Кіріспе

Бірінші болгар империясының негізін қалаушы және 1-ші қағаны (681–701 жылдары билеген)

Аспарух (сондай-ақ Испор; Аспарух немесе (сирек) Исперих) – 7 ғасырдың екінші жартысында болгарлардың билеушісі және 681 жылы Бірінші болгар империясын құрғандығымен танымал.

Ерте өмір

Болгария хандарының "Номиналиясында" Аспарух Дуло руынан шыққандығы және 61 жыл билік еткені айтылады. Хронологиялық шектеулерге байланысты осы ұзақ мерзімді нақты деп қабылдау мүмкін емес, бұл Аспарухтың ғұмырының ұзақтығын көрсетеді. Москов жасаған хронология бойынша, Аспарух 668–695 жылдары билік еткен. Басқа хронологияларда оның билігі 700 немесе 701 жылы аяқталғаны көрсетілген, бірақ бұл "Тізімдеме" куәлігімен үйлеспейді. Византиялық дереккөздерде Аспарух – қазіргі Украина даласында кең мемлекет ("Ұлы Болгария") құрған Кубраттың кіші ұлы болған. Аспарух әкесінің ұзақ билігі кезінде саясат және мемлекеттік басқару ісінде тәжірибе жинаған болуы мүмкін, ол шамамен 665 жылы қайтыс болды (Москов бойынша). "Джагфар Тарихиде" (нақтылығы күмәнді еңбек) Аспарухтың әкесі оны Оногур тайпасының басшысы етіп тағайындағаны айтылады. Әкесі қайтыс болғаннан кейін Аспарух ағасы Бат Баянның үстемдігін мойындаған болар еді, бірақ 668 жылы хазарлардың шабуылынан кейін мемлекет ыдырап, ол және оның бауырлары өздерінің халқын басқа елдерде қауіпсіздік іздеуге бастап кетті.

Бірінші Болгария империясының құрылуы

Аспарға 30 000-нан 50 000-ға дейін болгарлар еріп келді. Ол Дунайға жетіп, араб халифасы I Муавия Византия астанасы Константинопольді қоршап алған кезде (674–678), ол және оның халқы Дунай дельтасында, болжам бойынша қазір жоғалып кеткен Пюце аралында қоныстанды. Арабтардың Константинопольді қоршауы аяқталғаннан кейін, Византия императоры Константин IV 680 жылы болгарлар мен олардың славян одақтастарына қарсы жорыққа шықты және қарсыластарын бекініс ішінде қорғануға мәжбүр етті. Өзінің денсаулығына байланысты Анхиалода (қазіргі Поморие) емделу үшін әскерін басқаруды тоқтатуға мәжбүр болған Константин IV, еңсесін түсірді, сол арқылы әскері император қашқан деген қауесетке сене бастады. Византия армиясының бір бөлігі дезертирлік жасағанда, болгарлар мен олардың одақтастары блокаданы бұзып, 680 жылы Онгала шайқасында жауын жеңіске ұшыратты. Содан кейін Аспарх Дунай дельтасынан Балқан тауларына жылдам жол тартты.

Билік

Аспарухтың жеңісі болгарлардың Моэзияны басып алуына және болгарлар мен жергілікті славян тайпалары арасында (Севери және жеті славян тайпасы деп сипатталған) белгілі бір одақ құрылуына әкелді. 681 жылы Аспарух таулар арқылы Византия Фракиясына шабуылдар жасағанда, Константин IV шығындарын азайтып, келісімге келді, осыған сәйкес Византия империясы болгарларға жыл сайын салық төледі. Бұл оқиғалар болгар мемлекетінің құрылуы және Византия империясы тарапынан мойындалуы ретінде қарастырылады. Кейінгі дәстүрде Аспарух Плиска және Драстар қалаларын, сондай-ақ Дунайдан Қара теңізге дейінгі болгар лимес қабырғаларының кем дегенде біреуін салғаны айтылады. Болгар мемлекетінің құрылғаннан кейінгі алғашқы бір-екі ғасырда көп тайпалық және гегемониялық сипаты анық байқалатын болса да, болгар тарихшылары астананың және мемлекеттік дәстүрдің қалыптасуын атап көрсетеді, оны кейіннен ұлттық дәстүр ретінде қарастыруға болады. Кейінгі деректерге сәйкес, Аспарух Дунайда хазарлармен шайқасып қаза тапты. Болгар тарихшысы Ваклинов ұсынған бір теория бойынша, оның қабірі Украинадағы Днепр өзені бойындағы Вознесенка ("Көктем") аумағында орналасқан. Исперих қаласы, бірнеше ауыл және Оңтүстік Шетланд аралдарындағы Ливингстон аралындағы Аспарух шыңы Болгарияның Аспарух есімімен аталады.