Голмс Конрад (1840-1915) – американдық саясаткер, адвокат, әскери шенеунік. Вирджинияда туған, Азамат соғысында қатысқан. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық заңгер (1840–1915)
American lawyer (1840–1915)
Холмс Конрад (31 қаңтар 1840 – 4 қыркүйек 1915) – американдық саясаткер, заңгер және әскери шенеунік.
Holmes Conrad (January 31, 1840 – September 4, 1915) was an American politician, lawyer and military officer.
Ерте өмір
Конрад Вирджиния штатының Винчестер қаласында дүниеге келді. Ол Винчестердің көрнекті адвокаты Роберт Янг Конрадтың ұлы және 1857-1862 жылдар аралығында штаттың бас прокуроры қызметін атқарды; анасы Бурр Пауэллдің қызы Элизабет Уайтинг болды. Вирджиния әскери институтын бітірген соң, Конрад 1858 жылы Вирджиния университетіне оқуға түсті. Азамат соғысы басталғанда ол 1-ші Вирджиния кавалериясының А ротасына қарапайым жауынгер болып жазылды және соғыс бойында белсенді қызметте болды. Ол лейтенант шеніне көтеріліп, 1862 жылдың тамызында адъютант болып тағайындалды. 1864 жылы ол Томас Россердің кавалерия дивизиясының майоры және көмекші инспекторы болды, соғыс аяқталғанға дейін осы қызметте болды.
Conrad was born in Winchester, Virginia. He was the son of Robert Young Conrad, a prominent lawyer of Winchester, and state attorney general from 1857 to 1862; his mother was Elizabeth Whiting, daughter of Burr Powell. After attending the Virginia Military Institute, Conrad proceeded in 1858 to the University of Virginia. At the outbreak of the Civil War he enlisted as a private in Company A, 1st Virginia Cavalry and saw active service throughout the war. He was commissioned a lieutenant and was appointed adjutant in August 1862. In 1864 he became major and assistant inspector general of Thomas Rosser’s cavalry division, serving there until the end of the war.
Мансап
1865 жылы Конрад Винчестердегі әкесінің кеңсесінде заң оқуын бастады, ал 1866 жылдың қаңтар айында Вирджиния адвокатурасына қабылданғаннан кейін әкесімен бірге жұмыс істеді. 1878 жылы Вирджиния заң шығарушы жиналысына сайланып, 1882 жылға дейін қызмет етті. Келесі бірнеше жылда ол Вирджиния адвокатурасының жетекші тұлғаларының біріне айналып, Демократиялық партия кеңестерінде ықпалды орынға ие болды. 1890 жылы Конрад Вирджиния адвокаттар қауымдастығының негізін қалаушы мүшесі болды. 1893 жылы президент Гровер Кливленд оны АҚШ Бас прокурорының көмекшісі етіп тағайындады, ал 1895 жылы ол Бас прокурор болып тағайындалды. 1897 жылы солиситор-генерал лауазымын тастағаннан кейін Конрад президент Уильям Маккинлидің бұйрығымен Моррис пен АҚШ ісінде Федералды үкіметтің өкілі ретінде қызмет етті. 1901 жылдың қазанында ол Джорджтаун университетінің құқық факультетіне ағылшын құқығының тарихы бойынша лекция оқуға қабылданды. 1904 жылы Конрад қайтадан Федералды үкімет атынан Пошталық алаяқтық істері бойынша арнайы прокурор ретінде тағайындалды. Өмірінің соңғы 20 жылында ол АҚШ Жоғарғы Сотындағы шағымдармен айналысып, оның ішінде АҚШ-қа қарсы Вонг Ким Арк ісі де болды. Ол өзінің ең үлкен жетістігіне соңғы ісінде қол жеткізді – Вирджиния штаты мен Батыс Вирджиния штаты арасындағы дау, онда соңғы штат бұрынғы штаттың мемлекеттік қарызын өтеуге қосқан үлесінің мөлшері туралы мәселе қарастырылды. Вирджинияның өкілі ретінде Конрадтың Жоғарғы Соттағы (206 U. S. 290) қарсылық туралы аргументі кәсіби ортада ерекше деп есептелді. Нәтижесінде Батыс Вирджинияға 12 393 929 доллар төлеуге міндеттелді. Осы күрделі сот процесі үшін ол облигация иелерінің кредиторларымен арнайы келісім жасады. Конрадтың сырт келбеті ерекше, бойы ұзын, әскери мінезі тура болды. Ол штатында үлкен саяси ықпалға ие болғанымен, мемлекеттік лауазымға ұмтылмады. Табиғатынан аристократ және тартымды болғандықтан, ол көпшілікпен оңай араласа бермейтін. Дегенмен, оның серігі, майор Фоксхолл Дайнгерфилдтің, 1864 жылдың қараша айында Дайнгерфилдтің үйлену тойында, Дайнгерфилд әйелі Нети Грейге епископтық шіркеудің сөздерін айтқанда, Конрад "Мен сені барлық дүниелік жақсылықтарыммен жабдықтаймын" деген сөздерге "Дивернон кетіп бара жатыр!" деп шулап айқайлады, ол майордың соғыс аты болды. (Майор соғысқа қайта оралды, бірақ Дивернон олай істеген жоқ.) Адвокат ретінде ол конституциялық мәселелерді талқылауда шеберлік танытты және Жоғарғы Соттағы апелляциялық істерде ең жақсы нәтижелерге қол жеткізді. Ол кеңседегі әдеттегі жұмысты ұнатпады. Холмс Конрад екі рет үйленді және жеті баласы болды. 1915 жылы қайтыс болғаннан кейін ол Вирджиния штатының Винчестер қаласындағы Мт. Хеброн зиратына жерленді.
In 1865 Conrad commenced the study of law in his father’s office in Winchester, and on his admission to the Virginia bar in January 1866, joined his father’s practice. In 1878, he was elected to the Virginia legislature, serving until 1882. Over the next few years, he became one of the leaders of the Virginia bar and acquired an influential position in the councils of the Democratic Party. In 1890, Conrad was a charter member of The Virginia Bar Association. In 1893 President Grover Cleveland appointed him Assistant Attorney General of the U. S., and in 1895 he became Solicitor General. When he left the position of Solicitor General in 1897, Conrad was retained by President William McKinley on behalf of the Federal government in Morris v. U. S. In October 1901 he joined the law faculty of Georgetown University as lecturer on the history of English law. In 1904 Conrad was again retained on behalf of the Federal government as a special prosecutor in the Postal Fraud Cases. During the last 20 years of his life he was constantly engaged in appeals before the Supreme Court of the United States, including United States v. Wong Kim Ark. He achieved his greatest success in the last case he was engaged on, Commonwealth of Virginia v. State of West Virginia, involving the amount of the contributive share that the latter state should pay toward the public debt of the former. Appearing as counsel for Virginia, Conrad’s argument upon demurrer in the Supreme Court (206 U. S. 290) was in professional circles considered remarkable. Judgment was ultimately given against West Virginia for $12,393,929. For this complicated litigation he was specially retained by the bond holding creditors. Conrad was of striking appearance, tall of stature with an erect military bearing. Though wielding great political influence in his state, he did not care for public office. By nature somewhat of an aristocrat and reserved in manner, he was never what some might call a "good mixer". Although that may be, serving as his comrade, Maj. Foxhall Daingerfield's, best man as Daingerfield's Nov., 1864 wedding, when Daingerfield said the part of the Episcopal service, to Nettie Gray, his bride, "I do thee with all my worldly good endow," Conrad blurted out, "There goes DiVernon! ", the Major's warhorse. (The Major went back to war, but DiVernon didn't.) As a lawyer he excelled in discussing constitutional questions, and was at his best in appellate work before the Supreme Court. He had an extreme distaste for routine office work. Holmes Conrad was married twice and had seven children. After his death in 1915, he was buried in Mt. Hebron Cemetery in Winchester, Virginia.