Кіріспе

Анатолий Александрович Собчак (10 тамыз 1937 – 19 ақпан 2000) – ресейлік саясаткер, Ресей Федерациясы Конституциясының түзушілерінің бірі, Санкт-Петербург қаласының тұңғыш демократиялық сайлау арқылы тағайындалған мэрі. Ол Владимир Путин мен Дмитрий Медведевтің ұстазы ретінде танымал.

Кеңес заңгері

Анатолий Собчак 1937 жылы 10 тамызда Ресей КФСР-інің Чита қаласында дүниеге келген. Оның әкесі, Александр Антонович, поляк және чех тегінен шыққан теміржол инженері, ал анасы, Надежда Андреевна Литвинова, орыс және украин тегінен шыққан бухгалтер болған. Анатолий төрт бауырдың бірі еді. 1939 жылы отбасы Өзбекстанға көшіп келді, Анатолий 1953 жылға дейін сонда тұрды, содан кейін Ставрополь құқық колледжіне түсті. 1954 жылы Ленинград мемлекеттік университетіне ауысты. 1958 жылы Герцен атындағы педагогиялық институтының студенті Нонна Гандзюкке үйленді. Олардың 1965 жылы Мария Собчак есімді қызы дүниеге келді, ол қазір Санкт-Петербургте заңгер болып жұмыс істейді, ал оның ұлы Глеб Собчак 1983 жылы туған, Санкт-Петербург мемлекеттік университетінің заң факультетін бітірген. Ленинград мемлекеттік университетін бітіргеннен кейін үш жыл Ставропольде заңгер болып жұмыс істеді, сосын Ленинград мемлекеттік университетіне аспирантураға оралды (1962–1965). Ғылым кандидаты дәрежесін алғаннан кейін Ленинград полиция мектебінде және Ленинград целлюлоза және қағаз өнеркәсібі технология институтында (1965–1973) заң пәнінен сабақ берді, ал 1973–1990 жылдары Ленинград мемлекеттік университетінде оқытты. 1980 жылы Ленинград Кеңес мәдениеті академиясының тарих студенті Людмила Нарусоваға үйленді, ол кейіннен белгілі депутат атанды. Олардың Ксения Собчак есімді қызы болды. 1982 жылы ғылым докторы ғылыми дәрежесін алғаннан кейін социалистік экономикадағы жалпы құқық кафедрасының профессоры және меңгерушісі болып тағайындалды. Ол заң студенттерінің арасында, әсіресе, билікке қатысты сыни пікірлері үшін өте танымал болды. Ленинград мемлекеттік университетінде жұмыс істеген кезінде Владимир Путинмен танысты.

Заң шығарушы

1989 жылы «Перестройка» кезеңінде сайлау заңдары өзгергеннен кейін, ол Кеңес Одағының Халық депутаттары съезіне тәуелсіз кандидат ретінде сайланды. Ол заң білімі бар санаулы депутаттардың бірі болғандықтан, 1989-1991 жылдар аралығында қабылданған көптеген заңдарды жасауға зор үлес қосты. Андрей Сахаров пен Борис Ельцинмен бірге ол Өңіраралық депутаттар тобының негізін қалаушыларының және тең төрағаларының бірі болды. Ол сонымен қатар 1989 жылғы 9 сәуірде Тбилисиде болған оқиғаларды тергеу жөніндегі Парламенттік комиссияның төрағасы болды. Комиссия наразылық білдірушілерді тарату кезінде көптеген адам өліміне кінәлі деп танылған әскерилерді айыптады. Комиссияның баяндамасы Кеңес Одағы мен Ресейдегі бейбіт митингілерге қарсы әскери күш қолдануды қиындатты. Михаил Горбачев президенттік қызметін атқару кезінде Президенттің консультативтік кеңесінің мүшесі болды және президенттік әкімшіліктен бастау алған заңнамаға үлес қосты. 1991 жылы Кеңес Одағы тарағаннан кейін Собчак орталық парламент мүшесі болмады, бірақ Ельциннің Президенттік кеңесінің мүшесі және 1993 жылы Ресей Федерациясының Конституциясын дайындаған Конституциялық Ассамблеяның төрағасы болды. Конституция көбінесе «Собчак конституциясы» деп аталады, бірақ оның нақты авторлары көпшілікке онша мәлім емес.

Санкт-Петербург қаласының әкімі

1990 жылы сәуірде Собчак Ленинград қалалық кеңесінің депутаты болып сайланды, ал мамыр айында ол Кеңестің төрағасы болды. Оның басшылығы бастапқыдан бері күшті авторитарлық бейімділікпен ерекшеленді. Кеңес қала басқару құрылымын өзгертіп, тікелей сайлау арқылы сайланатын мэрді құру туралы шешім қабылдады. Мұндай сайлаулардың алғашқысы 1991 жылы маусымда қала атауын өзгерту жөніндегі референдуммен бірге өтті. Собчак сайлауда жеңіске жетті, ал қала өзінің тарихи Санкт-Петербург атын қайтаруға дауыс берді. Атаудың өзгеруі 1991 жылдың 12 қыркүйегінде өткен КСРО Халық депутаттары съезінің соңғы сессияларының бірінде бекітілді. Бұл өзгеріс КСРО Конституциясына түзету енгізуді қажет етті және оның қабылдануы Собчактан көп еңбек талап етті. Оның қызмет ету кезеңінде Санкт-Петербургке батыс инвестицияларын тарту мақсатында Киссинджер-Собчак комиссиясы құрылды. Путиннің айтуынша, ол Киссинджермен бірнеше рет кездескен. Киссинджер Горбачев тұсында КСРО Шығыс Еуропадан тым жылдам шығып кеткенін айтқанда, оны кінәлағандар болған, бірақ Киссинджер мұның мүмкін емес деп ойлаған. Путин Киссинджермен келісті, себебі шығарылым соншалықты асығыс болмағанда көптеген проблемалардың алдын алуға болар еді. Санкт-Петербург заң шығару жиналысының депутаты Юрий Шутов Владимир Путиннің Ленинград мемлекеттік университетінде КГБ бақылаушысы болып жұмыс істеген кезде Собчакқа қатысты құпия КГБ материалдары бар істі алғандығын мәлімдеді. Шутовтың сөзіне қарағанда, Путин бұл материалдарды Собчакқа шантаж жасап, қала әкімдігіндегі қызметке тағайындалуын қамтамасыз ету үшін пайдаланған. Собчак 1991 жылдан 1996 жылға дейін Санкт-Петербург қаласының әкімі болды. Оның қызмет ету кезеңінде қала мәдени және спорттық шаралардың жарқын орталығына айналды. Қала құрылымын күнделікті басқарудың көп бөлігін қала әкімінің екі орынбасары – Владимир Яковлев және Владимир Путин жүзеге асырды. Сыншылар бұл кезеңде қала инфрақұрылымының нашарлауын, жемқорлықтың және қылмыстың өсуін айтты. 1996 жылғы әкім сайлауында Собчакқа оның бұрынғы бірінші орынбасары Владимир Яковлев қарсы шықты және 1,2% айырмашылықпен жеңіліске ұшырады. Яковлевтің сайлау кампаниясының басты ұстанымы – Собчак өнерге көрсеткен қолдауы (қала ақшасы есебінен) және федералды саясатқа араласуы қаланың нақты проблемаларын шешуге кедергі келтірді.

Эмиграция және қайта оралу

1997 жылы Собчакқа қарсы қылмыстық тергеу басталды. Ол өзінің жеке пәтерін, үлкен қызының пәтерін және әйелінің сурет студиясын жекешелендіруде заңбұзушылықтар жасады деп айыпталды. Ресейдің 1990-жылдарының стандарттарымен қарағанда, бұл айыптаулар салыстырмалы түрде жеңіл болды (қала қаржысына келтірілген залал он мыңдаған долларды құраса да). Сондықтан Собчактың жақтастары қылмыстық іс жүргізуді саяси қуғын-сүргін ретінде қарастырды. Ксения Собчак айтуынша, бұл науқан 1995 жылы Мәскеуден әкесінің болашақ президенттік сайлауға түсуіне кедерес келтіру мақсатымен басталған. 1997 жылдың 7 қарашасында Собчак Ресей тарапынан паспорттық бақылаудан өтпестен жеке ұшақпен Парижге ұшып кетті. Кетуінің ресми себебі – Париждегі ауруханада жүрек ауруына емделу еді, бірақ Собчак ауруханаға жатқан жоқ. 1997 жылдан 1999 жылға дейін ол Парижде саяси эмигранттың әдеттегі өмірін өтті. 1999 жылдың маусым айында оның досы Владимир Путин саяси тұрғыдан күшті болды (бірнеше апта ішінде ол Ресейдің премьер-министрі болды) және ол прокурорларды Собчакқа қарсы қозғалған істі тоқтатуға итермеледі. 1999 жылдың 12 маусымында Собчак Ресейге оралды. Оралғаннан кейін Собчак Путиннің Ресей президенті болу жолындағы күресінде белсенді қолдаушысына айналды.

Өлім

2000 жылдың 17 ақпанында Путин Собчакпен кездесіп, оны сайлау науқанына қолдау көрсету үшін Калининградқа баруға шақырды. 2000 жылдың 20 ақпанында Собчак Калининград облысындағы Светлогорск қаласында күрт қайтыс болды. Бастапқы күдік жүрек талмасы болды, бірақ екі сарапшының қорытындылары қарама-қайшы болды. Собчак өліміне қатысты қылмыстық тергеу екі айдан астам соң, 2000 жылдың 6 мамырында "ауырлатушы жағдайлармен алдын ала жоспарланған кісі өлтіру" ретінде ғана басталды. Үш айдан кейін тергеу нәтижесіз жабылды. Валерия Новодворская басқаратын Демократиялық одақ партиясы ресми мәлімдеме жасап, тек Собчак ғана емес, оның екі көмекшісі де бір уақытта жүрек талмасына шалдыққан, яғни уланған болуы мүмкін екенін мәлімдеді. Собчак қайтыс болған кезде оның жанында тағы екі адам болған, бірақ олардың есімдері жарияланбады. Аркадий Ваксберг жүргізген тәуелсіз тергеуге сәйкес, Собчак қайтыс болғаннан кейін оның екі күзетшісі де улану белгілерімен емделді, бұл улану арқылы жасалған кісі өлтіру мүмкіндігін көрсетеді. Собчак әйелі Людмила күйеуінің денесіне жеке қарап тексеру жүргізді, бірақ нәтижелерін жарияламады; ол BBC тілшісіне қорытындыларын Ресейден тыс, қауіпсіз жерде сақтайтынын айтты. Ол Санкт-Петербургтегі Александр Невский монастырындағы Никольское зиратына, Галина Старовойтованың қабіріне жақын жерге жерленді.