Уэльс тақта мұражайы: Уэльстің тақта өнеркәсібінің тарихы, Dinorwic карьерінің 19 ғасырлық шеберханалары, ERIH маршрутының бөлігі. Тақта өндірісі туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ұлттық Тақта мұражайы (бұрынғы Уэльс Тақта мұражайы және Солтүстік Уэльс Карьерлік мұражайы) Гвинеддтің Ланберис қаласындағы Падарн ауылдық саябағында, қазір пайдаланылмайтын Динорвик карьерінің 19 ғасырдағы шеберханаларында орналасқан. Мұражай Уэльстегі Тақта өнеркәсібінің қалдықтарын сақтауға және көрсетуге арналған. Мұражай Еуропалық өнеркәсіптік мұра жолының (ERIH) тірек нүктесі және Амгуэдфа Кэмри – Уэльс мұражайының бөлігі болып табылады.
The National Slate Museum (previously known as the Welsh Slate Museum and the North Wales Quarrying Museum) is located at Gilfach Ddu, the 19th century workshops of the now disused Dinorwic quarry, within the Padarn Country Park, Llanberis, Gwynedd. The museum is dedicated to the preservation and display of relicts of the Slate industry in Wales. The museum is an anchor point of the European Route of Industrial Heritage (ERIH) and part of Amgueddfa Cymru – Museum Wales.
Тарих
Карьер мен оның локомотивтерінің қажеттіліктеріне қызмет еткен шеберханалар 1870 жылы көршілес Вивиан карьерінен үнемі төгілген тау-кен қалдықтарынан жасалған жерге, ал бұрын сол жерде орналасқан қоймалардың орнына салынды. Шеберханаларға теміржол арқылы кіру 23,5 дюймдік тар жолмен (карьерлік өлшеммен) және 4 футтық тар жолмен (карьерден Порт Динорвикке шифер тасымалдаған Падарн темір жолының өлшемімен) мүмкін болды. Басты аулаға да басты кіреберіс арқылы теміржол кірді. Карьер 1969 жылы жабылды және 1972 жылдың 25 мамырында орын Солтүстік Уэльс Карьерлік мұражайы ретінде ашылды. Мұражай қазір Ланберис көлінің темір жолы арқылы Ланберис ауылымен байланысты, ол ғимараттың бір бөлігін өз шеберханалары үшін пайдаланады. Мұражай Heritage Lottery Fund-тан 1,6 миллион фунт стерлингтік грант алғаннан кейін қайта ашылды және қазір онда Виктория дәуіріндегі тақта жұмысшыларының үйлері көрсетілген, бұл үйлер бір кезде Бленау Ффестиниог маңындағы Танигризиауда тұрған. Олар тас-тас болып алынып, осы жерде қайтадан орнатылды. Мұражайда "Тау ұрлау" атты мультимедиалық көрмесі де бар, ол осы жерде шифер өндірген адамдардың өмірін және еңбегін көрсетеді. Мұражайда сондай-ақ материктік Ұлыбританиядағы ең үлкен жұмыс істейтін су дөңгелегі бар, оны бірнеше жаяу жолдары арқылы көруге болады. Су дөңгелегі 1870 жылы Кернарфон қаласындағы Де Винтон компаниясымен салынған, оның диаметрі 15 метр, ені 2 метр және білікке орнатылған. Мұражайдың жанында жартылай қалпына келтірілген Вивиан көтерілісі орналасқан, бұл гравитациялық тепе-теңдік көтерілісі, онда жүктелген шифер вагондары бос вагондарды жоғары көтереді.
The workshops which served the needs of the quarry and its locomotives, were built in 1870 on land created from the continuous tipping of spoil from the adjacent Vivian Quarry, and as a replacement for the store sheds which were previously sited there. Rail access to the works was by both 23.5in narrow gauge (the quarry gauge) and 4ft narrow gauge (that of the Padarn Railway which carried the slate from the quarry to Port Dinorwic). Rails also entered the main yard through the main entrance. The quarry closed in 1969 and the site was opened on 25 May 1972 as the North Wales Quarrying Museum. The museum is now connected to the nearby village of Llanberis by the Llanberis Lake Railway, which uses part of the building as its workshops. The museum reopened after receiving a £1.6 million grant from the Heritage Lottery Fund and now has displays featuring Victorian era slateworkers' cottages that once stood at Tanygrisiau, near Blaenau Ffestiniog. They were taken down stone by stone and re erected on the site. The museum includes the multi media display, To Steal a Mountain, showing the lives and work of the men who quarried slate here. The museum also has the largest working waterwheel in mainland Britain, which is available for viewing via several walkways. The waterwheel was constructed in 1870 by De Winton of Caernarfon and is 50 feet (15 m) in diameter, 5 feet (2 m) wide and was built around a axle. Close to the museum is the partly restored Vivian incline, a gravity balance incline where loaded slate wagons haul empty wagons back up.