Кіріспе
Болгариялық дворян Алексий Слав (болгарша: Алексей Слав; 1208–1228) – болгар дворяны (болярин), Асен әулетінің мүшесі және алғашқы үш Асен бауырдың сіңілі баласы. Ол бірінші кезде Екінші Болгар империясының Родоп аймағының билеушісі, кейін осы жерлердің автократы болған. Ол алғаш рет Борил патшаның таққа отыруына қарсылық білдірген дворяндардың бірі ретінде танымал. 1208 жылдың қараша айында Фландрияның латын императоры Генрихтің қызына үйленді, Болгар астанасы Великий Тарновоны тастап, Родоп тауларының басым бөлігінде тәуелсіз билеуші ретінде орнықты. Болгар әскері Пловдив түбінде жеңілгеннен кейін Алексий Слав Генрихтің вассалына айналды. Генрих оның Болгария тағына талап етуін қолдайтынын уәде етіп, Алексий Славқа деспот атағын берді. 1211 жылы ол Борилге қарсы Епир деспоттығымен бірігіп күресіп, мемлекетінің аумағын кеңейтіп, Мельник бекінісін басып алды. 1215 жылы ол астанасын Цепинадан Мельникке көшіріп, автократ атанды. Мельникте Алексий Славтың жеке патша сарайы болды, онда болгарлармен қатар франктар да қызмет етті (бір замандас жазуында франктердің себастосы есімделген). Деспот Алексий Слав 1220 жылы жақын орналасқан Құдай Анасының Спелиотисса монастырына феодалдық иелік сыйлаған жарлық шығарғаны мәлім. Бұл құжатта Алексий Слав монастырды деспот және патша деп атап, өзінің сенімділігі мен билігін көрсеткен. Оның мемлекеті 1230 жылдың 9 наурызындағы Клокотница шайқасынан кейін қайтадан Болгар империясының құрамына енді. Алайда, 1228 жылдың желтоқсанынан кейін оның есімі тарихи деректерде кездеспейді. Кейбір ғалымдар оны кейінірек Тарновода табылған сақинадағы Стальник Слав есімімен байланыстырады, бірақ тарихшы Иван Божиловтың пікірінше, бұл сәйкестік сенімсіз. Алексий Слав екі рет үйленген: алғаш Генрих Фландрияның белгісіз заңды емес қызымен, содан кейін оның қайтысынан кейін Эпир билеушісі (және 1225 жылдан кейін Салоника императоры) Теодор Комнен Дукастың (мүмкін себастократор Иоанн Петралифас) қарындасы Петралифаның қызымен. Көздерде оның ұрпақтары туралы ешқандай мәлімет жоқ.
Alexius Slav (, ; 1208–28) was a Bulgarian nobleman (bolyarin), a member of the Asen dynasty, and a nephew of the first three Asen brothers. He was first probably the governor of the Rhodopes domain of the Second Bulgarian Empire, and then an autocrat in these lands. He was first mentioned as one of the nobles disputing Tsar Boril's ascension to the Bulgarian throne. He married the daughter of Latin Emperor Henry of Flanders in November 1208, leaving the Bulgarian capital of Veliko Tarnovo and establishing himself as an independent ruler over the largest part of the Rhodope Mountains. Alexius Slav became a vassal of Henry after the Bulgarian defeat near Plovdiv. Henry promised to support his aspirations for the Bulgarian throne and awarded Alexius Slav the title of despot. In 1211, he fought against Boril together with the Despotate of Epirus, extending the territory of his state and capturing the fortress of Melnik, where he moved his capital from Tsepina in 1215, and became an autocrat. In Melnik, Alexius Slav had a royal court of his own; the court consisted of Bulgarians as well as Franks (a sebastos of the Franks was mentioned in one contemporary epigraph). Despot Alexius Slav is also known to have issued a charter donating a feudal possession to the nearby Monastery of the Mother of God Speliotissa in 1220. In this document, Alexius Slav called the monastery despot's and tsar's, hinting at his confidence and power. His state became once again a part of the Bulgarian Empire after the Battle of Klokotnitsa on 9 March 1230. However, after December 1228, his name was no longer mentioned in the historical sources. Some scholars link him to the stolnik Slav from a later ring inscription unearthed in Tarnovo, but this identification is unreliable according to historian Ivan Bozhilov. Alexius Slav was married twice: first to an unknown illegitimate daughter of Henry of Flanders and then, after her death, to the daughter of a Petraliphas, brother in law to the ruler of Epirus (and after 1225 Emperor of Thessalonica) Theodore Komnenos Doukas (perhaps the sebastokrator John Petraliphas). The sources give no information about any progeny.
Құрметтер
Антарктикадағы Грэм Лэнд жеріндегі Оскар II жағалауындағы Слав нүктесі Алексиус Славтың құрметіне аталған.