Кіріспе
1932–1935 жылдардағы американдық фотосуретшілер тобы. "64" немесе f.64 – 20 ғасырдағы Сан-Франциско аймағының жеті фотографы құрған топ. Олардың ортақ фотосурет стилі – өткір фокусқа ие, мұқият түсірілген және ерекше батыстық (АҚШ) көзқараспен көрінетін суреттер. Көп жағдайда, олар 20 ғасырдың басында үстемдік құрған пикториализм фотосурет стиліне қарсы құрылды, бірақ одан да маңыздысы, табиғи нысандар мен кездейсоқ табылған заттардың нақты экспозицияланған суреттеріне негізделген жаңа модернистік эстетиканы насихаттағысы келді.
Group 64 or f.64 was a group founded by seven American 20th century San Francisco Bay Area photographers who shared a common photographic style characterized by sharply focused and carefully framed images seen through a particularly Western (U. S.) viewpoint. In part, they formed in opposition to the pictorialist photographic style that had dominated much of the early 20th century, but moreover, they wanted to promote a new modernist aesthetic that was based on precisely exposed images of natural forms and found objects.
Өмірбаян
1920 жылдардың соңы мен 1930 жылдардың басында АҚШ-та маңызды әлеуметтік және экономикалық беймәлімдік болды. Америка Құрама Штаттары Ұлы депрессиядан қиындық көріп, адамдар күнделікті ауыртпалықтарынан азаттық іздеді. Американың батысы болашақтағы экономикалық жаңарудың негізі ретінде қарастырылды, себебі Гувер бөгеті сияқты ірі мемлекеттік жобалар жүзеге асырылды. Көпшілік Батыс туралы жаңалықтар мен суреттерді іздеді, өйткені ол өзге уақыттағы қараңғы кезеңде үміт символы болды. Олар Ансел Адамс сияқты фотографтардың туындыларына қызығушылық танытты, оның Америкалық Батыстың керемет егжей-тегжейлі суреттері "шабыт пен құтқару күшінің көрнекі куәлігі" ретінде қарастырылды. Осы жағдайлар ортақ қызығушылықтармен біріккен достар тобының қалыптасуына жағдай жасады ғана емес, сонымен қатар олардың күш-жігерін қалай жоспарлағанына да маңызды әсер етті. Group 64 суретшілер клубынан гөрі артық болды; олар өздерін "әсерлі суреттеудің толқынына" қарсы күрес жүргізіп жатқандай сипаттады және осы атаудың саяси мәнін білдіретін манифест деп өздерінің маңызды жарияламасын атады. Бұл Стиглицке және оның Нью-Йорктегі 291 галереясына тікелей сілтеме еді. Ван Дайктің үйі/галереясы жақын фотографтар тобының бас қосып, ақырында f/64 тобының ядросын құрайтын орнына айналды. 1931 жылы Уэстонға Сан-Францискодағы М. Х. де Янг еске алу мұражайында көрме ұйымдастырылды. Көпшіліктің қызығушылығын ескере отырып, Ван Дайктің үйінде бас қосқан фотографтар өз жұмыстарын бірлесіп көрмеге қоюға бел буды. Олар де Янг мұражайының директорын оларға орын беруге көндірді және 1932 жылдың 15 қарашасында f/64 тобының алғашқы көрмесі көп көрерменге есігін ашты. Көрмеге қатысқан топ мүшелері: Ансел Адамс (10 фотосурет), Имоджен Каннингем, Джон Пол Эдвардс, Соня Носковиак, Генри Свифт, Уиллард Ван Дайк және Эдвард Уэстон (әрқайсысы тоғыз фотосуреттен). Тағы төрт фотограф – Престон Холдер, Консуэло Канага, Альма Лавенсон және Эдвард Уэстонның ұлы Бретт Уэстон көрмеге шақырылды, олардың әрқайсысы төрттен фотосурет ұсынды. Эдвард Уэстонның баспаларының бағасы 15 доллар болды, ал қалғандарының барлығы 10 доллардан сатылды. Көрме алты аптаға созылды. Кейбір фототарихшылар f/64 тобын алғашқы жеті фотографтан тұратын ұйымдасқан топ ретінде қарастырады, ал қалған төрт фотографты олардың визуалды эстетикалық ерекшеліктеріне байланысты топпен байланысты деп санайды. Доди Уэстон Томпсон 1949 жылы f/64 тобына қосылуға шақырылғанын айтты. Ол сондай-ақ 1952 жылы күйеуге алған Бретт Уэстонның өзін де топ мүшесі санайтынын баяндады. Бұл 1930 және 1940 жылдардағы топтың әлеуметтік құрамының өзгеруін ескерсек, мүшеліктің нақты шекарасын анықтау қиын екенін көрсетеді.
Атауы мен мақсаты
Топтың қалай аталғаны туралы пікірлер әртүрлі. Ван Дайк алғашқыда "US 256" атауын ұсынғанын еске алды, ол сол кезде камера линзасындағы өте кішкентай диафрагма үшін қолданылатын Бірыңғай жүйелік белгі болған. Ван Дайк айтуынша, Адамс бұл атаудың көпшілікке шатасу тудыратынын ойлап, "f/64" атауын ұсынды, ол сол кезде танымалдылығы артып келе жатқан фокустық жүйедегі сәйкес диафрагма мәні болды. Дегенмен, 1975 жылғы сұхбатында Холдер өзі мен Ван Дайк Оклендтен Сан-Францискоға барып келе жатқанда осы атауды ойлап тапқанын айтты. "f/64" термині үлкен форматты камерадағы кішкентай диафрагманы білдіреді, ол суреттің алғы және артқы жағын бірдей өткір көрсететін тереңдік мөлшерін қамтамасыз етеді. Мұндай кішкентай диафрагма көбінесе ұзақ экспозиция талап етеді, сондықтан пейзаждар мен натюрморттар сияқты көбінесе қимылсыз немесе ақырын қозғалатын нысандарды түсіру қажет. Бірақ, әдетте жарық болатын Калифорнияда, тақырыпты таңдауда камераның көлемі мен салмағы, 1930 жылдары әрекетті және репортаждық фотосуреттерде жиі қолданылатын кішкентай камералармен салыстырғанда, маңыздырақ рөл атқарады. Мұндай бірдей өткірлік, топтың сол кезде Калифорнияда әлі де танымал болған пикториализм әдістеріне қарсы тұрып, қолдайтын тура фотосурет идеалымен сәйкес келеді (дегенмен, олар Нью-Йоркте бұрыннан тоқтатылған еді).
Тарих
1932 жылы алғашқы көрмеден кейін, деректер сол көрменің кейбір немесе барлық фотосуреттері Лос-Анджелесте, Сиэтлде, Портлендте (Орегон штаты), және Кармелде көрсетілгенін көрсетеді. Сол көрмелердегі фотосуреттердің толық тізімі болмағандықтан, қандай суреттер көрсетілгенін нақты айту мүмкін емес. 1934 жылға қарай Ұлы депрессияның әсері Калифорния штатының барлық аймақтарында сезілді, және топ мүшелері сол қиын экономикалық жағдайда өнердің негіздері туралы бірқатар ауыр пікірталас жүргізді. Депрессияның салдары, сонымен қатар топтың бірнеше мүшесінің Сан-Францискодан кетуі (соның ішінде ұлының жанында болу үшін Санта-Барбараға көшкен Уэстон және Нью-Йоркке көшкен Ван Дайк) 1935 жылдың соңына қарай Group f/64 тобының тарауына алып келді. Оның көптеген мүшелері фотосурет түсіруді жалғастырды және қазір 20 ғасырдың ең ықпалды суретшілерінің қатарында саналады. Group f/64 фотографтарының ең толық жинақтары қазір Шығармашылық фотосурет орталығында және Сан-Францисконың заманауи өнер мұражайында сақтаулы.