Кіріспе

Венгрияның дәстүрлі сыбызғысы

Венгрияның дудасы (сондай-ақ төмлесіп және бөрдүда деп те аталады) – Венгрияның дәстүрлі сыбызғысы. Бұл Мидио Карпат сыбызғылары деп аталатын сыбызғылар тобының бір үлгісі. Венгрия сыбызғысының нақты қандай формада болғаны туралы мәліметтер келіспейді. Кокс оны Болгария сыбызғысына ұқсас деп сипаттаған, онда әнші және бас дыбысы бар, бірақ тенор дыбысы жоқ. Бэйнс (77-79 беттер) Венгрияны осы құрылымға ие дудасы бар елдердің бірі ретінде көрсетеді, сондай-ақ Венгрия сыбызғысын қос тесікті (яғни екі тесікті) әншімен, оның бірі өзгермелі дыбыс береді, ал сыбызғыда бас дыбысы да бар. Роберт Брайт "Төменгі Венгрия арқылы саяхаттар" (1818) еңбегінде, Фладтың (79-бет) келтірген сөздері бойынша, венгр сыбызғысы екі дыбыс және төртбұрышты қимасы бар әншіден тұрады (басқаша айтқанда, Дудельсак). Фрейзердің (243-бет) суретінде бір әнші және орташа ұзындықтағы бір дыбысы бар, мүмкін бас дыбысы, венгр сыбызғысы көрсетілген. Бұл құралдың барлық түрлері қолданылуы мүмкін болып көрінеді.

Ерекшеліктері

Мажар дудасының ең ерекше белгісі – қос тесікті әнші. Бір әнші, dallamsíp ("мелодиялық сыбызғы"), мелодияны октава диапазонында орындайды. Екінші әнші, kontrasíp немесе kontra ("контра түтік") бір саусақ тесігіне ие және мелодиялық түтіктегі ең төменгі нотаны немесе доминантты дыбыстайды (мысалы, А түтігінде А немесе Е дыбыстарын шығарады). Венгр сыбызғы тарту өнері контраны ырғақты сүйемелдеу үшін және дронның дыбысын өзгерту үшін пайдаланумен сипатталады. Мелодиялық сыбызғыда "бүркіт тесігі" болады, бұл Шығыс сыбызғыларында жиі кездесетін ерекшелік: әншіден жоғарыдағы тесік өте кішкентай, оны ашу кез келген басқа нотаның биіктігін шамамен жарты тонға көтереді, бұл мажар сыбызғысын диапазонында көбінесе хроматикалық етеді (онда мажор жетілігі жоқ). Кейбір тарихи мысалдарда мажар дудасы бейтарап (яғни, мажор мен минор арасында) үшінші және алтыншы интервалдармен қосылып, тесік маймен бітелген. Мажарстанда дуданың сыртқы түрінде көптеген айырмашылықтар бар, бірақ ең көп таралған түрінде жануардың басы (әдетте ешкі сияқты жануардың) пішіндес әнші және контра мен дронға арналған сиыр мүйізінен жасалған қоңырау болады. Тарихи тұрғыдан алғанда, қап көбінесе ит терісінен жасалған (содан "қапшықты ойнауға ниеттенгендер тозаққа баруы керек, себебі сонда жақсы қапшықтар жасауға болатын үлкен иттер бар" деген халық әні пайда болған), бірақ бүгінде ешкі терісі көбірек қолданылады.

Басқа өзгерістер

Дуданың басқа түрлері, әсіресе Словакия және Хорватия шекаралары бойында ойналатындары, төртке дейін сазгерлік түтікшеге ие болуы мүмкін. Мұндай мысалдарда бір қол бір түтікшедегі октава арқылы доминантты дыбыс шығарады, ал екінші қол басқа түтікшедегі тоник пен субдоминантты дыбыс шығарады (осы жағдайда тоник пен субдоминанттың жартылай тесіктерден басқа хроматикалық мүмкіндіктері жоқ, себебі «бір тесік» бөлек түтікшеде орналасқан). Егер төртінші түтікше қосылса, ол бас бармақпен ашылғанда октава дыбысын шығаратын жабық түтікше болады. (Бұл түтікшелер хорват және словак түтікшелерінің ықпалын көрсетеді, олардың екеуінде де әдетте төрт жеке сазгерлік саңылау болады.)

Венгриялық қазық

Венгр дудасының ойнау стиліне тән ерекшеліктері – үскірік салу, төменгі ноталарды бөліп көрсету үшін жоғары ноталарды қолдану, соның нәтижесінде аспап ойналғанда ерекше ырғақты сыңғыру дыбысы пайда болады. Бұл ойнау стилі Венгриядағы скрипка музыкасының кейбір түрлеріне зор әсер етті, сондай-ақ Венгриядағы алғашқы шіркеу органдарының музыкасына да әсер етті: органдар пайда болғанға дейін дуда шіркеулерде ән шырқауды сүйемелдеу үшін қолданылған.

Тарих

1920 жылдарға дейін дуда Венгрияның көп бөлігінде тойларда ең көп қолданылатын аспап болды. Венгрия экономикасы жақсарғанда және көшпенді өмір салтының маңызы азайғанда, елдік тойларда немесе үйлену тойларындағы жалғыз домбырашының орнын күрделірек және мүмкіндігі жоғары аспаптарда қалалық репертуар орындайтын кәсіби цыган оркестрлері (циганийзенекар) басты. Венгрия дудасы 1950 жылдары тек шағын аймақтарда ғана сақталды, бірақ Венгрия халықтық өнерінің қайта жандануының арқасында "құтқарылды" және бүгінде венгр халықтық топтары мен олардың жанкүйерлері арасында өте танымал аспапқа айналды. Бела Бартоктың "Микрокосмос" жинағының 5-томындағы "Дуда" шығармасы – дуданың дыбысын имитациялайтын фортепиано туындысы.

Дуда фольклоры

Еуропаның көп бөлігінде болғандай, Венгрияда да қазылар (сыбызғылар) қойшылармен және көшпенді өмір салтымен байланысты болды, және олар Рождество көріністерінде шопандарды еске түсіру үшін жиі қолданылды. Сонымен қатар, дуда елдің ескі діни сенімдерімен байланысты болды. Жоғарыда айтылған, қазылған сыбызғылардың тозаққа бару керектігі туралы әннен басқа, Янош Манганың «Венгр қазылған сыбызғылары» мақаласына сәйкес (Acta ethnographica Academiæ Scientiarum Hungaricæ xiv(1–2):1–97) қазылған сыбызғылар туралы көптеген аңыздар болды. Олар қабырғаға ілінген кезде өздігінен ойнай алатын немесе әйелдер жиналысына шақырылып, шайтандық күштерге ойнайтын сыбызғылар туралы әңгімелер бар еді. Бұл әңгімелерге қарамастан, дуда католиктік Венгрияда көптеген протестант елдерінде болған сияқты ресми айыптамаға ұшырамады.