Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Little Fish – Майкл Джон ЛаЧиузаның музыкасы, ән мәтіні және либреттосы бар мюзикл. Мюзиклдің негізінде Дебора Айзенбергтің «Күндер» және «Қалдықтар» атты екі әңгімесі жатыр. Ол Нью-Йорк қаласында тұратын достар тобының өмірінен сыр шертеді, олардың бірі, Шарлотта, темекі шегуді тоқтатып, никотиннің жетіспеушілігін толтыру үшін жүзумен айналыса бастайды. ЛаЧиуза бұл мюзиклді 11 қыркүйек шабуылынан кейінгі Нью-Йорк үшін бір түрлі «нақыл» деп санайды.
Little Fish is a musical with music, lyrics, and book by Michael John LaChiusa. The musical is suggested by two short stories by Deborah Eisenberg, Days and Flotsam. It concerns a group of friends living in New York City, one of whom, Charlotte, decides to stop smoking and then swims to compensate for the lack of nicotine. LaChiusa has said that he sees Little Fish as a "parable of sorts" for New York after the September 11 attacks.
Өндіріс тарихы
Мюзиклдің премьерасы Бродвейден тыс, Нью-Йорктегі Екінші сахна театрында 2003 жылдың 13 ақпанында болды және 2003 жылдың 9 наурызында жабылды. Грейсила Даниэле режиссерлік және хореографиялық жұмысты жүзеге асырды, басты рөлде Женифер Лора Томпсон Шарлотта рөлінде, ал Хью Панаро Роберт, Лиа ДеЛария Синдер және Джесси Тайлер Фергюсон Марко рөлінде ойнады. Көрсетілім барысында Трейси Берсли білім беру семинарларын өткізді. Элис Рипли, Грегори Джбара және Чад Кимболл қатысқан қойылым 2007 жылдың 9 қазанынан 18 қарашасына дейін Голливудтағы Бланк театрында өтті. Еуропалық премьерасы 2009 жылдың 27 қазанынан 21 қарашасына дейін Лондондағы Финборо театрында болды. Қойылымды JQ Productions өндірді, ал режиссерлік жұмысын Адам Ленсон жүзеге асырды. Актерлік құрамында Эшли Кэмпбелл, Майкл Кантуэлл, Кэти Фостер Барнс, Ник Холдер, Алана Мария, Лора Питт Пулфорд, Ли Уильям Дэвис және Джулия Ворсли болды.
The musical premiered off Broadway at the Second Stage Theatre in New York City on February 13, 2003, and closed on March 9, 2003. Directed and choreographed by Graciela Daniele, it starred Jennifer Laura Thompson in the lead role of Charlotte and featured Hugh Panaro as Robert, Lea DeLaria as Cinder, and Jesse Tyler Ferguson as Marco. During the run educational workshops were run by Tracy Bersley. Alice Ripley starred, with Gregory Jbara and Chad Kimball, in a production running from October 9, 2007, to November 18, 2007, at The Blank Theatre, Hollywood, California. The European premiere was at the Finborough Theatre, London, from October 27, 2009, through November 21. The production was produced by JQ Productions and directed by Adam Lenson, with the cast featuring Ashley Campbell, Michael Cantwell, Katie Foster Barnes, Nick Holder, Alana Maria, Laura Pitt Pulford, Lee William Davis and Julia Worsley.
Қысқаша мазмұны
Қазіргі уақытта Шарлотта, 30-ға жуық жаста, Нью-Йоркте тұрады және әңгімелер жазушы. Ол темекі шегуді қойды, бірақ темекісіз ол өзін ашық көреді және бұл көрініс тартымды емес деп ойлайды. Ол жаңадан сезінген шындығынан қорқады, сондықтан достары Марко мен Кэти оған қуыршақтар жинау сияқты әртүрлі іс-әрекеттерді ұсынады, тіпті жаңа есірткі де. Бірақ ол, көбінесе, ең абсурдты нәрсені таңдайды: жүзу. Шарлотта 1993 жылды еске алады, ол кезде 40-қа таяу сүйіктісі Робертпен Буффалода тұрып, олар бірге ағылшын әдебиетін оқыған. Ол бала кезіндегі өрнегі Анна Франк туралы ойланады, ол оған өмір ағынын бөгеп тұратын эмоциялық "қалдықтар" туралы ескертеді. Шарлотта тек темекіге ғана емес, сонымен қатар "қашуға" да тәуелді екенін түсінгенде, ол достарымен және өнермен байланыса алады.
In the present time, Charlotte, in her early 30s, lives in New York and is a short story writer. She has given up smoking cigarettes, but without them she sees herself clearly, and believes that it is not an attractive picture. She is frightened by her new found reality, thus her friends Marco and Kathy suggest various activities, such as collecting dolls or a new drug. However, she opts for what is presumably the least silly; swimming. Charlotte thinks back to 1993, when she lived in Buffalo with her lover Robert, in his 40s, and she studied English Literature with him. She reflects on her childhood heroine, Anne Frank, who warns her about flotsam: emotional "debris" that blocks the flow of life. As Charlotte sees that she has been addicted not only to cigarettes but "fleeing", she is able to connect with her friends and her writing.
Тұжырымдама
Дон Шеви мюзиклдің "дәстүрлі кітаптық музыкалық құрылымнан мүлдем өзгешеленетінін" атап өтті. Шарлоттаның әңгімесі уақыт бойынша шағылысып, жылдам ауысатын шағын эпизодтар арқылы ашылады, оның ақыл-есінен айырылуы сияқты нәзік повестволық байланыспен ұсталып тұр. Бұдан әрі, музыка "көп түрлі" және "латын, джаз, рок, тіпті қалалық шу" элементтерін қамтиды. Бен Брантли, New York Times үшін жазған рецензиясында: "90 минуттық үзіліссіз қойылымның ортасында "Кішкентай балық" өзінің анық пішінін және өткір сызықтарын жоғалта бастап, сентименталды, жай ғана дөңгелек нәрсеге айналады. Мырза ЛаЧиуза мен ханым Даниела қазіргі Манхэттенде өмірден гөрі өлгендей сезінудің мәнін көрсететін жанды музыкалық туынды жасады. 50 жасқа дейінгі көптеген американдық музыкалық композиторлар сияқты, мырза ЛаЧиуза мырза Сондхаймның көркемдік ізбасары, және көп жағынан "Кішкентай балықты" "Компанияға" тікелей, қазіргі заманғы жауап ретінде қарастыруға болады. Әрине, Риккардо Эрнандестің күміс түсті, террасалы декорациясы, Пегги Эйзенхауэрдің өзгеше жарығымен күшейтілген бетонды қаптарды еске түсіреді, Борис Аронсонның түпнұсқа "Компания" үшін жасаған әйгілі дизайндарын еске салады. Ал ЛаЧиузаның Шарлоттасы, Сондхаймның Боббисі сияқты, қалай өмір сүру керектігі туралы кеңес беретін адамдармен қоршалған, мұңды, уайымсыз жан. Шоу барысындағы мәселе – Шарлоттаның ішкі өмірінің қайта-қайталанатын бірқалыптылығы".
Don Shewey noted that the musical "departs from any kind of traditional book musical structure. Charlotte's tale emerges in vignettes that flicker and flash, zooming back and forth in time, held together by a narrative thread as tenuous as her nonsmoking sanity." Further, the music is "eclectic" and includes "Latin, jazz, rock, there's pure urban noise." Ben Brantley, reviewing for the New York Times, wrote: "About halfway into its intermissionless 90 minutes, Little Fish starts to lose its shapely, sharp edged contours and turn into a sentimental, well, blob Mr. LaChiusa and Ms. Daniele has done a swell job of fashioning a lively musical about what it means to feel lifeless in contemporary Manhattan Like many American musical composers under 50, Mr. LaChiusa is an artistic descendant of Mr. Sondheim, and in many ways, Little Fish can be regarded as a direct, latter day answer to Company. Certainly, Riccardo Hernández's terraced, silver toned set, with its evocation of concrete canyons enhanced by Peggy Eisenhauer's shifting lighting, brings to mind Boris Aronson's fabled designs for the original Company. And Mr. LaChiusa's Charlotte, like Mr. Sondheim's Bobby, is a wistful, disengaged soul who is surrounded by people who advise her on how to live The problem, as the show goes on, is that there's an inevitable monotony to Charlotte's interior life."
Жазбалар
Blank Theatre Company ұйымының қойылымының актерлік құрамының жазбасы 2008 жылдың 9 қыркүйегінде Ghostlight Records лейблі арқылы жарық көрді. Элис Рипли Шарлотта, Чад Кимболл Марко, Грегори Джбара мырза Бандер, Роберт Торти Роберт және Саманта Шелтон Синдер рөлінде ойнады.
The cast recording of the Blank Theatre Company's production was released on the Ghostlight Records label on September 9, 2008. with Alice Ripley as Charlotte, Chad Kimball as Marco, Gregory Jbara as Mr. Bunder, Robert Torti as Robert and Samantha Shelton as Cinder.