Италияның Апулия аймағындағы Гарғано түбегі: тарихы, географиясы, ұлттық саябағы, ежелгі орман Foresta Umbra және Società foggiana тайпалары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италияның тарихи және географиялық аймағы
Historical and geographical region of Italy
Гаргано (ɡarˈɡaːno) – Италияның оңтүстік-шығысындағы Апулия облысының Фоггия провинциясында орналасқан тарихи және географиялық аймақ. Ол жоғары жатқан жерлер мен бірнеше шыңдардан тұратын кең, оқшауланған тау массивінен құралған және Адриатика теңізіне қарай ілгерілеп жатқан Гаргано мүйісінің тірегін құрайды, Италия "бут" пішіндес аймағының "тізгіні".
Gargano (ɡarˈɡaːno) is a historical and geographical sub region in the province of Foggia, Apulia, southeast Italy, consisting of a wide isolated mountain massif made of highland and several peaks and forming the backbone of the Gargano Promontory projecting into the Adriatic Sea, the "spur" on the Italian "boot".
Монте Кальво
Биік нүктесі Монте-Кальво, ал таулы жердің көп бөлігі, шамамен, 1991 жылы құрылған Гаргано ұлттық паркіне кіреді. Гаргано түбегінің бір бөлігі ежелгі орманның қалдықтарымен, Форреста Умбрамен жабылған, бұл Италиядағы ежелгі емен мен шырша орманының соңғы қалдығы, ол бір кезде Орталық Еуропаның көп бөлігін, сондай-ақ Апеннин жапырақты таулы ормандар аймағын қамтыған. Латын ақыны Гораций II, ix өлеңінде Гарганос емендері туралы айтқан. Бұл аймақта 1978 жылдан бері Società foggiana кландары арасында дұшмандық қақтығыс жүріп жатыр.
The high point is Monte Calvo at Most of the upland area, about , is part of the Gargano National Park, founded in 1991. The Gargano peninsula is partly covered by the remains of an ancient forest, Foresta Umbra, the only remaining part in Italy of the ancient oak and beech forest that once covered much of Central Europe as well as the Apennine deciduous montane forests ecoregion. The Latin poet Horace spoke of the oaks of Garganus in Ode II, ix. In this region since 1978 a feud has been fought between the clans of the Società foggiana.
Туризм
Гаргано жағалауында көптеген жағажайлар мен туристік объектілер орналасқан, оның ішінде Виесте, Песчичи және Маттината сияқты курорттар бар. Екі ірі тұзды көл – Лесина және Варано – жарым аралдың солтүстік бөлігінде жатыр. Гаргано – Батыс Еуропадағы бас періште Михаилға арналған ең көне қасиетті орын, Монте-Сант-Анжело-суль-Гаргано. Басқа да танымал туристік орындарға Сан-Джованни Ротондо, Рипальтадағы (Лесина) Санта-Мария аббаттығы, Лесинадағы "Қара тастар" деп аталатын Триас кезеңіне жататын жанартаулық тау жыныстары, сондай-ақ Сан-Назарио қасиетті орны жатады.
The coast of Gargano houses numerous beaches and tourist facilities, including resorts such as Vieste, Peschici and Mattinata. The two major salt lakes of Lesina and Varano are located in the northern part of the peninsula. Gargano is the site of the oldest shrine in Western Europe dedicated to the archangel Michael, Monte Sant'Angelo sul Gargano. Other tourist attractions include San Giovanni Rotondo, the Abbey of Santa Maria of Ripalta (Lesina) and the volcanic rocks, dating back to the Triassic Period, known as "Black Stones" in Lesina, as well as the Sanctuary of San Nazario.
Гаргано түбегіндегі қазбалар
Шамамен 12–4 миллион жыл бұрын, Миоценнің соңғы және Плиоценнің алғашқы кезеңдерінде, қазіргі теңіз деңгейінен жоғары болған кезде, Гаргано аралында өте эндемикалық омыртқалы жануарлар фаунасы қалыптасты. Осы жануарлардың бірнешесі арал гигантизміне ұшырады. Қалдықтар Монте Гарганоның жартылай толған палеокарст жарықтарында табылады. Гаргано аралының фаунасы, аймақтың эндемикалық кеміргіштер туысының атымен, Микротия фаунасы деп аталады. Алғашқыда Микротия деп аталған, бірақ бұл атау түзетілді, себебі Микротия туысының атауы бұрыннан көбелектерге қолданылып келген. Ежелгі карсттың беткі белгілері мезозойлық әктастарда дамыған. Оларда жергілікті фаунаның қалдықтарымен бірге шөгінділер жиналып, қызғылт, массивті немесе нашар қабатталған сазды-құмды балшықтардың қалың қабаттарын құрады, олар "terrae rossae" ("қызыл топырақ") деп белгілі. Плиоценнің ортасында осы шөгінділердің бір бөлігі суға батты, бұл Апулия тақтасының тектоникалық қозғалысынан болуы мүмкін. Ал қалғандары құрлықтан немесе тұщы судан келген басқа шөгінділермен жабылды. Осылайша, көмілген, ішінара қайта өңделген палеокарст пайда болды. Кейін, мұз дәуірінің циклдары басталғанда, теңіз деңгейі төмендеп, бұрынғы арал құрлыққа қосылды. Ерте плейстоценнің салқын және жартылай шөлейтті жағдайында (шамамен 1,8–0,8 млн жыл бұрын) екінші карсттық цикл пайда болды, нәтижесінде неокарст пайда болды, ол палеокарстты толтырудың бір бөлігін жойды.
Some 12 to 4 million years ago, during the Late Miocene to Early Pliocene, a highly endemic vertebrate fauna evolved on what was then Gargano Island due to higher sea levels than today. Several of these animals were subject to island gigantism. The fossils are found in partially infilled paleokarst fissures across Monte Gargano. The Gargano Island fauna is known as Mikrotia fauna after an endemic rodent genus of the area. Initially named Microtia, this had to be corrected, because the genus name Microtia was already used for butterflies. The surface features of the ancient karst developed in Mesozoic limestone. In these, sediment accumulated together with the remains of the local fauna, forming thick layers of reddish, massive or crudely stratified silty sandy clays, known as terrae rossae ("red soils"). Through the mid Pliocene, some of these deposits were flooded, probably due to tectonic movement of the Apulian Plate. Others were overlaid by other sediments of terrestrial or freshwater origin. In this way a buried, partially reworked paleokarst originated. Later, as the ice ages cycle got underway, sea levels sank and the former island was continentalized. In the cool and semiarid conditions of the Early Pleistocene (some 1.8–0.8 mya) a second karstic cycle occurred, producing the neokarst which removed part of the paleokarst fill.
Тілдер
Пелегринидің айтуынша, Гаргано Оңтүстік итало-роман тілдерінің IIIb аймағына орналасқан. Әрбір қала өз алдына ерекше диалектіде сөйлейді. Канделоро (немесе итальян тілінде Candelaro) өзені мүйістің шекарасын, сондай-ақ IIb аймағымен (Фоггиано диалектілері) шекарасын белгілейді.
According to Pellegrini, Gargano is home to area IIIb of Southern Italo Romance varieties. Each town, in turn, speaks its own sub variety. The Candeloro (or Candelaro in Italian) river defines the boundaries of the promontory as well as the borders with area IIb (that of Foggiano varieties).