Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Музыкалық форма
Құдай шеше Знамённая иконасы
Musical form
the Znamenny Icon of the Theotokos
Знаменный ән (знаменное пение, знаменный распев) – орыс православие шіркеуіндегі кейбір адамдар қолданатын ән айту дәстүрі. Знаменный ән – біртіндемелі, әсем әуенді литургиялық ән, оның өзіне тән жазу белгілері бар. Жазуда қолданылатын символдар (крюки, "ілмектер") немесе (знамёна, "белгілер") деп аталады. Көбінесе белгілердің атаулары осы жазу жүйесіне сілтеме жасау үшін қолданылады. Знаменный әуендері "сегіз үндіден" (интонациялық құрылымдар; деп аталады) тұратын жүйенің бір бөлігі болып табылады; әуендер ағынмен және үйлесіммен сипатталады. Знаменный әннің бірнеше түрі бар: кішкентай Знаменный ән және үлкен Знаменный ән. Русь әні (Простопиние) кейде Знаменный ән дәстүрінің тармағы ретінде қарастырылады, ал орыс әні (шын Знаменный ән) – осы музыкалық континуумның екінші тармағы болып саналады.
Znamenny Chant (знаменное пение, знаменный распев) is a singing tradition used by some in the Russian Eastern Orthodox Church. Znamenny Chant is a unison, melismatic liturgical singing that has its own specific notation, called the notation. The symbols used in the notation are called (крюки, 'hooks') or (знамёна, 'signs'). Often the names of the signs are used to refer to the notation. Znamenny melodies are part of a system, consisting of 'eight tones' (intonation structures; called ); the melodies are characterized by fluency and balance. There exist several types of Znamenny Chant: the so called , (Little) and (Great) Znamenny Chant. Ruthenian Chant (Prostopinije) is sometimes considered a sub division of the Znamenny Chant tradition, with the Russian Chant (Znamenny Chant proper) being the second branch of the same musical continuum.
Нөмірлік
Знаменный әндер ноталармен (әдеттегі "сызықтық нотация" деп аталады) емес, арнайы белгілермен ("белгілер", "тулар") немесе ("ілгектер") деп жазылады, себебі осы белгілердің кейбір пішіндері ілгектерге ұқсайды. Әрбір белгі мынадай элементтерден тұруы мүмкін: үлкен қара ілгек немесе қара сызық, бірнеше кішкентай қара "нүктелер" және "үтірлер", сондай-ақ ілгек маңында немесе оны қиып өтетін сызықтар. Кейбір белгілер бір ғана нотаны білдірсе, енді біреулері 2-4 нотаны, ал кейбіреулері күрделі ырғақты құрылымы бар 10-нан астам нотадан тұратын толық әуенді көрсетеді. Осы нотациялық жүйенің ең ерекше ерекшелігі – ол ноталарды емес, әуеннің өзгеруін жазады. Белгілер сонымен қатар әуеннің күйін және осы бөлігін қалай орындау керектігін (темп, күш, ынта, қарапайымдық және т.б.) көрсетеді. Әрбір белгінің өзіндік атауы бар және ол рухани символ ретінде де танылады. Мысалы, "кішкентай көгершін" (голубчик, ) деп аталатын белгі екі көтерілетін дыбысты білдіреді және сонымен қатар Киелі Рухтың символы болып табылады.
Znamenny Chants are not written with notes (the so called 'linear notation'), but with special signs, called (Russian for "marks", "banners") or ("hooks"), as some shapes of these signs resemble hooks. Each sign may include the following components: a large black hook or a black stroke, several smaller black 'points' and 'commas' and lines near the hook or crossing the hook. Some signs may mean only one note, some 2 to 4 notes, and some a whole melody of more than 10 notes with a complicated rhythmic structure. The most notable feature of this notation system is that it records transitions of the melody, rather than notes. The signs also represent a mood and a gradation of how this part of melody is to be sung (tempo, strength, devotion, meekness, etc.) Every sign has its own name and also features as a spiritual symbol. For example, there is a specific sign, called "little dove" (голубчик, ), which represents two rising sounds and is also a symbol of the Holy Ghost.
Даму
Бұл жазба Киев Русі кезінде Византиялық пневматикалық музыка жазуының шығыс славяндық жетілдірілуі ретінде жасалды. 13 ғасырдан кейін Znamenny ән салуы және жазуы Солтүстікке қарай (әсіресе Новгородта) дамуын жалғастырды, онда ол гүлденіп, бүкіл Мәскеу ұлы княздығында қабылданды. Жүйе бірте-бірте күрделене түсті. Бұл жүйе де түсініксіз болғандықтан, ең жақсы даярланған және білімді әншілерден басқа ешкім белгісіз әуенді бірден оқи алмайтын. Белгілер әуенді қайта жаңғыртуға ғана көмектесті, оны нақты түрде кодтауға емес. Жүйенің күрделілігіне байланысты, Иван Шайдуров шамамен 1600 жылы "қынқыра белгілер" (киноварные знаки) деп аталатын жеңілдетуді жасады, ол Znamenny белгісінің алдына қойылған кішкентай әріптерден (қызыл түсте) тұрды. Бұл белгілер оның алдында тұрған белгінің ең жоғары нотасын көрсетеді. Бұл жүйені жеңілдетудің алғашқы қадамы деп есептеледі. Жүйенің қолданылуы мен эволюциясы 17 ғасырдың ортасында Патриарх Никонның шіркеу реформаларынан кейін тоқтады. Сол кезден бастап Батыс музыкасы Ресей мәдениетіне енді, ал Ресей Православ шіркеуі поляк, неміс және итальяндық гармонияға негізделген "латын" полифониялық ән салу әдісін енгізді. Дегенмен, "латын" термині онысы "еретік латын дініне" сілтеме жасағандықтан, онысы кемсітуші деп саналды. Алайда, Znamenny ән салуы одан тікелей тараған ән салу дәстүрлерінде белгілі бір дәрежеде сақталған.
The notation was developed in Kievan Rus' as an East Slavic refinement of the Byzantine neumatic musical notation. After 13th century, the Znamenny Chant and notation continued to develop to the North (particularly in Novgorod), where it flourished and was adopted throughout the Grand Duchy of Moscow. Gradually the system became more and more complicated. This system was also ambiguous, so that almost no one, except the most trained and educated singers, could sing an unknown melody at sight. The signs only helped to reproduce the melody, not coding it in an unambiguous way. Because of the complexity of the system, a simplification was developed by Ivan Shaidurov around 1600, called "cinnabar marks" (киноварные знаки, ), which consisted of small letters in red and which were placed before each Znamenny sign. These indicate the highest note of the sign it stands before. This is generally regarded as the first step towards a certain simplification of the system. The use and evolution of the system stopped in the middle of the 17th century after the church reforms by Patriarch Nikon. From that time Western music started to penetrate into Russian culture, and the Russian Orthodox Church introduced a "Latin", polyphonic way of singing, based on Polish, German and Italian harmonies. The term "Latin" however was considered derogatory, since it also referred to "heretical Latin faith". Znamenny Chant, however, has been preserved to a certain degree in the chanting traditions that are directly descended from it.
Оқу-жаттығу ісін орындау
Znamenny Chant-ты орындаудың ерекше тәсілі болғандықтан, ән кітаптарында динамика мен темпке қатысты бірнеше нұсқаулар бар. Ескі нанымдылар үшін шіркеу әні білім беру мақсатын да қамтиды: әнші осылай орындауы керек, чтобы дыбыс құлақты таң қалдырсын, ал шындық әнге сіңіп, жүрекке жетсін. Znamenny орындаушылық тәжірибесі классикалық вокалдық дайындықтан бас тартады. Әншілер өздерінің табиғи дауыстарын пайдаланады, кейде халық музыкасын еске түсіретін стильде орындайды. Znamenny әнінде үзіліс немесе тыныс жоқ, барлық әндер ағынмен орындалады. Ең жақсысы, әншілердің дауыстары бірігіп, бір дауысқа айналуы керек. Алғашқыда Znamenny Chant-ты тек ер адамдар орындаған, бірақ бүгінде шіркеу қызметтеріне ән айта алатын адамдардың азаюы және дәстүрдің өзгеруіне байланысты, көбінесе ер және әйел дауыстарымен орындалады.
Since the Znamenny Chant requires a specific manner of performance, the chant books contain several instructions as to dynamics and tempo. For Old Believers, the church chant also has an educational function: one has to sing in such a way that the sound astonishes the ear and the truth, being enveloped in the chants, penetrates the heart. Znamenny performance practice excludes classical vocal training. Singers perform with their natural voice, sometimes in a style reminiscent of folk music. Znamenny Chant does not have any pauses or rests, and all chants are performed fluently. Ideally, singers will sing in such a way that their voices become united in one single voice. Originally, the Znamenny Chant was performed only by men but today, on account of the small number of people able to sing at church services and the evolution of the tradition, it is usually performed by both male and female voices.