Кіріспе
Шихара (IAST: Śikhara) – санскрит сөзі, сөзбе-сөз аударғанда "тау шыңы" деген мағынаны білдіреді. Бұл Солтүстік Үндістанның индуистік ғибадатхана архитектурасындағы көтеріңкі мұнараны, сондай-ақ джайнизм ғибадатханаларында да қолданылады. Шихара, басты құдай орналасқан гарбхагриха бөлмесінің үстінде орналасып, Солтүстік Үндістанның индуистік ғибадатханасының ең айқын және көзге түсетін бөлігі болып табылады. Оңтүстік Үндістанда оған баламасы – вимана; шихарадан айырмашылығы, вимана ғибараттың толық құрылысын, оның ішінде киелі орынды да қамтиды. Оңтүстікте шихара вимананың жоғарғы бөлігін ғана атайды, ол әдетте финиалмен жабылған күмбез болып келеді; осы мақалада солтүстік пішіні қарастырылады. Оңтүстік виманасын Оңтүстік Үндістан ғибадатханаларының әсем қақпа мұнаралары – гопурамдармен шатастырмау керек, олар көбінесе ірі ғибадатханаларда биік және көзге түсетін болады.
the type of architecture
Shikhara (IAST: Śikhara), a Sanskrit word translating literally to "mountain peak", refers to the rising tower in the Hindu temple architecture of North India, and also often used in Jain temples. A shikhara over the garbhagriha chamber where the presiding deity is enshrined is the most prominent and visible part of a Hindu temple of North India. In South India, the equivalent term is vimana; unlike the shikhara, this refers to the whole building, including the sanctum beneath. In the south, shikhara is a term for the top stage of the vimana only, which is usually a dome capped with a finial; this article is concerned with the northern form. The southern vimana is not to be confused with the elaborate gateway towers of south Indian temples, called gopuram, which are often taller and more prominent features in large temples.
Негізгі стильдер
Шихаралар индуистік храмдар архитектурасының көптеген стильдеріндегі элементті құрайды, олардың ең көп таралғандары – Нагара, Весара және Дравида. Бхубанешвардағы көптеген храмдардың тек Раджарани храмында ғана маңызды шығыршықтар бар. Нагара және Дравида стильдерінің синтезі – Весара стилі Карнатакада және көбінесе Хойсала және кейінгі Чалукия храмдарында кездеседі. Весара стилінде мұнара төменгі конус тәрізді пішінге қарай өтеді, және ол өте әсем ою-өрнекпен безендірілген. Дравида стилі Оңтүстік Үндістанда кең таралған, онда шихараға балама ретінде вимана қолданылады. Қасиетті орынның үстіндегі құрылыс әдетте жалпы пішін жағынан төрт жақты пирамидаға ұқсайды, ол павильондардың (талалардың) бірте-бірте кішірейіп бара жатқан қабаттарынан тұрады, ал профилі көбінесе қисық емес, түзу болады. Дравидалық құрылыстар әдетте өте әсемдікке ие. Шихара/вимананың кез келген стилінде құрылымның ең жоғарғы нүктесінде "калаш", яғни құрбандықтарға арналған урна немесе су құмырасы орналасқан.