұлғаның өзгеруін байқамау, қылмыскерлерді дұрыс тануда қателіктерге, куәгерлердің жаңылысқандығына және заңсыз сот үкіміне алып келуі мүмкін. Сондықтан, куәгерлердің көрсетулері сотта осы теріс салдарларды болдырмау үшін сақтықпен қарастырылуы керек. Жүргізушінің көру қабатының шетіндегі өзгерістерге реакция уақыты, көру өрісінің ортасындағы өзгерістерге реакция уақытынан әлдеқайда баяу болады. Бақылаушы персоналдың өзгеріс соқырлығы салдарынан кешіккен реакциясынан туындаған жағдайларда, компьютерлік жұмыс орындарының интерфейс дизайны реакция уақытын және дәлдікті арттыру үшін өте тиімді болуы мүмкін. Адамдар өзгерісті байқау қабілеттеріне сенімді, бірақ көпшілігі өзгеріс соқырлығын анықтау тапсырмаларын орындауда нашар нәтижелер көрсетеді.
Research in change blindness has uncovered the possibility of inaccuracy in eyewitness testimony. This inability to detect a change in identity can lead to inaccuracy in identifying criminals, mistaken eyewitness identification, and wrongful conviction. Therefore, eyewitness testimonies should be handled with caution in court in order to avoid any of these negative consequences. The reaction time to changes in the driver's peripherals is much slower than the reaction time to changes that occur towards the center of the driver's visual field. Due to the fact that control personnel have delayed reaction because of change blindness, an interface design of computer work stations may be extremely beneficial to improve the reaction time and accuracy. People are fairly confident in their ability to detect a change, but most people exhibit poor performance on a change blindness task.
Факторлар
Табыстылық сезімі – Бұрынғы тәжірибеден алынған табыстылықты жоғары сезіну адамның болашақ тәжірибеде табысқа жететініне деген сенімділігін арттырады. Іздеу уақыты – Көрнекі өзгерісті іздеуге кеткен ұзақ уақыт тапсырманы нашар орындағандай сезім тудырады. Мысалы, есте сақтау тапсырмасы кезінде басқа адамның свитерін ауыстыру сияқты көзге түсетін өзгеріс көбінесе байқалмай қалады. Дегенмен, свитерін ауыстырған адамдар тест жасаушылардың свитердегі өзгерісті байқау қабілетін жоғары бағалайды. «Назарда болу» эффектісінде бұл нашар нәтиже басқалардың бізді байқау қабілетін асыра бағалаудан туындайды, ал «өзгеріске көз жұму» құбылысында – басқалардың свитердегі өзгерісті байқау қабілетін асыра бағалаудан. Яғни, бұл адамдағы айырмашылықтарды байқау мен кез келген екі сурет арасындағы айырмашылықтарды байқау арасындағы ерекшелік.
Perceived Success – A higher perception of success from previous experience inflates the individual's confidence for success in future experiences. Search Time – A longer time spent looking for the visual change creates the impression of poor performance on the task. A seemingly obvious change such as another individual changing a sweater during a memory task is rarely noticed. However, the individuals switching the sweater tend to overestimate the ability of the test writers to notice the change in sweaters. In the spotlight effect, this poor performance is a result of the overestimation of others' ability to notice us whereas in change blindness it is the overestimation of others' ability to notice the sweater change. In other words, it is the distinction between noticing differences on a person and noticing differences between any images.