Кіріспе

Американдық сценарист (1897–1977)

Наннали Хантер Джонсон (5 желтоқсан 1897 – 25 наурыз 1977) – американдық сценарист, кинорежиссер, продюсер және драматург. Кинорежиссер ретінде ол 1927 жылдан 1967 жылға дейінгі мансабында елуден астам фильмнің сценарийін жазды. Ол өзі сценарий жазған фильмдердің жартысынан астамын өндірді және олардың сегізін режиссерлік етті. 1940 жылы «Қасқыр жүзімдері» фильмі үшін «Оскар» сыйлығының «Ең үздік бейімделген сценарий» номинациясына, ал 1956 жылы «Сұр фланель костюмді адам» үшін «Америка Режиссерлер Гильдиясы» сыйлығының «Үздік режиссерлік – толық метражды фильм» номинациясына ұсынылды. Оның басқа да танымал фильмдері: «Табак жолы» (1941), «Ай төмендеді» (1943), «Казанова Браун» (1944), «Көкше патшалығының кілттері» (1944), «Терезедегі әйел» (1944), «Мұзқұлақ» (1950), «Шөл түлкісі: Роммельдің тарихы» (1951), «Менің туысым Рейчел» (1952), «Ивтің үш жағы» (1957), «Хоббс әкесі демалысқа шығады» (1962) және «Қырық қарапайым солдат» (1967). Драматург ретінде ол бірнеше Бродвей мюзикліне либретто жазды, соның ішінде «Shoot the Works» (1931) музыкалық ревюі, Артур Шварцтың «Парк-авеню» (1946), Боб Меррилдің «Генри, Сладкий Генри» (1967) және Жюль Стайннің «Деньгі сүйіктісі» (1968). Ол сонымен қатар 1943 жылы Бродвейде қойылған «Әлем қыздарға толы» атты пьесаның авторы.

Ерте өмір

Наннали Джонсон 1897 жылдың 5 желтоқсанында Джорджия штатының Колумбус қаласында Джонни Перл (құрметті әкесінің тегі Патрик) және Джеймс Наннали Джонсонның екі ұлының үлкені ретінде дүниеге келді. Ол және оның інісі Сесил Патрик Джонсон Колумбуста өсті. Әкесі – саяхатшы механик, кейіннен қола және мыс шебері, ал Орталық Грузия темір жолының құбыр және металл жапсырмалар шеберханасының бастығы болды. Анасы кейіннен Колумбуста PTA болып құрылған ұйымға негіз салды және Маскоги округінің білім беру кеңесіне кірген алғашқы әйел болды. Оның құрметіне 1949 жылы Колумбуста Джонсон бастауыш мектебі салынды. Наннали 1915 жылы Колумбус орта мектебін бітірді. 1919 жылы Колумбуста, 1312-ші Үшінші көшеде тұрғанда, Наннали Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясының далалық артиллерия резервтік корпусында екінші лейтенант болды. Оның інісі Сесил 1924 жылы Джорджия Техникалық институтын бітіріп, Джин Клэр Норрисқа үйленді және Вашингтон штатының Беллингхэм қаласына көшіп барды, онда ол алдымен газ бөлімінің бастығы, кейіннен Пьюгет Саунд Пауэр & Лайт компаниясының вице-президенті болды.

Мансап

Джонсон журналистік карьерасын «Колумбус Энквайрер Сан», «Саванна Пресс», «Бруклин Daily Eagle», «Нью-Йорк Ивнинг Пост» және «Нью-Йорк Геральд Трибюн» газеттерінде жазушы ретінде бастады. Ол сонымен қатар әңгімелер жазды, ал осы әңгімелер жинағы 1930 жылы «Заң болуы керек» деп аталды. Оның киномен алғашқы байланысы 1927 жылы әңгімелерінің бірінің экрандық құқықтарын сату арқылы болды. Джонсон 1932 жылы редакторынан кино туралы сын-пікірлер жазуға рұқсат сұрады. Өтініш қабылданбаған соң, ол Голливудқа көшіп, тікелей киноиндустрияда жұмыс істеуге шешім қабылдады. Сценарийші ретінде жұмысқа орналасып, Джонсон 1935 жылы «20th Century Fox» компаниясына толық уақытты жазушы болып қабылданды. Ол фильмдерді өндіруге де кірісті және 1943 жылы Уильям Гоцпен бірге «International Pictures» компаниясын құрды. Джонсон 1950-ші жылдары бірнеше фильмді режиссерлік етті, оның ішінде Грегори Пек қатысқан екі фильм бар. 1940 жылы «Қасқыр жүзімдері» фильмі үшін «Оскар» сыйлығының «Ең үздік сценарий» номинациясына, ал 1956 жылы «Сұр фланель костюмді адам» үшін Америка Режиссерлер Гильдиясының «Ең үздік режиссер» сыйлығына ие болды. 1964 жылы Джонсон қызы Нора Джонсонның «Генри Ориент әлемі» романын сол атпен фильмге бейімдеді, онда басты рөлді Питер Селлерс ойнады.

Жеке өмір

1919 жылы Бруклин Хайтс қаласындағы Троица шіркеуінде алғашқы некесін Алиса Лав Мейсонмен қиды, олардан фильм редакторы Марджори Фаулер деген қызы дүниеге келді. Мейсон "Brooklyn Daily Eagle" газетінде редактор болып жұмыс істеді. Мейсон мен Джонсон 1920 жылы ажырасты. Екінші некесін 1927 жылы "Daily Eagle" газетінің қызметкері Марион Бёрнспен тіркеді, олардан Нора Джонсон деген қызы болды. Бёрнс пен Джонсонның некелері 1938 жылы аяқталды. "Жүзімдердің ашуы" фильмін түсірілімі кезінде Джонсон үшінші әйелі, актриса Доррис Боудонмен танысты, ол Миссисипи штатында туған. Екеуі 1940 жылдың 4 ақпанында Хадсон өзенінің жағасындағы Ньяк қаласында Чарльз Макартур мен Хелен Хейздің үйінде үйленді. Олардың үш баласы болды. Олар Беверли-Хиллстегі 625 Маунтин-Драйв мекенжайындағы сарайда тұрды. Оны архитектор Пол Р. Уильямс жобалаған.