Кіріспе
Сурет салу жанры Көркем сурет салу - суретшінің суретші ретінде көрінісімен сәйкес, сурет салуды шығармашылық көрініс құралы ретінде пайдалану арқылы жасалған сурет салу. Сурет салудың мақсаты - идеяны, хабарды немесе эмоцияны білдіру. Бұл фотожурналистика сияқты бейнелеу фотосуреттеріне қарама-қайшы келеді, ол нақты тақырыптар мен оқиғалардың деректі бейнеленген есебін ұсынады, бұл фотографтың субъективті ниеті емес, объективті шындықты сөзбе-сөз бейнелейді; және коммерциялық фотосуреттер, олардың негізгі мақсаты өнімдерді немесе қызметтерді жарнамалау.
Fine art photography is photography created in line with the vision of the photographer as artist, using photography as a medium for creative expression. The goal of fine art photography is to express an idea, a message, or an emotion. This stands in contrast to representational photography, such as photojournalism, which provides a documentary visual account of specific subjects and events, literally representing objective reality rather than the subjective intent of the photographer; and commercial photography, the primary focus of which is to advertise products or services.
1940 жылдардағы өнертабыстар
Бір фотосурет тарихшысы "Джон Эдвин Мейалл 1851 жылы "Әкеміздің дұғасын" суреттейтін дагерротиптерді көрмеге шығарған" деп мәлімдеді. Көркем сурет салуға арналған сәтті әрекеттерді Виктория дәуіріндегі Джулия Маргарет Камерон, Чарльз Лутвидж Доджсон және Оскар Густав Рейландер және басқалар сияқты практикалық мамандарға іздестіруге болады. Ф. Голланд күніне орай, Альфред Стиглиц пен Эдвард Штайхен сурет салуды көркем өнерге айналдыруда маңызды рөл атқарды, ал Стиглиц оны музей коллекцияларына енгізуде ерекше назарға ие болды. Ұлыбританияда 1960 жылға дейін фотосурет өнері сәндік өнер ретінде танылмаған. Сол кезде фотосурет өнерінің ассоциациясын құрған С.Д.Жухар былай деді: "Қазіргі уақытта фотосурет әдетте қолөнерден басқа ештеңе ретінде танылмайды. АҚШ-та фотосурет белгілі бір ресми ортада көркем өнер ретінде ашық түрде қабылданды. Ол галереяларда және көрмелерде көркем өнер ретінде көрсетіледі. Бұл елде мұндай танылу жоқ. Лондон салонында сурет суреттері көрсетіледі, бірақ ол әдетте өнер ретінде түсінілмейді. Сурет көркемдік қасиеттерді таныта ма, жоқ па, оны "сурет фотосуреті" деп атайды, бұл өте түсініксіз термин. Фотографтың өзі өз жұмысына, оның қадір-қасиеті мен эстетикалық құндылығына сенімді болуы керек, оны қолөнер емес, өнер ретінде тану керек ". 1970 жылдардың аяғына дейін бірнеше жанрлар басым болды, мысалы, жалаңаш, портреттер және табиғи ландшафттар (Ансел Адамс мысал келтірді). 1970 және 80-жылдардағы "жұлдыз" суретшілер, мысалы, Салли Манн, Роберт Маплторп, Роберт Фарбер және Синди Шерман, оларды жаңа көзбен көргенімен, осындай жанрларға әлі де қатты сүйенді. Басқалары эпизодикалық әдісті зерттеді. 1970 жылдардың ортасында Йозеф Н. Нойман фотоқағазға сурет салу және фотоөңдеудің өнімдері болып табылатын химиограммаларды жасады. Компьютерлер мен бейне өңдеу бағдарламалық жасақтамаларын қолданудың таралуына дейін химиограммаларды жасау процесін аналогты постөнеркәсіптің алғашқы түрі деп қарастыруға болады, онда бастапқы сурет ұлғайту процесінен кейін өзгертіледі. Цифрлық постөнеркәсіптік өндірістен айырмашылығы - әр химиялық грамматика бірегей. Американың Aperture Foundation және Музейі заманауи өнер ((MoMA) сияқты ұйымдары фотосуретті көркем өнердің алдыңғы қатарында ұстауға көп күш салды. 1940 жылы MoMA-да фотосурет кафедрасының құрылуы және оның алғашқы кураторы ретінде Бомонт Ньюхоллдың тағайындалуы жиі сурет салудың өнер ретінде мәртебесін институционалдық растау ретінде келтіріледі.
1950 жылдардан бүгінгі күнге дейін
Қазір суретті дайын күйінде "ашық көруге" үміттенудің орнына, суретті мұқият сахналауға және жарықтандыруға деген үрдіс бар. Грегори Крудсон және Джефф Уолл сияқты фотографтар өздерінің сахналық суреттерінің сапасымен танымал. Сонымен қатар, цифрлық фотосуретке қатысты жаңа технологиялық үрдістер толық спектрлі фотосуретке жаңа бағыт берді, онда ультрафиолет, көрінетін және инфрақызыл сәулелер бойынша мұқият сүзгілеу таңдаулары жаңа көркемдік көріністерге әкеледі. 1980 жылдан бастап баспа технологиясы жақсарғандықтан, фотографтың нәзік басылған шектеулі кітапқа қайта шығарылған суреттері коллекционерлердің қызығушылығын тудырды. Бұл әдетте кітаптардың өндірісі жоғары, қысқа шығарылымдары бар және олардың шектеулі нарығы олардың қайта басылмайтындығын білдіреді. Жеке фотографтардың фото кітаптарын жинау нарығы қарқынды дамып келеді. 2004 жылғы "Өнер нарығының үрдісі" бойынша 2004 жылы аукцион залдарында 7000 фотосурет сатылды, ал фотосуреттердің бағасы 1994 және 2004 жылдар аралығында жыл сайын 7,6 пайызға өсті. Оның 80 пайызы АҚШ-та сатылды, бірақ аукциондық сатылымдар жеке сатудың тек бір бөлігін ғана құрайды. Қазіргі таңда коллекционерлердің нарығы өркендеп келеді, олар үшін ең көп сұранысқа ие суретшілер жоғары сапалы архивтік басып шығаруларды шектеулі нұсқада шығарады. Онлайн-саудагерлердің суреттермен қатар әдемі фотосуреттерді сатуы әртүрлі нәтижелерге әкелді, тек Ансел Адамс сияқты дәстүрлі ірі фотографтар ғана жақсы сатылымға ие болды. "Цифрлық қозғалысқа" қоса, манипуляция, сүзгілеу немесе ажырату өзгерісі, кейбір көркем суретшілер әдейі "натуралистік", соның ішінде "табиғи жарықтандыруды" өз құнының мәні ретінде іздейді. Кейде Герхард Рихтердің жағдайындағыдай, сурет жұмыстары фотосуреттен тұрады, ол кейіннен май бояуларымен боялған және / немесе суреттің өзінен тыс саяси немесе тарихи мәнге ие. "Фотографиялық жобаланған сурет" бар болуы қазіргі кезде сурет салу мен фотосурет салу арасындағы дәстүрлі абсолютті шекараны бұзады.
Фреймдеу және басып шығару көлемі
1950 жылдардың ортасына дейін галерея көрмесінде сурет салуды еріншек және әдепсіз деп санаған. Әдетте, баспалар тақтайға немесе фанераға желімделіп, қараңғы бөлмеде ақ жиекпен таңбаланып, бұрыштарында көрініс тақталарына бекітілетін. Осылайша, суреттер ешқандай шыны көріністерсіз көрсетілді. Штайхеннің әйгілі "Адамның отбасы" атты көрмесі безендірілмеген, суреттер панельдерге жабыстырылған. Тіпті 1966 жылы Билл Брандттің MoMA көрмесі қарапайым принтерлер жұқа фанераға жабыстырылып, қоршалмаған. 1950 жылдардың ортасынан 2000 жылға дейін галереялардағы көрмелерде шыны артында суреттер болған. 2000 жылдан бастап галереяда сурет салуға бағытталған көрнекті жобалар қолғаптарда және шынысыз көрсетіліп келеді. Сонымен қатар, ХХ ғасырда баспа бетінің көлемі айтарлықтай артты.
Саясат
Көркем сурет салу негізінен суретшінің көзқарасын білдіру үшін жасалады, бірақ қосымша өнім ретінде ол белгілі бір себептерді алға жылжытуда маңызды болды. Ансел Адамстың Йосемити мен Йеллоустондағы жұмысы мысал келтіреді. Адамс - ХХ ғасырдың ең танымал суретшілерінің бірі және табиғатты қорғаудың ынталы промоутері. Оның негізгі назары суретке сурет салуға бағытталса да, оның кейбір жұмыстары Сьерра-Неваданың сұлулығы туралы жұртшылыққа хабардарлық туғызып, оларды қорғау үшін саяси қолдау жасауға көмектесті. Мұндай фотосуреттер, сондай-ақ, цензура заңдары мен еркін пікір білдіру саласында да әсер етті, себебі ол жалаңаш денеге қатысты.
Басқа жанрлармен үндесу
Көркем сурет салу көптеген сурет салу жанрларымен үндесіп кетуі мүмкін, бірақ сән сурет салу және фотожурналистикамен үндесу ерекше назар аударуға лайық. 1996 жылы "коммерциялық сурет салу мен көркем сурет салу арасындағы шекараның көмескіленуіне" айрықша назар аударылды. Көркемсурет және сәндік фотосурет суреттерінің бір-біріне ұқсастығына дәлел ретінде лекциялар, көрмелер, Art Basel Miami Beach сияқты сауда жәрмеңкелері және кітаптар жатады. Фотожурналистика мен көркемсурет фотографиясы "60-шы және 70-ші жылдардың аяғында, жаңалық фотографтары көркемсурет фотографиясы мен сурет салумен байланысқа түскеннен кейін" басталды. 1974 жылы Халықаралық фотосурет орталығы ашылды, оның басты назарда "гуманитарлық фотожурналистика" және "сурет суреттері" болды. Snapchat сияқты смартфон қосымшалары кейде көркем суретке түсіру үшін қолданылады.
Анықтамалардың тізімі
Мұнда "өнер фотосуреті", "көркем фотосуреті" және "сыртқы суреті" деген терминдердің анықтамаларының тізімі берілген.