Кіріспе
Ересектерге арналған комикстер негізінен немесе қатаң түрде ересек оқырмандарға бағытталған. "Ересектер комикстері" деген термин әдетте ересек (немесе жасөспірім) оқырмандарға арналған комикс кітаптарын, комикс журналдарын, комикстерді немесе графикалық романдарды білдіреді. Мұның себебі – олардың құрамында балаларға қолайсыз тақырыптар болуы мүмкін, мысалы, ұсақ-түйек сөздер, моральдық тұрғыдан күмәнді әрекеттер, мазасыз суреттер және жыныстық сипаттамалы материалдар. Ересектерге арналған комикстер 16 жасқа және одан үлкен аудиторияға арналған деп есептелуі мүмкін. 1930 жылдары құпия түрде "Тихуана Киелі кітаптары" шығарылды – тіктөртбұрышты, сегіз беттік, арзан ақ қағазға қара түспен басылған буклеттер. Суреттердің сапасы өте жақсыдан ең нашар деңгейге дейін болды, ал мазмұны ашық жыныстық оқиғалардан тұрды, көбінесе танымал мультфильм кейіпкерлері, саяси тұлғалар немесе киножұлдыздардың рөлдерінде, олардың келісімінсіз. Темекі дүкендері мен бурлеск үйлері сияқты жерлерде жасырын сатылған Тихуана Киелі кітаптары 1930 жылдары өте танымал болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін олардың сатылымы күрт төмендеді, ал 1950 жылдардың ортасына қарай нарықта жаңа өнімнің азын-малы ғана қалды, көбінесе арзан басылған, нашар салынған және дәмсіз сегіз беттік комикстер түрінде, олардың әрқайсысы 10 центтен сатылды, көбінесе тозығы жеткен кондитерлік дүкендерде және жанармай құю станцияларында, көбінесе тәртіпсіз жасөспірімдер арасында тарады. 1932 жылдан бастап Норман Петт британдық "Daily Mirror" газеті үшін "Джейн" атты комикстер жолағын жасады. Басты кейіпкер әдетте киімін жоғалтып, өзін қиын жағдайға түсіретін оқиғаларға қатысатын. Бұл комикс әскери аудиторияның көңілін көтеру үшін жазылған. Уинстон Черчилль Джейнды Ұлыбританияның "құпия қаруы" деп атады. АҚШ-та Гарри Доненфельдтің "Spicy Detective" сияқты пулп журналдары киімін жоғалтқан қаһарман әйелдер туралы комикстерді жариялады, мысалы, Адольф Барроның "Салли Слют" (1934 жылы жарық көрді). Көптеген алғашқы комикс баспагерлер өздерінің бастауын пулптардан алды, мысалы, Доненфельд кейіннен DC Comics-ті құрды. Fiction House да пулп журналдарын басып шығарудан бастады, бірақ 1938 жылы "Шина, Джунгли патшайымы" комиксін шығарды, ол көптеген аздап киінген джунгли әйелдерінің біріншісі болды. Fiction House комикстері әдетте қақпақтарында тартымды әйелдерді бейнеледі, бұл кейіннен "жақсы қыздар өнері" деп аталды. 1941 жылы Quality Comics "Полиция комикстері" комиксін шығарды, онда киімі аздау қылмыспен күрескен "Phantom Lady" бейнеленген. Fox Feature Syndicate ақырында "Phantom Lady" комиксін шығара бастады, оны ең танымал "жақсы қыз" суретшілерінің бірі Мэтт Бейкер салған. Милтон Канифф 1943 жылы "Еркек шақыру" комиксін шығара бастады, ал Билл Уорд 1944 жылы секси кейіпкерлері бар "Торчи" комиксін шығарды. Пулп журналдары да зорлық-зомбылықпен танымал болды. "The Shadow" қылмыскерлерді өлтіру үшін екі тапанша алып жүрді, ал Бэтмен 1939 жылдан 1944 жылға дейін тапанша қолданды, содан кейін одан бас тартты. 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдардың басында қылмыс және қорқыныш комикстері танымал жанрлар болды, мысалы, Lev Gleason Publications's "Crime Does Not Pay", EC Comics' "Crime Suspenstories", "Crypt of Terror", "Tales From the Crypt" және "Vault of Horror". EC сол кездегі ең жақсы сатылатын комикстердің бірі болды деп есептеледі. Харви Курцман EC үшін негізгі жазушылардың бірі болды, ал Уолли Вуд немесе Ал Уильямсон сияқты суретшілер әр жаңа оқиға үшін сол уақытқа дейін жарияланған комикстердегіден гөрі көп зерттеу жүргізе бастады. 1950 жылдары Ирвинг Клау Эрик Стэнтон, Джон Вилли және Джин Билбрю сияқты суретшілердің еңбектерін жариялаған жер асты фетиш және құлдық комикстерін шығарды. Олар кең танымалдылыққа ие болмады, бірақ көптеген жылдар бойы басылымда сақталды, Клаудың пошта арқылы тапсырыс каталогы арқылы Бетти Пейдждің құлдық суреттерін сатып алған клиенттерге сатылды. Олар әдепсіздік деңгейіне жетпегендіктен қудалауға ұшырамады, олар бейнелеуде толық жалаңаштықтан аулақ болды және заң шегінен сытылып өтті.
The catch all term adult comics typically denotes comic books, comic magazines, comic strips or graphic novels that are marketed either mainly or strictly towards adult (or mature) readers. This can be because they contain material that could be considered thematically inappropriate for children, including vulgarity, morally questionable actions, disturbing imagery, and sexually explicit material. Adult comics can be defined as intended for audience of 16 years or older. In the 1930s, there were clandestinely produced tijuana bibles – rectangular, eight page pamphlets with black printing on cheap white paper. The artwork ranged from excellent to utterly crude and the stories were explicit sexual escapades, usually featuring well known cartoon characters, political figures, or movie stars, without the subjects' consent. Sold under the counter in places such as tobacco stores and burlesque houses, millions of Tijuana Bibles were sold at the height of their popularity in the 1930s. They went into a steep decline after World War II and by the mid 1950s only a small trickle of new product was still appearing on the market, mainly in the form of cheaply printed, poorly drawn and tasteless little eight pagers which sold for 10 cents each in run down candy stores and gas stations, circulating mainly among delinquent teenagers. Starting in 1932, Norman Pett drew a strip called Jane for the British Daily Mirror newspaper. The heroine would often find herself in awkward situations where she would lose her clothing for one reason or another. The strip was written to some extent for a military audience to boost the morale of troops away from home. Winston Churchill said that Jane was Britain's "secret weapon". In the United States, pulp magazines such as Harry Donenfeld's Spicy Detective featured comics on heroines who lose their clothing, such as Adolphe Barreaux's Sally the Sleuth which debuted in 1934. Many of the early comic publishers got their start in the pulps with Donenfeld for instance going on to found DC Comics. Fiction House similarly started as a pulp magazine publisher, but in 1938, released Jumbo Comics featuring Sheena, Queen of the Jungle, the first of many scantily clad jungle girls. Fiction House comics routinely featured attractive women on the covers, a trend which later became referred to as 'good girl art.' In 1941, Quality Comics put out Police Comics featuring Phantom Lady, a scantily clad crime fighter. Fox Feature Syndicate eventually began publishing Phantom Lady where she was drawn by Matt Baker, one of the most famous 'good girl' artists. Milton Caniff started producing the comic strip Male Call in 1943, and Bill Ward came out with Torchy in 1944 featuring sexy heroines. Pulp magazines were also known for their violence. The Shadow carried two guns for killing criminals, and Batman also wielded a gun from 1939 through 1944 before giving it up. Crime and horror comics were popular genres in the late 1940s and early 1950s with such titles as Lev Gleason Publications' Crime Does Not Pay, EC Comics' Crime Suspenstories, Crypt of Terror, Tales From the Crypt and Vault of Horror all enjoying brief spells of interest. It is believed that EC had one of the best selling lines at the time. Harvey Kurtzman was one of the key writers for EC, and artists such as Wally Wood or Al Williamson began to do research for each new story far beyond what had been seen in titles published up to that time. In the 1950s Irving Klaw published a line of underground fetish and bondage comics by artists like Eric Stanton, John Willie, and Gene Bilbrew. These never achieved widespread popularity but were kept in print for many years, sold through Klaw's mail order catalog to the same customers who bought his bondage photographs of Bettie Page. Not quite obscene enough to warrant prosecution, they skirted the limits of legality by avoiding full frontal nudity in their depictions.
Комикс кодтары жөніндегі орган
1954 жылы психолог доктор Фредерик Вертхам "Бескүнәлерді азғыру" атты кітап жариялады. Онда сол кездегі жаңалықтарда жиі айтылып жүрген жасөспірімдер арасындағы қылмыстың өсуіне комикстер себепкер болды делінген. Ол Бэтмен мен Робин гомосексуализмді насихаттайды деп мәлімдеді және Керемет әйел комиксіндегі құлдық көріністерін сынады. EC Comics қылмыс және қорқыныш жанрындағы комикстеріндегі зорлық-зомбылық пен қандылық көріністері үшін сынға ілікті. EC баспагері Уильям Гейнс Сенат комитетіне куәлік беруге шақырылды, бірақ ол өзінің комикстеріндегі ең шектен тыс материалдарды цензуралап отырғанын айтып, қорғанысқа түсті. Үкіметтің араласуын болдырмау үшін, басқа ірі баспагерлер бірігіп Комикстер кодексін құрды. Бұл кодекс комикстерді баспаға жібермес бұрын тексеріп, комикстер олардың стандарттарына сай келген жағдайда ғана кодекс таңбасын қоюға рұқсат беретін орган болды. Кодекс өте қатаң болды. Ол баспагерлерге тақырыптарында "қылмыс", "қорқыныш" немесе "террор" сөздерін пайдалануға тыйым салды, осылайша EC ең танымал комикстерінен бас тартуға мәжбүр болды. Полиция қызметкерлерін жағымсыз жағдайда бейнелеуге болмайды, ал егер қылмыскер кісі өлтірсе, ол оқиға соңына дейін ұсталып, жазалануы керек еді. Вампирлер, қасқырлар немесе зомбилер туралы айтуға рұқсат берілмеді, бұл EC комикстеріне тағы бір соққы болды. Бірнеше жылдан кейін Marvel комикстеріне зомбилерді енгізгенде, кодекс талаптарын орындау үшін оларды "зувэмби" деп атауға мәжбүр болды. Жалпы, DC және Marvel кодекске қолдау көрсетті, бірақ EC жаңа ережелерге бейімделуге қиналды және ақырында кодекс бекітуі қажет емес Mad журналына көшу үшін көптеген комикстерінен бас тартты. Кодекс әйелдердің суреттерін ұялтқыш немесе әдепсіз бейнелеуге қарсы ережелерді де қамтыды және әйелдердің суреттерін орынсыз ашық көрсетуге тыйым салды. Бұл Fiction House комикстерінің әдемі қыздар суреттерімен безендірілген мұқабаларына соққы болды және Fiction House компаниясының жабылуына себеп болуы мүмкін.
Журналдар мен комикстер
Солтүстік Америкадағы комикс кітаптарының мөлшері көбінесе 7х10 дюйм шамасында болады. Журналдардың мөлшері әртүрлі, бірақ көбінесе үлкенірек. Комикстерде балаларға жарамды екенін көрсететін Comic Code таңбасы болса, журналдарда мұндай талап болған жоқ. Осының нәтижесінде журналдар ересектерге арналған комикстердің ең көп таралған форматына айналды. "Плейбой" журналы алғаш рет 1953 жылы жарық көрді. Онда Альберто Варгас, "Арчи Комикс" суретшісі Дэн Де Карло, "Пластик Адам" авторы Джек Коул, Лерой Нейман, сондай-ақ кейін Оливия Де Беррадинис және Дин Йейгл сияқты суретшілердің бір кадрлық карикатуралары жарияланды. 1960 жылдардың ортасында "Плейбой" журналы EC мектеп бітірушілері Харви Курцман мен Уилл Эльдердің "Кішкентай Энни Фанни" атты көп беттік комиксін жариялай бастады. Энни киім киюде қиындықтарға тап болды, осыған ұқсас сюжет "Фиби Зайт Гайсттың оқиғалары", Уоллес Вудтың "Салли Форт" және Рон Эмблтон мен Фредерик Муллаллидің "Пентхаустағы О зұлым Ванда" комикстерінде де кездеседі. Кейін "Пентхаус" бірнеше эротикалық комикс журналдарын шығарды: "Penthouse Comix", "Penthouse Men's Adventure" және "Penthouse Max", оларға Адам Хьюз сияқты суретшілер үлесті. "Пентхаус" кейіннен 2024 жылы осы серияны екі айда бір рет шығатын "Penthouse Comics" журналы ретінде қайта жаңғыртты. 1965 жылдан бастап "Уоррен Паблишинг" екі қара-ақ журналды – "Creepy" және "Eerie" шығара бастады, олар EC-нің қорқынышты комикстерінде жұмыс істеген суретшілерге тапсырыс берді. 1969 жылы "Уоррен" Vampirella-ны, ал 1978 жылдан бастап "1984" (кейін "1994") атты ғылыми-фантастикалық журналын жариялады. Бұл журналдардың үлкен форматы оларды балаларға арналған комикстер сатылатын стендтерде көрсетудің орнына ересектерге арналған басқа журналдармен бірге сатуға мүмкіндік берді. Америкалық "National Lampoon" юмор журналының баспагерлері француз ересектер журналы "Métal hurlant" туралы біліп, 1977 жылы ағылшын тіліне аударған "Heavy Metal" журналын шығара бастады, онда Мило Манара, Каза, Витторио Джардино, Жан Клод Форест, Жан Жиро (Moebius) және Гвидо Крепакс сияқты авторлардың туындылары жарияланды. "Heavy Metal" Ричард Корбен және Говард Чейкин сияқты американдық авторлардың шығармаларына да платформа болды. 1974 жылы Ларри Флинт "Hustler Magazine" журналын шығарды, онда бастапқыда Джеймс Маккуэйд, кейін Том Гарст салған "Honey Hooker" атты комикс жолағы жарияланды. 1970 жылдардың басында Маккуэйд Мисти кейіпкері туралы эротикалық графикалық роман сериясын салған. 1983 жылы "Уоррен" банкротқа ұшырады, бірақ соңғы кезде "Dark Horse Comics" "Уорреннің" ескі әңгімелерін қайта басып шығарып, "Creepy" және "Eerie" журналдарын қайта жаңғыртты.
Жер асты комикстері
Ересектерге арналған комикстер 1960 жылдардың аяғында CCA бақылауынан тыс, жасырын түрде жариялануын жалғастырды. Андерграунд комикстер қозғалысын Арт Шпигельман, Роберт Крамб, Харви Пекар, Ким Дейч және Испания Родригес сияқты авторлар жетекке алды. Ларри Уэлз 1980-ші жылдары «Cherry» кітабымен көзге түсті, ол «Archie Comics» комиксінің андерграунд стиліндегі эротикалық пародиасы болды. Мұндай комикстер көбінесе «head shop» дүкендерінде сатылатын, бірақ бұл дүкендер полициямен жиі келіспеушіліктерге ұшырап, кейде тарату процесін қиындататын.
Тәуелсіз баспашылар
1966 жылы Уоли Вуд өзінің комиксін басып шығару туралы ойға келді және оны комикс кітаптарына арналған мамандандырылған дүкендер арқылы сатуды жоспарлады. Достарынан танымал суретшілерді шақырып, «Witzend» комиксінде Джек Керби, Стив Дитко, Фрэнк Фразетта, Гил Кейн және Арт Шпигельман сияқты авторлардың әртүрлі тақырыптағы жекелеген комикс жолақтары жарияланды. «Fantagraphics Books» 1976 жылы «Comics Journal» журналын, ал кейін «Amazing Heroes» комиксін шығара бастады, онда комикс индустриясы туралы мәтіндік мақалалар жарияланды. Бірақ 1982 жылы олар нақты комикстерді шығаруға кірісті, оның ішінде Гилберт және Хайме Эрнандестің «Love and Rockets» комиксі ерекше көзге түсті. 1990 жылы «Fantagraphics» өзінің «Eros Comix» баспасын құрды, онда Уоли Вуд пен Фрэнк Торнның, сондай-ақ Гилберттің «Birdland» комикстері қайта басылды. Канадалық Дэйв Сим 1977 жылы «Cerebus» комиксін шығара бастады, ал Ричард пен Венди Пини 1978 жылдан бастап «Elfquest» комиксін шығарды, бастапқыда оны өздерінің «WaRP» компаниясы арқылы жариялады. «Pacific Comics» 1981 жылы құрылды және Дейв Стивенстің «Rocketeer» комиксін алғаш рет басып шығарды, кейін ол фильмге көшірілді. Стивенс кейіпкерлерінің бірін Бетти Пейдж үлгісінде жасады, бұл бұрынғы құпия баспа дәуірін еске түсірді. «Antarctic Press» 1984 жылы құрылды және американдық манга мен тәуелсіз авторлардың комикстерін жариялайды, оның ішінде Терри Мурдың «Strangers in Paradise» комиксі ерекше аталады. «Dark Horse Comics» 1986 жылы құрылды. Оның алғашқы комиксі ересектерге арналған «Dark Horse Presents» антологиясы болды, онда Франк Миллердің «Sin City» комиксі жарияланды, кейін ол көркем фильмге айналдырылды. «Avatar Press» 1996 жылы Алан Мур мен Аль Рионың туындыларын көрсетуді бастады. «Top Shelf Productions» 1997 жылы құрылды және Мур мен Мелинда Геббидің «Lost Girls» эротикалық комиксін жариялады.
Негізгі жариялаушылар
1960 жылдары Marvel Comics баспасының редакторы Мартин Гудман бірнеше ерлерге арналған журналдарды шығарды: «Ерлер», «Еркек» және «Stag». Осы журналдарда Уолли Вуд пен Билл Уорд салған «Мысықшаның оқиғалары» атты комикстер жарияланды. Бұл комикстер кейін жиналып, 1968 жылы жеке журнал ретінде шығарылды. Журналдың ішінде Marvel Comics басып шығарғаны көрсетілген, бірақ мұқабасында Marvel логотипі де, Comics Code таңбасы да жоқ. Comics Code таңбасының болмауы, журналдың ішінде ересектерге арналған мазмұн болуы мүмкін екенін аңғартатын белгі болатын. Уорреннің қара-ақ түсті журналдарының табысына қызыққан Marvel Comics бұл салада өзін сынап көрді, 1971 жылдан бастап «Savage Tales», 1972 жылы «Dracula қабірі» және 1974 жылы «Savage Sword of Conan» журналдарын шығарды. 1974 жылы Marvel тіпті «Comix Book» журналының үш нөмірін шығарды, ол Curtis таңбасымен жарық көрді және андеграунд авторларының туындыларын қамтыды. Heavy Metals журналының жылтыр түсті ғылыми-фантастикалық және фантастикалық туындыларының табысы да назардан тыс қалмады, сондықтан 1980 жылы Marvel «Epic Illustrated» журналын және Epic таңбасымен бірнеше ересектерге арналған графикалық романды шығарды. 1986 жылы «Epic Illustrated» тоқтатылды, бірақ «Savage Sword of Conan» 1995 жылға дейін жарияланып тұрды. 1980 жылдары комикстерде зұлым және қатал кейіпкерлерге және зорлық-зомбылықтың көбеюіне байланысты үрдіс пайда болды. Marvel Comics-тің «Punisher» кейіпкері 1985 жылы жеке журналына ие болды, ал 1986 жылы DC Comics-тің Алан Мурдың «Watchmen» және Фрэнк Миллердің «The Dark Knight Returns» туындылары құқық қорғаушылар тақырыбын зерттеді. 1986 жылы DC Comics мұқабаларында «Ересек оқырмандарға арналған» немесе «Ересек оқырмандарға ұсынылады» деген сөздермен комикстер шығара бастады. Бұл ересек оқырмандарға арналған журналдардың ішінде «The Shadow» (1986), «The Question» (1987, №8), «Slash Maraud» (1987, №8), «Swamp Thing» (1987, №57), «Vigilante» (1987, №44), «Wasteland» (1987), «Batman: The Killing Joke» (1988), «Green Arrow» (1988, №62), «Haywire» (1988, №9), «Hellblazer» (1988), «Tailgunner Jo» (1988, №9), «V for Vendetta» (1988), «Blackhawk» (1989–90), «Deadman: Love After Death» (1989), «Gilgamesh II» (1989), «The Sandman» (1989), «Doom Patrol» (1990), «Shade the Changing Man» (1990), «Twilight» (1990), «World Without End» (1990, №1), «Mister E» (1991), «Animal Man» (1992), «Deadman: Exorcism» (1992) және «Mighty Love» (2004) кіретін. 1993 жылы DC Vertigo баспасын құрды, ол таңдалған журналдарда ашық мазмұнға рұқсат берді және ересек оқырмандарға арналған көптеген журналдарды біріктірді. Vertigo баспасының ең танымал журналдарына Eisner сыйлығының иегерлері «Fables», «100 Bullets», «Preacher» және «The Sandman», сондай-ақ көркем фильмдерге бейімделген «Hellblazer», «A History of Violence», «Stardust» және «V for Vendetta» кіреді. 2001 жылы Marvel Comics Comics Code Authority-дан шығып, өздерінің мазмұндық рейтинг жүйесін және ересектерге арналған Max баспасын құрды. 2011 жылдың қаңтар айында DC Comics Comics Code-тан бас тартатынын жариялады, ал CCA-ның жалғыз қалған мүшесі Archie Comics келесі күні бас тартты, осылайша кодтың өміріне нүкте қойылды.
Эротикалық комикстер
Кейбір ересектерге арналған комикстер порнографиялық болып келеді, олар жыныстық белсенділікке айрықша назар бөледі, ол өзінің құндылығы үшін немесе маңызды сюжеттік элемент ретінде бейнеленеді. Осы себепті, оларды кәмелетке толмағандарға заңды түрде сатуға рұқсат етілмейді. Кейбір мысалдар "жер асты" комикстер қозғалысынан пайда болды, мысалы, Ларри Уэлцтің "Cherry" комиксі, ол "Archie Comics" комиксін пародиялады. Кейт Ворли мен Рид Уоллердің "Омаха – мысық бишісі" атты туындысы жыныстық сипаттағы материалды антропоморфты жануарлар бейнеленген мелодрамамен үйлестірді. Фил Фолджионың "XXXenophile" комиксі ғылыми фантастика мен фантастикалық сценарийлерді жыныстық жағдайлармен біріктірді. Гей және бисексуал ерлерге арналған алғашқы комикстер көбінесе жыныстық жағдайларға баса назар аударды, мысалы, Том Финляндияның "Kake" және Аль Шапироның "Harry Chess" комикстері. Гей комикстері түрлі жанрларды қамтуға кеңейгенімен, эротика әлі де танымал, кейде басқа жанрлармен біріктіріледі, мысалы, "Class Comics" баспасынан шыққан эротикалық суперқаһармандар, Дейл Лазаровтың сөзсіз графикалық романдары және Жапонияда жасалған yaoi hentai.
Еуропа
Француз комикстер антологиясы «Пилот» 1959 жылдан 1989 жылға дейін жарық көрді және Жан Жиро (Моэбиус), Гидо Крепакс, Каза және америкалық Роберт Крамб сияқты ересектерге бағытталған авторлардың туындыларын ұсынды. 1974 жылы Жан Жиро және оның бірнеше серіктері «Пилоттан» көңілі толмай, ғылыми фантастика немесе фэнтези жанрындағы ересектерге арналған комикстерді көрсету үшін «Metal Hurlant» журналын құрды. 1962 жылы Францияда Жан-Клод Форест «Барбарелла» атты комикс жолағын жариялай бастады, ол ғарышта өріледі, онда басты кейіпкер әйел киімсіз қалып немесе жыныстық жағдайларға түсіп жатты. 1965 жылы бельгиялық суретші Гай Пеелларт «Жодэллдің оқиғалары» атты алғашқы графикалық романды шығарды. Италияда Гидо Крепакс «Валентинаны» «Linus» журналында жариялай бастады. 1966 жылы, сондай-ақ Италияда суретші Сандро Анжиолини «Изабелланың» бірінші санын шығарды. 1968 жылы Ив Дюваль мен Дино Аттанасио Бельгияның «Cine Revue» журналы үшін «Кандида» атты эротикалық комикс жолағын жаза бастады. Англияда 1969 жылы жазушы Джо Аддамс пен суретші Луис Рока «The Sun» газетінде «Скарт А.Д. 2195» комиксін жариялай бастады. 1972 жылы Дон Лоуренс «Мейфэр» журналы үшін «Карри» комиксін шығара бастады. 1976 жылы Джон Ричардсон «The Sun» газеті үшін «Аманда» комиксін салуға кірісті. 1977 жылы британдық антология «2000 A.D.» алғаш рет пайда болды және кейіннен АҚШ-та ересектер комикстері саласында ықпалды болған көптеген жазушылар мен суретшілердің, әсіресе Алан Мур мен Дейв Гиббонстың («Күзетшілер») және Нил Гейманның («Сандмен») туындыларын ұсынды. 1978 жылы суретші Энрике Бадия Ромеро мен жазушы Донне Авенелл «The Sun» газеті үшін «Акса» комиксін жариялай бастады. 1978 жылы бельгиялық «Casterman» компаниясы «À Suivre» журналын шығара бастады, ол «Metal Hurlant» журналында жарияланған көптеген авторлардың туындыларын тартты. «Catalan Communications» және соңғы кезде «NBM Publishing» компаниялары да Еуропадан ересектерге арналған туындыларды көбінесе жеке графикалық романдар түрінде жариялады, бірақ қазір «NBM» компаниясында «Sizzle» атты антология журналы бар. 1979 жылы британдық «Viz» журналы алғаш рет пайда болды, ол бұрынғы британдық комикс антологияларын жыныстық сипаттамалар немесе зорлық-зомбылықпен пародиалады. 1982 жылы Реймонд Бриггс «When the Wind Blows» сияқты туындыларымен британдық комикстерге көбірек мән беруге тырысты, ол ядролық шабуылдың салдарын жеңуге тырысатын егде жастағы жұп туралы әңгімелейді. Хорасио Альтуна – аргентиналық суретші, ол «Playboy» журналының испан, итальян және неміс тілдеріндегі басылымдары үшін көптеген төрт беттік комикс жолақтарын жасаған.
Жапон мангасы
Жапонияда ересектерге арналған комикс кітаптар (манга) әдетте "сейнен манга" (ерлерге арналған "青年漫画" комикстері) және "жосей манга" (әйелдерге арналған "女性漫画" комикстері) деп бөлінеді. Ерлерге арналған эротикалық комикстер "сейжин муке манга" (成人向け漫画) немесе "эро манга" деп аталады, ал әйелдерге арналған комикстер "лейдиз комикс" (レーディーズ・コミック) деп аталады (сондай-ақ, ағылшын тілінен алынған "хентай" сөзі де қарастырылады). Ұлдарға арналған шонен мангасы, сейн мангасынан көбірек сатылады, ал сейн мангасы өз кезегінде сейжин муке мангасынан көбірек сатылады. Ересектерге арналған алғашқы мамандандырылған манга журналдарының бірі Weekly Manga Times 1956 жылы жарық көрді және бастапқыда эротикалық әдебиет пен "порно мангаға" бағытталған. Weekly Manga Goraku алғаш рет 1964 жылы жарық көрді, ол да 30-дан 50 жасқа дейінгі ер адамдарға арналған. Manga Action және Young Comic 1967 жылы пайда болды, одан кейін 1968 жылы Big Comic, 1979 жылы Weekly Young Jump және 1980 жылы Weekly Young Magazine жарық көрді. Атауында "жас" сөзі бар манга көбінесе 15-30 жас аралығындағы жастарға арналған.