АҚШ, Нью-Йорк штатындағы Finger Lakes ұлттық орманы – табиғат сүйгіштерге арналған 50 км жол, шатқалдар, жайылымдар мен орманды аймақтар. Хауденосони тайпасының тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорк, АҚШ-тағы маңызды орын
Landmark in New York, United States
Finger Lakes ұлттық орманы – АҚШ-тың ұлттық орманы, Нью-Йорк штатының Finger Lakes аймағындағы Seneca және Schuyler округтерін қамтиды. Ол Seneca көлі мен Cayuga көлі арасында орналасқан. Орманда шатқалармен, жыралармен, жайылымдармен және ормандармен кесіп өтетін 50 шақырымнан аса ұзын, біріккен жолдар бар. Нью-Йорк штатының 3,2 миллион акрға жуық (1300 км²) мемлекеттік орман қоры, жабайы табиғатты қорғау аймақтары мен ормандарда болғанымен, Finger Lakes аймағында көпшілікке ашық үлкен жерлер аз. Finger Lakes ұлттық орманы – Нью-Йорктегі жалғыз ұлттық орман және көп мақсатты пайдалану философиясы бар жалғыз мемлекеттік жер.
The Finger Lakes National Forest is a United States National Forest that encompasses of Seneca and Schuyler counties, nestled between Seneca Lake and Cayuga Lake in the Finger Lakes Region of the State of New York. It has over 30 miles (50 km) of interconnecting trails that traverse gorges, ravines, pastures, and woodlands. Although about 3.2 million acres (1300 km2) of the State of New York is in the State Forest Preserve, Wildlife Management Areas, and Forests, there are few large areas of public land in the Finger Lakes Region. The Finger Lakes National Forest is the only National Forest in New York and the only public land that has had an explicit philosophy of multiple use.
Ерте тарих
Бастапқыда Фингер-Лейкс ұлттық орман аймағында Хауденосауне тайпасы қоныстанған. Олардың қазіргі орман шекарасындағы аумақты пайдалануы туралы мәліметтер жеткіліксіз. Бірақ, бұл жерде кем дегенде аң ауру іс-әрекеті болған деп есептеледі. 250 жыл бұрын бұл аймақ Хауденосауне халқы үшін орманды аң ауру территориясы болған. Ал 100 жыл бұрын, еуропалықтардың орман шаруашылығы, егіншілік және мал жаю әрекеттері салдарынан, мүлдем ағашсыз қалған. Бүгінде бұл жер екінші буын орман, жайылым және жайылымнан орманға айналып жатқан учаскелердің қосындысынан тұрады. Жер астындағы ойыстар, тас қабырғалар, археологиялық заттар және осы аймақтың бұрынғы тұрғындарының қалдықтары олардың өміріне куәлік ететін жазба ескерткіштер мен тарихи деректер саналады. Олар федералдық заңмен қорғалады. Фингер-Лейкс ұлттық орман басқаратын жерлерде көптеген археологиялық орындар бар, олардың көпшілігі Революциядан кейінгі кезеңге жатады. Еуропалықтардың Солтүстік Американың шығысын "қайта ашқанға" дейін, түпкілікті американдықтар Нью-Йорк штатының осы бөлігінде 10 мың жылдан астам уақыт өмір сүрген. Хауденосауне – бұл жерде өмір сүрген түпкілікті американдық мәдениеттердің соңғысы, ал Алты тайпаның екі жері Орманмен шектеседі. Хауденосауне халқының өмірі көбінесе өткен көлдер – Каюга және Сенека қазір олардың есімдерін алып жүр. Орманның қазіргі шекараларындағы үлкен, жыл бойына тұрақты Хауденосауне ауылдарының дамуына жеткілікті су көздерінің және дәнді дақылдарға қолайлы, әкке бай топырақтардың болмауы кедергі келтірді. Бірақ, қарағай және қатты ағаштардан (мысалы, гиккори, ельма, шаған, каштан, емен және шаған) тұратын бастапқы орман жамылғысы осы халық үшін аң ауру және жаңғақ жинау үшін өте қолайлы аумақ болды.
The area around the Finger Lakes National Forest was originally inhabited by the Haudenosaunee. Information of their use of the area within the current forest boundary is lacking. It is thought that at least some hunting activity occurred. This area was a forested hunting territory for the Haudenosaunee people 250 years ago. Just 100 years ago, it was nearly treeless, the result of logging, farming, and grazing practices by Euro American settlers. Today it is a mix of second growth woodland, pasture and lots which are in a transition from pasture to woodland. The cellar holes, stone walls, artifacts, and other material evidence of the former residents of this area are an unwritten reminder and historical record of their lives. They are protected by Federal Law. There are a number of archaeological sites on lands managed by the Finger Lakes National Forest, most from the post Revolutionary period. Prior to the European "rediscovery" of eastern North America, Native Americans lived in this part of New York for more than 10,000 years. The Haudenosaunee are the last in a series of Native American cultures to have lived here, and two of the Six Nations homelands border the Forest. The lakes around which much Haudenosaunee life took place now bear their names: Cayuga and Seneca. The lack of reliable water sources and lime rich soils (good for corn agriculture) precluded development of large year round Haudenosaunee villages within the Forest's present day boundaries, but the original forest cover of pines and hardwoods (such as hickory, elm, beech, chestnut, oak, and maple) would have made this a good hunting and nut gathering territory for these people.
Америка революциясы
Америка революциясы кезінде британдықтармен одақтас болғандықтан, Джордж Вашингтон генералдар Салливан мен Клинтонға оларға қарсы әскери науқан жүргізуді тапсырды. 1779 жылғы Салливан науқаны – 40-тан астам ауылды қиратып, жүздеген акр егістік жерді, сондай-ақ Хауденосони және британдықтардың тәуелді болған азық-түлік пен материалдардың көп бөлігін жойған маңызды әскери операция болды. Осы аймақтағы Алты Ұлтты бейтараптандырудың әскери емес екінші бір салдары – соғыстан кейін колониялық сарбаздарға қызметтері үшін ішіралық төлем немесе сыйлық ретінде бөлінетін «жаңа» жерлердің пайда болуы болды. Жер «әскери учаскелерге» бөлінді, бұл бір шақырымдық (2.6 км²) шаршы бірліктер бүгінгі күнде Фингер-Лейкс Ұлттық Орманындағы жол (және жолдың көп бөлігі) жүйесінің негізін құрайды. 1790 жылы бұл аймақ 600 акрлық (2.4 км²) әскери учаскелерге бөлініп, төлем ретінде Революциялық соғыс ардагерлері арасында таратылды. Осы алғашқы қоныс салушылар жерді сабан және қара бидай сияқты ұсақ дәнді дақылдар өндіру үшін тазартты. Нью-Йорк қаласы өскен сайын, осы өнімдерге күшті сұраныс туды, бұл ауыл шаруашылығын дамытуға ықпал етті. Фермерлер 19-ғасырдың ортасына дейін гүлденді, содан кейін бірқатар қайғылы оқиғалар орын алды: қалалық орталықтарда моторлық көліктің танымалдылығы (азықтандыруға арналған жылқылардың санын азайту), топырақ ресурстарының біртіндеп тозуы және орталық батыстан келген бәсекелестік.
Because of the Haudenosaunee alliance with the British during the American Revolution, George Washington assigned Generals Sullivan and Clinton to mount a campaign against them. The Sullivan Campaign of 1779 was a major military undertaking which destroyed more than 40 villages and laid to waste hundreds of acres of cultivated fields and a large portion of the stored food and materials the Haudenosaunee and British were dependent upon. A secondary, non military result of the neutralization of the Six Nations in this region was that it created "new" lands to allot to Colonial soldiers after the war in partial payment or reward for their service. The land was divided up into "military lots", the one mile (1.6 km) square (2.6 km2) units that are still the basis for the road (and much of the trail) system present on the Finger Lakes National Forest today. In 1790, the area was divided into 600 acre (2.4 km2) military lots and distributed among Revolutionary War veterans as payment for their services. These early settlers cleared the land for production of hay and small grains such as buckwheat. As New York City grew, a strong market for these products developed, encouraging more intensive agriculture. The farmers prospered until the mid 19th century, when a series of unfortunate events occurred the popularity of motorized transportation in urban centers (reducing the number of horses to be fed), gradual depletion of the soil resource, and competition from the midwest.
Жерді сатып алу
1890 жылдан бастап Ұлы депрессияға дейін Нью-Йорк штатының оңтүстік-орталық бөлігінде 1 миллион акр (4000 км²) егіс жері тасталып қалды. 1930 жылдары елдің көптеген аймақтарындағы шаруалар өздерінің тозығы жеткен жерлерінен көріне алмайтындықтары анықталды. Күнкөріс үшін жерді одан әрі қарқынды өңдеу салдарынан қоршаған ортаға зиян келтірілді. Осы мәселелерді шешу үшін 1933 жылғы Федералдық Төтенше Жәрдем Заңы және 1937 жылғы Банкхед-Джонс Ферма Жалға алушылар Заңы сияқты бірнеше заңдар қабылданды. Осының нәтижесінде жаңа заңдарды іске асыру үшін Мемлекеттік Қайта Орналастыру Басқармасы құрылды. Бұл басқарма шаруаларды жақсы жерге немесе басқа жұмыстарға көшіруді және Федералдық үкіметтің маргиналды егіс жерлерін сатып алуын жүзеге асырды. 1938-1941 жылдар аралығында қазіргі Ұлттық Орман аймағында 100-ден астам ферма сатып алынды. Бұл ерікті сатушы, ерікті сатып алушы принципімен жасалғандықтан, Федералдық меншік тіркіштей жиналған түске ұқсады. Бұл әсіресе Орманның Сенека округінің жақын жерлерінде, топырақ өнімдірек болған және кейбір отбасылар қалуды шешкен жерлерде айқын байқалды. Бұл меншік үлгісі бүгінге дейін сақталған. Жаңадан алынған Федералдық жер, Гектор Жерді Пайдалану Аймағы (ЖПА) деп аталды, бастапқыда Топырақ Сақтау Қызметі басқарды. Топырақты тұрақтандыруға, қызыл шырша отырғызуға және жайылым бағдарламасын дамытуға баса назар аударылды. Бұрын өңделген егістік жерлер жақсартылған жайылымдарға айналдырылды, бұл аз қарқынды шаруашылықтың жерді қалай тиімді пайдаланатынын көрсету үшін жасалды. 1943 жылы Гектор Ынтымақтастық Жайылым Қауымдастығы құрылды. Бұл ұйымға (ЖПА) жайылымдарды басқару үшін ұзақ мерзімді жалға берілді. Олар (ЖПА) радиусы 100 миль (160 км) ішіндегі 120-ға жуық жеке мал өсірушілердің жайылымдарды пайдалануын үйлестірді. 1996 жылы бұрынғы Фоссенвью лагеріне тиесілі мүлік орманға қосылды. Осы жерде 1999 жылы Ұлттық Тарихи Орындар Тізіміне енгізілген Королева сарайы орналасқан.
Between 1890 and the Great Depression, over 1 million acres (4000 km2) of farmland was abandoned in south central New York State. In the 1930s it was recognized that farmers in many parts of the country could no longer make a living from their exhausted land. Environmental damage was occurring as they cultivated the land more and more intensively to make ends meet. Several pieces of legislation were passed, including the Federal Emergency Relief Act of 1933, and the Bankhead Jones Farm Tenant Act of 1937 to address these problems. One result was the formation of a government agency, the Resettlement Administration, to carry out the new laws. This agency directed the relocation of farmers to better land or different jobs, and the purchase of marginal farmland by the Federal government. Between 1938 and 1941, over 100 farms were purchased in the area now in the National Forest. Because this was done on a willing seller, willing buyer basis, the resulting Federal ownership resembled a patchwork quilt. This was especially true in the Seneca County end of the Forest, where soils were more productive, and some families elected to stay. This ownership pattern still exists today. The newly acquired Federal land, named the Hector Land Use Area (LUA), was initially managed by the Soil Conservation Service. The emphasis was on stabilization of the soil by planting conifers, and development of a grazing program. Previously cultivated fields were converted to improved pastures to demonstrate how less intensive agriculture could still make productive use of the land. In 1943, the Hector Cooperative Grazing Association was formed. This organization was issued a long term lease to manage grazing on the (LUA). They coordinated use of the pastures by as many as 120 individual livestock owners within a 100 mile (160 km) radius of the (LUA). In 1996, the property associated with the former Camp Fossenvue was added to the forest. On that property is the Queen's Castle, a structure listed on the National Register of Historic Places in 1999.
Ұлттық орманның құрылуы
1950 жылдары Гектордың (LUA) бастапқы мақсаттарының көп бөлігі орындалды. Фермерлер жайғастырылып, топырақтың эрозиясы тоқтатылды және ауыл шаруашылығының балама түрлері көрсетілді. Сонымен қатар, халық мемлекеттік жерді көп мақсатта пайдалану тұжырымына қызығушылық танытты. Гектор LUA-ның басқаруы және тиісті меншік құқығы қайта қарастырылды. 1954 жылы әкімшілік жауапкершілікті көп мақсатты басқарудың мол тәжірибесі бар АҚШ Орман қызметіне беру туралы шешім қабылданды. Бастапқыда бұл жұмыс Пенсильвания штатының Верхний Дарби қалашығындағы аймақтық кеңсе арқылы жүзеге асырылды. Бұл аймақ кейіннен Орман қызметінің Солтүстік-Шығыс аймағына біріктірілгеннен кейін, Гектор Вермонт штатындағы Грин-Маунтин Ұлттық орманының әкімшілік бөлімшесіне айналды. 1982 жылы Федералды жерді басқару агенттіктеріне ресурстық базаға немесе мемлекеттік қызметке елеулі зиян келтірмей сатуға болатын федералды жердің жеке учаскелерін анықтау тапсырылды. Мақсат – басқаруға тиімсіз жерлерді сату арқылы кіріс табу болды. "Гектор" жер пайдалану аймағы осы "Мүлікті басқару" бағдарламасы аясында сату мүмкіндігі зерттелген бір учаске болды. Бұл идеяны бағалау үшін өткізілген қоғамдық тыңдалымдарда, федералдық меншікті сақтап қалуға жергілікті халық күшті қолдау көрсетті. Жергілікті және аймақтық тұрғындар Гектордан ағаш өнімдері, мал азығы, демалыс және басқа да пайдалар алуға үміттенеді. Осы қолдауға байланысты, Конгресс оны Ұлттық орман жүйесінің тұрақты бөлігіне енгізу туралы заң қабылдады. Гектор Рейнджер ауданы, Грин-Маунтин Ұлттық орманы құрылды. Жергілікті тұрғындар Орман қызметінен атауын Гектор Рейнджер ауданы, Фингер-Лейкс Ұлттық орманы деп өзгертуді сұрады, бұл келушілерді жаңылыстырмас үшін және аймаққа деген жергілікті мақтанышты арттыру үшін жасалды. Бұл өзгеріс 1985 жылдың қазан айында күшіне енді.
By the 1950s, many of the original objectives of the Hector (LUA) had been met. Farmers had been resettled, the eroding soil stabilized, and alternative agriculture uses demonstrated. At the same time, the public was becoming interested in the concept of multiple uses of public land. Management and appropriate ownership of the Hector LUA was reevaluated. The decision was made in 1954 to transfer administrative responsibilities to the U. S. Forest Service, which already had a fairly long history of multiple use management. Initially this was carried out by the Regional Office in Upper Darby Township, Pennsylvania. When this region was later consolidated within the Forest Service's Northeast Region, Hector became an administrative unit of the Green Mountain National Forest in Vermont. In 1982, the Federal land management agencies were directed to identify isolated parcels of federal land that could be sold without significantly affecting the resource base or public service. The intent was to dispose of lands that were inefficient to manage, and to generate revenue. The Hector Land Use Area was one parcel studied for possible disposal under this "Assets Management" program. When public meetings were held to evaluate this idea, there was strong local support for continued federal ownership. Local and regional citizens had come to depend on Hector for wood products, forage, recreation, and other benefits. Because of this public support, Congress enacted legislation to make it a permanent part of the National Forest System. The Hector Ranger District, Green Mountain National Forest, had been created. Local citizens asked the Forest Service to change the name to Hector Ranger District, Finger Lakes National Forest, so it would be less confusing to visitors, and promote local pride about the area. This change was made in October 1985.
Бүгін
Ұлттық орман – Каюга және Сенека көлдерінің арасында жатқан Сенека және Скайлер округтерінде халыққа ашық қолданылатын ресурс. Фингер-Лейкс ұлттық орманы – Грин-Маунтин ұлттық орманының әкімшілік бөлімшесі. Екеуі де Вермонт штатының Рутленд қаласындағы Орман шаруашылығы қызметімен басқарылады. Орман жайылымдарды, орманды, демалыс және жабайы табиғатты пайдалануды, сондай-ақ тарихи және археологиялық ескерткіштерді сақтауды жалғастыруда. Бұл АҚШ-тағы екінші ең кішкентай ұлттық орман, тек Алабама штатындағы Тускеги ұлттық орманынан ғана үлкен.
The national forest is a public use resource in both Seneca County and Schuyler County, lying between Cayuga Lake and Seneca Lake. The Finger Lakes National Forest is an administrative unit of the Green Mountain National Forest. Both are managed by the Forest Service from offices in Rutland, Vermont. The Forest has continued the management mix of pasture, forest, recreation and wildlife and includes the preservation of historic and archaeological sites. It is the second smallest National Forest in the United States, larger only than the Tuskegee National Forest in Alabama.