Луи де Ла Герньер: Француз саяхатшысы және мемлекет қайраткерінің өмірі мен қызметі
Louis Étienne Arthur Dubreuil, vicomte de La Guéronnière
Луи де Ла Герoньер: француз саяхатшысы, саяси қайраткер, республикандық Ламартиннің жақын серігі. Сенат мүшесі, елші және Легион құрметті орденінің иегері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Луи Этьен Артур дю Брейль, Ла Героньер виконты (1816 – 23 желтоқсан 1875) – француз саясаткері және аристократ, танымал Пуату отбасының мүшесі.
Louis Étienne Arthur du Breuil, vicomte de La Guéronnière (1816 – 23 December 1875) was a French politician and aristocrat, the member of a notable Poitou family.
Өмірбаян
Ерте кезден легитимизммен байланысты болса да, ол республикашыл Альфонс де Ламартинмен тығыз байланыста болды және оның "Le Bien Public" газетіне маңызды үлес қосты. "Le Bien Public" жабылып қалғаннан кейін ол "La Presse" үшін жазды, ал 1850 жылы "Le Pays" газетін басқарды. Осы журналда Луи Наполеон Бонапарт туралы жазған мақаласы Ламартинмен келіспеушіліктерге әкеп соқты, содан кейін Ла Героньер президент ханзадасының саясатын жақтаушы болды. Екінші Империя кезінде ол "Conseil d'État" (1853) мүшесі, сенатор (1861), Бельгиядағы (1868) және Осман империясындағы (1870) елші, сондай-ақ "Légion d'honneur" орденінің үлкен офицері (1866) болды. Ол Парижде қайтыс болды. "Études et portraits politiques contemporains" (1856) еңбегінен басқа, оның ең маңызды жұмыстары Империяның сыртқы саясатына арналған: "La France, Rome et Italie" (1851), "Le Pape et le Congrès" (1859), "L'Abandon de Rome" (1862), "De la politique intérieure et extérieure de la France" (1862). Оның ағасы Альфред дю Брейль Хелион, Ла Героньер графы (1810–1884), легитимист партиясына адал қалды және танымал жазушы мен журналист болды. Ол шілделік монархия мен Империяға қарсы болды, бірақ 1870–1871 жылдардағы Франко-прусс соғысы туралы жазған кітаптарында Үшінші Француз Республикасына көбірек жақсылықпен қарады.
Although from early on connected with Legitimism, he became closely associated with the Republican Alphonse de Lamartine, to whose paper, Le Bien Public, he was a principal contributor. After Le Bien Public came to an end, he wrote for La Presse, and in 1850 edited Le Pays. A character sketch of Louis Napoléon Bonaparte in this journal caused differences with Lamartine, and La Guéronnière became more and more closely identified with the policy of the prince president. Under the Second Empire, he was a member of the Conseil d'État (1853), senator (1861), ambassador to Belgium (1868), and to the Ottoman Empire (1870), and Grand Officer of the Légion d'honneur (1866). He died in Paris. Besides his Études et portraits politiques contemporains (1856) his most important works are those on the foreign policy of the Empire: La France, Rome et Italie (1851), Le Pape et le Congrès (1859), L'Abandon de Rome (1862), De la politique intérieure et extérieure de la France (1862). His elder brother, Alfred du Breuil Helion, comte de La Guéronnière (1810–1884), who remained faithful to the Legitimist party, was also a well known writer and journalist. He was consistent in his opposition to the July Monarchy and the Empire, but in a series of books on the Franco Prussian War of 1870–1871 showed a more favorable attitude to the Third French Republic.